မဲရဒစ်သ် လို့ခေါ်တဲ့ ခရစ်ယာန်တစ်ယောက်ဟာ ဈေးဝယ်စင်တာကြီးတစ်ခုမှာ ငွေရှင်းကောင်တာဝန်ထမ်း အဖြစ် အလုပ်လုပ်နေခဲ့တယ်။ အစပိုင်းမှာ အလုပ်အတွေ့အကြုံ မရှိတာကြောင့် ဖောက်သည်များတဲ့အခါ စာရင်းတွေ ခဏခဏ မှားတတ်တယ်။ အကျိုးဆက်အနေနဲ့ သူဌေးရဲ့ ဆူပူတာကို ခဏခဏ ခံရပြီး အလုပ်ပြုတ်နိုင်တဲ့ အခြေအနေနဲ့တောင် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတယ်။ အဲဒီအခါ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ယောက်က စာရင်းဖျောက်ဖို့ လှည့်ကွက်တွေသုံးအောင် သူ့ကို မြှောက်ပေးခဲ့တယ်။ အလုပ်မပြုတ်အောင် သူ အဲဒီအတိုင်း လိုက်လုပ်ခဲ့ပေမဲ့ မထင်မှတ်ဘဲ အမှားတွေ ပိုလုပ်မိလာပြီး ပြိုလဲတော့မလိုတောင် ခံစားခဲ့ရတယ်။...ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်ရဲ့ ဖော်ထုတ်မှုကတစ်ဆင့် ကိုယ်ကျိုးအတွက် သူ့ရဲ့ လှည့်စားမှုနဲ့ လှည့်ဖြားတတ်တဲ့ အပြုအမူတွေမှာ တည်ကြည်မှုနဲ့ သိက္ခာ ကင်းမဲ့နေပြီး အဲဒါက ဘုရားသခင်ကို စက်ဆုပ်ရွံရှာပြီး မုန်းတီးစေတယ်ဆိုတာ သတိပြုမိသွားတော့ သူ ဆုတောင်းပြီး နောင်တရပြုပြင်ခဲ့တယ်။ သမ္မာတရားကို လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ပြီး ရိုးသားတဲ့သူ တစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်တဲ့အခါ ပျောက်သွားတဲ့ငွေတွေကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်ရလာခဲ့တယ်။ အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာ သူက အလုပ်လုပ်ရာမှာ ရိုးသားဖို့ကိုပဲ အာရုံစိုက်လာခဲ့ပြီး အချိန်ကြာလာတော့ သူဌေးရဲ့ ယုံကြည်လေးစားမှုကို ရရှိခဲ့တဲ့အပြင် လူတစ်ယောက်ရဲ့ သိက္ခာကိုလည်း ပြန်အဖတ်ဆယ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။