ကားလို့စ် ဂေးလ် ဟာ အသင်းတော်တစ်ခုမှာ အနှစ်နှစ်ဆယ်ကျော်ကြာ သခင့်ကို အစေခံခဲ့တဲ့ သင်းအုပ်ဆရာတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ယုံကြည်သူ ရာနီးပါးကို ထိန်းကျောင်းခဲ့ပါတယ်။ ၂၀၁၇ ခုနှစ် ဝန်းကျင်လောက်မှာ အသင်းတော်ဟာ ပိုပိုပြီး ခြောက်ကပ်လာတာကို သူ သတိထားမိခဲ့တယ်။ ယုံကြည်သူတွေဟာ စုဝေးပွဲတွေမှာ ငိုက်မျဉ်းနေကြတယ်၊ သူတို့ရဲ့ ယုံကြည်ခြင်းက အေးစက်လာပြီး စုဝေးပွဲတွေကလည်း ဝတ်ကျေတမ်းကျေ လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်တွေသက်သက် ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ သူတရားဟောစရာတောင် ဘာမှမရှိတော့ဘူးဆိုတာကို သူ သိလာရတယ်။ အခြေအနေတွေကို ပြောင်းလဲဖို့ ကြိုးစားတဲ့အနေနဲ့ ယုံကြည်သူတွေကို ကျမ်းချက်တွေ အလွတ်ကျက်ခိုင်းတယ်၊ အစာရှောင် ဆုတောင်းခိုင်းပြီး နေ့ရက်ပေါင်းများစွာ ညလုံးပေါက် နိုးနိုးကြားကြား ဆုတောင်းဖို့ သူ ဦးဆောင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေက ဘာအသီးအပွင့်မှ မဖြစ်ထွန်းခဲ့ဘဲ သူ့ကို ပိုပိုပြီး ဝေခွဲမရဖြစ်စေပြီး စိုးရိမ်ပူပန်လာစေခဲ့တယ်။ အသင်းတော်ရဲ့ ခြောက်ကပ်မှုနဲ့ ရင်ဆိုင်ရချိန်မှာ သူဟာ အဆက်မပြတ် ဆုတောင်းပြီး အဖြေတွေကို ရှာဖွေခဲ့ပါတယ်။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် သူ ရုပ်ရှင်တစ်ကားကို ကြည့်မိသွားပြီးတဲ့နောက် သူ့ဘဝဟာ အချိုးအကွေ့အသစ် တစ်ခုဆီ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပါတယ်...

02:18 သင်းအုပ်တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ၏ ယုံကြည်ခြင်းခရီးလမ်းနှင့် အတွေ့အကြုံများ

04:30 အသင်းတော်၏ ခြောက်ကပ်မှုနှင့် အသင်းတော်ကို ပြန်လည်အသက်ဝင်လာစေရန် သူ၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများ

07:55 အသင်းတော် ခြောက်ကပ်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းနှင့် သူ၏ ဘဝအလှည့်အပြောင်း

34:00 အဆင့်အတန်းနှင့် တာဝန်ယူမှုအကြား ရွေးချယ်မှု

47:42 သူ၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ အသက်တာတွင် ပြောင်းလဲမှုများနှင့် ရရှိမှုများ

01:05:37 ဧဝံဂေလိတရားဟောခြင်းမှရရှိသော လေ့လာတွေ့ရှိချက်များနှင့် သိမြင်နားလည်မှုများ