၁။ ဘုရားသခင်နှင့်ပတ်သက်သော မိမိ၏ အယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများကို လက်လွှတ်ခြင်း- ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်နှင့်ပတ်သက်သော မိမိ၏ အယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများကို လက်လွှတ်ခြင်း

က။ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်သည် အထူးသဖြင့် သဘာဝလွန်နှင့် စိတ်ကူးယဉ် ဖြစ်သည်ဟူသည့် လူတို့၏ စိတ်ကူး

ဘုရားသခင်နှင့် မိမိတို့ကြားရှိ အတားအဆီးများနှင့် ဘုရားသခင်အပေါ် မိမိတို့၏ ရန်လိုမှုကို လက်လွှတ်ခြင်းနှင့်ပတ်သက်လာလျှင် လူတို့ ပထမဆုံး လက်လွှတ်သင့်သည့်အရာမှာ ၎င်းတို့၏ အယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အလွန် အရေးကြီးသော အကြောင်းအရာတစ်ခု ဖြစ်သည် မဟုတ်လော။ (ဟုတ်ပါသည်။) ဘုရားသခင်နှင့်ပတ်သက်သော အယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများသည် လူတိုင်း၌ တည်ရှိသည် မဟုတ်လော။ (ဟုတ်ပါသည်။) မည်သည့်လူမျှ လေဟာနယ်ထဲတွင် အသက်မရှင်သကဲ့သို့ မည်သည့်လူမျှ စက်ရုပ်မဟုတ်ပေ။ လူတိုင်းတွင် လွတ်လပ်စွာ ရွေးချယ်ပိုင်ခွင့်ရှိသည်၊ ပြီးလျှင် ပြင်ပလောကမှ ရရှိထားသော အမျိုးမျိုးသော အတွေးအခေါ်များနှင့် ရှုထောင့်အမြင်များကို စိတ်ထဲတွင် ထားရှိကြသည်။ ပြောစရာမလိုသည်မှာ၊ လူတိုင်းတွင် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်လိုအပ်ချက်များ၊ နှစ်သက်မှုများနှင့် လိုအင်ဆန္ဒများကို အခြေခံ၍ ၎င်းတို့၏ ပုဂ္ဂလဓိဋ္ဌာန်ကျသော ဆန္ဒအတွင်း၌ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည့် ဘုရားသခင်နှင့်ပတ်သက်သော အမျိုးမျိုးသော အယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများလည်း ရှိကြသည်။ ၎င်းတို့ကို “အယူအဆများ” နှင့် “စိတ်ကူးများ” ဟု ခေါ်ဆိုခြင်းက ၎င်းတို့သည် သမ္မာတရား သို့မဟုတ် အဖြစ်မှန်များနှင့် လုံးဝကိုက်ညီမှုမရှိကြောင်းကို ဆိုလိုသည်၊ အနည်းဆုံးအနေဖြင့် ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်များ၊ ဘုရားသခင်၏ ပင်ကိုလက္ခဏာ၊ ဘုရားသခင်၏ အနှစ်သာရတို့နှင့် ကိုက်ညီမှုမရှိပေ။ ထို့ကြောင့် ဤအယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများသည် လူတို့ ပထမဆုံး လက်လွှတ်သင့်သည့် အဓိကကျသောအရာ ဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်၍ ဘုရားသခင်နှင့်ပတ်သက်သော အယူအဆများ၊ စိတ်ကူးများနှင့် သက်ဆိုင်သည့် အကြောင်းအရာတွင် အဓိကအားဖြင့် မည်သည့်အရာများ ပါဝင်သနည်း။ တစ်ဖက်တွင်မူ ၎င်းတို့တွင် လူတို့ ဘုရားသခင်ကို မယုံကြည်မီကတည်းက ဘုရားသခင်အပေါ် ထားရှိခဲ့သော အယူအဆများ ပါဝင်သည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ၎င်းတို့တွင် လူတို့ ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ပြီးနောက် ဘုရားသခင်အပေါ် ဖြစ်ပေါ်လာသော အယူအဆသစ်များ ပါဝင်ပြီး ဤအယူအဆသစ်များသည် ပို၍ တိကျပြီး လက်တွေ့ကျသော အယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများ ဖြစ်ကြသည်။ လူတို့ ဘုရားသခင်ကို မယုံကြည်မီတွင် ၎င်းတို့၏ စိတ်နှလုံးများသည် ဘုရားသခင်နှင့်ပတ်သက်သော စိတ်ကူးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ဤစိတ်ကူးများကို လူသားအားလုံးတွင် ရှိသော အယူအဆများဟုလည်း ဆိုနိုင်ပေသည်။ ယင်းမှာ တရုတ်လူမျိုးတို့သည် ဘုရားသခင်ကို မယုံကြည်ကြသော်လည်း ဘုရားသခင်အား “မိုးကောင်းကင်ပေါ်ရှိ အဘိုးအို” ဟု ခေါ်ဆိုကြသကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်သူ အချိုးအစား ပိုမိုမြင့်မားသော အနောက်တိုင်းသားတို့က ဘုရားသခင်အား “သခင်” ဟု ခေါ်ဆိုကြသကဲ့သို့လည်းကောင်း ဖြစ်သည်။ လူများစွာတို့သည် ဘုရားသခင်ကို မယုံကြည်ကြသော်လည်း လူအများစုမှာမူ ဘုရားသခင်တစ်ပါး ရှိသည်ဟု ယုံကြည်ကြပြီး ဘုရားသခင်နှင့်ပတ်သက်သော စိတ်ကူးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြကာ ဘုရားသခင်သည် အရာခပ်သိမ်းတို့တွင် တည်ရှိပြီး အရာခပ်သိမ်းအထက်၌ စိုးမိုးတော်မူသည်ဟူ၍လည်းကောင်း၊ ဘုရားသခင်သည် နေရာတိုင်း၌ရှိပြီး အရာခပ်သိမ်းကို တတ်စွမ်းနိုင်ကာ ကြီးမြတ်၍ မယုံနိုင်ဖွယ်သော တန်ခိုးများကို ပိုင်ဆိုင်သည်ဟူ၍လည်းကောင်း တွေးထင်ကြသည်။ သို့ဆိုလျှင် ဤဘုရားသခင်သည် အတိအကျ မည်သူဖြစ်သနည်း။ မည်သူမျှ မသိကြပေ၊ သို့သော် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဘုရားသခင်သည် အကြီးမြတ်ဆုံးဖြစ်ပြီး အရာခပ်သိမ်းကို အုပ်စိုးသည်ကိုမူ ၎င်းတို့ သိကြသည်။ သို့ဆိုလျှင် ဘုရားသခင်၏ တိကျသော ပုံသဏ္ဌာန်မှာ အဘယ်နည်း။ လူတိုင်းသည် မိမိတို့၏ စိတ်ထဲတွင် မိမိတို့ စိတ်ကူးပြီး သတ်မှတ်ထားသော ဘုရားသခင်၏ ရုပ်သွင်နှင့် ပုံသဏ္ဌာန်ဆိုင်ရာ အတွေးတစ်ခုကို စွဲကိုင်ထားကြသည်။ လူသားတို့၏ ဤတူညီသော အယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများကို ငါတို့ ယခင်က ဆွေးနွေးခဲ့ပြီးဖြစ်ပြီး ယင်းတို့သည် ယနေ့ မိတ်သဟာယ၏ အဓိကအကြောင်းအရာ မဟုတ်ပေ။ ယနေ့ ငါတို့ မိတ်သဟာယပြုကြမည့်အရာမှာ လူတို့နှင့် ဘုရားသခင်ကြားရှိ အတားအဆီးများ၊ ဘုရားသခင်အပေါ် ၎င်းတို့၏ ရန်လိုမုန်းတီးမှုတို့နှင့် သက်ဆိုင်သော အမျိုးမျိုးကွဲပြားသည့် အယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများအားလုံးထဲမှ လူတို့ လက်လွှတ်သင့်သည့် ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်ပြီး ဘုရားသခင်၏ အနှစ်သာရနှင့် မကိုက်ညီသော အမျိုးမျိုးသော အယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများပင် ဖြစ်သည်။ အနှစ်မဲ့ပြီး အစစ်အမှန်မဟုတ်ကာ နားလည်ရခက်သော ထိုအယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများကို ငါတို့ ပြောဆိုကြမည်မဟုတ်ပေ။ သင်တို့၏ လက်ရှိ ဝိညာဉ်ရင့်ကျက်မှုကို ထောက်ရှုလျှင် ထိုအရာများသည် အခြေခံအားဖြင့် ပြဿနာတစ်ရပ်မဟုတ်တော့ဘဲ သင်တို့၏ ဘုရားသခင်နောက်လိုက်ခြင်းအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိရန်ကို မဆိုထားနှင့် သင်တို့၏ သမ္မာတရားကို လိုက်စားခြင်းအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိမည် မဟုတ်ကြောင်း၊ အချို့သော လူပုဂ္ဂိုလ်များ၏ စိတ်ထဲတွင် စိတ်ကူးယဉ်ဆန်သော စိတ်ကူးအချို့ ရှိနေသေးလျှင်ပင် ဤအရာများသည် ၎င်းတို့၏ ဘုရားသခင်နောက် လိုက်ခြင်းအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိမည် မဟုတ်ကြောင်းနှင့် ထိုမျှ ကြီးမားသော ပြဿနာတစ်ရပ် မဟုတ်ကြောင်း ပြောနိုင်ပေသည်။ ငါတို့ မိတ်သဟာယပြုကြမည့် လူသားတို့၏ အယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများသည် ၎င်းတို့၏ နေ့စဉ်အသက်တာများတွင် ဘုရားသခင်အပေါ် ထားရှိသော လူတို့၏ သဘောထားများ၊ လူတို့၏ တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ခြင်း၊ လူတို့ လျှောက်လှမ်းကြသော လမ်းကြောင်းများနှင့် သက်ဆိုင်ပြီး ပြောစရာမလိုသည်မှာ ၎င်းတို့သည် လူတို့၏ လိုက်စားမှုများနှင့် သာ၍ပင် သက်ဆိုင်လေသည်။ လူတို့ ဘုရားသခင်အပေါ် ထားရှိသော အမျိုးမျိုးသော အယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများထဲတွင် ပထမဦးစွာ လူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်နှင့်ပတ်သက်၍ များစွာသော အယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများ ရှိကြသည်၊ ယင်းတို့သည် ဘာသာတရားမရှိသူများ ဘုရားသခင်အပေါ်ထားရှိသော အမျိုးမျိုးသော စိတ်ကူးများထက် များစွာ ပို၍ လက်တွေ့ကျပြီး အနှစ်မဲ့ခြင်း သို့မဟုတ် နားလည်ရခက်ခြင်းလည်း မရှိပေ။ ယင်းတို့သည် လူတိုင်း ဘုရားသခင်နောက်လိုက်နေစဉ် ၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲတွင် တည်ရှိနေသော အရာများ ဖြစ်ကြသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ လူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်နှင့်ပတ်သက်၍ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်ပြီး လက်တွေ့မကျသော အယူအဆများ၊ စိတ်ကူးများစွာတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် လူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်သည် ထူးဆန်းသောတန်ခိုးများနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်ဟူ၍လည်းကောင်း၊ လူသားတို့ ကြိုမမြင်နိုင်သော သို့မဟုတ် မစွမ်းဆောင်နိုင်သော အံ့ဖွယ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ဟူ၍လည်းကောင်း စိတ်ကူးကြသည်။ ပြောစရာမလိုသည်မှာ ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ လူတို့၏ အကြီးမားဆုံးသော အယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများမှာ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်သည် လူတစ်ဦးကို ချက်ချင်းလက်ငင်း စုံလင်အောင် ပြုလုပ်ပေးနိုင်ကောင်း ပြုလုပ်ပေးနိုင်မည်ဟူ၍လည်းကောင်း၊ သို့မဟုတ် စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုရုံဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ထူးဆန်းသောတန်ခိုး သို့မဟုတ် အံ့ဖွယ်အမှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်ရုံဖြင့်ဖြစ်စေ ဘုရားသခင်သည် လူတစ်ဦးကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲစေနိုင်ပြီး ဇာတိပကတိ၏ အသက်တာနှင့် ဇာတိပကတိ၏ အမျိုးမျိုးသော လက်တွေ့ကျသည့် အခက်အခဲများမှ လွတ်မြောက်ပြီးသူတစ်ဦးအဖြစ်သို့ ဖန်တီးပေးနိုင်သည်ဟူ၍လည်းကောင်း ဖြစ်သည်။ ဤလူသည် စားခြင်းဖြစ်စေ၊ သောက်ခြင်းဖြစ်စေ မရှိဘဲ စက်ရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ ကာယပိုင်းဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်များ မရှိဟု ၎င်းတို့ စိတ်ကူးကြသည်၊ ထို့အပြင် ဤလူသည် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော စဉ်းစားမှုများမရှိဘဲ ဖြူစင်သောနည်းလမ်းဖြင့် တွေးခေါ်သည်ဟူ၍လည်းကောင်း၊ အတွင်း၌ အလွန်အမင်း သန့်ရှင်းသည်ဟူ၍လည်းကောင်း ၎င်းတို့ ယုံကြည်ကြသည်။ ဤအရာကို စွမ်းဆောင်ရရှိရန် သမ္မာတရားကို လိုက်စားရန် မလိုအပ်ကြောင်း၊ သို့မဟုတ် သမ္မာတရားကို မိတ်သဟာယဖွဲ့ရန် သို့မဟုတ် နှစ်ပေါင်းများစွာ ပြုပြင်ခြင်းကို လက်ခံရန် မလိုအပ်ကြောင်း၊ ထိုအစား ဘုရားသခင် ပြောလိုက်ပြီး ယင်းက ဖြစ်မြောက်အောင်မြင်ကာ ဘုရားသခင် အမိန့်ပေးပြီး ယင်းမှာ တည်တံ့ခိုင်မြဲသောကြောင့် ဘုရားသခင်သည် ဤအရာအားလုံးကို စကားအနည်းငယ်မျှဖြင့် စွမ်းဆောင်နိုင်သည်ဟု ၎င်းတို့ စိတ်ကူးကြသည်။ အထူးသဖြင့် ကနဦးတွင် လူတို့ ဘုရားသခင်၏ တတိယအဆင့် အမှုတော်ကို လက်ခံခဲ့ကြစဉ်အခါက ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်နှင့်ပတ်သက်၍ အမျိုးမျိုးသော အယူအဆများ၊ စိတ်ကူးများဖြင့် သာ၍ပင် ပြည့်နှက်ခဲ့ကြသည်။ အချို့လူတို့သည် “ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်သည် မကြာမီ ပြီးဆုံးတော့မည်” ဟု ကြားသိသောအခါ မည်သည့်နှစ်၊ မည်သည့်လ၊ မည်သည့်နေ့တွင် ပြီးဆုံးမည်ကို ၎င်းတို့ မသိခဲ့ကြသည့်တိုင် စိုးရိမ်ပူပန်လာကြပြီး ၎င်းတို့၏ အလုပ်များနှင့် မိသားစုများကိုပင် စွန့်လွှတ်ခဲ့ကြသည်။ အချို့သော လယ်သမားများသည် သီးနှံများ စိုက်ပျိုးခြင်းကို ရပ်တန့်ခဲ့ကြပြီး အခြားသူများမှာမူ နွားများနှင့် သိုးများကို မွေးမြူခြင်းအား ရပ်တန့်ခဲ့ကြသည်။ အချို့လူများဆိုလျှင် ၎င်းတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများနှင့် ကားများကိုပင် ရောင်းချခဲ့ကြပြီး ဘဏ်၌ရှိသော ငွေအားလုံးကို ထုတ်ယူကာ ၎င်းတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို စုစည်းခဲ့ကြလျက် ဘုရားသခင်နောက် လိုက်ဖို့ အသင့်ဖြစ်စေရန် ၎င်းတို့၏ ရွှေ၊ ငွေနှင့် တန်ဖိုးရှိပစ္စည်းများကို မိမိတို့အပေါ်၌ ဆောင်ထားခဲ့ကြသည်။ ဤသို့ဖြစ်ရခြင်းမှာ လူတို့က ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်သည် ပြီးဆုံးနေပြီဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းတို့၏ အသက်တာများကို ဆက်လက်အသက်ရှင်ရန် မလိုအပ်တော့ဟု ထင်မြင်ခဲ့ကြသည့်အပြင် ဘုရားသခင်သည် မိသားစုများနှင့် အိမ်ထောင်များကို ပြိုကွဲစေခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ အိမ်ထောင်များ၊ အလုပ်များနှင့် အနာဂတ်များကို စွန့်လွှတ်သင့်ကာ လောကီဆိုင်ရာ သာယာမှုအားလုံးကို စွန့်ပယ်ပြီး ဘုရားသခင်နောက် လိုက်သင့်သည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ဦးက ၎င်းတို့ကို “သင်သည် ထိုခရီးဆောင်သေတ္တာနှင့် သင်၏ မိသားစုတစ်စုလုံးကို ဆွဲလျက် အဘယ်အရပ်သို့ သွားမည်နည်း” ဟု မေးမြန်းပါက ၎င်းတို့က “ကျွန်ုပ်သည် ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်သို့ သွားမည်” ဟု ပြောဆိုကြပေမည်။ ထို့နောက်တွင် ၎င်းတို့ကို “ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်သည် အဘယ်မှာနည်း” ဟု မေးမြန်းပါက ၎င်းတို့က “ကျွန်ုပ် မသိသေးပါ၊ ဘုရားသခင် ခေါ်ဆောင်သည့် မည်သည့်နေရာကိုမဆို ကျွန်ုပ် သွားမည်” ဟု ပြန်ဖြေကြပေမည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ၎င်းတို့သည် စိတ်လိုက်မာန်ပါ ပြုမူဆောင်ရွက်ခြင်းဖြစ်စေ၊ သေချာစဉ်းစားပြီးသားဖြစ်စေ၊ ဤသရုပ်သကန်များသည် လူတို့၌ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်နှင့်ပတ်သက်၍ များစွာသော စိတ်ကူးများ ရှိကြသည်ဟူသော အချက်တစ်ရပ်ကို ဖော်ပြနေသည်။ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို ကယ်တင်ရန် မည်သို့ အမှုပြုမည်ကိုဖြစ်စေ၊ ဘုရားသခင်က ၎င်းတို့ကို ကယ်တင်ပြီးနောက် ၎င်းတို့ မည်သို့ ခံစားရမည်ကိုဖြစ်စေ၊ မည်သို့သော အခြေအနေနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးတွင် အသက်ရှင်ကြမည်ကိုဖြစ်စေ ၎င်းတို့ မသိကြပေ။ ပြီးလျှင် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်များ အတိအကျ မည်သည့်အရာ ဖြစ်သည်ကိုဖြစ်စေ၊ ဘုရားသခင်သည် လူတို့အပေါ် သူ၏အမှုတော်မှတစ်ဆင့် မည်သည့်ရလဒ်ကို ရရှိရန် အလိုရှိသည်ကိုဖြစ်စေ ဤအရာတစ်ခုကိုမျှ ၎င်းတို့ မသိကြပေ။ သို့ဆိုလျှင် ၎င်းတို့ မည်သည့်အရာကို သိကြသနည်း။ ၎င်းတို့သည် စာကြောင်းတစ်ကြောင်းကိုသာ မှတ်မိကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ နေ့ရက်သည် နီးကပ်ပြီ၊ ကပ်ဘေးများ ကျရောက်ပြီ၊ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်သည် မကြာမီ ပြီးဆုံးတော့မည်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် အရာခပ်သိမ်းကို စွန့်လွှတ်ပြီး ဘုရားသခင်နောက် လိုက်သင့်သည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ၎င်းတို့၏ အယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများအားလုံး ဖွဲ့စည်းဖြစ်ပေါ်လာခြင်း၏ ရင်းမြစ်နှင့် အခြေခံဖြစ်ပြီး ဤအယူအဆများ၊ စိတ်ကူးများမှတစ်ဆင့်ပင် ၎င်းတို့သည် အမျိုးမျိုးသော ရွေးချယ်မှုများနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်များကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် မည်သို့သော ရွေးချယ်မှုများနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်များကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြသနည်း။ ၎င်းတို့သည် လောကီကို စွန့်လွှတ်ရန်၊ ၎င်းတို့၏ ပညာရေးကို စွန့်လွှတ်ရန်၊ ၎င်းတို့၏ လုပ်ငန်းများကို စွန့်လွှတ်ရန်၊ ၎င်းတို့၏ အိမ်ထောင်ရေးများကို စွန့်လွှတ်ရန်၊ ၎င်းတို့၏ မိသားစုများကို စွန့်လွှတ်ရန်၊ ဇာတိပကတိဆိုင်ရာ၊ မိသားစုချစ်ခြင်းမေတ္တာကိုပင် စွန့်လွှတ်ရန် စသည်တို့ကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြပြီး ဤအရာအားလုံးကို လက်လွှတ်ပြီးနောက် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော် ပြီးဆုံးရန် စောင့်မျှော်နေကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော် ပြီးဆုံးရန် စောင့်မျှော်ခြင်း၌ ၎င်းတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အဘယ်နည်း။ ယင်းမှာ ခေါ်ဆောင်ခြင်းခံရပြီး ဘုရားသခင်နောက် လိုက်ရန် ဖြစ်သည်။ အတိအကျ မည်သည့်နေရာသို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံရမည်နည်း။ မည်သည့်နေရာသို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံရသည်ဖြစ်စေ၊ မည်သည့်နေ့တွင် အတိအကျ ခေါ်ဆောင်ခြင်းခံရမည်ဖြစ်စေ၊ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ၎င်းတို့သည် ငရဲသို့ သွားရမည်မဟုတ်ဟု ၎င်းတို့ တွေးထင်ကြသည်။ ကောင်းကင်ဘုံ မဟုတ်လျှင်ပင် ၎င်းတို့သည် ပိုမြင့်သောနေရာတစ်ခုသို့ သွားကြမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ ကောင်းကင်ဘုံ မဟုတ်လျှင်ပင် သို့မဟုတ် ရုပ်ဝတ္ထုဆိုင်ရာ နိုင်ငံတော်တစ်ခု မဟုတ်လျှင်ပင် ဘုရားသခင်နောက် လိုက်ခြင်းဖြင့် ၎င်းတို့ မှားနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း၊ ပြီးလျှင် ဘုရားသခင်ရှိရာ မည်သည့်နေရာသို့မဆို ၎င်းတို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံရဖွယ်ရှိကြောင်း ယုံကြည်ကြသည်။ လူတို့၌ရှိသော ဤအယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများသည် အလွန်ပြီးပြည့်စုံပုံရသော်လည်း ယင်းတို့ အမှန်တကယ် ဖြစ်လာနိုင်သလော။ ၎င်းတို့ စောင့်မျှော်နေခဲ့သော အချိန်အခါဖြစ်သည့် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော် ပြီးဆုံးချိန်သည် ရောက်ရှိလာပြီးပြီလော။ (မရောက်ရှိသေးပါ။) ပြီးလျှင် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်သည် မပြီးဆုံးသေးသောကြောင့် လူတို့သည် စိတ်ပျက်ခြင်း သို့မဟုတ် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းကို ခံစားကြရသလော။ ၎င်းတို့ နောင်တရကြသလော။ အချို့လူတို့သည် စိတ်ပျက်ကြသည်၊ ဟုတ်သည် မဟုတ်လော။ အချို့လူတို့သည် မိမိတို့၏ တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်စဉ် အခက်အခဲများနှင့် ကြုံတွေ့ရသည့်အခါ အပျက်သဘောဆောင်လာကြသည်၊ သို့မဟုတ် ၎င်းတို့၏ အိမ်တွင်းအသက်တာ၌ ဆင်းရဲဒုက္ခကို တွေ့ကြုံခံစားရသည့်အခါ သို့မဟုတ် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းကို ခံရပြီး ထွက်ပေါက်မရှိသည့်အခါ နောင်တရကြသည်။ ပြောစရာမလိုသည်မှာ အချို့လူများအတွက် ယခုအချိန်ထိတိုင် ခံနိုင်ရည်ရှိရန် မလွယ်ကူခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင်မူ အမှန်တကယ်ပင် အလွန် စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် မည်သည့်အရာအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသနည်း။ ၎င်းတို့က “အဘယ်ကြောင့် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်သည် မပြီးဆုံးသေးသနည်း။ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်သည် မည်မျှကြာဦးမည်နည်း။ ကျွန်ုပ် အိမ်ပြန်ပြီး ကျွန်ုပ်၏ဘဝကို ဆက်လက်ရှင်သန်သင့်သလော။ ကျွန်ုပ် အလုပ်ပြန်လုပ်ပြီး လောက၌ ကျွန်ုပ်ကိုယ်တိုင်အတွက် အနာဂတ်တစ်ခုကို ရှာဖွေသင့်သလော။ ကျွန်ုပ်၏အိမ်ကို ပြန်ဝယ်သင့်သလော။ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ပြန်မဖြေကြားဘဲ ဤအကြောင်းနှင့်ပတ်သက်၍ ရှင်းလင်းသောအဖြေတစ်ခုကိုလည်း မပေးပေ။ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်သည် မည်သည့်အချိန်တွင် ပြီးဆုံးမည်ကိုလည်းကောင်း၊ ဘုရားသခင်သည် အခြားမည်သည့်အမှုကို ပြုဦးမည်ကိုလည်းကောင်း ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပြသင့်သည် မဟုတ်လော၊ သို့မှသာ ကျွန်ုပ်တို့ ပြင်ဆင်ထားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဤအရာများ မပြောပြဘဲ သမ္မာတရားများကို ဆက်လက်ဖော်ပြနေသည်၊ သမ္မာတရားများကို မိတ်သဟာယဖွဲ့နေပြီး ကယ်တင်ခြင်းအကြောင်းကို ပြောဆိုနေသည်။ ဘုရားသခင်သည် နောင်ဖြစ်လာမည့်အရာအကြောင်း၊ သို့မဟုတ် အနာဂတ်အကြောင်း၊ သို့မဟုတ် လူသားမျိုးနွယ်သည် လှပသော ပန်းတိုင်တစ်ခုသို့ မည်သည့်အချိန်တွင် ဝင်ရောက်မည်အကြောင်း၊ သို့မဟုတ် ဇာတိပကတိ၏ အသက်တာသည် မည်သည့်အချိန်တွင် ပြီးဆုံးမည်အကြောင်းကို မည်သည့်အခါမျှ မပြောပေ၊ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို အကန့်အသတ်မရှိ စောင့်ခိုင်းနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်” ဟု တွေးထင်ကြသည်။ လူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ကို မသိနားမလည်ကြပေ။ ပို၍ တိတိကျကျဆိုရလျှင် ဘုရားသခင်သည် လူတို့ကို မည်သို့ ကယ်တင်သည်၊ လူတို့ကို ကယ်တင်ရန် မည်သည့်နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုသည်၊ လူတို့ ကယ်တင်ခြင်းခံရစေရန် ဘုရားသခင်သည် သူ၏ အမှုတော်အားလုံးအတွင်း၌ မည်သည့် တိကျသော အမှုကို ဆောင်ရွက်သည် စသည်တို့ကို ၎င်းတို့ ရှင်းလင်းစွာ မသိကြပေ။ ထိုအစား ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများအတွင်း၌ အစဉ်အသက်ရှင်နေကြပြီး ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ကို ပုံစံတစ်ခု သို့မဟုတ် အံ့ဖွယ်ဆန်းကြယ်သော မျက်လှည့်တစ်မျိုးအဖြစ် မှတ်ယူကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်သည် စကားအလှသက်သက်ဖြစ်ပြီး ယင်း၌ မည်သည့် တိကျသော အကြောင်းအရာမျှ မပါဝင်ဘိသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်၊ ဘုရားသခင်သည် စကားအနည်းငယ်သာ ပြောဆိုရန် လိုအပ်ပြီး သူ ပြောလိုက်ပြီး ယင်းက ဖြစ်မြောက်အောင်မြင်ကာ သူ အမိန့်ပေးပြီး ယင်းမှာ တည်တံ့ခိုင်မြဲ၍ ထို့နောက်တွင် လူတို့သည် ပြောင်းလဲသွားကြပြီး ဗျာဒိတ်ကျမ်း၌ ကြိုတင်ဟောကိန်း ထုတ်ထားသည့်အတိုင်းပင် သန့်ရှင်းသူများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စေခြင်းခံရကြမည် ဖြစ်သည်။ လူတို့ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်နှင့်ပတ်သက်၍ မည်သည့်စိတ်ကူးယဉ်ဆန်ပြီး အနှစ်မဲ့သည့် အတွေးများ ရှိနေသည်ဖြစ်စေ၊ ယင်းတို့သည် တိကျသည်ဖြစ်စေ မတိကျသည်ဖြစ်စေ၊ အတိုချုပ်အားဖြင့် လူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်နှင့်ပတ်သက်၍ အယူအဆများ၊ စိတ်ကူးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြပြီး ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ကို ချဉ်းကပ်ပုံတွင်၊ ဘုရားသခင်က လူသားမျိုးနွယ်ကို ကယ်တင်ရန် ပြုတော်မူသော တိကျသည့် အမှုတော်အပိုင်းအစတိုင်းနှင့် မိန့်တော်မူသော တိကျသည့် အရာတိုင်းကို ချဉ်းကပ်ပုံတွင် အနှစ်မဲ့သော အယူအဆများ၊ စိတ်ကူးများအတွင်း၌ အစဉ်အသက်ရှင်နေကြသည်။ ပြောစရာမလိုသည်မှာ လူအများစုတွင် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်နှင့်ပတ်သက်၍ အယူအဆနှင့် စိတ်ကူးတစ်ခုတည်းသာ ရှိကြသည်၊ ယင်းမှာ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော် ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လူတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် ဖြတ်သန်းအောင်မြင်ခဲ့ကြမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော် ပြီးဆုံးသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းနိုင်သရွေ့၊ ထိုအချိန်တွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နေသရွေ့ ၎င်းတို့သည် အောင်မြင်ခဲ့ကြမည်ဖြစ်ကာ ၎င်းတို့ စွန့်လွှတ်ခဲ့ပြီး ဆက်ကပ်ခဲ့သည့်အရာအားလုံး၊ ၎င်းတို့ ခံစားခဲ့ရသော ဆင်းရဲဒုက္ခများနှင့် ၎င်းတို့ ပေးဆပ်ခဲ့သော အဖိုးအခများအားလုံးသည် တန်ဖိုးရှိခဲ့ပေလိမ့်မည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဤအချက်ကို အခြေခံ၍ အကဲဖြတ်ရလျှင် တစ်ဖက်တွင် လူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်နှင့်ပတ်သက်၍ အမျိုးမျိုးသော စိတ်ကူးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ လူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ခြင်း၌ သမ္မာတရားကို လိုက်စားနေကြခြင်း မဟုတ်ပေ၊ ထိုအစား ၎င်းတို့၏ ယုံကြည်ခြင်း၌ လောင်းကစားသဘောသဘာဝတစ်ခု ရှိနေသည်၊ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ အသက်နှင့် ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံး၊ မိမိတို့၏ အနာဂတ်၊ မိမိတို့၏ အိမ်ထောင်ရေးနှင့် မိမိတို့၌ရှိသမျှ အရာအားလုံးကို လောင်းကြေးထပ်နေကြပြီး ဘုရားသခင်၏ အမှုတော် ပြီးဆုံးသည်အထိ ခံနိုင်ရည်ရှိရန်သာ လိုအပ်သည်ဟု တွေးထင်ကြကာ ဘုရားသခင်က သူ၏အမှုတော် ပြီးဆုံးကြောင်း ကြေညာသည့်အချိန်တွင် ၎င်းတို့ အသက်ရှင်နေသရွေ့ ၎င်းတို့သည် အမြတ်ထွက်ခဲ့ကြမည်ဖြစ်ပြီး မိမိတို့ပေးဆပ်ခဲ့သမျှ အားလုံးကို ပြန်ရရှိခဲ့ကြမည် ဖြစ်သည်။ လူတို့ ဤသို့ တွေးထင်ကြသည် မဟုတ်လော။ (ဟုတ်ပါသည်။) ယခု ဤအကြောင်းကို များစွာ ပြောဆိုပြီးဖြစ်ရာ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်နှင့်ပတ်သက်၍ လူတို့၏ အဓိက အယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများမှာ အဘယ်နည်း။ (လူတို့က ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်သည် ထူးဆန်းသောတန်ခိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ဟု ယုံကြည်ကြပြီး ဘုရားသခင်သည် လူတို့ကို စကားအနည်းငယ်မျှဖြင့် သန့်စင်ပေးနိုင်ကာ ၎င်းတို့သည် မည်သည့်အဖိုးအခမျှ ပေးဆပ်ရန်မလိုဘဲ သို့မဟုတ် သမ္မာတရားကို လိုက်စားရန်မလိုဘဲ ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်သည်ဟု ယုံကြည်ကြပါသည်။) ဤသည်တို့မှာ လူတို့ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်အပေါ်ထားရှိသော အယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများ ဖြစ်ကြသည်။ အခြားမည်သည့် အယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများ ရှိသေးသနည်း။ (လူတို့သည် ဘုရားသခင်က လူတို့အပေါ် သူ၏အမှုတော်မှတစ်ဆင့် အတိအကျ မည်သည့်ရလဒ်ကို ရရှိရန် အလိုရှိသည်ကို မသိကြဘဲ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော် ပြီးဆုံးသည်အထိ ၎င်းတို့ ခံနိုင်ရည်ရှိသရွေ့ ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်သို့ ဝင်ရောက်ရန် မျှော်လင့်ချက်ရှိမည်ဟု တွေးထင်ကြပါသည်။) ဤသည်မှာလည်း အယူအဆနှင့် စိတ်ကူးတစ်ခုဖြစ်သည်၊ လူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ကို ပုံစံတစ်ခုနှင့် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုသက်သက်ဟု တွေးထင်ကြသည်။ အခြားမည်သည့်အရာ ရှိသေးသနည်း။ (ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ခြင်း၌ လူတို့သည် သမ္မာတရားကို လိုက်စားနေကြခြင်း မဟုတ်ဘဲ ၎င်းတို့၏ ယုံကြည်ခြင်း၌ လောင်းကစားသဘောသဘာဝတစ်ခု ရှိနေပါသည်။) ဤသည်မှာ အယူအဆနှင့် စိတ်ကူးတစ်ခုလော။ ဤသည်မှာ လူတို့၏ ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ခြင်း၏ အနှစ်သာရနှင့် ၎င်းတို့၏ လိုက်စားမှု၏ အနှစ်သာရ ဖြစ်သည်။ ဤအထဲတွင် မည်သည့် အယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများ ရှိနေသနည်း။ လူတို့သည် ဘုရားသခင်နောက်လိုက်စဉ် အရာခပ်သိမ်းကို စွန့်လွှတ်ပြီး တာဝန်တစ်ခုကို ထမ်းဆောင်သရွေ့ မျက်လှည့်ပြလိုက်သကဲ့သို့ ၎င်းတို့သည် ပြောင်းလဲသွားကြမည်ဟု တွေးထင်ကြသည် မဟုတ်လော။ (ဟုတ်ပါသည်။) လူတို့၏ အတွေးများသည် အလွန်အနှစ်မဲ့ပြီး သဘာဝလွန်အရာများနှင့် သက်ဆိုင်ကာ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်လှသည်။ လူတို့သည် ပြစ်တင်ဆုံးမခြင်း၊ တရားစီရင်ခြင်း သို့မဟုတ် ပြုပြင်ခြင်းကို လက်ခံရန် မလိုအပ်ကြောင်း၊ သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်များ၏ ထောက်ပံ့မှုကို လက်ခံရန် မလိုအပ်ကြောင်း၊ ၎င်းတို့သည် ဤနည်းလမ်းဖြင့် ဘုရားသခင်နောက်သို့ လိုက်ရန်သာ လိုအပ်ပြီး တောင်းဆိုခံရသည့် မည်သည့်တာဝန်ကိုမဆို ထမ်းဆောင်လျက် အဆုံးတိုင်အောင် လိုက်လျှောက်သရွေ့ ၎င်းတို့သည် ပြောင်းလဲသွားကြမည်ဖြစ်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော် ပြီးဆုံးသည့်အခါ ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်သို့ ဝင်ရောက်ကြမည်ဖြစ်ကြောင်း တွေးထင်ကြသည်။ ဤသည်တို့မှာ လူတို့၏ အယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများ မဟုတ်လော။ (ဟုတ်ပါသည်။)

လူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်အပေါ် အမျိုးမျိုးသော အယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများဖြင့် ပြည့်နေကြသည်။ ငါတို့ ခုနက မိတ်သဟာယဖွဲ့ခဲ့သည့်အရာမှာ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်နှင့်ဆိုင်သော နေ့ရက်များအပေါ် လူတို့၏ အယူအဆများနှင့် သက်ဆိုင်ပေသည်။ ဤအယူအဆများအပြင် အခြားသော အယူအဆနှင့် စိတ်ကူးတစ်မျိုးလည်း ရှိသေးသည်။ ယင်းမှာ လူတို့သည် လက်တွေ့ကျသော အခက်အခဲအချို့ကို ကြုံတွေ့ရသည့်အခါတိုင်း၊ သာမန်အချိန်များတွင် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်များကို စားသောက်ရန်၊ သမ္မာတရားဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ပြင်ဆင်ရန် သို့မဟုတ် သမ္မာတရား စည်းမျဉ်းများကို ဆုပ်ကိုင်ရန် မလိုအပ်ဘဲ၊ ဘုရားသခင်ထံမှ ဉာဏ်ပွင့်ခြင်းတစ်ခု ရရှိပြီးနောက်တွင် ဖျတ်ခနဲပေါ်လာသော အကြံဉာဏ်ကောင်းတစ်ခု ရရှိရန် မိမိတို့၏ ပုဂ္ဂလဓိဋ္ဌာန်ကျသော ဆန္ဒဖြင့် မကြာခဏ မျှော်လင့်ကြခြင်း ဖြစ်သည်၊ ပြီးလျှင် ၎င်းတို့၏ နေ့စဉ်အသက်တာများတွင် ကြီးသည်ဖြစ်စေ ငယ်သည်ဖြစ်စေ မည်သို့သော ပြဿနာများကို ကြုံတွေ့ရသည်ဖြစ်စေ ဘုရားသခင်က ၎င်းတို့ကို ကူညီဖြေရှင်းပေးနိုင်သည်ဟု မျှော်လင့်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ လူတို့၏ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်အပေါ် နားလည်သဘောပေါက်မှုသည် အလွန်အမင်း မရေရာ၍ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်ပြီး အနှစ်သာရမဲ့နေကာ လူကို ကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ ဘုရားသခင်၏ နည်းလမ်းများအပေါ်တွင်လည်း အယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။ လူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်တွင် အမျိုးမျိုးသော သမ္မာတရားများကို ရှာဖွေရန်နှင့် ကိစ္စရပ်တိုင်းကို သမ္မာတရား စည်းမျဉ်းများအတိုင်း လက်တွေ့ကျသော နည်းလမ်းဖြင့် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် မလိုလားကြပေ။ ထိုသို့ပြုမည့်အစား ၎င်းတို့သည် မည်သည့်ပြဿနာမျိုးကိုမဆို ကြုံတွေ့ရသည့်အခါတိုင်းတွင် ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်ထံ ဆုတောင်းရန်နှင့် သမ္မာတရားကို ရှာဖွေရန် သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်များကို စားသောက်ရန် မလိုအပ်ဘဲ၊ ၎င်းတို့သည် မှော်ကမ္ဘာတစ်ခုတွင် အသက်ရှင်နေကြသည့်အလား ဘုရားသခင်သည် ပရောဖက်များကို ဗျာဒိတ်တော်များ ပေးခဲ့သကဲ့သို့ ၎င်းတို့အား အလင်းပေးခြင်းနှင့် ဗျာဒိတ်တော်များ ပေးမည်ဖြစ်ပြီး ထိုသို့ဖြင့် ၎င်းတို့၏ လက်တွေ့အသက်တာများတွင် မည်သည့်အရာ ဖြစ်ပျက်သည်ဖြစ်စေ ဉာဏ်ပညာနှင့် စွမ်းရည်ရှိကာ ပြဿနာအမျိုးမျိုးကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်းများ ရှိလာမည်ဟု မျှော်လင့်ကြသည်။ လူတို့၏ စိတ်ကူးများအရ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်ကို စတင်ယုံကြည်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ၎င်းတို့သည် ထက်မြက်ပြီး လိမ္မာပါးနပ်လာမည်ဟု ထင်မှတ်ကြသည်။ အချို့ဆိုလျှင် ဘုရားသခင်ကို စတင်ယုံကြည်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ၎င်းတို့သည် လှပလာမည်ဖြစ်ပြီး ဇာတိပကတိ၏ အခက်အခဲများနှင့် ပြဿနာများ တစ်ခုမျှ ရှိတော့မည်မဟုတ်၊ သို့မဟုတ် ဖောက်ပြန်ပျက်စီးသော စိတ်သဘောထားများ၏ အတားအဆီး သို့မဟုတ် ၎င်းတို့၏ နေ့စဉ်အသက်တာများတွင် မည်သည့်လက်တွေ့ကျသော အခက်အခဲမျှ ရှိတော့မည်မဟုတ်ဟုပင် ထင်မှတ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်ကို စိတ်ကျေနပ်စေလိုသော ဆန္ဒရှိနေသရွေ့ ဘုရားသခင်က ၎င်းတို့အား ခွန်အားပေးမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့အတွက် ကောင်းမွန်သာလွန်သော ပတ်ဝန်းကျင်များကို ဖန်တီးပေးကာ ဤအရာအားလုံးကို လက်တွေ့ဖြစ်လာစေပြီး ၎င်းတို့၏ ရည်သန်မျှော်မှန်းချက်များနှင့် ဆန္ဒများအားလုံးကို အမှန်တကယ် ဖြစ်မြောက်စေမည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်၊ အထူးသဖြင့် ၎င်းတို့၏ အစွမ်းအစနှင့် ပင်ကိုသဘာဝတို့ဖြင့် မစွမ်းဆောင်နိုင်သည့်အရာများကို ကြုံတွေ့ရသည့်အခါတွင် ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ လိုလားသည့်အရာများကို လိမ္မာပါးနပ်စွာ သို့မဟုတ် လွယ်ကူစွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ရန်အလို့ငှာ သာ၍ပင် ကူညီမစမည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ အစွမ်းအစ ညံ့ဖျင်းပြီး အတတ်ပညာအမျိုးမျိုးတွင် ကျွမ်းကျင်မှု ကင်းမဲ့သော အချို့လူများလည်း ရှိကြသည်၊ ၎င်းတို့က ဘုရားသခင်သည် အံ့ဖွယ်အမှုတစ်ခု သို့မဟုတ် ထူးဆန်းသောတန်ခိုးတစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်ရုံမျှဖြင့် ၎င်းတို့၏ အစွမ်းအစသည် ရုတ်တရက် ကောင်းမွန်လာမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် ရုတ်တရက် ထက်မြက်လာမည်ဟု ထင်မှတ်ကြသည်။ ဘုရားသခင်အတွက် စွမ်းဆောင်ရန် ခက်ခဲသောအရာ တစ်ခုမျှမရှိကြောင်း၊ ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် မပြီးမြောက်နိုင်သည့် အရာများကို ဘုရားသခင်က ၎င်းတို့အား ကူညီပြီးမြောက်စေနိုင်ကြောင်းနှင့် ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် မကျော်လွှားနိုင်သည့်အပြင် ၎င်းတို့၏ စွမ်းရည်ထက် ကျော်လွန်သော ခက်ခဲသည့် ပြဿနာများကို ဘုရားသခင်က ၎င်းတို့အား ကူညီဖြေရှင်းပေးနိုင်ကြောင်းကိုလည်း ၎င်းတို့ ယုံကြည်ကြသည်။ အတိုချုပ်ဆိုရလျှင် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်တွင် လူတို့၌ အယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများစွာ ရှိကြသည်။ တစ်ဖက်တွင် ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော် ကြာမြင့်ချိန်နှင့်ပတ်သက်၍ အမျိုးမျိုးသော စိတ်ကူးများဖြင့် ပြည့်နေကြပြီး ဤကိစ္စနှင့်စပ်လျဉ်း၍ အမျိုးမျိုးသော လုပ်ဆောင်ချက်များကိုလည်း ပြုလုပ်ခဲ့ကြကာ အမျိုးမျိုးသော အဖိုးအခများကိုလည်း ပေးဆပ်ခဲ့ကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လူတို့သည် ၎င်းတို့ကြုံတွေ့ရသော အမျိုးမျိုးသော အခက်အခဲများနှင့် ပြဿနာများအပေါ်၊ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဖောက်ပြန်ပျက်စီးသော စိတ်သဘောထားများအပေါ်တွင်ပင် အမျိုးမျိုးသော အယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။ ဤအယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးအများစုမှာ အနှစ်သာရမဲ့ပြီး စိတ်ကူးယဉ်ဆန်ကာ လက်တွေ့မကျသည့်အပြင် သာ၍ပင် ၎င်းတို့သည် လူတို့၏ အစွမ်းအစနှင့် စိတ်များထက် ကျော်လွန်လျက် ၎င်းတို့၏ ပင်ကိုသဘာဝ အတိုင်းအတာထက် ကျော်လွန်နေကြသည်။ လူတို့က ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့၏ လက်တွေ့ကျသော အခက်အခဲများအပေါ် အခြေခံ၍ သို့မဟုတ် ၎င်းတို့၏ အစွမ်းအစ၊ စိတ်နှင့် ပင်ကိုသဘာဝတို့အပေါ် အခြေခံ၍ အမှုမပြုဘဲ၊ ထိုအစား ဘုရားသခင်က ၎င်းတို့အား ဤအရာအားလုံးကို ကျော်လွှားနိုင်စေရန်နှင့် အချို့သောအရာများကို လုပ်ဆောင်ရန် ၎င်းတို့၏ ပုံမှန်လူ့သဘာဝ၊ ၎င်းတို့၏ အစွမ်းအစနှင့် ပင်ကိုသဘာဝတို့ကို ကျော်လွှားနိုင်စေရန် မကြာခဏ မျှော်လင့်ကြသည်။ လူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်အပေါ် အယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများဖြင့် ပြည့်နေကြပြီး ၎င်းတို့၏ စိတ်ကူးများ၏ အကြောင်းအရာမှာ အလွန်အမင်း သဘာဝလွန်ကြပေသည်။ ဤအယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများသည် ဘုရားသခင် ဖော်ပြသည့် သမ္မာတရားများနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ပြီး ရန်လိုကြသည်။ လူတို့သည် မိမိတို့ဘာသာ မစဉ်းစားကြပေ။ ဘုရားသခင်သည် ဤသဘာဝလွန်အရာများကို လုပ်ဆောင်ပါက ဘုရားသခင်သည် အဘယ်ကြောင့် နှုတ်ကပတ်တော်များစွာကို ပြောကြားပြီး သမ္မာတရားများစွာကို လူတို့အား ထောက်ပံ့နေဦးမည်နည်း။ ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် ဘုရားသခင်အတွက် လိုအပ်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်သည် အလွန် လက်တွေ့ကျရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ဘုရားသခင်သည် သူ၏ နှုတ်ကပတ်တော်များနှင့် သမ္မာတရားများအားလုံးကို လူတို့အား ထောက်ပံ့ပေးရန်နှင့် ၎င်းတို့ကို လူတို့အတွင်း၌ သွတ်သွင်းရန် မျှော်လင့်သောကြောင့် ဖြစ်သည်၊ ဤသို့ဖြင့် ၎င်းတို့သည် ဤနှုတ်ကပတ်တော်များနှင့် ဤသမ္မာတရားများအားဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နိုင်ကြမည် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ လူတို့အား ပုံမှန်လူ့သဘာဝ သို့မဟုတ် ၎င်းတို့၏ ပင်ကိုသဘာဝတို့ကို ကျော်လွှားနိုင်စေရန် မဟုတ်ဘဲ ပုံမှန်လူ့သဘာဝကို အခြေခံလျက် ၎င်းတို့အား သမ္မာတရား စည်းမျဉ်းများကို စောင့်ထိန်းနိုင်စေရန်နှင့် ဘုရားသခင်က ၎င်းတို့အား ပေးအပ်ထားသည့် တာဝန်များနှင့် တာဝန်ပေးစေခိုင်းချက်များကို စောင့်ထိန်းနိုင်စေရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော် လူတို့၏ အယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများသည် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်နှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင် အမှုပြုသည့် နည်းလမ်းနှင့် လုံးဝ မကိုက်ညီပေ။ ဘုရားသခင်သည် လက်တွေ့ကျသော နည်းလမ်းဖြင့် အမှုပြုလိုသော်လည်း ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်အပေါ် လူတို့၏ စိတ်ကူးများသည် သဘာဝလွန်အရာများ၊ အနှစ်သာရမဲ့သော အရာများ၊ လက်တွေ့မကျသောအရာများနှင့် သက်ဆိုင်နေသည်။ အချို့လူများသည် ဘုရားသခင်က ၎င်းတို့အား ဗျာဒိတ်တော်များ ပေးရန်၊ ၎င်းတို့အား ထောက်ပံ့ရန်၊ ထောက်မကူညီရန်၊ ၎င်းတို့ကို ပြောင်းလဲရန်နှင့် ကယ်တင်ခြင်းခံရစေရန်အတွက် သာ၍ပင် ထူးခြားသော နည်းလမ်းအချို့ကို အသုံးပြုမည်ဟု မျှော်လင့်ကြသည်မှာ ပြောစရာမလိုပေ။ ဥပမာအားဖြင့် အချို့လူများသည် ပြဿနာတစ်ခုကို ကြုံတွေ့ရသည့်အခါတိုင်း ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်များထဲတွင် အဖြေများ သို့မဟုတ် လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ခြင်း လမ်းကြောင်းများကို မကြာခဏ မရှာဖွေကြဘဲ၊ ထိုအစား ဒူးထောက်၊ မျက်စိမှိတ်ကာ ဆုတောင်းကြသည်။ ၎င်းတို့ ဆုတောင်းသည့်အခါ ပြဿနာနှင့်ပတ်သက်၍ သမ္မာတရားကို မရှာဖွေကြဘဲ ထို့နောက် ယင်းကို ဖြေရှင်းရန် သက်ဆိုင်ရာ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်များကိုလည်း မရှာဖွေကြပေ။ ထိုအစား ဘုရားသခင်က ၎င်းတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်ကို ပြောပြနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ကြသည်၊ သို့မဟုတ် ဝါကျတစ်ကြောင်း၊ စိတ်ကူးတစ်ခု သို့မဟုတ် ပုံရိပ်တစ်ခုဖြင့် ၎င်းတို့အား ဉာဏ်ပွင့်စေမည်ဟု မျှော်လင့်ကြသည်၊ သို့မဟုတ် အလင်းတချို့ကို ရရှိစေပြီး လှုံ့ဆော်မှုတချို့ကို ပေးမည်ဟု မျှော်လင့်ကြသည်၊ ၎င်းတို့သည် ဤနည်းလမ်းဖြင့် သမ္မာတရားကို နားလည်ရန် လိုလားကြသည်။ အချို့လူများမှာမူ သာ၍ အစွန်းရောက်သော လုပ်နည်းကိုင်နည်းကို ကျင့်သုံးကြသည်မှာ ပြောစရာမလိုပေ၊ ယင်းမှာ ၎င်းတို့သည် ပြဿနာတစ်ခုကို ကြုံတွေ့ရသည့်အခါတိုင်း ဘုရားသခင်က ၎င်းတို့အား အိပ်မက်ထဲတွင် သူ၏ နှုတ်ကပတ်တော်တစ်ပိုဒ်ကို ထုတ်ဖော်ပြသကာ ဤမည်သော အမှုကို လုပ်ဆောင်သင့်ခြင်း ရှိမရှိနှင့် မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်ကို ပြောပြမည်ဟုဖြစ်စေ၊ ဤမည်သော နေရာသို့ သွားသင့် မသွားသင့်ကို ပြောပြမည်ဟုဖြစ်စေ၊ မည်သူမည်ဝါအား ဧဝံဂေလိတရားဟောသင့်ခြင်း ရှိမရှိကို ပြောပြမည်ဟုဖြစ်စေ မျှော်လင့်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အချို့လူများသည် ကြီးမားသော အခက်အခဲများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ အိပ်မက်တစ်ခု ရရှိရန် သို့မဟုတ် အိပ်မက်ထဲတွင် အဖြေရရှိရန် မျှော်လင့်ကြပြီး “ဘုရားသခင်က ကျွန်ုပ်ကို ပေးခဲ့သည့် ဤအိပ်မက်၏ အဓိပ္ပာယ်က အဘယ်နည်း။ ကိုယ်တော်က ကျွန်ုပ်ကို မည်သည့်အရာ လုပ်စေချင်သနည်း။ ကိုယ်တော်က ကျွန်ုပ်ကို သွားခိုင်းသလား၊ မသွားခိုင်းဘူးလား” ဟု တွေးတောလျက် ၎င်းတို့၏ ညီအစ်ကိုမောင်နှမများ သို့မဟုတ် အသင်းတော်ခေါင်းဆောင်များနှင့်အတူ ၎င်းတို့၏ အိပ်မက်ကို ပိုင်းခြားစိတ်ဖြာပြီး အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုရန်ပင် မျှော်လင့်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အမှုမှာ ဤထူးခြားသော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြု၍ လူတို့အား ဗျာဒိတ်တော်များ ပေးခြင်း၊ လူတို့ကို ဦးဆောင်ခြင်းနှင့် လူတို့အား ထောက်ပံ့ပေးခြင်းဖြစ်ပြီး ဤသို့ဖြင့် ၎င်းတို့အား ကယ်တင်ခြင်းခံရစေရန် ဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ ဤသည်မှာ အယူအဆနှင့် စိတ်ကူးတစ်ခု မဟုတ်လော။ (ဟုတ်ပါသည်။) ပြဿနာတစ်ခု ၎င်းတို့ ကြုံတွေ့သည့်အခါ၊ မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်ကို မသိဘဲ ဆုတောင်းရာတွင် ဘုရားသခင်ထံမှ အဖြေများ မရရှိသည့်အခါ ဒင်္ဂါးပြားလှန်၍ ဆုံးဖြတ်ချက်များချခြင်းကို အသုံးပြုကြသည့် အခြားသောလူများ ရှိကြသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ဧဝံဂေလိတရားဟောရန် တစ်နေရာရာသို့ သွားခြင်းနှင့်ပတ်သက်လာသည့်အခါ ၎င်းတို့သည် သွားသင့် မသွားသင့်ကို ဘုရားသခင်ထံ ဆုတောင်းပြီး အဖြေမရရှိသည့်အခါ ၎င်းတို့ မည်သည့်အရာကို လုပ်သနည်း။ ၎င်းတို့သည် သွားသင့် မသွားသင့်ကို ဆုံးဖြတ်ရန် ဒင်္ဂါးပြားလှန်လိုက်ရုံသာ ဖြစ်သည်။ ခေါင်းဘက်ကျလျှင် ဘုရားသခင်က ၎င်းတို့ကို သွားစေလိုကြောင်း သက်သေပြသည်ဟု ၎င်းတို့ ထင်မှတ်ကြပြီး ပန်းဘက်ကျလျှင်မူ ဘုရားသခင်က ၎င်းတို့ကို မသွားစေလိုကြောင်း သက်သေပြသည်ဟု ထင်မှတ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဒင်္ဂါးပြားကို သုံးကြိမ် ပစ်လှန်ရာ တစ်ကြိမ် ခေါင်းကျပြီး နှစ်ကြိမ် ပန်းကျသဖြင့် ၎င်းတို့က “နှစ်ကြိမ်နှင့် တစ်ကြိမ်ဖြစ်သဖြင့် ဘုရားသခင်က ကျွန်ုပ်ကို မသွားစေလိုဟု ဆိုလိုသည်” ဟု ကောက်ချက်ချကာ မသွားကြတော့ပေ။ ၎င်းတို့သည် မသွားရသည့်အတွက် စိတ်သက်သာရာရလျက် ယင်းမှာ ဘုရားသခင်၏ ဆန္ဒဖြစ်သည်ဟု ထင်မှတ်ကာ မိမိတို့ကိုယ်ကို “ကျွန်ုပ်သည် ဘုရားသခင်၏ လမ်းညွှန်မှုကို လိုက်နာရမည်။ ဤသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်သည်၊ ကျွန်ုပ်၏ ဆုံးဖြတ်ချက် မဟုတ်ပေ။ ကျွန်ုပ်သည် ဘုရားသခင်၏ လမ်းညွှန်မှုကို ကျိုးနွံနာခံပြီး မသွားသင့်ပေ” ဟု ပြောဆိုကြသည်။ သို့ဆိုလျှင် ၎င်းတို့သည် အမှန်တကယ် သွားသင့်သလော၊ မသွားသင့်သလော။ ဤနည်းလမ်းဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ရှာဖွေခြင်းသည် တိကျသော အဖြေတစ်ခုကို ရနိုင်သလော။ အဖြေမှာ လုံးဝ တိကျနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထိုသို့သော အခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ သင်သည် စည်းမျဉ်းများကို အခြေခံ၍လည်းကောင်း၊ အခါအခွင့်သင့်ခြင်း ရှိမရှိကို အခြေခံ၍လည်းကောင်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချသင့်သည်၊ ဤနည်းလမ်းသာလျှင် မှန်ကန်ပေသည်။ ဧဝံဂေလိတရားဟောခြင်းသည် သင်၏ တာဝန်၊ သင်၏ အလုပ်ဖြစ်ပြီး သင် ယနေ့ လုပ်ဆောင်သင့်သည့် အမှုဖြစ်သည်၊ ထို့ကြောင့် သင် သွားသင့်သည်၊ သင် သွားခြင်းသာလျှင် မှန်ကန်ပေသည်။ သို့သော် လူတို့သည် ထိုသို့သော ကိစ္စရပ်များကို ဤလက်တွေ့အရှိတရားများအပေါ် အခြေခံ၍ မကြာခဏ သဘောပေါက်နားလည်ခြင်း သို့မဟုတ် ကိုင်တွယ်ခြင်း မရှိကြပေ။ ၎င်းတို့သည် အချို့သော အယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများကို အခြေခံ၍ ထိုအရာများကို ချဉ်းကပ်လေ့ရှိပြီး အချို့သော ပုံမှန်မဟုတ်သည့် နည်းလမ်းများနှင့် နည်းစနစ်များကို အသုံးပြု၍ ၎င်းတို့ကို ဆုံးဖြတ်ကာ အဆုံးတွင် အဓိပ္ပာယ်မဲ့ပြီး လွဲချော်သော ဆုံးဖြတ်ချက်အချို့ကို ချမှတ်ကြသည်။ ဤသည်မှာ ၎င်းတို့၏ အယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်လော။ (ဟုတ်ပါသည်။) ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်အတွင်း၌ ဘုရားသခင်သည် အမှုအရာတစ်ခုစီကို မည်သို့လုပ်ဆောင်သင့်သည် သို့မဟုတ် ပြဿနာအမျိုးအစားတစ်ခုစီကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် မည်သည့်စည်းမျဉ်းများကို လိုက်နာသင့်သည်ကို လူတို့အား ပြောပြသည့် ရှင်းလင်းသော နှုတ်ကပတ်တော်များကို မပေးသည့်အခါ လူတို့သည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ လမ်းညွှန်မှုကို လိုက်နာရန်နှင့် လက်တွေ့ ပတ်ဝန်းကျင်များအတွင်း ဘုရားသခင်က ၎င်းတို့အား ပေးသည့် လမ်းပြမှုကို လိုက်နာရန် လိုအပ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ညီအစ်ကိုမောင်နှမများနှင့်အတူ စုပေါင်းဆွေးနွေးရန် သို့မဟုတ် ဆုတောင်းပြီး ရှာဖွေရန်နှင့် အဆုံးတွင် လက်ရှိကိစ္စကို မည်သို့ကိုင်တွယ်ရမည်ကို လက်တွေ့အခြေအနေအပေါ် အခြေခံ၍ ဆုံးဖြတ်ရန် လိုအပ်သည်မှာ ပြောစရာမလိုပေ။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်တွင် ဘုရားသခင်၌ အမျိုးမျိုးသော ကိစ္စရပ်များအတွက် လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ခြင်း စည်းမျဉ်းများကို လူတို့အား ပြောပြသည့် ရှင်းလင်းသော နှုတ်ကပတ်တော်များနှင့် ရှင်းလင်းသော ညွှန်ကြားချက်များ ရှိသည့်အခါ ယခင်က ကျင့်သုံးခဲ့သော လုပ်ရိုးလုပ်စဉ် ကျင့်ထုံးများကို ဖယ်ရှားနိုင်ပြီး လူတို့သည် ၎င်းတို့ကို လိုက်နာရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ ၎င်းတို့သည် ယင်းတို့ကို ဆက်လက်လိုက်နာနေပါက အမှုအရာများကို နှောင့်နှေးစေရုံသာ ဖြစ်မည်။ ဥပမာအားဖြင့် တစ်စုံတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီး သွား၍ လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သည့်အခါတိုင်း လူတို့သည် ဒူးထောက်၍ “ဘုရားသခင်၊ ကျွန်ုပ် သွားသင့်ပါသလော၊ မသွားသင့်ပါသလော။ ကိုယ်တော်က ကျွန်ုပ်ကို မသွားစေလိုပါက ကျွန်ုပ်ကို တားဆီးရန် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုခုကို ဖန်တီးပေးပါ၊ သို့မဟုတ် ကိုယ်တော်က ကျွန်ုပ်ကို သွားစေလိုပါက၊ ကျွန်ုပ်အတွက် အရာအားလုံးကို ချောမွေ့စေပါ” ဟု ဆုတောင်းနေဆဲဟု ဆိုကြပါစို့။ ဤသည်မှာ လုပ်ရိုးလုပ်စဉ် ကျင့်ထုံးများကို တစ်သဝေမတိမ်း လိုက်နာခြင်းဖြစ်ပြီး လူတို့အပေါ် ဘုရားသခင်၏ တောင်းဆိုချက် မဟုတ်ပေ။ ဘုရားသခင်၌ သူ၏ တောင်းဆိုချက်များ၊ စံသတ်မှတ်ချက်များနှင့် ပတ်သက်၍ ရှင်းလင်းသော နှုတ်ကပတ်တော်များ ရှိသည့်အခါ လူတို့သည် ရှာဖွေခြင်း၊ ဆုတောင်းခြင်း၊ စူးစမ်းခြင်း စသည်တို့ကဲ့သို့သော မည်သည့် လုပ်ရိုးလုပ်စဉ် ကျင့်ထုံးများကိုမျှ လုပ်ဆောင်ရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ ထိုအစား တစ်ဖက်တွင် ၎င်းတို့သည် လက်တွေ့အခြေအနေနှင့် လက်တွေ့ ပတ်ဝန်းကျင်များအတိုင်း လုပ်ဆောင်သင့်ပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ အဓိကအားဖြင့် ၎င်းတို့သည် သမ္မာတရား စည်းမျဉ်းများအတိုင်း လုပ်ဆောင်သင့်သည်၊ ဤသည်မှာ မှန်ကန်ပေသည်။ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း၊ အမှုအရာများကို သင့်လျော်သော အစီအစဉ်အတိုင်း ကိုင်တွယ်လော့၊ သင် လုပ်ဆောင်သင့်သည့် မည်သည့်အရာကိုမဆို လုပ်ဆောင်လော့၊ သင် မလုပ်ဆောင်သင့်သည့်အရာများကို မလုပ်ဆောင်နှင့်၊ အရေးတကြီးဖြစ်ပြီး ကိုင်တွယ်ရန် လိုအပ်သည့် မည်သည့်အရာကိုမဆို ကိုင်တွယ်လော့၊ လောလောဆယ် ဘေးဖယ်ထားနိုင်သည့် မည်သည့်အရာကိုမဆို ဆိုင်းငံ့ထားပြီး အရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်များကို ဦးစွာ ဂရုပြုဆောင်ရွက်လော့။ ဤသည်တို့မှာ စည်းမျဉ်းများ မဟုတ်လော။ (ဟုတ်ပါသည်။) ၎င်းတို့သည် အမှန်ပင် စည်းမျဉ်းများ ဖြစ်ကြသည်။ သင် ဤအရာကို မှတ်သားထားရမည်။ သင် ဘုရားသခင်ထံ ဆုတောင်းပြီး သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို သဘောပေါက်ရန် ရှာဖွေသည့်အခါ သင်သည် သူ၏ နှုတ်ကပတ်တော်များကို အခြေခံ၍ ထိုသို့ပြုလုပ်ရမည်၊ ထူးခြားသော အခြေအနေများတွင် ဆိုလိုသည်မှာ ညွှန်ကြားချက်ပေးသည့် ဘုရားသခင်ထံမှ ရှင်းလင်းသော နှုတ်ကပတ်တော်များ မရှိသည့်အခါ ဘုရားသခင်၌ ကိစ္စရပ်အမျိုးအစားအားလုံးအတွက် ရှင်းလင်းသော နှုတ်ကပတ်တော်များနှင့် လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ခြင်း စည်းမျဉ်းများ ရှိကြောင်းကို မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သင် သိသင့်သည်၊ ထိုသို့သော အခြေအနေများတွင်၊ သင်သည် ဘုရားသခင်က လူတို့အား ယခင်က သတိပေးဆုံးမခဲ့သည့် အမျိုးမျိုးသော သမ္မာတရား စည်းမျဉ်းများနှင့်အညီ လုပ်ဆောင်သင့်သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲတွင် လူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်အပေါ် ရယ်ဖွယ်ကောင်းသော၊ ထူးဆန်းသော၊ သဘာဝလွန်အရာများနှင့် သက်ဆိုင်သော အယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများစွာကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ကြသည်၊ ယင်းတို့က ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်များနှင့် အမျိုးမျိုးသော သမ္မာတရား စည်းမျဉ်းများကို စကားအလှများနှင့် အနှစ်သာရမဲ့သော အယူဝါဒများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲစေပြီး ပြဿနာများ ၎င်းတို့ ကြုံတွေ့ရသည့်အခါတွင် ၎င်းတို့သည် လူတို့၏ အမှုအရာများကို ကိုင်တွယ်ခြင်းအတွက် စံသတ်မှတ်ချက်များ သို့မဟုတ် လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ခြင်း လမ်းကြောင်းများ မဖြစ်နိုင်အောင် ပြုလုပ်ကြသည်။ ဤသည်မှာ ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာ အမှုအရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ယင်းမှာ လူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်အပေါ် အလွန်များပြားသော အယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်ဟူသောအချက်ကြောင့် လုံးလုံးလျားလျား ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

လူတို့သည် ၎င်းတို့၏ နေ့စဉ်အသက်တာများတွင် ပျံ့နှံ့နေသော ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်အပေါ် အခြားသော ရယ်ဖွယ်ကောင်းသော၊ ထူးဆန်းသော၊ ထူးထွေသော အယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများလည်း ရှိကြသေးသည်။ ဥပမာအားဖြင့် တစ်စုံတစ်ဦးသည် ၎င်းတို့ အလုပ်သင့်ဆုံးသော အလုပ်တစ်ခုကို လုပ်ဆောင်တော့မည် ပြုသည့်အခါ ၎င်းတို့က မဖြစ်သင့်ဟု ထင်မှတ်သည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်လာသည်ဟု ဆိုကြပါစို့၊ ဥပမာအားဖြင့် အလုပ်သွားလုပ်သည့် လမ်းတွင် ၎င်းတို့၏ လက်ကိုင်ဖုန်း အခိုးခံရခြင်း၊ သို့မဟုတ် လမ်းတွင် ၎င်းတို့၏ ကားပျက်ခြင်း သို့မဟုတ် ခြေချော်လဲကျခြင်း၊ သို့မဟုတ် အခြားတစ်ခုခု မှားယွင်းသွားခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အဘယ်အရာကို ဆိုလိုသနည်း။ ဤအလုပ်ကို လုပ်ဆောင်ခြင်းမှ ဘုရားသခင်က ၎င်းတို့ကို တားဆီးနေသည်ဟု ဆိုလိုသလော။ ဤအလုပ်ကို လုပ်ဆောင်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်များနှင့် မကိုက်ညီဟု ဆိုလိုသလော။ ဤအလုပ်ကို မလုပ်ဆောင်သင့်ဟု ဆိုလိုသလော။ ဤနည်းလမ်းဖြင့် သိမြင်ပြီး သဘောပေါက်နားလည်သင့်သလော။ (မသင့်ပေ။) ဤသည်မှာ သင်၏ တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရာတွင် ယခု လက်ရှိ သင် လုပ်ဆောင်သင့်သည့် အရေးကြီးဆုံးအရာဖြစ်ပြီး သင် သွား၍ လုပ်ဆောင်ပါက လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အတားအဆီးများနှင့် အခက်အခဲအချို့ကို ကြုံတွေ့ရလျှင်ပင်၊ သို့မဟုတ် လူတို့က မဖြစ်သင့်ဟု ထင်မှတ်သည့်အရာများကိုပင် ကြုံတွေ့ရလျှင်ပင် သင် ထမ်းဆောင်နေသည့် ဤတာဝန်နှင့် သင် လုပ်ဆောင်နေသည့် ဤအလုပ်သည် ဘုရားသခင်ကို စိတ်မကျေနပ်စေဟုဖြစ်စေ၊ ဘုရားသခင်က သင့်အား ဤအရာများကို လုပ်ဆောင်ခြင်းမှ တားဆီးနေသည်ဟုဖြစ်စေ မပြောဆိုနိုင်ပေ၊ ယင်းမှာ လူသား၏ အယူအဆနှင့် စိတ်ကူးတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်က သင့်ကို တားဆီးလိုပါက သူသည် ထိုနည်းလမ်းများကို အသုံးပြုမည်မဟုတ်ပေ။ ထိုအစား ဘုရားသခင်သည် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုကို တိုက်ရိုက် စီစဉ်ဖွဲ့စည်းပေးမည်ဖြစ်သည်၊ သို့မှသာ သင်သည် ထိုအလုပ်ကို သွား၍ လုပ်ဆောင်ရန် သဘာဝကျကျ မလိုအပ်တော့မည် ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဘုရားသခင်သည် သင် ယနေ့ လုပ်ဆောင်သင့်သည့် ပို၍ အရေးကြီးသော အရာတစ်ခုရှိကြောင်းကို သင်၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန်ရှင်းလင်းစေမည်ဖြစ်ပြီး အကျိုးဆက်အားဖြင့် ထိုအလုပ်ကို သင်၏ စာရင်းတွင် ဒုတိယ သို့မဟုတ် တတိယနေရာသို့ တွန်းပို့ထားရမည်ဖြစ်ကာ နောက်မှ လုပ်ဆောင်ရန် ချန်ထားရမည် ဖြစ်သည်။ သင်သည် မိမိ၏ တွက်ချက်မှုများကို မည်သို့ပင် ပြုလုပ်စေကာမူ အမှန်တကယ်ဖြစ်သော အခြေအနေအရ ထိုအလုပ်ကို ယနေ့ ပြီးမြောက်အောင်မြင်ရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်းကို သင် တွေ့ရှိလိမ့်မည်။ ဤသည်မှာ ဘုရားသခင်က သင့်ကို တားဆီးခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သင် မည်သို့ပင် တွေးထင်သည်ဖြစ်စေ၊ ထိုအလုပ်ကို လုပ်ဆောင်သည့် ဖြစ်စဉ်တွင် မည်သို့သော အဆင်မပြေမှုများ သို့မဟုတ် အခက်အခဲများ ပေါ်ပေါက်လာသည်ဖြစ်စေ၊ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထိုအလုပ်ကို ယနေ့ လုပ်ဆောင်သင့်ပါက သင် သွား၍ လုပ်ဆောင်သင့်သည်။ ဘုရားသခင်က သင့်ကို တားဆီးပါက သူသည် သင့်အား ထိုအလုပ်ကို သဘာဝကျကျ စွန့်လွှတ်စေရန် အသင့်တော်ဆုံးနှင့် အကိုက်ညီဆုံးသော နည်းလမ်းကို အသုံးပြုမည်ဖြစ်သည်၊ ဤသည်မှာ ဘုရားသခင် အမှုပြုသည့် နည်းလမ်း ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင် အမှုပြုသည့် နည်းလမ်းမှာ လူ့သဘာဝ၏ ပင်ကိုသဘာဝ အတိုင်းအတာအတွင်း လူတို့ လုပ်ဆောင်သင့်သည့်အရာကို လုပ်ဆောင်ခွင့်ပြုခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်တွင် ဤသည်မှာ လူတို့ ရှိသင့်သည့် သဘောထား ဖြစ်သည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင် ဓမ္မဓိဋ္ဌာန်ကျသော ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေများ ဟူသော အချက်လည်း ရှိသည်၊ အလုပ်ကို လုပ်ဆောင်ရန် အခါအခွင့်သင့်ပါက ယင်းကို လုပ်ဆောင်သင့်သည်၊ ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေများက မသင့်တော်ပါက လူတို့သည် ယင်းကို လုပ်ဆောင်ရန် ခဏစောင့်ဆိုင်းသင့်သည်။ စောင့်ဆိုင်းရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အဘယ်နည်း။ ယင်းမှာ ဘုရားသခင် စီစဉ်ပေးသည့် သင့်တော်သော အချိန်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စောင့်ဆိုင်းခြင်း ဖြစ်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေများသည် အစဉ်မသင့်တော်ဘဲ ဤအလုပ်ကို သင် လုပ်ဆောင်ရန် ကြိုးစားနေစဉ်တွင် အမှုအရာများ ဆက်လက်မှားယွင်းနေပါက သင်သည် ယင်းကို မလုပ်ဆောင်သင့်ပေ။ သင် နားလည်ပြီလော။ (နားလည်ပါပြီ။) လူတို့၏ နေ့စဉ်အသက်တာများတွင် ၎င်းတို့သည် မည်သို့သောအလုပ်အမျိုးအစားများဖြစ်စေ၊ ကြီးသည်ဖြစ်စေ ငယ်သည်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်များဖြစ်စေ၊ အသင်းတော်ဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်များဖြစ်စေ အလုပ်များကို လုပ်ဆောင်သည့်အခါ ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်ထဲတွင် ခံစားနေရသည့်အရာကို သဘောပေါက်ဖို့ ကြိုးစားရန် မလိုအပ်ပေ။ သင်သည် ယနေ့ ဝိညာဉ်ရေးရာ၌ နိမ့်ကျသည်ဟု ခံစားရပြီး သင်၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် အလုပ်တစ်ခုကို မလုပ်ဆောင်လိုပါက သင်နှင့်အတူ ထိုအလုပ်ကို လုပ်ဆောင်မည့် အခြားသူများကို ၎င်းတို့ ဝိညာဉ်ရေးရာ၌ နိမ့်ကျသည်ဟု ခံစားရခြင်း ရှိမရှိ မေးမြန်းလော့။ အခြားသူများက ဝိညာဉ်ရေးရာ၌ နိမ့်ကျသည်ဟု မခံစားရဘဲ ၎င်းတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ထိုအလုပ်ကို လုပ်ဆောင်လိုစိတ်ရှိသည့်တိုင် သင်သည် သင်၏ ကိုယ်ပိုင်ခံစားချက်များကို အခြေခံ၍ ယင်းကို မလုပ်ဆောင်သင့်ဟု ကောက်ချက်ချပါက သင်သည် ယင်းနှင့်ပတ်သက်၍ အနည်းငယ် ပုဂ္ဂလဓိဋ္ဌာန်ကျလွန်းနေသည် မဟုတ်လော။ (ဟုတ်ပါသည်။) သို့ဖြစ်၍ လူတို့သည် အလုပ်တစ်ခုကို လုပ်ဆောင်သည့်အခါတိုင်း မိမိတို့၏ ခံစားချက်များကို သဘောပေါက်ရန် မကြိုးစားသင့်ကြောင်း သို့မဟုတ် မိမိတို့၏ ခံစားချက်များကို အခြေခံ၍ မပြုမူသင့်ကြောင်းကို အနည်းဆုံး နားလည်ရမည်။ ဥပမာအားဖြင့် သင်သည် အလုပ်တစ်ခုခုကို လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်ပြီး အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်၊ သင်၏ မျက်ခမ်းသည် အဆက်မပြတ် လှုပ်နေပြီး သင်၏ နားများလည်း အူနေသည်၊ သင်က “ငါ၏ ညာဘက် မျက်ခမ်းက လှုပ်နေသည်၊ ဤသည်မှာ မကောင်းသည့် သတင်းတစ်ခုခုကို ဆိုလိုသလော၊ ဤအလုပ်ကို ငါလုပ်ဆောင်သင့်သလော” ဟု ပြောဆိုသည်ဟု ဆိုကြပါစို့။ ထိုအခါ တစ်စုံတစ်ဦးက “ဘယ်ဘက် မျက်ခမ်းလှုပ်ခြင်းက ကံကောင်းခြင်း နိမိတ်ဖြစ်သော်လည်း ညာဘက်မျက်ခမ်းလှုပ်ခြင်းက ကံဆိုးခြင်း နိမိတ်ဖြစ်သည်။” ဟု ပြောဆိုရာ ဤသည်ကို ကြားပြီးနောက် သင်သည် ထိုအလုပ်ကို သွား၍ လုပ်ဆောင်ရန် မရဲတော့ပေ။ သင်၏ မျက်လုံး မည်သည့်ဘက်က လှုပ်သည်ဖြစ်စေ၊ အကယ်၍ ဤသည်မှာ ယခင်က သဘောတူညီထားသည့် အလုပ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဤအလုပ်ကို လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သော အကြောင်းအချက်အားလုံးသည် အသင့်ရှိနေကာ အချိန်နှင့် နေရာသည်လည်း မှန်ကန်ပါက သင်သည် သွား၍ လုပ်ဆောင်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။ သင်သည် တစ်စုံတစ်ဦးက သင်၏ ညာဘက်မျက်ခမ်းလှုပ်ခြင်းသည် ကံဆိုးခြင်းနိမိတ် ဖြစ်သည်ဟု ပြောဆိုရုံမျှဖြင့် မသွားရန် ဆုံးဖြတ်ပါက ယင်းမှာ သင့်လျော်သလော။ (မသင့်လျော်ပါ။) အဘယ်ကြောင့် မသင့်လျော်သနည်း။ ၎င်းသည် သင်၏ တာဝန်ဝတ္တရားဖြစ်ပြီး ယနေ့ ဓမ္မဓိဋ္ဌာန်ကျသော ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေများနှင့် အနေအထားများအားလုံးက ယင်းကို လုပ်ဆောင်ရန် ခွင့်ပြုပါက၊ ထို့အပြင် အလုပ်ကို အရေးတကြီး လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်ပါက သင်သည် သွား၍ လုပ်ဆောင်သင့်သည်။ သင်၏ ညာဘက်မျက်ခမ်းလှုပ်လျှင်ကော ဘာဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ ယင်းမှာ အသေးအဖွဲ ပြဿနာအချို့ ပေါ်ပေါက်လာပြီး အမှုအရာများ အလွန်ချောမွေ့ခြင်း မရှိနိုင်သော်လည်း အလုပ်မှာမူ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ပြီးမြောက်သွားသည်။ ဘုရားသခင်က ယင်းကို တားဆီးပြီး ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေများက ခွင့်မပြုမှသာလျှင် သင်သည် ထိုအလုပ်ကို သွား၍ မလုပ်ဆောင်ဘဲ နေနိုင်သည်။ တစ်စုံတစ်ဦးက “သင်၏ ညာဘက်မျက်ခမ်းလှုပ်သည်မှာ တစ်ခုခုမှားနေပြီ” ဟု ပြောသော်လည်း၊ အခြားတစ်စုံတစ်ဦးကမူ “ဤသည်မှာ ယခင်ကတည်းက သဘောတူထားသည့် အလုပ်ဖြစ်သဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ သွား၍ လုပ်ဆောင်သင့်သည်” ဟု ပြောသည်။ အဆုံးတွင် သင်တို့အားလုံးသည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယင်းကို လုပ်ဆောင်ရန် ထွက်ခွာသွားကြသော်လည်း ကားသည် လမ်းတစ်ဝက်တွင် မမျှော်လင့်ဘဲ ပျက်သွားသည်။ ငါ့ကို ပြောလော့၊ အဖွဲ့ထွက်ခွာသည့်အခါ တစ်စုံတစ်ဦး၏ ညာဘက်မျက်ခမ်းလှုပ်ပါက ထိုအခြေအနေတွင် ၎င်းတို့ သွားသင့်သလော။ သင်တို့သည် သမ္မာတရားကို အမှန်တကယ် နားလည်ခြင်း ရှိမရှိကို ငါ ကြည့်မည်။ သင်တို့ မည်သို့ထင်သနည်း၊ ဤအလုပ်ကို သွား၍ လုပ်ဆောင်ခြင်းသည် မှန်ကန်မည်လော။ (မှန်ကန်မည် ဖြစ်ပါသည်။) ယင်းမှာ သေချာပါသည်။ သင်၏ ညာဘက် သို့မဟုတ် ဘယ်ဘက် မျက်ခမ်းလှုပ်ခြင်းအပေါ် အခြေခံ၍ သင် သွားသင့်၊ မသွားသင့်ကို မဆုံးဖြတ်နိုင်ပေ။ ပထမဦးစွာ ဤအလုပ်ကို သွား၍ လုပ်ဆောင်ခြင်းသည် မှန်ကန်သည်။ သို့ဆိုလျှင် ကားသည် အသွားလမ်းတွင် အဘယ်ကြောင့် ပျက်သွားသနည်း။ ယင်းကို ဘုရားသခင်က ခွင့်ပြုခဲ့ခြင်းလော။ ရှင်းပြရန် ခက်ခဲသည် မဟုတ်လော။ (လမ်းတွင် ကားပျက်ခြင်းမှာ ဥပမာအားဖြင့် ကားတွင် ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ ရှိမရှိကို သိမြင်ရန် ကြိုတင်စစ်ဆေးခြင်း မရှိခဲ့သည့်ကိစ္စမျိုးကဲ့သို့ လူ၏ ပေါ့ဆမှုကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပါသည်။) ယင်းမှာ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော အကြောင်းရင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုအကြောင်းရင်းကို ငါတို့ ဖယ်ထုတ်လိုက်မည်ဆိုလျှင် ခရီးစဉ်အလယ်တွင် ကားတစ်စီး ပျက်ခြင်းသည် ပုံမှန်ဖြစ်သလော။ (ဖြစ်ပါသည်။) သင်သည် မူလကတည်းက အရည်အသွေး သိပ်မကောင်းသော တစ်ပတ်ရစ် တရုတ်ကားတစ်စီးကို ဝယ်ပြီး သင်က ယင်းကို ကောင်းစွာ ထိန်းသိမ်းခြင်း သို့မဟုတ် ပြုပြင်ခြင်းမရှိဘဲ ဆက်လက်မောင်းနှင်နေပါက ကားသည် ခရီးစဉ်အလယ်တွင် ပျက်သွားမည် ဖြစ်သည်။ ကားသည် ခရီးစဉ်အလယ်တွင် ပျက်သွားပါက ယင်းမှာ အလုပ်ကို သေချာပေါက် မပြီးမြောက်နိုင်ဟု ဆိုလိုသလော။ (မဆိုလိုပါ။) ကားပျက်သွားပြီး ပြင်ဆင်ရန် တစ်နာရီ သို့မဟုတ် နှစ်နာရီ ကြာမြင့်သည်။ သင်တို့ ဦးတည်ရာသို့ ရောက်ရှိသည့်အခါ ထိုနေရာရှိ ညီအစ်ကိုမောင်နှမများက “သင်တို့ ဤအချိန်တွင် ရောက်လာခြင်းက ကံကောင်းသည်၊ စောင့်ကြည့်နေကြသည့်သူများသည် ယခုပင် ထွက်သွားကြသည်။ သင်တို့သာ နှစ်နာရီစောပြီး ရောက်လာခဲ့လျှင် အဆင်းနီသော နဂါးကြီးက သင်တို့ကို သေချာပေါက် ဖမ်းသွားလောက်ပြီဖြစ်သည်။ အလွန်အန္တရာယ်များလှပါတကား” ဟု ပြောဆိုကြသည်။ သင် မြင်သည် မဟုတ်လော၊ မကောင်းသောအရာတစ်ခုသည် ကောင်းသောအရာတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ အလုပ်ကို သွား၍ လုပ်ဆောင်ခြင်းသည် မှန်ကန်ခဲ့သလော။ (မှန်ကန်ခဲ့ပါသည်။) ကားပျက်ခြင်းတွင် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းမွန်သော ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိခဲ့သလော။ (ရှိခဲ့ပါသည်။) သို့ဆိုလျှင် သင်၏ ညာဘက်မျက်ခမ်းလှုပ်ခြင်းသည် ကံဆိုးခြင်း သို့မဟုတ် ကံကောင်းခြင်း၏ နိမိတ်လက္ခဏာ ဖြစ်ခဲ့သလော။ (နှစ်မျိုးလုံး မဟုတ်ပါ။) ယင်းကြောင့် မည်သည့်အရာမျှ ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။ ငါတို့သည် ဇာတ်လမ်းကို ကားပျက်သည့်အချိန်တွင် ဖြတ်တောက်လိုက်ပါက “ညာဘက်မျက်ခမ်းလှုပ်ခြင်းက ကံဆိုးခြင်း နိမိတ်ဖြစ်သည်။” ဟူသော အဆိုမှာ အတော်အတန် တိကျပုံရပေမည်။ ကားပျက်ခြင်းသည် မတော်တဆမှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည် မဟုတ်လော။ သို့သော် နောက်ဆုံးရလဒ်ကို ကြည့်သည့်အခါ ကားပျက်ခြင်းသည် ကောင်းသောအရာတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ကားမပျက်ခဲ့ပါက သင်တို့အားလုံးသည် ဦးတည်ရာသို့ ရောက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဒုက္ခရောက်ကြမည် ဖြစ်သည်၊ သင်တို့သည် အလုပ်ကို မပြီးမြောက်နိုင်ရုံသာမက ဖမ်းဆီးခြင်းကိုလည်း ခံရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဖြစ်လာသည်မှာ ကားသည် လမ်းတွင် ပျက်သွားပြီး ပြင်ဆင်ရန် နှစ်နာရီ ကြာခဲ့သဖြင့် သင်တို့ ထိုနေရာသို့ ရောက်သည့်အချိန်တွင် အန္တရာယ်သည် ကင်းစင်သွားခဲ့ပြီး သင်တို့ ဘေးကင်းလုံခြုံသွားခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ဘုရားသခင်က သင်တို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ စဉ်းစားကြည့်လော့၊ ကားပျက်ခြင်း၏ ရှုထောင့်မှ ကြည့်ပါက ဘုရားသခင်သည် သင့်အား သွားခြင်းမှ တားဆီးနေသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ ကားပြင်ပြီး၍ နောက်ထပ် မတော်တဆမှုမရှိဘဲ သင် ရောက်ရှိသွားပြီးနောက်မှသာ မည်သည့်အရာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို သင် သိရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးအတွင်း ဘုရားသခင်၏ လုပ်ဆောင်ချက်များ၏ စည်းမျဉ်းများနှင့် နည်းလမ်းများကို သင်တို့ မည်သို့ ရှုမြင်သနည်း။ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်အပေါ် လူတို့၌ မည်သို့သော နားလည်မှုမျိုး ရှိသင့်သနည်း။ ဤအရာများကို ပြန်လည်သုံးသပ်လော့။ ဤနေရာတွင် ရှာဖွေနိုင်သော သမ္မာတရားများ ရှိသည်၊ သင်တို့သည် ၎င်းတို့ကို ရှာဖွေနိုင်ခြင်း ရှိမရှိကို ငါ ကြည့်မည်။ (ဘုရားသခင်၊ ကျွန်မ၏ နားလည်မှုမှာ လူတို့ထံ ကောင်းသောအရာများဖြစ်စေ၊ ဆိုးသောအရာများဖြစ်စေ မည်သည့်အရာပင် ဖြစ်ပျက်သည်ဖြစ်စေ ဤအထဲတွင် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းမွန်သော ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိပါသည် ဟူ၍ ဖြစ်ပါသည်။) ဤသည်မှာ ကဏ္ဍတစ်ခု ဖြစ်သည်။ (အခြားကဏ္ဍတစ်ခုလည်း ရှိသေးသည်၊ ယင်းမှာ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်သည် သဘာဝလွန်ဖြစ်ခြင်း သို့မဟုတ် စိတ်ကူးယဉ်ဆန်ခြင်းမရှိဘဲ အလွန် လက်တွေ့ကျပါသည် ဟူ၍ ဖြစ်ပါသည်။) ဟုတ်သည်၊ ယင်းမှာ ကောင်းသော နားလည်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်သည် လက်တွေ့ကျပြီး ယင်းသည် စိတ်ကူးယဉ်ဆန်ခြင်း သို့မဟုတ် သဘာဝလွန်ခြင်း မရှိပေ၊ ပုံမှန်လူ့သဘာဝရှိသော မည်သူမဆို ယင်းကို ခံစားနိုင်ပြီး အတွေ့အကြုံမှတစ်ဆင့် သိရှိလာနိုင်သည်၊ ပြီးလျှင် ယင်းသည် လူတို့ နားလည်နိုင်စွမ်းရှိသော အရာတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်နှင့်ပတ်သက်၍ လူတို့ ရှိသင့်သည့် နားလည်မှု မဟုတ်လော။ (ဟုတ်ပါသည်။) ဤနားလည်မှုအပြင် လူတို့သည် အခြားမည်သည့်အရာကို နားလည်သင့်သေးသနည်း။ ဘုရားသခင်သည် အရာခပ်သိမ်းအပေါ် အချုပ်အခြာအာဏာ ကိုင်စွဲသည်ကို ၎င်းတို့ နားလည်သင့်သည်။ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်တွင် သူ လုပ်ဆောင်သည့် တိကျသော အမှုအရာတိုင်းသည် သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များမှာ အလွန် လက်တွေ့ကျကြောင်းကို လူတို့အား မြင်တွေ့စေသည်။ အစပိုင်းတွင် သင်တို့အဖွဲ့ ထွက်ခွာသည့်အခါ သင်တို့ထဲမှ အချို့သည် သွားသင့်ခြင်း ရှိမရှိကို ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် သင်တို့ကို မတားဆီးခဲ့ပေ၊ သူသည် သင့်အား ပျို့အန်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် ဝမ်းလျှောခြင်းတို့ကို မဖြစ်စေခဲ့ပေ။ သူသည် သင့်ကို မတားဆီးခဲ့သကဲ့သို့ သွားရန်လည်း မတိုက်တွန်းခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ အလွန် လက်တွေ့ကျသည် မဟုတ်လော။ ဘုရားသခင်သည် အဖွဲ့ကို အတူတကွ ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ခွင့် ပြုခဲ့သည်။ အချို့လူများက ၎င်းတို့၏ ညာဘက်မျက်ခမ်းလှုပ်သည်ဟု ပြောဆိုကြပြီး အခြားသူများကမူ စိတ်ထဲတွင် မသက်မသာဖြစ်ကြောင်း ခံစားရသည်ဟု ပြောဆိုကြသော်လည်း သင်သည် သင်၏ ခံစားချက်များနှင့် စိတ်အခြေအနေကိုဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် သဘာဝလွန်အရာများနှင့် သက်ဆိုင်သော စိတ်ကူးများကိုဖြစ်စေ အားကိုးခြင်း ရှိရှိ မရှိရှိ အဆုံးတွင် သင် သွားသင့်သည့်နေရာကို သင် သွားသင့်ပြီး ဘုရားသခင်သည် သင့်ကို မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ မတားဆီးခဲ့ပေ။ ဘုရားသခင် ဤနည်းလမ်းဖြင့် အမှုပြုခြင်းမှာ အလွန် လက်တွေ့ကျသည် မဟုတ်လော။ (ဟုတ်ပါသည်။) ဘုရားသခင်၏ လုပ်ဆောင်ချက်များသည် အနည်းငယ်မျှပင် အနှစ်သာရမဲ့ခြင်းမရှိပေ၊ လူသား၏ သရုပ်သကန်အမျိုးမျိုးကို ခွင့်ပြုထားပြီး အချို့လူများ၏ မျက်ခမ်းလှုပ်ခြင်းကိုပင် ပါဝင်ခွင့်ပြုထားသည်။ ငါ့ကို ပြောလော့၊ ဘုရားသခင်သည် လူတို့၏ မျက်ခမ်းလှုပ်ခြင်းကို တားဆီးနိုင်သလော သို့မဟုတ် ထိန်းချုပ်နိုင်သလော။ ဤအရာကို ထိန်းချုပ်ရန် ဘုရားသခင်အတွက် အလွန်လွယ်ကူမည် မဟုတ်လော။ သို့သော် ဘုရားသခင် ထိုသို့ပြုလုပ်ခဲ့သလော။ (မပြုလုပ်ခဲ့ပါ။) ဘုရားသခင်သည် ထိုသို့ မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။ သူသည် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းမရှိဘဲ သင့်အား လွတ်လပ်ခွင့်ပေးခဲ့သည်။ သင်၏ မျက်ခမ်းသည် လှုပ်ချင်သလို လှုပ်ခဲ့သော်လည်း အဆုံးတွင် အဖွဲ့သည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်၊ ဤအရာအားလုံးသည် အလွန် လက်တွေ့ကျခဲ့သည်။ သို့သော် ဦးတည်ရာတွင် ဒုက္ခရှိခဲ့ပြီး သင်တို့ ထိုနေရာသို့ ဦးတည်နေရုံဖြင့် ဘုရားသခင်သည် ဤအန္တရာယ်ကို ဖယ်ရှားပေးခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ဘုရားသခင်သည် ထိုသို့ မပြုလုပ်ခဲ့ဘဲ ဒုက္ခသည်လည်း ဖြစ်သင့်သကဲ့သို့ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ဘုရားသခင်သည် လိမ္မာပါးနပ်သောအရာတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်၊ သူသည် သင်တို့၏ ကားကို လမ်းခုလတ်တွင် ပျက်စေခဲ့ပြီး ကားကို ပြင်ဆင်ပြီး၍ သင်တို့အားလုံး ရောက်ရှိရမည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အခါတွင်မူ ဘေးအန္တရာယ်မှာ ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ဘုရားသခင်က သင်တို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သင် မြင်သည် မဟုတ်လော၊ ဤအချိန်ကွာဟမှုကြောင့် သူသည် သင့်အား အန္တရာယ်ကို လိမ္မာပါးနပ်စွာ ရှောင်ရှားနိုင်စေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင် လုပ်ဆောင်သမျှ အရာတိုင်းသည် အလွန် လက်တွေ့ကျသည် မဟုတ်လော။ (ဟုတ်ပါသည်။) သို့ဖြစ်၍ ဤအရာက သင့်ကို အလွန် လက်တွေ့ကျသော နည်းလမ်းဖြင့် ပြသသည်မှာ ဘုရားသခင် လုပ်ဆောင်သည့်အရာသည် လုံးဝ အနှစ်သာရမဲ့ခြင်း သို့မဟုတ် သဘာဝလွန်ခြင်း မရှိကြောင်းနှင့် အမှုအရာတစ်ခုစီ၏ ဖြစ်ပွားမှုသည် သဘာဝကျပြီး မလွဲမသွေဖြစ်သော်လည်း ထိုအထဲတွင် ဘုရားသခင်၏ အနန္တတန်ခိုး တည်ရှိနေကြောင်း ဖြစ်သည်။ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးတစ်လျှောက်လုံးတွင် လူတို့၏ စိတ်ကူးများ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ၎င်းတို့၏ အခက်အခဲများ၊ အားနည်းချက်များနှင့် ပြဿနာများ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ၎င်းတို့ အတူတကွ ဆွေးနွေးခဲ့ကြသော ရှုထောင့်အမြင်များ မှန်သည်ဖြစ်စေ မှားသည်ဖြစ်စေ၊ ဤအရာများ တစ်ခုမျှသည် နောက်ဆုံးတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အရာကို မထိခိုက်ခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်ရပ်၏ မလွဲမသွေဖြစ်သော ရလဒ်ကိုလည်း မထိခိုက်ခဲ့ပေ။ ဖြစ်သင့်သည့် အမှုအရာတိုင်းသည် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်၊ ဖြစ်ပွားသင့်သည့် ဒုက္ခသည် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်၊ ပျက်သင့်သည့် ကားသည် ပျက်ခဲ့သည်၊ လူတို့၏ ရှုထောင့်အမြင်များသည်လည်း ထုတ်ဖော်ခြင်းခံခဲ့ရသည်၊ သို့သော် ဖြစ်ရပ်၏ နောက်ဆုံးရလဒ်မှာမူ ဘုရားသခင် ချမှတ်ထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း၊ ဘုရားသခင် ကြိုတင်ပြဋ္ဌာန်းပြီး ဘုရားသခင်က ထိုဖြစ်ရပ်ကို အချုပ်အခြာအာဏာ ကျင့်သုံးတော်မူခဲ့သည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ အနန္တတန်ခိုး မဟုတ်လော။ (ဟုတ်ပါသည်။) ဤအရာအားလုံးသည် လူတို့၏ နေ့စဉ်အသက်တာများတွင် နေ့စဉ်ကြုံတွေ့ရသည့် အရာအားလုံးကဲ့သို့ပင် အလွန် လက်တွေ့ကျပြီး ပုံမှန်အတိုင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်၊ ယင်းသည် သဘာဝကျကျ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပြီး သဘာဝလွန်ခြင်းဖြစ်စေ၊ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်ခြင်းဖြစ်စေ၊ အနှစ်သာရမဲ့ခြင်းဖြစ်စေ မရှိခဲ့ပေ။ သို့ဖြစ်၍ ဤကိစ္စတွင် လူတို့က ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်သည် လက်တွေ့ကျကြောင်းနှင့် သူသည် အရာခပ်သိမ်းအပေါ် အချုပ်အခြာအာဏာ ကိုင်စွဲကြောင်းကို နားလည်သင့်သည်။ လူတို့သည် မည်သို့ လက်တွေ့လုပ်ဆောင်သင့်သနည်း။ ပထမဦးစွာ ၎င်းတို့ထံ မည်သည့်အရာပင် ဖြစ်ပျက်သည်ဖြစ်စေ ၎င်းတို့ လိုက်နာသင့်သည့် စည်းမျဉ်းများမှာ အဘယ်အရာဖြစ်သည်ကို ၎င်းတို့ နားလည်ရမည်။ ၎င်းတို့သည် လူ့ခံစားချက်များအတိုင်းသာ လိုက်ပါက ယင်းမှာ အားကိုးမရပေ။ ၎င်းတို့သည် သဘာဝလွန် ခံစားချက်များအတိုင်း မလိုက်သင့်သကဲ့သို့ အနှစ်သာရမဲ့သော စိတ်ကူးများကို အခြေခံ၍လည်း အကြောင်းမဲ့ ထင်ကြေးမပေးသင့်ပေ။ ယင်းအစား ၎င်းတို့သည် လက်တွေ့ကျသောအခြေအနေများနှင့် မိမိတို့လုပ်ဆောင်သင့်သည့် တာဝန်ဝတ္တရားများအပေါ် အခြေခံ၍ မိမိတို့လုပ်ဆောင်သင့်သည်များကို သွားရောက်လုပ်ဆောင်ကြရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အရေးကြီးသောအရာမှာ ၎င်းတို့သည် သမ္မာတရား စည်းမျဉ်းများကို အခြေခံ၍ မိမိတို့ လုပ်ဆောင်သင့်သည့်အရာကို သွား၍ လုပ်ဆောင်ရန် ဖြစ်သည်။ ဤသို့ဆိုလျှင် ပို၍ လွယ်ကူသွားသည် မဟုတ်လော။ (ဟုတ်ပါသည်။) သို့ဖြစ်၍ သင် မည်သည့်ပြဿနာများကို ကြုံတွေ့ရသည်ဖြစ်စေ၊ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်သည် မည်သည့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်ဖြစ်စေ သင်သည် သင်၏ ခံစားချက်များအတိုင်း လိုက်ရန် မလိုအပ်ပေ၊ သင်သည် နေ့တစ်နေ့ မင်္ဂလာရှိမရှိကို စစ်ဆေးရန် မလိုအပ်ပေ၊ သင်သည် မည်သည့် နက္ခတ္တဆိုင်ရာ ဖြစ်စဉ်များကိုမျှ ကြည့်ရှုရန် သို့မဟုတ် မည်သည့် ပရောဖက်ပြုချက်များကိုမျှ နားထောင်ရန် အထူးသဖြင့် မလိုအပ်သည်မှာ ပြောစရာမလိုပေ၊ သင် လုပ်ဆောင်သင့်သည့်အရာကိုသာ လုပ်ဆောင်လော့။ အချို့လူများသည် နက္ခတ္တဆိုင်ရာ ဖြစ်စဉ်များကို ကြည့်ရှုရန် သို့မဟုတ် နေ့များ မင်္ဂလာရှိမရှိကို စစ်ဆေးရန် နှစ်သက်ကြပြီး “မနက်ဖြန်က နေ့ကောင်းရက်သာ မဟုတ်၊ ကျွန်ုပ် အပြင်ထွက်လျှင် အရာရာ လွဲချော်သွားမလား။ အဆင်းနီသော နဂါးကြီးက ဖမ်းဆီးမှုများ လုပ်ဆောင်နေမလား။ ဤမနက်ခင်းတွင် ကျွန်ုပ် စောစောထ၍ အပြင်ထွက်ချိန်တွင် တံခါးဝတွင် ကျီးကန်းတစ်ကောင်က အဘယ်ကြောင့် လာအော်နေရသနည်း။ အချို့လူများက မနေ့ညက အပြင်ထွက်သည့်အခါတွင် ကြောင်နက်တစ်ကောင် တွေ့သည်ဟု ကျွန်ုပ်ကြားသည်။ ဤအရာများအားလုံးက မကောင်းသော နိမိတ်လက္ခဏာများဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ် မည်သည့်အရာကို လုပ်သင့်သနည်း။ အန္တရာယ်တစ်ခုခု ဖြစ်တော့မည်လော” ဟု ပြောဆိုကြသည်။ သင်၌ ပုံမှန်လူ့သဘာဝနှင့် ပုံမှန်လူ့စဉ်းစားဉာဏ် ရှိပါက မည်သို့သော ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေများသည် အန္တရာယ်ရှိပြီး မည်သို့သော ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေများသည် အတော်အတန် ဘေးကင်းလုံခြုံသည်ကို သင် ပိုင်းခြားနိုင်သင့်ပြီး လက်တွေ့အခြေအနေအရ ၎င်းတို့ကို မည်သို့ ချဉ်းကပ်ကိုင်တွယ်ရမည်ကို သိသင့်သည်၊ သင်သည် ထိုအခြားအရာများကို ကြည့်ရှုရန် မလိုအပ်ပေ။ နေ့စဉ် သင် လုပ်ဆောင်သင့်သည့်အရာနှင့် မလုပ်ဆောင်သင့်သည့်အရာနှင့်ပတ်သက်၍မူ တစ်ဖက်တွင် သမ္မာတရား စည်းမျဉ်းများအဖြစ် ဆောင်ရွက်သည့် ဘုရားသခင်၏ ရှင်းလင်းသော နှုတ်ကပတ်တော်များ ရှိသည်၊ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ သင်၌ ပုံမှန်လူ့သဘာဝ၊ အသိစိတ်နှင့် ဆင်ခြင်တုံတရား ရှိပြီး သင်သည် လက်တွေ့ ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေများ၏ စီစဉ်မှုနှင့် ၎င်းတို့ ပေးသည့် လမ်းညွှန်မှုကို အခြေခံ၍ ပုံမှန်လူ့သဘာဝ၏ လက်တွေ့ကျသော လိုအပ်ချက်များနှင့် သင်၏ ကိုယ်ပိုင် တာဝန်ဝတ္တရားများနှင့် တာဝန်များအတိုင်း နေ့စဉ် သင် လုပ်ဆောင်သင့်သည့်အရာကို လုပ်ဆောင်နေသရွေ့ ဆိုလျှင် လုံလောက်ပေသည်။ လူတို့သည် ၎င်းတို့၏ နေ့စဉ်အသက်တာများကို ဤကဲ့သို့ ချဉ်းကပ်ပါက အမှုအရာများသည် ပို၍ ရိုးရှင်းသွားမည် မဟုတ်လော။ (ဟုတ်ပါသည်။)