အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင် အသင်းတော် အပလီကေးရှင်း

ဘုရားသခင်၏ အသံတော်ကို နားထောင်၍ သခင်ယေရှု ပြန်ကြွလာတော်မူခြင်းကို ကြိုဆိုလော့။

သမ္မာတရားကို ရှာဖွေနေသူများ ကျွန်ုပ်တို့ကို ဆက်သွယ်ရန် ဖိတ်ခေါ်ပါသည်။

နောက်ဆုံးသောကာလခရစ်တော်၊ အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင်ထံမှဂန္တဝင်နှုတ်ကပတ်တော်များ

ထင်ရှားသည့်အရောင်များ

နောက်ခံအပြင်အဆင်များ

စာလုံးပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

စာကြောင်း အကွာအဝေး

စာမျက်နှာအနံ

0 ရှာဖွေခြင်း ရလဒ်များ

ရလဒ်များမတွေ့ရှိပါ။

၈။ လူသားမျိုးနွယ်ကို စာတန် ဖောက်ပြန်ပျက်စီးစေပုံနှင့် ပတ်သက်သည့် ဂန္တဝင် နှုတ်ကပတ်တော်များ

၁။ ကမ္ဘာမြေကြီး မတည်ရှိခင်တုန်းက ကောင်းကင်တမန်မင်းသည် ကောင်းကင်ဘုံမှာရှိသည့် ကောင်းကင်တမန်တို့၏ အကြီးမြတ်ဆုံးဖြစ်သည်။ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံမှာရှိသည့် ကောင်းကင်တမန် အားလုံးအပေါ်မှာ တရားစီရင်ပိုင်ခွင့် ရှိသည်။ ဤအရာသည် ဘုရားသခင် ပေးအပ်ထားသည့် အခွင့်အာဏာဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်ကို ခြွင်းချက်ထားလျှင် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံမှာရှိသည့် ကောင်းကင်တမန်များ အားလုံးထဲမှာ အကြီးမြတ်ဆုံးဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းမှာ ဘုရားသခင်သည် လူသားမျိုးနွယ်ကို ဖန်ဆင်းခဲ့သည့်အခါ ကောင်းကင်တမန်မင်းသည် ကမ္ဘာပေါ်၌ ဘုရားသခင်ကို ကြီးမားစွာ သစ္စာဖောက်ခြင်းအမှုကို ပြုခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်ကို သစ္စာဖောက်သည်ဟု အဘယ်ကြောင့် ငါပြောရသနည်းဆိုလျှင် သူသည် လူသားမျိုးနွယ်ကို အုပ်ချုပ်လိုပြီး ဘုရားသခင်၏ အခွင့်အာဏာထက် သာလွန်လိုခဲ့သည်။ ဧဝကို အပြစ်လုပ်မိစေဖို့ သွေးဆောင်ခဲ့သူက ကောင်းကင်တမန်မင်းပင်။ ကမ္ဘာမှာ သူ၏နိုင်ငံကို တည်ထောင်လိုပြီး လူသားမျိုးနွယ်သည် ဘုရားသခင်ကို သစ္စာဖောက်ကာ သူ၏စကားကိုသာ လိုက်နာစေလိုသောကြောင့် ဤကဲ့သို့ လုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏စကားကို အားလုံးက လိုက်နာသည်ကို သူတွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။ ကောင်းကင်တမန်များက လိုက်နာသည်။ ကမ္ဘာမှာရှိသည့် လူများကလည်း လိုက်နာသည်။ ငှက်များနှင့် သားရဲများ၊ သစ်ပင်များ၊ တောအုပ်များ၊ တောင်များ၊ မြစ်များနှင့် ကမ္ဘာမှာရှိသည့် အရာခပ်သိမ်းသည် အာဒံနှင့် ဧဝတို့ဖြစ်သည့် လူသား၏ လက်အောက်မှာ ရှိနေသည်။ အာဒံနှင့် ဧဝကလည်း လိုက်နာသည်။ ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်တမန်မင်းသည် ဘုရားသခင်၏ အခွင့်အာဏာကို သာလွန်အောင်ပြုလုပ်ဖို့နှင့် ဘုရားသခင်ကို သစ္စာဖောက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းမှာ သူသည် ကောင်းကင်တမန်အများအပြားကို ဘုရားသခင်အား ပုန်ကန်စေဖို့ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းမှာ ဤကောင်းကင်တမန်များသည် မသန့်ရှင်းသည့် ဝိညာဉ်ဆိုးများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ယနေ့ထိ လူသားမျိုးနွယ်၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုများသည် စာတန်၏ ဖျက်ဆီးမှုကြောင့် ဖြစ်လာသည် မဟုတ်ပေဘူးလား။ ကောင်းကင်တမန်မင်းသည် ဘုရားသခင်ကို သစ္စာဖောက်ခဲ့ပြီး လူသားမျိုးနွယ်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့သည့်အတွက် လူသားမျိုးနွယ်သာ တစ်ခုတည်းသော လမ်းခရီးဖြစ်သည်။

နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိ၌ ပေါ်လာ၏ စာအုပ်ထဲရှိ “လူသားမျိုးနွယ် တစ်ရပ်လုံးသည် လက်ရှိအချိန်အထိ မည်ကဲ့သို့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာပုံကို သင်သိသင့်သည်” မှ

၂။ ဘုရားသခင်သည် ရှေးဦးစွာ အာဒံနှင့် ဧဝကို ဖန်ဆင်းခဲ့ပြီး မြွေကိုလည်း ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။ ဤအရာများ အားလုံးထဲမှာ မြွေသည် အဆိပ်အပြင်းဆုံးဖြစ်သည်။ သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာမှာ အဆိပ်ပါဝင်ပြီး စာတန်သည် ဤအဆိပ်ကို ကိုင်တွယ် အသုံးချသည်။ ဧဝကို အပြစ်လုပ်အောင် သွေးဆောင်ခဲ့သည့်သူက မြွေပင်ဖြစ်သည်။ ဧဝက အပြစ်လုပ်ပြီးနောက် အာဒံသည်လည်း အပြစ်လုပ်ခဲ့ပြီး သူတို့နှစ်ယောက်သည် အကောင်းနှင့် အဆိုးကို ခွဲခြားနိုင်စွမ်း ရှိသွားကြသည်။

နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိ၌ ပေါ်လာ၏ စာအုပ်ထဲရှိ “လူသားမျိုးနွယ် တစ်ရပ်လုံးသည် လက်ရှိအချိန်အထိ မည်ကဲ့သို့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာပုံကို သင်သိသင့်သည်” မှ

၃။ “လူမိန်းမကို မြွေ၏သွေဆောင်ဖြားယောင်းမှု” ဟူသည့်အကြောင်း ပြောကြစို့။ မြွေဆိုသည်မှာ အဘယ်သူနည်း။ (စာတန်ဖြစ်ပါသည်။) ဘုရားသခင်၏ အနှစ်ခြောက်ထောင် စီမံခန့်ခွဲမှု အစီအစဉ်တွင် စာတန်က အဖြည့်ခံ အခန်းကဏ္ဍမှာ ပါဝင်လေသည်။... သူမည်သို့လုပ်ဆောင်သည်၊ လူသားများကို သူမည်သို့ ဖျက်ဆီးသည်၊ သူ့မှာ မည်ကဲ့သို့သောသဘာဝမျိုးရှိသည် ဟူသည့်အရာများနှင့် သူ့မျက်နှာထားက မည်သည့်အရာနှင့် တူသည် ဆိုသည်တို့ကို စာတန်၏ စကားလုံးများနှင့် လုပ်ရပ်များမှတစ်ဆင့် ငါတို့မြင်ရမည်။ ထို့ကြောင့် ဤလူမိန်းမက မြွေကို မည်သည့်အရာ ပြောခဲ့သနည်း။ ယေဟောဝါဘုရားသခင်က သူ့ကိုပြောခဲ့သည့် အရာကို လူမိန်းမက မြွေကို အသေးစိတ် ပြန်ပြောပြခဲ့၏။ သူပြောခဲ့သည့်အရာကို ယူလိုက်မည်ဆိုလျှင် ဘုရားသခင်က သူ့ကိုပြောခဲ့သည့် အရာအားလုံး၏ ကျိုးကြောင်းညီညွတ်ခြင်းကို သူအတည်ပြုခဲ့သလော။ ဤအရာကို သူအတည်မပြုနိုင်ခဲ့ပါ၊ ဟုတ်သည် မဟုတ်လော။ လောလောလတ်လတ် ဖန်ဆင်းခံထားရသည့် သူတစ်ယောက်အနေနှင့် ကောင်းမကောင်းကို သိနိုင်သည့်စွမ်းပကား သူ့မှာမရှိသကဲ့သို့ သူ့ဘေးပတ်လည်မှာ ရှိသည့်အရာများကို နားလည်နိုင်သည့် စွမ်းပကား သူ့မှာမရှိခဲ့ပါ။ မြွေကို သူပြောခဲ့သည့် စကားများမှ အကဲဖြတ်ကြည့်လျှင် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်များကို မှန်ကန်သည်ဟုဆိုပြီး သူ့နှလုံးသားထဲတွင် အတည်မပြုခဲ့ရသေးပါ။ ဤသည်သာ သူမ၏ စိတ်နေသဘောထားဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လူမိန်းမက ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်များအပေါ်၌ ပြတ်သားသေချာသည့် သဘောထား မရှိသည်ကို မြွေက တွေ့သွားသည့်အခါ “သင်တို့ ဧကန်မုချ သေရကြမည်မဟုတ်၊ သင်တို့စားသောနေ့တွင် သင်တို့၏ မျက်စိများပွင့်ပြီး သင်တို့သည် ဘုရားကဲ့သို့ဖြစ်ကာ အကောင်းနှင့် အဆိုးကို သိမည်အကြောင်း ဘုရားသခင် သိသည့်အတွက်ကြောင့် ဖြစ်သည်” ဟု လူမိန်းမအား ဆိုလေသည်။ ဤစကားလုံးများတွင် မှားသည့်အရာ တစ်ခုခုရှိသလော။ (ရှိပါ၏။) မည်သည့်အရာ မှားနေသနည်း။ ဤဝါကျကို ဖတ်၍ပြီးသွားသည့်အခါ မြွေ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို သတိပြုမိကြသလော။ (သတိပြုမိပါသည်။) မြွေတွင် မည်သည့်ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိသနည်း။ (လူသားကို အပြစ်ကျူးလွန်အောင် သွေးဆောင်ရန်ဖြစ်ပါသည်။) မြွေက ဤလူမိန်းမကို ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အား အလေးဂရုပြုခြင်းကို ရပ်တန့်ဖို့ရန် သွေးဆောင်ချင်သော်လည်း သူတိုက်ရိုက်ပြောခဲ့သလော။ (မပြောခဲ့ပါ။) တိုက်ရိုက် မပြောခဲ့ပေ၊ ထို့ကြောင့် သူက အင်မတန် စဉ်းလဲသည်ဟု ငါတို့ပြောနိုင်၏။ လူသားဆီမှ ဖုံးကွယ်ထားပြီး သူ့အထဲတွင် သိမ်းထားသည့် သူ၏ ရည်ရွယ်ထားသည့်ရည်မှန်းချက်ကို ရဖို့ရန် သူက မိမိဆိုလိုရင်းကို လှည့်ဖြားပြီး ကွေ့လှည်ကြောင်ပတ် နည်းမျိုးဖြင့် သူဖော်ပြခဲ့၏— ဤသည်မှာ မြွေ၏စဉ်းလဲမှုပင်။ စာတန်က အမြဲ ဤနည်းလမ်းဖြင့် ပြောဆိုလုပ်ကိုင်သည်။ သူက တစ်နည်းနည်းနှင့် အတည်ပြုခြင်းမရှိဘဲ “ဧကန်အမှန်မဟုတ်” ဟုပြော၏။ သို့သော် ဤသည်ကို ကြားလိုက်သည်နှင့် မသိနားမလည်သည့် ဤလူမိန်းမ၏ နှလုံးသားက လှုပ်ရှားသွားခဲ့သလော။ (လှုပ်ရှားသွားခဲ့ပါသည်။) သူ၏စကားလုံးများသည် လိုချင်သည့် အကျိုးဆက်ကို ရရှိသွားသည့်အတွက်ကြောင့် မြွေက ကျေနပ်ခဲ့၏— ဤသည်မှာ မြွေ၏ စဉ်းလဲသည့်ရည်ရွယ်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။

နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိ၌ ပေါ်လာ၏ စာအုပ်ထဲရှိ “အတုမရှိ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် (၄)” မှ

၄။ လူတို့တွင် လူမှုရေးသိပ္ပံပညာများ စတင်ထွန်းကားလာသည့် အချိန်မှစ၍ လူတို့၏စိတ်ထဲတွင် သိပ္ပံပညာနှင့် အသိပညာများက နေရာယူလာခဲ့ကြသည်။ သိပ္ပံနှင့် အသိပညာသည် လူသားတို့ကို အုပ်စိုးခြင်းအတွက် တန်ဆာပလာများဖြစ်လာခဲ့ပြီး လူသားတို့အတွက် ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရန် နေရာအလုံအလောက် မရှိတော့၊ ထို့ပြင် ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရန် အခြေအနေများလည်း မပေးတော့ပေ။ ဘုရားသခင်၏နေရာသည် လူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် နိမ့်သည်ထက်နိမ့်ဆင်းလာခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်အတွက် နေရာမရှိသော လူတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲရှိ ကမ္ဘာမှာ မှောင်မိုက်ပြီး မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့ကာ အချည်းနှီးပင် ဖြစ်လေသည်။ သို့နှင့် လူတို့၏ စိတ်နှလုံးကို ဖြည့်ဆည်းရန်အတွက် လူမှုသိပ္ပံသီအိုရီများ၊ လူသားဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်သီအိုရီနှင့် ဘုရားသခင်က လူကိုဖန်ဆင်းခဲ့သည်ဟူသော အမှန်တရားကို ဆန့်ကျင်သည့် အခြားသော သီအိုရီများကို ဖော်ပြရန် လူမှုရေးသိပ္ပံပညာရှင်များ၊ သမိုင်းပညာရှင်များနှင့် နိုင်ငံရေးသမားများ များစွာပေါ်ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ ဤနည်းဖြင့် ဘုရားသခင်က အရာရာကို ဖန်ဆင်းခဲ့ကြောင်းကို ယုံကြည်သူများ နည်းသည်ထက်နည်းပါးလာခဲ့ပြီး ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်သီအိုရီကို ယုံကြည်သူများမှာ ပိုမိုများပြားလာခဲ့လေသည်။ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်နှင့် ဓမ္မဟောင်းကာလအတွင်း သူ၏နှုတ်ကပတ်တော်များအကြောင်း မှတ်တမ်းများကို ဒဏ္ဍာရီများနှင့် ရိုးရာပုံပြင်များအဖြစ် သဘောထားသောသူတို့ တစ်နေ့တခြား သာ၍များလာကြသည်။ လူများသည် ၎င်းတို့၏နှလုံးသားများထဲတွင် ဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ကြီးမြတ်မှု၊ ဘုရားသခင် ရှိတော်မူခြင်းနှင့် အရာရာအပေါ် အုပ်စိုးခြင်းတို့အပေါ် သက်ဝင်ယုံကြည်မှုတို့ကို စိတ်မဝင်စားကြတော့ပါ။ လူသားတို့၏ ဆက်လက်ရှင်သန်မှုနှင့် တိုင်းနိုင်ငံများနှင့် လူမျိုးများ၏ ကံကြမ္မာတို့သည်လည်း ၎င်းတို့အတွက် အရေးပါခြင်း မရှိတော့ပေ။ လူတို့သည် စားခြင်း၊ သောက်ခြင်းနှင့် အပျော်အပါးလိုက်စားခြင်းတို့ကိုသာ အလေးထားသော အနှစ်သာရကင်းမဲ့သည့် လောကကြီးတွင် နေထိုင်ကြလေသည်။...ယနေ့ ဘုရားသခင် အလုပ်လုပ်သည့်နေရာကို ရှာဖွေရန် သို့မဟုတ် လူသားတို့၏ ခရီးပန်းတိုင်ကို ဘုရားသခင်က မည်သို့ဦးဆောင်ပြီး ပြင်ဆင်ပေးသည်ကို ရှာဖွေရန် မိမိတွင် တာဝန်ရှိသည်ဟု လူအနည်းငယ်ကသာ မှတ်ယူထားကြသည်။ ဤနည်းဖြင့် လူသားတို့က သိရှိခြင်းမရှိဘဲနှင့် ယဉ်ကျေးမှုလူ့အဖွဲ့အစည်းသည် လူသားတို့၏ လိုအင်ဆန္ဒများနှင့်ညီရန် သာ၍သာ၍ မစွမ်းနိုင်ဘဲ ဖြစ်လာကာ ဤကဲ့သို့သောလောကတွင် နေထိုင်ရသည်မှာ သွားလေသူတို့လောက် ပျော်ရွှင်မှုမရဟု ခံစားနေကြသောသူများ အများအပြားပင် ရှိလေသည်။ ယဉ်ကျေးမှုအဆင့်အတန်း မြင့်မားသော နိုင်ငံများမှ လူများသည်ပင် ထိုကဲ့သို့သော မကျေနပ်ချက်များကို ဖွင့်ဟပြောဆိုကြသည်။ အကြောင်းမှာ ဘုရားသခင်၏ ဦးဆောင်လမ်းပြမှု မရှိပါက၊ အုပ်ချုပ်သူများနှင့် လူမှုဗေဒပညာရှင်များအနေဖြင့် ယဉ်ကျေးမှုလူ့အဖွဲ့အစည်းကို ထိန်းသိမ်းထားရန် မည်မျှပင် ဦးနှောက်ခြောက်အောင် စဉ်းစားစေကာမူ အချည်းနှီးပင်ဖြစ်သည်။ လူသားတို့၏ နှလုံးသားထဲရှိ လစ်ဟာမှုကို ဖြည့်ဆည်းခြင်းငှာ မည်သူမျှမစွမ်းသာပါ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မည်သူကမျှ လူသား၏အသက် မဖြစ်နိုင်၊ သူ့အား ဖိစီးနှိပ်စက်နေသော ဤလစ်ဟာနေမှုကို မည်သည့်လူမှုသီအိုရီကမျှ မလွတ်ငြိမ်းစေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။ သိပ္ပံပညာ၊ အသိပညာ၊ လွတ်လပ်မှု၊ ဒီမိုကရေစီ၊ နားနေချိန်၊ သက်သောင့်သက်သာရှိခြင်း၊ ယင်းတို့မှာ ယာယီအနားရခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ဤအရာများဖြင့်ပင်လျှင်၊ လူသားတို့သည် မလွဲဧကန် အပြစ်ကျူးလွန်ကြလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး လူမှုအဖွဲ့အစည်း၏ မတရားမှုများကို ညည်းတွားကြလိမ့်မည်။ ဤအရာများက လူသားတို့၏ တောင့်တမှုနှင့် စူးစမ်းစစ်ဆေးလိုသည့်ဆန္ဒကို မချုပ်ထိန်းနိုင်ပေ။ အကြောင်းမှာ လူသားကို ဘုရားသခင် ဖန်ဆင်းခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး လူသားများ၏ အသိတရားမဲ့သော စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှုများနှင့် စူးစမ်းလေ့လာမှုများသည် ပို၍ပင် စိတ်သောကများစေနိုင်ပါသည်။ လူသားတို့သည် အမြဲကြောက်ရွံ့နေမည်ဖြစ်ပြီး လူသားတို့၏ နောင်လာမည့်အနာဂတ်ကို မည်သို့ရင်ဆိုင်ရမည် သို့မဟုတ် ရှေ့တွင်ရှိသော လမ်းကြောင်းကို မည်သို့ရင်ဆိုင်ရမည်ကို သိလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ လူသားတို့သည် သိပ္ပံနှင့် အသိပညာတို့ကိုပင် ကြောက်ရွံ့လာမည်ဖြစ်ပြီး မိမိအထဲ၌ လစ်ဟာနေခြင်း ခံစားချက်ကို ပို၍ပင် ကြောက်ရွံ့လာမည်ဖြစ်သည်။ ဤကမ္ဘာကြီးတွင် သင်သည် လွတ်လပ်သောနိုင်ငံတွင် နေထိုင်သည်ဖြစ်စေ၊ လူ့အခွင့်အရေးမရှိသည့်နိုင်ငံတွင် နေထိုင်သည်ဖြစ်စေ သင့်အနေဖြင့် လူသားတို့၏ ကံကြမ္မာမှ လွတ်မြောက်နိုင်စွမ်း လုံးဝမရှိပါ။ သင်သည် အုပ်ချုပ်သူဖြစ်စေ၊ အုပ်ချုပ်ခံဖြစ်စေ လူသားတို့၏ ကံကြမ္မာ၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများနှင့် ခရီးပန်းတိုင်တို့ကို လေ့လာစူးစမ်းလိုခြင်းမှ လွတ်မြောက်နိုင်စွမ်း လုံးဝမရှိပါ။ စိတ်ရှုပ်ထွေးစေသော လစ်ဟာမှုခံစားချက်မှ လွတ်မြောက်နိုင်စွမ်း သာ၍ပင် ရှိမည်မဟုတ်။ လူသားအားလုံးတွင် ဖြစ်တတ်သော အဆိုပါဖြစ်စဉ်ကို လူမှုသိပ္ပံပညာရှင်များက လူမှုဖြစ်စဉ်ဟု ခေါ်သည်၊ သို့သော် ထိုပြဿနာများကို မည်သည့်မဟာလူသားကမျှ မဖြေရှင်းနိုင်ပါ။

နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိ၌ ပေါ်လာ၏ စာအုပ်ထဲရှိ “လူသားမျိုးနွယ်အားလုံး၏ ကံကြမ္မာအပေါ် ဘုရားသခင် တာဝန်ယူဦးဆောင်သည်” မှ

၅။ သိပ္ပံညာက လုပ်ဆောင်ပေးသည်မှာ ရုပ်ဝတ္ထုကမ္ဘာရှိ ဒြပ်ရှိအရာဝတ္ထုများကို မြင်နိုင်ရန် လူတို့ကို အခွင့်ပေးခြင်းသာဖြစ်ပြီး၊ လူတို့၏ စူးစမ်းမှုကို ကျေနပ်မှုပေးရုံသာဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်က အရာခပ်သိမ်းကို အုပ်စိုးတော်မူခြင်း၏ ဥပဒေသများကို လူတို့အားသိရန် အခွင့်မပေးပေ။ လူသားသည် သိပ္ပံပညာမှ အဖြေများကို ရှာတွေ့ပုံပေါ်သည်၊ သို့ရာတွင် ထိုအဖြေများသည် ပဟေဠိဆန်ပြီး ယာယီစိတ်ကျေနပ်မှုကိုသာ ပေးသည်၊ လူသား၏စိတ်နှလုံးကို ရုပ်ဝတ္ထုကမ္ဘာတွင် အကျဉ်းကျစေရန်သာ ပြုသည့် ကျေနပ်နှစ်သိမ့်မှုကိုသာ ပေးခြင်းဖြစ်သည်။ မည်သည့်ကိစ္စများ ပေါ်ပေါက်လာပါစေ သိပ္ပံပညာမှ အဖြေများကို ရရှိပြီးပြီဟု လူသားက ခံစားသည်၊ သူတို့၏ သိပ္ပံပညာအမြင်များကို အခြေခံပြီး သူတို့သည် ကြိုးစားသက်သေပြကြသည် သို့မဟုတ် လက်ခံကြသည်။ လူသား၏နှလုံးသားသည် သိပ္ပံပညာ၏ သိမ်းပိုက်ခြင်းကို ခံလာရပြီး ဘုရားသခင်ကို သိရှိခြင်း၊ ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်ခြင်းနှင့် ခပ်သိမ်းသောအရာတို့သည် ဘုရားသခင်ထံမှလာပြီး အဖြေများအတွက် ဘုရားသခင်ကို ရှာဖွေသင့်သည့်အသိစိတ် မရှိတော့သည့် အဆင့်အထိ ဖြားယောင်း ခြင်းခံရသည်။ ဤသည်မှာ မှန်သည်မဟုတ်လော။ လူတစ်ဦးက သိပ္ပံပညာကို ပိုယုံကြည်လေ၊ အရာရာတိုင်းတွင် သိပ္ပံပညာဆိုင်ရာ ဖြေရှင်းမှုတစ်ခုရှိကာ သုတေသနပြုခြင်းဖြင့် မည်သည့်အရာကိုမဆို ဖြေရှင်းနိုင်သည်ဟု ယုံကြည်ကာ၊ သူတို့သည်ပို၍ အသိတရားကင်းမဲ့လာလေ ဖြစ်လာကြသည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို မရှာဖွေကြဘဲ ဘုရားသခင်၏ တည်ရှိသည်ဟုလည်း မယုံကြည်ကြပေ။ ဘုရားသခင်နောက် နှစ်ပေါင်းများစွာ လိုက်လျှောက်သည့် လူအချို့တို့ပင် ပေါက်ပေါက်ရှာရှာစိတ်ကူးဖြင့် ဗက်တီးရီးယားပိုးကို သုတေသနပြုကြသည် သို့မဟုတ် အကြောင်းကိစ္စတစ်ခု၏အဖြေရရန် အချက်အလက်အချို့ကို ရှာဖွေကြသည်။ ထိုသို့သော လူတစ်ဦးသည် အကြောင်းကိစ္စများကို သမ္မာတရားအမြင်မှမကြည့်ဘဲ၊ သူတို့သည် များသောအားဖြင့် ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းရန် သိပ္ပံပညာအမြင်များနှင့် အသိပညာများ သို့မဟုတ် သိပ္ပံပညာအဖြေများကို အားထားလိုကြသည်။ သို့ရာတွင် သူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို အားမထားကြဘဲ ဘုရားသခင်ကို မရှာဖွေကြပေ။ ထိုသို့သော လူများ၏ စိတ်နှလုံးများထဲတွင် ဘုရားသခင် ရှိသလော။ (မရှိပါ။) သူတို့သိပ္ပံပညာကို လေ့လာသကဲ့သို့ ဘုရားသခင်ကို သုတေသနပြုလိုသည့် လူအချို့ပင် ရှိသေးသည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ ကြီးမားသည့် ရေလွှမ်းမိုးခြင်းပြီးသည့်နောက်တွင် သင်္ဘောရပ်နားသည့်နေရာကို သွားရောက်သည့် ဘာသာရေး ပညာရှင်များစွာရှိသည်။ သူတို့သည် သင်္ဘောကို တွေ့ခဲ့ကြသော်လည်း၊ သင်္ဘော၏ပုံသဏ္ဌာန်တွင် ဘုရားသခင်၏ တည်ရှိနေခြင်းကို သူတို့မတွေ့ကြပေ။ သူတို့သည် ဇာတ်လမ်းများနှင့် သမိုင်းကိုသာ ယုံကြည်ကြပြီး ယင်းသည် သူတို့၏ သိပ္ပံပညာ သုတေသနပြုခြင်းနှင့် ရုပ်ဝတ္ထုကမ္ဘာကို လေ့လာခြင်း၏ ရလဒ်ဖြစ်သည်။ သင်သည် ရုပ်ဝတ္ထုအရာများကို သုတေသနပြုပါက၊ ယင်းသည် အဏုဇီဝဗေဒဖြစ်စေ၊ နက္ခဗေဒဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ဘူမိဗေဒဖြစ်စေ၊ ဘုရားသခင်၏ ဖြစ်တည်မှု သို့မဟုတ် ကိုယ်တော်၏ အရာခပ်သိမ်းကို အုပ်စိုးမှုကိုပြောသည့် ရလဒ်ကို ဘယ်သောအခါမျှ ရှာဖွေတွေ့ရှိမည် မဟုတ်ပေ။ သို့ဖြစ်လျှင် သိပ္ပံပညာသည် လူတို့အတွက် ဘာလုပ်ပေးသနည်း။ ယင်းသည် လူကို ဘုရားသခင်ထံမှ ဝေးကွာစေသည် မဟုတ်လော။ ဤအရာက လူတို့ကို ဘုရားသခင်အား လေ့လာသင်ယူစေသည် မဟုတ်လော။ ၎င်းသည် လူတို့အား ဘုရားသခင်၏ တည်ရှိခြင်းကို ပိုမိုသံသယဝင်အောင် လုပ်သည်မဟုတ်လော။ (ဟုတ်ပါသည်။) ဤသို့လျှင် စာတန်ကလူသားကို အကျင့်ပျက်စေရန် သိပ္ပံပညာကို မည်သို့အသုံးပြုလိုသနည်း။ လူတို့ကို လှည့်ဖြား၍ ထုံအစေရန် စာတန်သည် သိပ္ပံပညာဆိုင်ရာ သုံးသပ်ချက်များကို အသုံးပြုလိုသည် မဟုတ်လော၊ ထို့နောက် လူတို့၏ စိတ်နှလုံးမျာကို စွဲကိုင်ထားရန် ဒွိဟဖြစ်စေသော အဖြေများကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် ထိုသူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို မရှာဖွေ ဘုရားသခင်၏ တည်ရှိမှုကို မယုံကြည်မှုဖြစ်အောင် မလုပ်သလော။ (လုပ်ပါသည်။) ထို့အတွက်ကြောင့် ဤကား စာတန်က လူသားများကို အကျင့်ပျက်စေရန် အသုံးပြုသည့် နည်းလမ်းတစ်ခုဟု ငါတို့ ပြောရခြင်းဖြစ်သည်။

နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိ၌ ပေါ်လာ၏ စာအုပ်ထဲရှိ “အတုမရှိ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် (၅)” မှ

၆။ လူသားတွင်ရှိသော အသိပညာဟုဆိုသည့် အရာတွင် စာတန်သည် ၎င်း၏ အသက်ရှင်ခြင်း အတွေးအခေါ်နှင့် ၎င်း၏ စဉ်းစားပုံများကို အနည်းငယ် ထည့်သွင်းထားသည်။ စာတန်သည် ထိုသို့ လုပ်သည့်အတွက် စာတန်သည် ၎င်း၏ စဉ်းစားမှု၊ အတွေးအခေါ်နှင့် အမြင်များကို လူအား လက်ခံစေခြင်းဖြင့် လူသည် ဘုရားသခင်၏ တည်ရှိမှု၊ အရာခပ်သိမ်းအပေါ် ဘုရားသခင်၏ အုပ်စိုးမှုနှင့် လူသား၏ ကံကြမ္မာအပေါ် အုပ်စိုးမှုတို့ကို ငြင်းပယ်နိုင်စေသည်။ ထို့ကြောင့် လူ၏ သင်ယူမှု တိုးတက်လာပြီး အသိပညာကို ပို၍ဖမ်းဆုပ်မိသည်နှင့်အမျှ ဘုရားသခင်၏ တည်ရှိမှုမှာ မှေးမှိန်လာသည်ဟု သူခံစားရပြီး ဘုရားသခင် မရှိဟုပင် ခံစားရနိုင်သည်။ စာတန်က အမြင်များ၊ အယူအဆများနှင့် အတွေးများကို လူတို့၏စိတ်ထဲတွင် ထည့်သွင်းထားသည့်အတွက် စာတန်က ၎င်း၏အတွေးများကို သူ့စိတ်တွင် ထည့်သွင်းလိုက်သောအခါ လူသည်အကျင့်ပျက်မသွားသလော။ (ပျက်စီးသွားပါသည်။) လူသည် သူ့အသက်တာကို ယခုအခါ မည်သည့်အပေါ်တွင် အခြေခံသနည်း။ သူသည် ယင်းအသိပညာအပေါ်တွင် အမှန်တကယ် မှီခိုသလော။ မမှီခိုပေ၊ လူသည် သူ၏အသက်တာကို အသိပညာတွင် ပုန်းကွယ်နေသော စာတန်၏ အတွေးများ၊ အမြင်များနှင့် အတွေးအခေါ်များအပေါ် အခြေခံသည်။ ထိုအရာမှာ လူသားကို စာတန်ဖျက်ဆီးထားမှု၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်ပွားသည့် နေရာဖြစ်သည်။ ယင်းမှာ စာတန်၏ ပန်းတိုင်ဖြစ်ပြီး လူသားကို အကျင့်ပျက်စေသည့် ၎င်း၏ နည်းလမ်းဖြစ်သည်။

နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိ၌ ပေါ်လာ၏ စာအုပ်ထဲရှိ “အတုမရှိ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် (၅)” မှ

၇။ စာတန်သည် အသိပညာကို ငါးစာအဖြစ် အသုံးပြု၏။ သေချာနားထောင်လော့။ ၎င်းအရာသည် ငါးစာတစ်ခုသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ လူတို့သည် အသိပညာကို ၎င်းတို့အတွက် လက်နက်တစ်ခုအဖြစ် တပ်ဆင်ရန်နှင့် ယင်းနောက် သိပ္ပံတခါးပေါက်ကို ဖွင့်ရာတွင် အသုံးပြုရန်အလို့ငှာ၊ “ကြိုးစားလေ့လာ၍ နေ့စဉ်တိုးတက်စေရေး” ဆိုသည်ဖြင့် ဖြားယောင်းခံကြရ၏။ တစ်နည်းပြောရလျှင် သင်သည် အသိပညာရလေလေ၊ သင့်အနေဖြင့် ပို၍ နားလည်လာလေလေဖြစ်သည်။ စာတန်သည် ဤအရာအားလုံးကို လူတွေအား ပြောပြ၏။ လူတွေသည် အသိပညာကို လေ့လာသင်ယူနေချိန်မှာပင်၊ စာတန်က ၎င်းတို့အား ရည်မှန်းချက်များ၊ စံနမူနာများ ထားကြရန်ပြောပြခြင်းဖြင့်၊ မြင့်မားသောစံအယူအဆများကိုလည်း အားပေးမြှင့်တင်စေ၏။ စာတန်သည် ဤသို့သောသတင်းစကားအများအပြားကို လူတွေပင်မသိလိုက်ဘဲ ပေးပို့တတ်သည့်အတွက်၊လူတို့သည် ဤအရာတို့ကို မှန်ကန်သလိုလို အကျိုးရှိသလိုလိုဖြင့် မသိစိတ်၌ ခံစားလာကြရ၏။ လူတို့သည် ဤလမ်းမျိုးကို အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ လျှောက်မိကြကာ၊ ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင် စံအယူအဆများ၊ ရည်မှန်းချက်များ၏ ဦးဆောင်ခြင်းကိုလည်း အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ဖြင့်ပင် ခံကြရ၏။ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့်ဖြင့်၊ လူတို့သည် စာတန် ပေးထားသော အသိပညာဖြစ်သည့် ကျော်ကြားသောပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ၏တွေးခေါ်ပုံကို သတိလက်လွတ် သင်ယူကြပြန်သည်။ သူရဲကောင်းများအဖြစ် မှတ်ယူခံရသော လူအချို့၏ လုပ်ဆောင်မှုများမှလည်း ၎င်းတို့က တစ်ခုပြီးတစ်ခု လေ့လာသင်ယူကြပြန်သည်။ ဤသူရဲကောင်းတို့၏လုပ်ဆောင်မှုများထဲတွင် စာတန်က လူတို့အား မည်သည်ကို အားပေးထောက်ခံနေသနည်း။ သို့မဟုတ် စာတန်က လူတို့ထဲတွင် မည်သည်ကို သွတ်သွင်းချင်သနည်း။ လူသားသည် မျိုးချစ်စိတ်ရှိရမည်၊ အမျိုးသားဂုဏ်သိက္ခာရှိကာ ရဲစွမ်းသတ္တိရှိရမည်။ သမိုင်းဇာတ်လမ်းအချို့ သို့မဟုတ် သူရဲကောင်းဆန်ဆန် ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ အတ္ထုပ္ပတ္တိအချို့မှတစ်ဆင့် လူသားသည် မည်သည်ကို သင်ယူလေ့လာသနည်း။ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ သစ္စာရှိခြင်းအသိ ရှိရန်၊ သို့မဟုတ် မိမိမိတ်ဆွေ၊ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်အတွက် ဘာမဆိုလုပ်ရန်ဖြစ်သလော။ စာတန်၏ ဤသို့သောအသိပညာအတွင်းတွင် လူသားသည် သေချာရေရာခြင်းမရှိသော အကြောင်းအရာအများအပြားကို အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ သင်ယူမိ၏။ သတိမမူမိခြင်းအလယ်တွင်၊ စာတန် ပြင်ဆင်ပေးထားသော မျိုးစေ့တို့သည် ၎င်းတို့၏ မရင့်ကျက်သောစိတ်များထဲ၌ စိုက်ပျိုးခံရ၏။ ဤမျိုးစေ့တို့ကြောင့် လူတို့သည် ၎င်းတို့အနေဖြင့် ကြီးမြတ်သောသူများ ဖြစ်သင့်သည်၊ ကျော်ကြားသင့်သည်၊ သူရဲကောင်းများ ဖြစ်သင့်သည်၊ မျိုးချစ်စိတ် ရှိသင့်သည်၊ မိသားစုကို ချစ်သောသူများ ဖြစ်သင့်သည် သို့မဟုတ် မိတ်ဆွေအတွက် ဘာမဆိုလုပ်ပေးကာ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ သစ္စာရှိမှု အသိ ရှိသင့်သည် စသဖြင့် ခံစားမိကြ၏။ စာတန်၏ ဖြားယောင်းသွေးဆောင်ခြင်းခံရသော ၎င်းတို့သည် အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ဖြင့် စာတန် ပြင်ဆင်ပေးထားသည့်လမ်းကို လျှောက်လှမ်းကြ၏။ ၎င်းတို့သည် ဤလမ်းကို လျှောက်သောကြောင့်၊ စာတန်၏ ရှင်သန်နေထိုင်မှုစည်းမျဉ်းများကို အတင်းအကျပ် လက်ခံကြရသည်။ ဤအရာတို့သည် စာတန်က ၎င်းတို့ထံ၌ အဓမ္မသွတ်သွင်းခဲ့သည့် စည်းမျဉ်းများသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ လူတို့သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သတိမမူမိဘဲ အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ဖြင့် ၎င်းတို့ကိုယ်ပိုင်ရှင်သန်မှုစည်းမျဉ်းများကို ချဲ့ထွင်ကြ၏။ သင်ယူခြင်းဖြစ်စဉ်အတွင်း၌၊ စာတန်သည် ၎င်းတို့ကို ကိုယ်ပိုင်ပန်းတိုင်များ ထားစေသကဲ့သို့၊ ကိုယ်ပိုင်ဘဝပန်းတိုင်များ၊ ရှင်သန်မှုစည်းမျဉ်းများနှင့် အသက်တာဦးတည်ချက်တို့ကို ထားစေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဇာတ်လမ်းများ၊ အတ္ထုပ္ပတ္တိများနှင့် လူတို့အနေဖြင့် ငါးစာကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဟပ်လာနိုင်မည့် နည်းလမ်းများအားလုံးကို သုံးလျက်၊ စာတန်၏အရာများကို ၎င်းတို့ထံ၌ သွတ်သွင်းလေသည်။

နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိ၌ ပေါ်လာ၏ စာအုပ်ထဲရှိ “အတုမရှိ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် (၆)” မှ

၈။ လူသား၏ အသိပညာသင်ယူခြင်းဖြစ်စဉ်အတွင်း၌ စာတန်သည် မည်သည့်နည်းလမ်းကိုမဆို အသုံးပြုလိမ့်မည်။ ဇာတ်လမ်းများကို ရှင်းပြခြင်းဖြစ်စေ၊ အသိပညာတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်စေ၊ လူတို့၏ ဆန္ဒများ သို့မဟုတ် ၎င်းတို့၏ စံအယူအဆများကို ဖြည့်ဆည်း ပေးသည်ဖြစ်စေ ရှိလိမ့်မည်။ စာတန်သည် သင့်ကို မည်သည့်လမ်းဖြင့် ခေါ်ဆောင်ချင်ပါ သနည်း။ အသိပညာကို သင်ယူလေ့လာခြင်းသည် မည်သို့မျှ မှားယွင်းစရာမရှိဘဲ၊ ယင်းသည် သဘာဝဖြစ်စဉ်သာ ဖြစ်သည်ဟု လူတို့က ထင်ကြ၏။ လျှော့၍ပြောရလျှင်၊ မြင့်မားသော စံအယူအဆများ ရှိခြင်း သို့မဟုတ် ရည်မှန်းချက်များထားခြင်းသည် ပြင်းပြသောဆန္ဒများ ရှိခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဤသည်မှာ အသက်တာတွင် မှန်ကန်သောလမ်းဖြစ်သင့်သည်ဟု လူတို့က ထင်ကြသည်။ လူတို့သည် ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင် စံအယူအဆများအား ဖြစ်မြောက်စေနိုင်သည် သို့မဟုတ် ၎င်းတို့၏အသက်တာတွင် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းတစ်ခု အောင်မြင်စွာပြုနိုင်သည်ဆိုလျှင်၊ ထိုနည်းလမ်းဖြင့်အသက်ရှင်နေထိုင်ခြင်းသည် ပို၍ မကောင်းမွန်ပေသလော။ ထိုနည်းလမ်းဖြင့်ဆိုလျှင်၊ မိမိ၏ ဘိုးဘေးများကို ဂုဏ်တက်စေရုံမကဘဲ၊ သမိုင်းတွင် မိမိ၏အမှတ်အသားတစ်ခု ကျန်ရစ်နိုင်မည်ဆိုသည်မှာ ကောင်းသောအရာတစ်ခု မဟုတ်သလော။ ဤသည်မှာ လောကီလူတို့၏အမြင်တွင် ကောင်းသောအရာတစ်ခု ဖြစ်နေပြီး၊ ၎င်းတို့အတွက်ကား သင့်လျော်ကာ အပြုသဘောဆောင်နေ၏။ သို့ရာတွင် မကောင်းသောစေ့ဆော်မှုများရှိသော စာတန်သည် လူတို့ကို ဤလမ်းမျိုးဆီ ခေါ်ဆောင်ပြီးနောက်တွင်၊ ပြီးဆုံးပြီဟု သတ်မှတ်လိုက်သလော။ လုံးဝ မဟုတ်ပေ။ အမှန်တွင် လူသား၏ စံအယူအဆများသည် မည်မျှမြင့်မားပါစေ၊ လူသား၏ ဆန္ဒများသည် မည်မျှလက်တွေ့ကျပါစေ သို့မဟုတ် ၎င်းတို့သည် မည်မျှသင့်လျော်ပါစေ၊ လူသားက ရယူချင်သည့်အရာအားလုံး၊ လူသားက ရှာဖွေသည့်အရာအားလုံးသည် စကားလုံးနှစ်လုံးနှင့် ခွဲခြား၍မရအောင် ချိတ်ဆက်နေ၏။ ဤစကားလုံးနှစ်လုံးသည် လူတိုင်း၏ အသက်တာအတွက် မရှိမဖြစ် အရေးပါလှသည့်အပြင်၊ ၎င်းတို့သည် စာတန်က လူသား၏အထဲသို့ သွတ်သွင်းရန် ရည်ရွယ်သော အရာများဖြစ်သည်။ ဤစကားလုံးနှစ်လုံးသည် မည်သည်တို့ဖြစ်မည်နည်း။ ၎င်းတို့သည် “ကျော်ကြားမှု” “အမြတ်အစွန်း” တို့ ဖြစ်၏။ စာတန်သည် လွန်စွာ သိမ်မွေ့ညင်သာသော နည်းလမ်းမျိုးကို အသုံးပြု၏။ လူတို့၏အယူအဆများနှင့် ကြီးမားစွာပူးပေါင်းထားသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ အစွန်းရောက်သော နည်းလမ်းမျိုး မဟုတ်။ သတိမမူမိခြင်းများအလယ်တွင် လူတို့သည် ဘဝပန်းတိုင်များ၊အသက်တာအတွက် ဦးတည်ချက်များကို ထူထောင်ရင်းဖြင့်၊ စာတန်၏ ရှင်သန်နေထိုင်ခြင်းနည်းလမ်း၊ ၎င်း၏ အသက်ရှင်နေထိုင်ခြင်းစည်းမျဉ်းများကို လက်ခံလာကြ၏။ ယင်းသို့ပြုကြရင်းဖြင့် ၎င်းတို့သည် အသက်တာအတွက် စံအယူအဆများကိုလည်း အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ ထားလာကြ၏။ အသက်တာအတွက် ဤသို့သော စံအယူအဆတို့သည် မည်မျှပင် အထင်ကြီးလောက်စရာဖြစ်နေပါစေ၊ ဤအရာတို့သည် ကျော်ကြားမှု၊ အမြတ်အစွန်းတို့ဖြင့် ခွဲမရအောင် ချိတ်ဆက်ထားသော ဆင်ခြေဆင်လက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်၌ မည်သို့ ကြီးမြတ်သော၊ ကျော်ကြားသော ပုဂ္ဂိုလ်မဆို၊ လူအားလုံးတို့သည် အသက်တာတွင် ၎င်းတို့လိုက်သမျှအရာတိုင်းသည်- “ကျော်ကြားမှု” နှင့် “အမြတ်အစွန်း” ဟူသော စကားလုံးနှစ်လုံးနှင့်သာ ဆက်စပ်နေသည်။ လူတို့သည် ကျော်ကြားမှုနှင့် အမြတ်အစွန်းကို ရကြလျှင်၊ မြင့်မားသောအဆင့်အတန်းနှင့် အလွန်အမင်း ကြွယ်ဝခြင်းတို့ကို ခံစားရန်၊ အသက်တာကို ခံစားရန်အတွက် ဤအရာများကို အရင်းအနှီးပြုနိုင်မည်ဟု ထင်ကြ၏။ ကျော်ကြားမှုနှင့် အမြတ်အစွန်းကို ရကြလျှင်၊ ၎င်းတို့အနေဖြင့် ကာမဂုဏ်ရှာဖွေခြင်းနှင့် လူ့ခန္ဓာ၏ မရိုးဖြောင့်သော သာယာမှုများတွင် ဤအရာတို့ကို အရင်းအနှီးပြုနိုင်မည်ဟု ထင်ကြ၏။ ၎င်းတို့အလိုရှိသော ကျော်ကြားမှုနှင့် အမြတ်အစွန်းကို ရရန်အလို့ငှာ၊ လူတို့သည် ၎င်းတို့၏ခန္ဓာနှင့် စိတ်၊ ၎င်းတို့တွင်ရှိသည်များအားလုံး၊ ၎င်းတို့၏အနာဂတ်များနှင့် ကံကြမ္မာများအားလုံးကို အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ဖြင့်သော်လည်း စိတ်ထက်သန်စွာဖြင့် စာတန်ထံသို့ ပေးအပ်ကြလေ၏။ လူတို့သည် ဤအမှုကို တုံ့ဆိုင်းခြင်းအလျှင်းမရှိသည့်အပြင်၊ ယင်းအရာတို့ကို ပြန်၍ရယူရန် လိုအပ်သည်ကိုလည်း နည်းနည်းမျှ မသိနားမလည်ဘဲ ပြုကြ၏။ ဤသို့ဖြင့် လူတို့သည် စာတန်ထံတွင် ခိုလှုံကြပြီး၊ ၎င်းအပေါ် သစ္စာရှိသွားကြလျှင်၊ ၎င်းတို့သည် မိမိကိုယ်ကိုမိမိ ထိန်းချုပ်နိုင်ဦးမည်လော။ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။ စာတန်က ၎င်းတို့ကို အလုံးစုံထိန်းချုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် နွံအိုင်ထဲသို့ အလုံးစုံ နစ်မြုပ်သွားခြင်းလည်းဖြစ်ကာ၊ မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်ရုန်းထွက်ရန် မတတ်နိုင်ကြပေ။ လူတစ်ယောက်သည် အောင်မြင်မှုနှင့် အမြတ်အစွန်းတွင် နစ်မြုပ်သွားသည်နှင့်၊ တောက်ပသောအရာ၊ ဖြောင့်မတ်သောအရာ သို့မဟုတ် လှပ၍ ကောင်းမွန်သော အရာများကို ရှာဖွေခြင်းမရှိတော့ပေ။ ဤသည်မှာ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူတို့အပေါ်တွင်ရှိသော အောင်မြင်မှုနှင့် အမြတ်အစွန်းတို့၏ သွေးဆောင်မှုအင်အားသည် ကြီးမားလွန်းနေပြီး၊ ၎င်းအရာတို့သည် လူတို့အတွက် ဘဝတစ်လျှောက်လုံး လိုက်ရှာရသည့်အရာများ၊ အဆုံးမရှိ ထာဝရလိုက်ရှာရသည့်အရာများပင် ဖြစ်လာကြ၏။ ဤသည်မှာ အမှန်မဟုတ်သလော။ လူအချို့က အသိပညာသင်ယူခြင်းဟူသည်မှာ ခေတ်နောက်ကျမကျန်ခဲ့စေရန် သို့မဟုတ် ကမ္ဘာကြီးတွင် နောက်ကောက်ကျမကျန်စေရန်အတွက်၊ စာအုပ်များဖတ်ခြင်း သို့မဟုတ် ၎င်းတို့ မသိသေးသောအရာအချို့ကို လေ့လာသင်ယူခြင်းထက် မပိုပေ။ ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်အနာဂတ်အတွက် သို့မဟုတ် အခြေခံလိုအပ်ချက်များအတွက်၊ ၎င်းတို့ ထမင်းစားပွဲတွင် စားစရာရှိနေရန်အတွက်သာအသိပညာကို သင်ယူခြင်းဖြစ်သည် ဟု ပြောကြလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် အခြေခံလိုအပ်ချက်များသက်သက်အတွက်၊ အစားအစာကိစ္စကို ဖြေရှင်းရန်သက်သက်အတွက်ဖြင့် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုစာပင်ပင်ပန်းပန်း လေ့လာသင်ယူမည်ဟူသောလူမျိုးရှိပါသလော။ ဤကဲ့သို့သောလူများကား မရှိပေ။ သို့ဆိုလျှင် သူသည် ဤသို့သော အခက်အခဲများကို ဤသို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဆင်းရဲဒုက္ခခံခြင်းသည် ဘယ်အတွက်နည်း။ ကျော်ကြားမှုနှင့် အမြတ်အစွန်းအတွက်ဖြစ်သည်။ ကျော်ကြားမှုနှင့် အမြတ်အစွန်းတို့သည် သူ့ကို လှမ်းခေါ်လျက်၊ ရှေ့တွင် စောင့်ကြိုနေကြ၏။ သူ့အနေဖြင့် ကိုယ်ပိုင်လုံ့လဝီရိယ၊ အခက်အခဲများ၊ ရုန်းကန်မှုများအားဖြင့်သာ ထိုလမ်းကို လိုက်နိုင်ပြီး၊ ယင်းသို့ဖြင့် အောင်မြင်မှုနှင့် အမြတ်စွန်းကို ရရှိမည်ဟု သူက ယုံကြည်ခြင်းဖြစ်သည်။ သူ၏ကိုယ်ပိုင် အနာဂတ်လမ်းအတွက်၊ အနာဂတ် ပျော်ရွှင်မှုအတွက်၊ ပို၍ကောင်းမွန်သောဘဝတစ်ခုအတွက်၊ ဤသို့သောအခက်အခဲများကို သူသည် ခံရမည်။ ဤသည်မှာ မည်သို့သော အသိပညာဖြစ်သနည်း၊ သင်တို့ ငါ့အား ပြောပြနိုင်သလော။ ၎င်းအရာသည် လူတို့၏ အသိပညာသင်ယူခြင်းဖြစ်စဉ်တွင် စာတန်က ၎င်းတို့ထံ သွတ်သွင်းပေးလိုက်သည့်၊ စာတန်က ၎င်းတို့ကို သင်ကြားပေးလိုက်သည့် ရှင်သန်နေထိုင်နည်း စည်းမျဉ်းများ မဟုတ်သလော။ ၎င်းအရာသည် စာတန်က လူသားထံတွင် သွတ်သွင်းပေးလိုက်သည့် ဘဝအတွက် မြင့်မားသော စံအယူအဆများ မဟုတ်သလော။ ဥပမာဆိုရသော် ကြီးမြတ်သောလူတို့၏စိတ်ကူးများ၊ နာမည်ကျော်ကြားသူတို့၏ တည်ကြည်မှု သို့မဟုတ် လူစွမ်းကောင်းတို့၏ ရဲရင့်သောစိတ်ဝိညာဉ်တို့ကို ကြည့်လော့။ သို့တည်းမဟုတ် သိုင်းဝတ္ထုများထဲမှ ဇာတ်လိုက်များ၊ ဓါးသမားများ၏ သူရဲကောင်းစိတ်ဓါတ်နှင့် ကြင်နာတတ်မှုတို့ကို ကြည့်လော့ (ဟုတ်ပါသည်။) ဤအယူအဆတို့သည် မျိုးဆက်များတစ်ခုပြီးတစ်ခုအပေါ် လွှမ်းမိုးလျက်ရှိနေသကဲ့သို့၊ မျိုးဆက်တစ်ခုစီ၏ လူတို့သည် ဤအယူအဆတို့အား လက်ခံရန်၊ ဤအယူအဆတို့ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ရန်နှင့် ဤအရာတို့နောက် အဆုံးမရှိ လိုက်ကြရန် ကြီးပြင်းလာကြ၏။ ဤသည်မှာ စာတန်က လူသားကို ဖျက်ဆီးရန် အသိပညာကိုအသုံးပြုသည့် နည်းလမ်း သို့မဟုတ် လမ်းကြောင်းပင်ဖြစ်သည်။

နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိ၌ ပေါ်လာ၏ စာအုပ်ထဲရှိ “အတုမရှိ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် (၆)” မှ

၉။ ဤသို့ဆိုလျှင် လူတို့အား ကျော်ကြားမှုနှင့် အမြတ်အစွန်းအတွက်သာ စဉ်းစားတတ်တော့သည်အထိဖြစ်အောင်၊ ၎င်းတို့၏အတွေးများကို ထိန်းချုပ်ရန်အတွက် စာတန်သည် ကျော်ကြားမှုနှင့် အမြတ်အစွန်းကို အသုံးပြု၏။ ၎င်းတို့သည် ကျော်ကြားမှုနှင့် အမြတ်အစွန်းအတွက် ရုန်းကန်လှုပ်ရှားကြ၏၊ ကျော်ကြားမှုနှင့် အမြတ်အစွန်းအတွက် အခက်အခဲများကို ခံကြ၏၊ ကျော်ကြားမှုနှင့် အမြတ်အစွန်းအတွက် အရှက်ရခြင်းများကို သည်းညည်းခံကြ၏၊ ကျော်ကြားမှုနှင့် အမြတ်အစွန်းအတွက် ၎င်းတို့တွင်ရှိသည့်အရာတိုင်းကို ပေးဆပ်ကြသကဲ့သို့၊ ယင်းအရာတို့အတွက် မည်သို့သော အကဲဖြတ်မှု၊ဆုံးဖြတ်မှုကိုမဆို ၎င်းတို့က ပြုလုပ်ကြလိမ့်မည်။ ဤသို့သောနည်းလမ်းဖြင့် စာတန်သည် လူသားအား မမြင်နိုင်သော အချုပ်အနှောင်တို့နှင့် ချည်နှောင်လေသည်။ ဤအချုပ်အနှောင်တို့သည် လူတို့အပေါ် လွှမ်းမိုးလျက်ရှိကာ၊ လူတို့သည် ဤအရာတို့ကို လွှင့်ပစ်ရန် အင်အားမရှိသလို သတ္တိလည်းမရှိကြပေ။ ထို့ကြောင့် လူတို့သည် ဤအချုပ်အနှောင်တို့အားသယ်ဆောင်ကြပြီးကြီးစွာသောအခက်အခဲဖြင့် ရှေ့သို့ဆက်ကာသာ ရုန်းကန်ကြရ၏။ ဤကျော်ကြားမှုနှင့် အမြတ်အစွန်းအတွက်အလို့ငှာ၊ လူသားမျိုးနွယ်သည် ဘုရားသခင်ကို ရှောင်ကြဉ်၍၊ ကိုယ်တော်အား သစ္စာဖောက်သကဲ့သို့၊ ၎င်းတို့သည် ပို၍ ပို၍ပင် ကောက်ကျစ်လာကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဤနည်းလမ်းဖြင့် မျိုးဆက်တို့တစ်ခုပြီးတစ်ခုသည် စာတန်၏ ကျော်ကြားခြင်းနှင့် အမြတ်အစွန်းအောက်တွင် ဖျက်ဆီးခံကြရ၏။

နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိ၌ ပေါ်လာ၏ စာအုပ်ထဲရှိ “အတုမရှိ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် (၆)” မှ

၁၀။ နှစ်ထောင်ပေါင်း အချို့၏ ရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှုနှင့် သမိုင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် အသိပညာသည် လူသား၏ အတွေးအခေါ်၊ အယူအဆများနှင့် စိတ်နေစိတ်ထားတို့ကို ထွင်းဖောက်၍ မရနိုင်အောင်နှင့် ဖြိုခွဲ၍ မရနိုင်အောင် တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ဆီးထားခဲ့သည်။ နောက်တစ်ဖန် အလင်းကို မမြင်တွေ့စိမ့်သောငှာ မြေအောက် အကျဉ်းတိုက်များထဲသို့ ဘုရားသခင်၏ နှင်ထုတ်ခြင်းကို ၎င်းတို့သည် ခံခဲ့ရသည့်အလား လူသားသည် ငရဲ၏ ဆယ့်ရှစ်ထပ်မြောက်ထဲ၌ နေထိုင်သည်။ ကံကျွေးချစနစ်ဆိုင်ရာ အတွေးအခေါ်သည် လူသားကို အသက် မနည်းရှူနေရပြီး မွန်းကျပ်စေသည်အထိ ဖိနှိပ်ထားသည်။ ၎င်းတို့တွင် ခုခံခြင်းငှာ ခွန်အား စိုးစဉ်းမျှပင် မရှိဘဲ ဆိတ်ငြိမ်စွာပင် သည်းခံပြီးရင်း သည်းခံနေရသည်။...မည်သူကမျှ ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် တရားမျှတမှုအတွက် ရပ်တည်ရန် သို့မဟုတ် တိုက်ခိုက်ရန် လုံးဝမဝံ့ရဲကြ၊ ၎င်းတို့သည် ကံကျွေးချစနစ်ဆိုင်ရာ အရှင်သခင်များ၏ မတရားဖိနှိပ်မှုနှင့် ကိုယ်ထိလက်ရောက် ကျူးလွန်မှုတို့အောက်၌ တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ထက်ပင် မသာသော အသက်တာကို တစ်နှစ်ပြီးတစ်နှစ်၊ တစ်နေ့ပြီးတစ်နေ့ ရှင်သန်နေကြသည်။ လူသားသည် ကမ္ဘာမြေကြီးပေါ်၌ ပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားနိုင်ရန် ဘုရားသခင်ကို ရှာဖွေခြင်းငှာ မည်သည့်အခါမှ မတွေးတောခဲ့ပေ။ လူသားသည် ညှိုးခြောက်ကာ ညိုတူးနေသော ဆောင်းဦး ရွက်ကြွေများကဲ့သို့ နေခြစ်ခြစ်တောက်ပူသည့်ဒဏ်ကို ခံခဲ့ရသည့် အလားပင်ဖြစ်သည်။ ကြာမြင့်စွာကတည်းက လူသားသည် ၎င်းတို့၏မှတ်ဉာဏ်ကို ဆုံးရှုံးသွားပြီး ငရဲနှင့်အတူ ပျက်စီးသွားစိမ့်သောငှာ နောက်ဆုံးသောကာလ၏ ကြွလာခြင်းကိုစောင့်ရင်းနှင့် လူ့လောကဟူသော အမည်နှင့် ငရဲထဲတွင် ခိုကိုးရာမဲ့စွာ နေထိုင်သည်မှာ ၎င်းတို့ တောင့်တသည့် နောက်ဆုံးသောကာလသည် အေးလူသော ငြိမ်သက်ခြင်းကို ၎င်းတို့ခံစားရမည့် နေ့ဖြစ်လေသည့်အလား ဖြစ်တော့သည်။ လူသားသည် ခုခံရန် သာ၍ပင် မစွမ်းနိုင် ဖြစ်စေရန် ကံကျွေးချစနစ်ဆိုင်ရာ ကျင့်ဝတ်များသည် လူသား၏ အသက်တာကို “မရဏနိုင်ငံ” သို့ ယူဆောင်သွားခဲ့သည်။ အမျိုးမျိုးသော ဖိနှိပ်မှုများသည် လူသားကို မရဏထဲသို့ သာ၍ နက်ရှိုင်းစွာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ကျဆင်းသွားစေပြီး ဘုရားသခင်ထံမှ ဝေးကွာသွားစေသည်။ ယခုတွင်မူ ဘုရားသခင်သည် လူသားနှင့် သူစိမ်းလုံးလုံးပင် ဖြစ်သွားပြီး သူတို့ဆုံတွေ့ကြသောအခါ လူသားသည် သူ့ကို လျင်မြန်စွာရှောင်ရှား၏။ လူသားသည် ဘုရားသခင်ကို တစ်ခါမှ မသိဖူး သို့မဟုတ် မတွေ့ဖူးသည့်အလား သူ့ကို အရေးမစိုက်ဘဲ ပယ်ထားသည်။ ဘုရားသခင်သည် လူသားအသက်တာ၏ ရှည်လျားသော ခရီးလမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သော်လည်း သူ၏မချုပ်တည်းနိုင်သော အမျက်ဒေါသကို လူသားထံ ဦးတည်ထားခဲ့ခြင်း လုံးဝမရှိခဲ့။ လူသားသည် နောင်တရရန်နှင့် အသစ်တဖန် စတင်ရန်သာ သူသည် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ ရှေးကာလ၌ ဘုရားသခင်သည် လူ့လောကသို့ ကြွလာခဲ့ပြီး လူသားကဲ့သို့ တူညီသောဆင်းရဲဒုက္ခကို ကြံ့ကြံ့ခံခဲ့သည်။ လူသားနှင့်အတူ နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင် သူနေထိုင်ခဲ့ပြီး မည်သူကမျှ သူ၏ တည်ရှိမှုကို မသိရှိခဲ့ကြ။ ဘုရားသခင်သည် သူနှင့်အတူ ယူဆောင်လာသည့် အလုပ်ကို လုပ်ဆောင်နေရင်းနှင့် လူ့လောက၏ ဝေဒနာကို ဆိတ်ငြိမ်စွာ ကြံ့ကြံ့ခံနေခဲ့သည်။ ခမည်းတော် ဘုရားသခင်၏ အလိုနှင့် လူသားမျိုးနွယ်၏ လိုအပ်ချက်များအတွက် သူသည် လူသားတို့ ယခင်တစ်ခါမှ မကြုံတွေ့ မခံစားဖူးသည့် နာကျင်ခြင်းကို ခံစားရင်း ကြံ့ကြံ့ခံခဲ့သည်။ ခမည်းတော် ဘုရားသခင်၏ အလိုနှင့် လူသားမျိုးနွယ်၏ လိုအပ်ချက်များအတွက် သူသည် လူသားရှေ့မှောက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာနှင့် လူသားတို့ကို အစေခံခဲ့ပြီး မိမိကိုယ်မိမိ နှိမ့်ချခဲ့သည်။ ရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှုနှင့် ပတ်သက်သည့် အသိပညာသည် လူသားကို ဘုရားသခင်၏ မျက်မှောက်မှ ခိုးယူသွားခဲ့ပြီး လူသားကို မာရ်နတ်တို့၏ ရှင်ဘုရင်နှင့် ၎င်း၏ သားများထံ လွှဲအပ်ခဲ့သည်။ စာအုပ်လေးအုပ်နှင့် ဂန္တဝင်ကျမ်း ငါးကျမ်းတို့သည် လူသား၏ အတွေးအခေါ်နှင့် အယူအဆတို့ကို အခြားသော ပုန်ကန်ခြင်းခေတ်ထဲသို့ ဆောင်ယူသွားပြီး ထိုစာအုပ်များနှင့် ဂန္တဝင်ကျမ်းတို့ကို ရေးခဲ့သော သူများကို တိုး၍ကိုးကွယ်စေကာ ဘုရားသခင်နှင့် ပတ်သက်သည့် လူသားတို့၏ အယူအဆများကို တိုးစေခဲ့သည်။ မာရ်နတ်တို့၏ ရှင်ဘုရင်သည် လူသား၏ နှလုံးသားကို အားရဝမ်းသာ သိမ်းပိုက်နေစဉ် ၎င်းသည် အကြင်နာမဲ့စွာဖြင့် ဘုရားသခင်ကို လူသား၏ နှလုံးသားထဲမှ လူသားတို့ သတိပြုမိခြင်း မရှိဘဲနှင့် ပထုတ်ပစ်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ လူသားသည် မာရ်နတ်တို့ ရှင်ဘုရင်၏ မျက်နှာရှိသည့် အကျည်းတန်ကာ ကောက်ကျစ်သော စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့၏။ ဘုရားသခင်ကို မုန်းတီးခြင်းသည် ၎င်းတို့၏ ရင်ဘတ်များကို ဖြည့်လေပြီး မာရ်နတ်တို့ ရှင်ဘုရင်၏ မလိုမုန်းထားမှုသည် လူသားအထဲ၌ တစ်နေ့ပြီးတစ်နေ့ ပျံ့နှံ့သည်မှာ လူသားသည် လုံးဝဥဿုံ ဝါးမြိုခံခဲ့ရသည်အထိ ဖြစ်သည်။ လူသားသည် လွတ်လပ်မှု မရှိတော့ဘဲ မာရ်နတ်တို့ ရှင်ဘုရင်၏ ကျော့ကွင်းမှ လွတ်မြောက်ရန် တတ်နိုင်ခြင်း မရှိတော့။ ထို့ကြောင့် လူသားသည် မရွေ့ဘဲရှိနေရုံသာ တတ်နိုင်ပြီး ဖမ်းဆီးခံရကာ မာရ်နတ်တို့၏ ရှင်ဘုရင်ကို အညံ့ခံ၍ ၎င်း၏ လက်အောက်ခံဘဝ ရောက်ရှိခဲ့ရသည်။ ၎င်းသည် ကြာမြင့်စွာကတည်းက လူသား၏ နုပျိုသော နှလုံးသား အတွင်းထဲ၌ ဘုရားမဲ့ဝါဒီဟူသော အကျိတ်၏ အစေ့ကို ပျိုးချခဲ့ပြီး လူသားကို “သိပ္ပံနှင့် နည်းပညာကို သင်ယူခြင်း၊ ခေတ်မီရေး လေးချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ခြင်း၊ လောကကြီး၌ ဘုရားသခင်ဟူသည် မရှိ” စသည်ကဲ့သို့သော ယုတ္တိအမှားများကို သွန်သင်သည်။ ထိုမျှ သာမကဘဲ အားလုံးကို မိမိနိုင်ငံအတွက် အမှုထမ်းရန် ကလေးဘဝတည်းမှ အသင့်ရှိနေရန် တောင်းဆိုလျက် ၎င်းသည် “ကျွန်ုပ်တို့၏ ဝီရိယရှိသော အားထုတ်မှု မှတစ်ဆင့် လှပသော ဇာတိမြေကို တည်ဆောက်ကြပါစို့” ဟုလည်း ထပ်ဖန်တလဲလဲ ကြွေးကြော်ခဲ့သည်။ လူသားသည် မရည်ရွယ်ပါဘဲနှင့် ၎င်း၏ရှေ့မှောက်သို့ ယူဆောင်ခြင်း ခံရပြီး (ဘုရားသခင်သည် လူသားမျိုးနွယ် အားလုံးကို သူ၏ လက်တော်ထဲ၌ ကိုင်ထားခြင်းကို ရည်ညွှန်းလျက်) ၎င်းသည် မဆိုင်းမတွပင် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဂုဏ်တင်ခဲ့လေသည်။ ၎င်းသည် တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှပင် မရှက်ခဲ့ဖူး သို့မဟုတ် အရှက်တရား မရှိခဲ့ပေ။ ထို့အပြင် ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏ လူတို့ကို ၎င်း၏အိမ်ထဲသို့ အရှက်မရှိ ဖမ်းသွားချုပ်ထားပြီး မိမိမှာမူ စားပွဲပေါ်သို့ ကြွက်တစ်ကောင်လေအလား ခုန်တက်ကာ မိမိအား ဘုရားသခင်အဖြစ် လူသားကို ကိုးကွယ် စေလေသည်။ ၎င်းသည် ထင်ရာစိုင်း ရမ်းကားသူပင် ဖြစ်တော့သည်။ ၎င်းသည် “လောကကြီး၌ ဘုရားသခင် ဟူသည် မရှိ။ လေသည် သဘာဝနိယာမများကြောင့် ဖြစ်သည်၊ မိုးသည် ရေငွေ့ဖွဲ့၍ မိုးစက်များအဖြစ် ကမ္ဘာမြေကြီးသို့ ကျလာသော အစက်များပင်ဖြစ်သည်၊ မြေငလျင်ဆိုသည်မှာ ဘူမိဗေဒဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲခြင်းများ ကြောင့် ကမ္ဘာ့မျက်နှာပြင် တုန်ခါခြင်း ဖြစ်သည်၊ မိုးခေါင်ခြင်း ဆိုသည်မှာ နေမင်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်၌ အဏုမြူ ဒြပ်မှုန်များ ပြိုကွဲပျက်စီးမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော လေထုထဲရှိ ခြောက်သွေ့မှုကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုအရာများမှာ သဘာဝဖြစ်စဉ်များ ဖြစ်သည်။ အဘယ်အပိုင်းသည် ဘုရားသခင်၏ လုပ်ဆောင်ချက် ဖြစ်သနည်း၊” ဟူသည့် တုန်လှုပ်ဖွယ် မကောင်းသတင်းများကို ဟစ်ကြော်လေသည်။ ၎င်းသည် “လူသားမှာ ရှေးမျောက်ဝံများမှ ဆင်းသက်လာပြီး ယနေ့လောကကြီးသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ကုဋေတစ်ရာခန့်က ရှေးကျသော လူ့အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုမှ အဆင့်ဆင့်ပြောင်းလဲလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ တိုးတက်ကြီးပွားသည် သို့မဟုတ် ကျရှုံးသည် ဆိုခြင်းမှာ ထိုနိုင်ငံ၏ ပြည်သူများလက်ထဲတွင် မူတည်သည်၊” ဟူသော အရှက်မဲ့သည့် ထုတ်ပြန်ချက်များကိုပင် ကြွေးကြော်သည်က။ နောက်ဘက်တွင် ၎င်းသည်လူသားကို ၎င်းအား နံရံများပေါ်၌ ဇောက်ထိုး ချိတ်ဆွဲစေပြီး ဌာပနာထားရန်နှင့် ကိုးကွယ်ခြင်းခံရရန် စားပွဲများပေါ် တင်စေသည်။ “ဘုရားသခင် မရှိ” ဟု ၎င်းက ဟစ်အော် နေစဉ်၎င်းသည် ၎င်းကိုယ်၎င်း ဘုရားအဖြစ် မှတ်ယူပြီး ဘုရားသခင်ကို ကမ္ဘာ၏ ပြင်ပသို့ မဆုတ်မနစ် တွန်းထုတ်နေသည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏ နေရာ၌ အစားဝင်ပြီး မာရ်နတ်တို့၏ ရှင်ဘုရင်အဖြစ် ပြုမူသည်။ လုံးဝ ရယ်ဖွယ်ရာပင် ကောင်းတော့သည်။ ၎င်းသည် လူတစ်ယောက်ကို အဆိပ်ရှိသော အမုန်းတရား၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံရစေသည်။ ဘုရားသခင်သည် ၎င်း၏ ထာ၀ရရန်သူဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်သည် ၎င်းနှင့် ကျေအေး၍မရနိုင်သည့် ပုံပေါ်သည်။ ၎င်းသည် အပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်း မခံရသေးဘဲ လွတ်နေဆဲရှိစဉ် ၎င်းသည် ဘုရားသခင်ကို နှင်ထုတ်ရန် ကျိတ်ကြံလေသည်။ ၎င်းမှာ ထိုသို့သော မာရ်နတ်တို့၏ ရှင်ဘုရင်ပင် ဖြစ်တော့သည်။ ငါတို့သည် ၎င်း၏ တည်ရှိမှုကို အဘယ်သို့ သည်းခံနိုင်မည်နည်း။ ဘုရားသခင်၏ အလုပ်ကို နှောင့်ယှက်ပြီး ထိုအလုပ်ကို ပျက်စီး၍ လုံးလုံး ဖရိုဖရဲ မဖြစ်မချင်း ၎င်းသည် အနားယူမည်မဟုတ်သည်မှာ ၎င်းသည် ငါးသေလျှင်သေ သို့မဟုတ် ကွန်ပျက်လျှင်ပျက်၊ ဘုရားသခင်ကို အဆုံးတိုင်အောင် ဆန့်ကျင်လိုသည့် အလားဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်ကို တမင်တကာ ဆန့်ကျင်ပြီး သာ၍ပင် ချဉ်းကပ်သည်။ ၎င်း၏ မသတီစရာ မျက်နှာသည် ကြာမြင့်စွာကတည်းက လုံးလုံးလျားလျား ဖော်ထုတ်ခြင်း ခံခဲ့ရပြီး ယခုတွင်မူ ပွန်းပဲ့လျက်၊ ပျက်စီးယိုယွင်းလျက် ရှိပြီး ဆိုးရွားသည့် အတိဒုက္ခထဲ၌ ရှိနေသော်လည်း ၎င်းသည် ဘုရားသခင်အပေါ် မိမိ၏ မုန်းတီးခြင်းကိုမူ စိတ်လျှော့ခြင်းမရှိသည်မှာ ၎င်းသည် မိမိ၏ နှလုံးသားထဲမှ မုန်းတီးခြင်းကို ဖြေလျှော့နိုင်ရန် ဘုရားသခင်ကို တစ်ကိုက်တည်းနှင့် လုံးလုံးလျားလျား ဝါးမျိုနိုင်ရန် အလိုရှိသည့်အလား ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ဤမုန်းတီးဖွယ် ရန်သူဖြစ်သည့် ၎င်းကို ငါတို့သည် မည်သို့လျှင် သည်းခံနိုင် မည်နည်း။ ၎င်းကို အမြစ်ဖြတ် ချေမှုန်းခြင်းနှင့် လုံးလုံးလျားလျား သုတ်သင်ခြင်းသာလျှင် ငါတို့အသက်တာ၏ လိုအင်ကို အဆုံးသတ်စေလိမ့်မည်။ ၎င်းသည် မည်သို့လျှင် သောင်းကျန်းပြေးလွှားနေခွင့်ကို ရနေသနည်း။ လူသားမှာ ကောင်းကင်နေမင်းကိုပင် မသိတော့ဘဲ ထုံတေထိုင်းမှိုင်းလာသည့် အတိုင်းအတာအထိ ၎င်းသည် လူသားကို ယိုယွင်းဖျက်ဆီးခဲ့သည်။ လူသားသည် ပုံမှန် လူ့ဆင်ခြင်တုံတရားကို ဆုံးရှုံးသွားလေပြီ။ ကျန်ရှိနေသော အန္တရာယ်ကို ကြောက်ရွံ့မှုအား ရှင်းရှင်းသုတ်သင်ရန်နှင့် ဘုရားသခင်၏ အမှုကို မကြုံစဖူးသော ခံညားထည်ဝါမှုသို့ သာ၍ဆောလျင်စွာ ရောက်ရှိစေခွင့်ပြုရန်အတွက် ၎င်းကို ဖျက်ဆီးရန်နှင့် မီးရှို့ရန် ငါတို့သည် ငါတို့၏ ဖြစ်တည်ခြင်း တစ်ခုလုံးကို အဘယ်ကြောင့် မစွန့်လွှတ်ကြသနည်း။ ဤလူယုတ်မာ အုပ်စုသည် လူသားတို့ အကြား ရောက်လာပြီး အကြွင်းမဲ့ ဆူပူမှုနှင့် ဝရုန်းသုန်းကား အခြေအနေကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် လူသားအားလုံးကို ချောက်ကမ်းပါး အစွန်းသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး လူသားတို့ကို အစိတ်စိတ် အမွှာမွှာကွဲသွား စိမ့်သောငှာ တွန်းချရန်နှင့် လူသားတို့၏ အလောင်းကောင်များကို ဝါးမျိုရန် တိတ်တဆိတ် ကြံစည်နေသည်။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်ကို ဖြိုခွဲရန်နှင့် နိုင်ချေမရှိသည့် လောင်းကစားကို ဘုရားသခင်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် အချည်းနှီး မျှော်လင့်လေသည်။ ဤသည်မှာ လုံးဝလွယ်ကူသည် မဟုတ်ချေ။ အယုတ်မာဆုံးသော ပြစ်မှုများကို ကျူးလွန်သည့် မာရ်နတ်တို့၏ ရှင်ဘုရင်အတွက် ကားတိုင်သည် စင်စစ်ပင် ပြင်ဆင်ထားပြီး လေပြီ။ ဘုရားသခင်သည် လက်ဝါးကပ်တိုင်နှင့် မသက်ဆိုင်ဘဲ ထိုကားတိုင်ကို မာရ်နတ်အတွက်ံ ချန်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ကြာမြင့်စွာကတည်းက အောင်ပွဲခံလျက် ထွက်ပေါ်ခဲ့ပြီး လူသားမျိုးနွယ်၏ အပြစ်များအတွက် ပူဆွေးခြင်းကို ခံစားခြင်း မရှိတော့။ သူသည် လူသားမျိုးနွယ် အားလုံးထံ ကယ်တင်ခြင်းကို ဆောင်ယူလာမည် ဖြစ်သည်။

နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိ၌ ပေါ်လာ၏ စာအုပ်ထဲရှိ “အမှုတော်နှင့် ဝင်ရောက်ခြင်း (၇)” မှ

၁၁။ ထိပ်ဖျားမှ အောက်ခြေအထိနှင့် အစအဦးမှ နိဂုံးအဆုံးအထိ မာရ်နတ်တို့၏ ရှင်ဘုရင်သည် ဘုရားသခင်၏ အလုပ်ကို နှောင့်ယှက်နေခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်နှင့် စိတ်သဘောထား ကွဲလွဲစွာ ပြုမူနေခဲ့သည််။ ရှေးဟောင်း ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ အမွေအနှစ်နှင့် ပတ်သက်သည့် ပြောဆိုဆွေးနွေးခြင်း၊ ရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှု၏ အဖိုးထိုက်သော အသိပညာ၊ တာအိုဝါဒနှင့် ကွန်ဖြူးရှပ်ဝါဒတို့၏ အဆုံးအမများနှင့် ကွန်ဖြူးရှပ်ဝါဒ၏ ဂန္တဝင် ကျမ်းများနှင့် ကံကျွေးချ စနစ်ဆန်သော ထုံးတမ်းများ အားလုံးတို့သည် လူသားကို ငရဲထဲသို့ ဆွဲယူသွားသည်။ မျက်မှောက်ခေတ် အဆင့်မြင့် သိပ္ပံပညာနှင့် နည်းပညာတို့အပြင် တိုးတက်သော စက်မှုလုပ်ငန်း၊ စိုက်ပျိုးမွေးမြူရေးနှင့် ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးတို့သည်လည်း မည်သည့်နေရာမှာမှ ရှာမတွေ့နိုင်။ ယင်းအစား ဘုရားသခင်၏ အလုပ်ကို တမင်တကာ နှောင့်ယှက်ရန်၊ ဆန့်ကျင်ရန်နှင့် ဖျက်ဆီးရန်အလို့ငှာ ရှေး “မျောက်ဝံများ” မှ ပြန့်ပွားစေခဲ့သည့် ကံကျွေးချစနစ်ဆိုင်ရာ ထုံးတမ်းများ သက်သက်ကိုသာ အသားပေး သည်။ ၎င်းသည် လူသားကို ယနေ့ထိတိုင် နှိပ်စက်ခဲ့သည်သာမကဘဲ ၎င်းသည် လူသားကို လုံးလုံးလျားလျား ဝါးမျိုခြင်းငှာ ဆန္ဒရှိသည်။ ကံကျွေးချစနစ်ဆိုင်ရာ ကျင့်ဝတ်များကို သင်ကြားခြင်းနှင့် ရှေးဟောင်း ယဉ်ကျေးမှု၏ အသိပညာကို လက်ဆင့်ကမ်းခြင်းတို့သည် လူသားကို ကြာရှည်စွာ ကူးစက်စွဲကပ် နေခဲ့ပြီး လူသားကို မာရ်နတ် အကြီးနှင့် အသေးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်ကို မဆိုင်းမတွ လက်ခံပြီး ဘုရားသခင်၏ ကြွလာခြင်းကို အထူးအားရရွှင်လန်းစွာနှင့် ကြိုဆိုကြမည့် လူအနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ လူသား၏ မျက်နှာသည် လူသတ်မှုနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အရပ်ခပ်သိမ်း၌ မရဏ တရားသည် လေထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေသည်။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်ကို ဤကုန်းမြေမှ နှင်ထုတ်ရန် ကြိုးစား ကြသည်၊ လက်ထဲတွင် ဓားမြောင်များနှင့် ဓားရှည်များနှင့်အတူ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်ကို သုတ်သင် ပယ်ရှင်းရန်အလို့ငှာ မိမိတို့ကိုယ်မိမိ စစ်ခင်းကျင်းရန် စီစဉ်လေသည်။ ဘုရားသခင်မရှိဟု အစဉ်တစိုက်ပင် သွန်သင်ခြင်းခံရသော လူသားတို့နေရာ အရပ်ဖြစ်သည့် မာရ်နတ်၏ ကုန်းမြေတစ်လျှောက်တွင် ရုပ်တု ဆင်းတုများ ပျံ့နှံ့နေသည်။ ဤကုန်းမြေ၏ အထက်တွင် မီးလောင်နေသော စာရွက်များနှင့် အမွှေးနံ့သာတို့၏ ညှီစို့စို့အနံ့သည် စိမ့်ဝင်ပျံ့နှံ့နေပြီး ထိုအနံ့မှာ အလွန်ပင် ထူထဲလှသည့်အတွက် မွန်းကျပ်စေ၏။ မြွေသည် ရစ်လိမ်လျက် ခွေခေါက်သည့်အခါ ထောင်းခနဲထွက်လာသော အနည်အနှစ်တို့၏ အနံ့ဖြစ်ပုံရပြီး ၎င်းအနံ့သည် လူသားမှာ မပျို့အန်ဘဲ မနေနိုင်သည်အထိ ပြင်းထန်လှသည်။ ၎င်းအပြင် ဆိုးညစ်သော နတ်ဆိုးများသည် ကျမ်းစာများကို သံပြိုင်ရွတ်ဆိုနေကြသည်ကို သဲ့သဲ့မျှကြားနိုင်ပေသည်။ ထိုအသံသည် ဝေးကွာလှသော ငရဲမှ လာသည့်ပုံရပြီး လူသားသည် ကျောရိုးတစ်လျှောက် မအေးစိမ့်သွားဘဲ မနေနိုင်ပါ။ ဤကုန်းမြေတစ်လျှောက်၌ သက်တံရောင်စုံနှင့် ရုပ်တုဆင်းတုများသည် ပြန့်ကျဲနေပြီး ယင်းသည် ကုန်းမြေတစ်ခုလုံးကို ပြိုးပြက်သော လောကကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေကာ၊ ၎င်း၏ ဆိုးညစ်သော အကြံအစည်သည် အောင်မြင်သွားသည့် အလား မာရ်နတ်တို့၏ ရှင်ဘုရင်သည် ၎င်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လှောင်ပြုံးတစ်ခုကို ဆင်ယင်ထားသည်။ ထိုအချိန်အတောအတွင်း လူသားသည် ထိုအရာကို လုံးဝ သတိမထားမိသကဲ့သို့၊ မာရ်နတ်သည် လူသားကို အသိတရားမဲ့ပြီး အရေးနိမ့်လာသည့် အတိုင်းအတာထိတိုင် ယိုယွင်းဖျက်ဆီးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်ကိုလည်း မသိချေ။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏ အရာခပ်သိမ်းကို တစ်ချက်တည်းနှင့် ရှင်းရှင်းသုတ်သင်ရန်၊ ဘုရားသခင်ကို နောက်တစ်ဖန် စော်ကားရန်နှင့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရန် အလိုရှိပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ အလုပ်ကို ဖြိုဖျက်ရန်နှင့် နှောင့်ယှက်ရန် ကြိုးပမ်း၏။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်အား အဆင့်အတန်း တစ်တန်းတည်း ဖြစ်ရန် အဘယ်သို့အခွင့်ပြုနိုင်ခဲ့သနည်း။ လူသားတို့အကြား အလုပ်ကို ဘုရားသခင်၏ “ကြားဝင် စွပ်ဖက်ခြင်း” အား ၎င်းသည် အဘယ်သို့ သည်းခံနိုင်မည်နည်း။ ၎င်း၏မသတီစရာမျက်နှာကို ဖော်ထုတ်ရန် ဘုရားသခင်အား အဘယ်သို့နှင့် ခွင့်ပြုနိုင်ရသနည်း။ ၎င်း၏ အလုပ်ကို ဘုရားသခင်က နှောင့်ယှက်ရန် ၎င်းသည် အဘယ်သို့ နှင့် ခွင့်ပြုရသနည်း။ အမျက်ဒေါသ ခြောင်းခြောင်းထွက်နေသာ ဤမာရ်နတ်သည် ကမ္ဘာမြေကြီး ပေါ်ရှိ ၎င်း၏ အာဏာလက်ကိုင်ကို ဘုရားသခင်က အစိုးရသွားစေရန် အဘယ်သို့နှင့် ခွင့်ပြုရသနည်း။ အဘယ်သို့နှင့် ၎င်းသည် အရှုံးကို လိုလိုလားလား ဝန်ခံသနည်း။ ၎င်း၏ မသတီစရာ အသွင်အပြင်သည် အဘယ်ရာဖြစ်သည်ကို ဖော်ထုတ်ခြင်းခံခဲ့ရသောကြောင့် ငိုရမလို ရယ်ရမလို ဖြစ်နေကာ ပြောဆိုဖို့ရန် ဧကန်ပင် အခက်တွေ့လှ၏။ ဤသည်မှာ ၎င်း၏ အနှစ်သာရပင် မဟုတ်လော။ အကျည်းတန်သော ဝိညာဉ်ရှိသော်လည်း ၎င်းသည် မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင် ချောမောလှပသည်ဟု ၎င်းယုံကြည်နေဆဲရှိ၏။ ကြံရာပါများ၏ ထိုအုပ်စုတို့။ ၎င်းတို့သည် အပျော်အပါး၌ မွေ့လျော်ရန်နှင့် ကစဉ့်ကလျားဖြစ်စေရန် သေမျိုးဖြစ်သော လူသား အကြား ဆင်းသက်လာသည်။ ၎င်းတို့၏ နှောင့်ယှက်မှုသည် လောကကြီးထဲ၌ ပြောင်းလဲလွယ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး လူသား၏ နှလုံးသားထဲသို့ အကြောက်တရားကို ယူဆောင်လာကာ လူသားသည် မူလက သန့်ရှင်းသော လူသား၏ လက္ခဏာ စိုးစဉ်းမျှ ပိုင်ဆိုင်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ မခံမရပ်နိုင်အောင် အကျည်းတန်သော သားရဲများနှင့် သဏ္ဌာန်တူလာသည်အထိ ၎င်းသည် လူသားကို ဖောက်ပြန်ပျက်ပြားစေခဲ့လေသည်။ ၎င်းတို့ သည် ကမ္ဘာမြေကြီးပေါ်၌ မင်းဆိုးမင်းညစ်များအဖြစ် အာဏာယူကြရန်ပင် ဆန္ဒရှိကြ၏။ ဘုရားသခင် ၏ အလုပ်သည် အရှေ့သို့တိုးရန် အနိုင်နိုင် ဖြစ်သွားစေရန် ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏ အလုပ်ကို ဟန့်တားပြီး သံမဏိနှင့် ကြေးနီတံတိုင်းများ နောက်ကွယ်တွင် ရှိနေသည့်အလား လူသားကို ပိတ်ထား၏။ များစွာသော အပြစ်များကို ကျူးလွန်ခဲ့ပြီး များပြားလှသော ဒုက္ခ ဖြစ်ပွားစေခဲ့ပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် ပြစ်တင် ဆုံးမခြင်းကို စောင့်မျှော်ရုံမှလွဲ၍ အခြားအဘယ်အရာကို မည်သို့လျှင် မျှော်လင့်နိုင်ပါမည်နည်း။ မာရ်နတ်များ နှင့် ဆိုးသွမ်းသော ဝိညာဉ်များသည် ကမ္ဘာမြေကြီးပေါ်၌ ဒေါသတကြီး လျှောက်ရမ်းနေခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်နှင့် အပတ်တကုတ် လုံ့လစိုက်ထုတ်ခြင်းတို့ကို ပိတ်ပင်တားဆီးခဲ့ကာ ၎င်းတို့ကို မဖောက်ထွင်း နိုင်အောင် ပြုသည်။ သေထိုက်သော အပြစ်ပါတကား။ ဘုရားသခင်သည် အဘယ်သို့လျှင် မစိုးရိမ်ဘဲနှင့် နေနိုင်မည်နည်း။ ဘုရားသခင်သည် အဘယ်သို့လျှင် အမျက်ဒေါသမထွက်ဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အလုပ်ကို ဆန့်ကျင်ခြင်းနှင့် ကြီးလေးသော အဟန့်အတားကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ အလွန်အမင်း ပုန်ကန်သည်တကား။

နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိ၌ ပေါ်လာ၏ စာအုပ်ထဲရှိ “အမှုတော်နှင့် ဝင်ရောက်ခြင်း (၇)” မှ

၁၂။ လူတို့ လုပ်ဆောင်ကြသည့် အယူသီးသည့် လုပ်ဆောင်မှုများသည် ဘုရားသခင် အမုန်းဆုံး အရာများဖြစ်သည်။ သို့သော် လူတော်တော်များများသည် ထိုအရာများကို စွန့်လွှတ်နိုင်စွမ်း မရှိသေးပေ။ အယူသီးသည့် အဆိုပါ လုပ်ဆောင်မှုများသည် ဘုရားသခင် စေခိုင်းသည့် အရာများဖြစ်သည်ဟု တွေးထင်ကြပြီး ယနေ့တိုင် ထိုအရာများကို လုံးလုံးလျားလျား မစွန့်လွှတ်နိုင်သေးပေ။ လူငယ်များ စီစဉ်ကြသည့် မင်္ဂလာဆောင်အတွက် စားသောက်ပွဲများ၊ သတို့သမီး အဆင်တန်ဆာများ စသည့်အရာများ၊ ငွေလက်ဆောင်များ၊ ညစာစားပွဲများ၊ ပျော်ရွှင်ဖွယ် အချိန်သမယများကို ကျင်းပသည့် အလားတူ လုပ်ဆောင်မှုများ၊ ဘိုးဘွားများက လက်ဆင့်ကမ်းပေးသည့် ပုံသေနည်းများ၊ သေသူကိုယ်စား လုပ်ဆောင်သည့် အဓိပ္ပာယ်မဲ့သည့် အယူသီးသော လုပ်ဆောင်မှုများနှင့် အသုဘအခမ်းအနားများ စသည့်အရာများသည် ဘုရားသခင်အတွက် သာ၍ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော အရာများဖြစ်သည်။ ဝတ်ပြုရာနေ့သည်ပင်လျှင် (ဘာသာရေးလောကမှ စောင့်ထိန်းသည့် ဥပုသ်နေ့အပါအဝင်) ဘုရားသခင်အတွက် စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ဖြစ်သည်။ လူတစ်ဦးနှင့် တစ်ဦးအကြားရှိ ဆက်ဆံရေးနှင့် လောကီဆန်သော အပြန်အလှန် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံမှုများအားလုံးသည် ဘုရားသခင် လုံးဝ မနှစ်သက်သောအရာများ၊ ဘုရားသခင်က လက်မခံသော အရာများ ဖြစ်သည်။ လူတိုင်းသိကြသည့် နွေဦးပွဲတော်နှင့် ခရစ်စမတ်နေ့တို့နှင့်ဆိုင်သော ကစားစရာအရုပ်များ၊ တန်ဆာဆင်မှုများ (ဆင်တူပစ္စည်းများ၊ နှစ်သစ်ကူးကိတ်မုန့်၊ မီးရှူးမီးပန်းများ၊ မီးပုံးများ၊ ခရစ်စမတ် လက်ဆောင်များ၊ ခရစ်စမတ်ပွဲများနှင့် သန့်ရှင်းသော ပွဲတော်စားပွဲ) အကြောင်းကို မဆိုထားနှင့် ထိုပွဲတော်များကို ကျင်းပဖို့သည်ပင်လျှင် ဘုရားသခင်က မစေခိုင်းခဲ့ပါ။ ဤအရာများသည် လူတို့၏ စိတ်ထဲ၌ရှိသော ရုပ်တုဆင်းတုများ မဟုတ်လော။ ဥပုသ်နေ့၌ ချိုးဖဲ့သော ပေါင်မုန့်၊ စပျစ်ရည်နှင့် အထည်အကောင်းစားတို့သည်လည်း လူတို့အတွက် ရုပ်တုဆင်းတုများကဲ့သို့ ဖြစ်သည်မှာ သာ၍ပင် ရှင်းလင်းပေါ်လွင်လှသည်။ တရုတ်နိုင်ငံ၌ လူသိများသော ရိုးရာပွဲတော်များဖြစ်သည့် နဂါးခေါင်းမြှင့်တင်သည့်နေ့၊ နဂါးလှေပွဲတော်၊ ဆောင်းဦးအလယ်ပွဲတော်၊ လားဘာပွဲတော်၊ နှစ်သစ်ကူးနေ့စသည့် ပွဲတော်များအားလုံးနှင့် ဘာသာရေးလောကမှ အခြားပွဲတော်များဖြစ်သည့် အီစတာပွဲတော်၊ ဗတ္တိဇံခံသည့်နေ့၊ ခရစ်စမတ်နေ့စသည့် မလျော်ကန်သော ပွဲတော်များအားလုံးသည် ရှေးကတည်းက ယနေ့ထိတိုင် လူတော်တော်များများက လက်ဆင့်ကမ်း ကျင်းပခဲ့ကြသည့် ပွဲတော်များဖြစ်သည်။ ထိုပွဲများအားလုံးသည် ဘုရားသခင် ဖန်ဆင်းခဲ့သည့် လူသားမျိုးနွယ်နှင့် လားလားမျှ သဟဇာတ မဖြစ်သော ပွဲများဖြစ်သည်။ လူသားများ၏ စိတ်ကူးစိတ်သန်း ကြွယ်ဝမှုနှင့် တီထွင်တတ်သော စိတ်ကူးများကြောင့် လူတို့သည် ထိုပွဲတော်များကို ယနေ့တိုင် လက်ဆင့်ကမ်း ကျင်းပနေကြခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအရာများအားလုံးသည် အပြစ်ကင်းသည့် အရာများဟု ထင်ရသော်လည်း အမှန်မှာ လူသားများအပေါ်၌ စာတန်လုပ်ဆောင်သော လှည့်စားမှုများဖြစ်သည်။ နေရာတစ်နေရာ၌ စာတန်များ ပြည့်နှက်နေလေလေ၊ ထိုနေရာသည် သာ၍ ခေတ်နောက်ကျရုံသာမက ခေတ်နောက်ပြန်ဆွဲသောနေရာ ဖြစ်လေလေ၊ ထိုနေရာ၌ ခေတ်နောက်ကျသော ဓလေ့ထုံးစံများ သာ၍ နက်ရှိုင်းစွာ အမြစ်တွယ်လေလေဖြစ်သည်။ ထိုအရာများသည် လူတို့ လုံးဝမလှုပ်ရှားနိုင်အောင် တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်ထားသည်။ ဘာသာရေးလောကမှ ပွဲတော်အများအပြားသည် မူလအစပြုခဲ့သည့် အချိန်ကအတိုင်း ဖြစ်သည်ဟု ထင်ရသည်၊ ဘုရားသခင်၏ အလုပ်နှင့် ဆက်စပ်ပေးသည့် ပေါင်းကူးတံတားကို ဖန်တီးပေးသည်ဟု ထင်ရသည်။ သို့သော် အမှန်မှာ အဆိုပါပွဲတော်များသည် ဘုရားသခင်ကို လူများမသိအောင် စာတန်က ချည်နှောင်ထားသော မမြင်နိုင်သည့်ကြိုးများဖြစ်သည်။ ထိုပွဲတော်များအားလုံးသည် စာတန်၏ ကောက်ကျစ်သော မဟာဗျူဟာများ ဖြစ်သည်။ အမှန်မှာ ဘုရားသခင်၏ လုပ်ငန်းအဆင့်တစ်ခု ပြီးသောအချိန်၌ ဘုရားသခင်သည် ထိုကာလ၌ အလုပ်လုပ်ပုံနှင့် ထိုကာလ၌ အသုံးပြုခဲ့သည့် အရာများကို ခြေရာ၊ လက်ရာတစ်ခုမျှ မချန်ဘဲ ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း “ဘာသာတရား အလွန်ရိုသေကိုင်းရှိုင်းသော ယုံကြည်သူများ” သည် ထိုရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းများကို ဆက်လက် ကိုးကွယ်နေကြသည်။ ထိုအချိန်အတောအတွင်း၌ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၌ ရှိသော အရာများအကြောင်း သိသော်လည်း အလေးထား ဆင်ခြင်ခြင်း မရှိ၊ ဆက်လက်၍လည်း မလေ့လာကြ။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာတရားနှင့် ပြည့်ဝနေကြသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အမှန်မှာ သူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို သူတို့၏အိမ်မှ နှင်ထုတ်ခဲ့ကြပြီး စာတန်ကို စားပွဲပေါ်တင် ကိုးကွယ်နေခဲ့ကြသည်မှာ အချိန်အတန်ကြာပြီ ဖြစ်သည်။ ယေရှု၏ ရုပ်ပုံ၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်၊ မာရိ၊ ယေရှု၏ ဗတ္တိဇံနှင့် နောက်ဆုံးသော ညစာစားပွဲစသည့်အရာများကို လူတို့သည် ကောင်းကင်နိုင်ငံ၏သခင်အဖြစ် သဘောထားကာ အလေးအမြတ်ထားကြသည်။ ထိုသို့လုပ်နေစဉ်တလျှောက်လုံးတွင် “အဖဘုရား” ဟု အကြိမ်ကြိမ်အော်ခေါ်ကြသည်။ ဤအရာများအားလုံးသည် ရယ်ဖွယ်ရာကောင်းလှသည် မဟုတ်လော။ ယနေ့ထိတိုင် လူသားများအကြား မျိုးဆက်တစ်ဆက်မှ တစ်ဆက်သို့ လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့ကြသည့် ခပ်ဆင်ဆင် ဆိုရိုးစကားများနှင့် ဓလေ့ထုံးစံများသည် ဘုရားသခင်အတွက် မုန်းတီးဖွယ်ကောင်းသည့် အရာများဖြစ်သည်။ ထိုအရာများသည့် ဘုရားသခင် ရှေ့ဆက်သွားမည့်လမ်း၌ ဆိုးဆိုးဝါးဝါး အဟန့်အတားဖြစ်စေသည့် အရာများ၊ လူတို့၏ ဝင်ရောက်မှုကို အကြီးအကျယ် အဟန့်အတားဖြစ်စေသည့် အရာများဖြစ်သည်။ စာတန်က လူသားများကို မည်မျှ ဖျက်ဆီးထားသည်ကို ထည့်မစဉ်းစားလျှင်ပင် လူတို့၏ အတွင်း၌ သက်သေခံလီ၏ ပညတ်ကဲ့သို့သော အရာများ၊ လောရင့်စ်၏ အတွေ့အကြုံ၊ စောင့်ကြည့်သူနီ၏ ကွင်းဆင်းသုတေသနပြုမှုများ၊ ပေါလု၏ လုပ်ဆောင်မှုများတို့နှင့် လုံးဝပြည့်နှက်နေသည်။ လူသားများအပေါ်၌ ဘုရားသခင် အလုပ်လုပ်နိုင်ရန်အတွက် နည်းလမ်း လုံးဝမရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် အတွင်း၌ မိမိကိုယ်ကို အလွန်အားကိုးကြသောကြောင့်၊ ပညတ်တရားများ၊ စည်းမျဉ်း၊ စည်းကမ်းများ၊ ဥပဒေများ၊ စနစ်များကဲ့သို့သော အရာများနှင့် ပြည့်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ လူတို့၏ ရှေးရိုးစွဲ အယူသီးမှုများအတိုင်း လုပ်ဆောင်လိုမှုအပြင် ထိုအရာများသည် လူသားများကို ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ကာ ဝါးမျိုထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ လူတို့၏ အတွေးများသည် အရောင်အသွေး စုံလင်စွာ မြင်ရပြီး တိမ်စီးသည့် ထူးထူးဆန်းဆန်း သက်ရှိသတ္တဝါများပါသည့် ဒဏ္ဍာရီနတ်သမီးပုံပြင် တစ်ပုဒ်ကို ပြနေသော စိတ်ဝင်စားစရာ ရုပ်ရှပ်ဇာတ်လမ်းတစ်ခုလို ဖြစ်သည်။ စိတ်ကူးစိတ်သန်း အလွန်ကောင်းသောကြောင့် လူများကို တအံ့တသြ ဆွံ့အ သွားစေသည့် ဇာတ်လမ်းတစ်ခုလို ဖြစ်သည်။ အမှန်ကို ပြောရမည်ဆိုလျှင် ဘုရားသခင် ယနေ့ လာလုပ်သည့် အလုပ်သည် အဓိကအားဖြင့် လူသားများ၏ အယူသီးသည့် ပင်ကိုစရိုက်လက္ခဏာများကို ကိုယ်တွယ်ဖြေရှင်း ပပျောက်စေပြီး ၎င်းတို့၏ စိတ်သဘောထားအမြင်ကို လုံးလုံးလျားလျား ပြောင်းလဲစေဖို့ ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ အလုပ်သည် မျိုးဆက်တစ်ဆက်မှ တစ်ဆက်သို့ လက်ဆင့်ကမ်းကာ ယနေ့တိုင် လူသားများက ထိန်းသိမ်းလာခဲ့ကြသည့်အရာ မဟုတ်ပါ။ ဝိညာဉ်ရေးရာ၌ အလွန်အားကြီးသူတစ်ဦး၏ အမွေကိုရဖို့မလိုဘဲ သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်က အခြားခေတ်ကာလတစ်ခု၌ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့် မည်သည့်ကိုယ်စားပြုအလုပ် တစ်ခုကိုမျှ ဆက်ခံရန်မလိုဘဲ ဘုရားသခင် ကိုယ်တိုင် အစပြုကာ ပြီးစီးအောင်လုပ်ခဲ့သည့် အလုပ်ဖြစ်သည်။ လူသားများသည် ထိုအရာများအကြောင်း လုံးဝ စိတ်ပူဖို့ မလိုပေ။ ယနေ့ ဘုရားသခင် စကားပြောသည့်ပုံနှင့် အလုပ်လုပ်သည့် ပုံသည် အရင်လိုမဟုတ်ဘဲ ကွဲပြားသော အသွင်တစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လူသားများသည် အဘယ်ကြောင့် ကိုယ့်ဒုက္ခကိုယ် ရှာသင့်သနည်း။ လူသားများသည် ၎င်းတို့၏ ဘိုးဘေးများ၏ အမွေကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းရင်း လက်တလောရေစီးကြောင်းအတွင်း၌ ယနေ့ အသက်ရှင်လျှောက်လှမ်းကြလျှင် သူတို့သည် သူတို့၏ ပန်းတိုင်ကို ရောက်ကြမည် မဟုတ်ပေ။ ဘုရားသခင်သည် ထိုသို့သော အပြုအမူကို အလွန်ပင် ရွံရှာသည်၊ လူ့လောက၏ နေ့၊ လ၊ နှစ်များကို စက်ဆုပ်ရွံရှာသလိုပင် ဖြစ်သည်။

နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိ၌ ပေါ်လာ၏ စာအုပ်ထဲရှိ “အမှုတော်နှင့် ဝင်ရောက်ခြင်း (၃)” မှ

၁၃။ စာတန်သည် များပြားလှသော ရိုးရာပုံပြင်များ သို့မဟုတ် သမိုင်းစာအုပ်များထဲမှ ဇာတ်လမ်းများကို လုပ်ကြံ ဖန်တီးထားပြီး၊ လူတွေကို ရိုးရာယဉ်ကျေးမှု သို့မဟုတ် တစ်ဖက်စွန်းရောက်ဇာတ်ရုပ်များဖြင့် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စွဲကျန်ရစ်စေသည်။ ပမာဆိုရသော် တရုတ်ပြည်တွင်ရှိသော ဇာတ်လမ်းများဖြစ်သည့် “ပင်လယ်ကိုဖြတ်သော မသေမျိုးရှစ်ဦး”၊ “အနောက်ဘက်သို့ ခရီး”၊ “ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ်”၊ “နယ်ကျားက နဂါးဘုရင်ကို အောင်နိုင်၏” အပြင်၊ “နတ်ဘုရားတို့၏ အာဏာအပ်နှင်းပွဲ” တို့ကို ကြည့်လော့။ ဤအရာတို့သည် လူ၏ စိတ်တို့ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ အမြစ်တွယ်နေပြီ မဟုတ်လော။ သင်တို့ထဲမှ တချို့သည် အသေးစိတ်အားလုံးကို မသိပင်သော်ငြား၊ ယေဘုလျအဖြစ်အပျက်တို့ကို သိကြသေး၏။ ဤယေဘုလျအကြောင်းအရာသည်ပင် သင်၏နှလုံးသားနှင့် သင်၏စိတ်ထဲတွင် ကပ်ငြိနေခြင်းဖြစ်ကာ၊ သင်သည် ယင်းတို့ကို မေ့၍မရပေ။ ဤအရာတို့သည် စာတန်က လူသားအတွက် ဟိုးပဝေသဏီကပင် ပြင်ဆင်ထားသည်များဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏အမျိုးမျိုးသောအယူအဆများနှင့် ဒဏ္ဍာရီများကို မတူသောအချိန်များတွင် ဖြန့်ဖြူးထားလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤအကြောင်းအရာတို့သည် လူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်များကို တိုက်ရိုက် ထိခိုက်စေကာ၊ တိုက်စားပစ်သကဲ့သို့၊ လူတို့အား ဖမ်းစားခြင်းတစ်ခုပြီးတစ်ခုအောက်တွင် ထားလေ၏။ ဆိုလိုသည်မှာ ရိုးရာယဉ်ကျေးမှု၊ ပုံပြင်များ သို့မဟုတ် အယူသီးမှုကို အရင်းခံကာ ထွက်ပေါ်လာသည့် ဤအရာတို့ကို သင်သည် လက်ခံထားသောအခါ၊ ဤအရာတို့သည် သင်၏ စိတ်ထဲတွင် အခြေခိုင်သွားသောအခါ၊ ဤအရာတို့သည် သင်၏နှလုံးသားထဲတွင် ကပ်ငြိသောအခါ၊ ယင်းမှာ သင်သည် မန္တာန်တစ်ခုအောက် ကျရောက်ကဲ့သို့ပင်ဖြစ်၏။ သင်သည် ဤယဉ်ကျေးမှုများ၊ ဤအယူအဆများနှင့် ရိုးရာဇာတ်လမ်းပုံပြင်တို့အားဖြင့် ရုန်းထွက်မရအောင်ဖြစ်လာကာ၊ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံရခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် သင်၏အသက်တာ၊ သင်၏အသက်တာပေါ် အမြင်ကို လွှမ်းမိုးသကဲ့သို့၊ အကြောင်းအရာတို့အပေါ် သင်၏ ဝေဖန်ပိုင်းခြားမှုကိုလည်း လွှမ်းမိုး၏။ ထို့ထက်ပို၍ အသက်တာ၏ စစ်မှန်သောလမ်းအတွက် သင်၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကိုလည်း ၎င်းတို့က လွှမ်းမိုးသည်။ ဤသည်မှာ တကယ်ပင် မန္တာန်တစ်ခုဖြစ်၏။ သင်သည် ကြိုးစားသော်ငြား၊ ၎င်းတို့ကို ခါချမရအောင်ရှိ၏၊ သင်သည် ခုတ်ဖြတ်ပစ်သော်ငြား၊ ၎င်းတို့ကို ခုတ်လှဲမရနိုင်အောင်ရှိ၏၊ သင်သည် ၎င်းတို့ကို ရိုက်နှက်သော်ငြား၊ ၎င်းတို့ကို အနိုင်မရနိုင်အောင်ရှိ၏။ ထို့အပြင် လူသားသည် ဤသို့သော မန္တာန်အောက်တွင် အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ဖြင့် ကျရောက်ပြီးနောက်၊ ၎င်းတို့သည် စာတန်အား အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ဖြင့်ပင် စ၍ကိုးကွယ်လာကာ၊ ၎င်းတို့၏နှလုံးသားများထဲတွင် စာတန်၏ပုံရိပ်ကို မွေးမြူလာကြ၏။ တစ်နည်းဆိုရသော် ၎င်းတို့သည် စာတန်အား ၎င်းတို့အတွက် ကိုးကွယ်ရန်၊ ကြည်ညိုလေးစားရန် အရာတစ်ခု၊ ၎င်းတို့၏ရုပ်တုအဖြစ် တည်ထောင်ကာ၊ ဘုရားသခင်အဖြစ် ယူဆသည်အထိပင် ရှိကြသည်။ ဤအရာတို့သည် လူတို့၏ ပြောစကားများနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်များကို ထိန်းချုပ်လျက်၊ ၎င်းတို့၏နှလုံးသားများထဲတွင် အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့စွာ ရှိနေကြ၏။ ထို့အပြင်၊ သင်သည် ဤပုံပြင်များနှင့် ဒဏ္ဍာရီများကို မှားယွင်းသည်ဟု ကနဦးတွင် မှတ်ယူပြီးနောက်၊ သင်သည် ဤဇာတ်လမ်းပုံပြင်များ၏တည်ရှိမှုကို အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ဖြင့် အသိအမှတ်ပြုကာ၊ ၎င်းတို့ကို အမှန်တကယ်ရှိသော လူပုဂ္ဂိုလ်များ၊ အမှန်တကယ်တည်ရှိသောအရာများအဖြစ် ပြောင်းလဲဖြစ်ပေါ်လာစေ၏။ သတိမမူမိခြင်းအလယ်တွင် သင်သည် ဤအယူအဆများနှင့် ဤအရာများ၏ တည်ရှိမှုကို မသိစိတ်အားဖြင့် လက်ခံလေသည်။ သင်သည် နတ်ဆိုးများ၊ စာတန်နှင့် ရုပ်တုများကိုလည်း သင်၏ အိမ်ထဲ သင်၏ နှလုံးသားထဲသို့ မသိစိတ်အားဖြင့် လက်ခံလေသည်။ ဤသည်မှာ တကယ်ပင် မန္တာန်တစ်ခုဖြစ်၏။

နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိ၌ ပေါ်လာ၏ စာအုပ်ထဲရှိ “အတုမရှိ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် (၆)” မှ

၁၄။ စာတန်သည် လူသားကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက် လူမှုလားရာများကို အသုံးချ သည်။ ဤလူမှုလားရာများတွင် အကြောင်းအရာများစွာ ပါဝင်၏။ “လူမှုလားရာများဆိုသည်မှာ ငါတို့ဝတ်သော အဝတ်အစားများ အကြောင်းလော။ နောက်ဆုံးပေါ်ဖက်ရှင်များ၊ အလှအပပစ္စည်းများ၊ ဆံပင်ပုံစံများနှင့် အစားကောင်းအသောက်ကောင်းများ အကြောင်းလော” ဟူ၍ လူအချို့က ပြောကြမည်ဖြစ်သည်။ ဤအရာတို့၏ အကြောင်းပေလော။ ဤသည်တို့သည် လူမှုလားရာ မှုများ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း၊ ငါတို့သည် ယင်းတို့အကြောင်းကို ဤနေရာတွင် မပြောချင်ပေ။ လှုမှုလားရာများကြောင့် လူတို့အတွက် ပေါ်ပေါက်လာသော အယူအဆများ၊ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ယင်းတို့ကြောင့် လူတို့၏ မိမိအလိုကျပြုမူနေထိုင်ပုံ၊ လူတို့တွင် ယင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သည့် ဘဝပန်းတိုင်များနှင့် အမြင်များအကြောင်းကိုသာ ဆွေးနွေးချင်သည်။ ဤသည်တို့သည် လွန်စွာအရေးကြီး၏၊ ၎င်းတို့သည် လူသား၏ စိတ်အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်ကာ၊ လွှမ်းမိုးနိုင်၏။ ဤလူမှုလားရာများအားလုံးသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခုဆင့်ကာဖြင့် မကောင်းသောလွှမ်းမိုးမှုကို သယ်ဆောင်သောကြောင့်၊ လူသားအား အဆက်မပြတ် ဆုတ်ယုတ်စေကာ၊ ၎င်းတို့ထံတွင် အသိတရား၊ လူ့သဘာဝနှင့် ဆင်ခြင်မှုတို့ကို ထပ်တလဲလဲ ဆုံးရှုံးစေလေသည်။ ထို့အတူ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ကျင့်တရား၊ ၎င်းတို့၏ စရိုက်လက္ခဏာအရည်အသွေးကိုလည်း ပို၍ပို၍ နိမ့်ကျစေကာ၊ ယနေ့ လူအများစုတွင် ဂုဏ်သိက္ခာ၊ စာနာမှု၊ အသိတရားနှင့် ဆင်ခြင်မှုဟူသည် မရှိကြတော့ဟု ပြောနိုင်လောက်သော အတိုင်းအတာဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ဤလူမှုလားရာများသည် အဘယ်သို့နည်း။ သင်သည် ဤလူမှုလားရာများကို ပကတိမျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်ပေ။ ရေပန်းစားမှုတစ်ခုသည် လေကဲ့သို့ ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သည့်အခါ၊ အရေအတွက်အနည်းငယ်သော လူတို့သာ ခေတ်ရေစီးကို ဦးဆောင်သူများ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်လာလိမ့်မည်။ ၎င်းတို့သည် ဤအရာတစ်ခုကို စတင်၍ လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြစ်ကာ၊ ဤအယူအဆတစ်ခု သို့မဟုတ် ဤရှုထောင့်တစ်ခုကို လက်ခံကြခြင်းဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် လူအများစုမှာကား ၎င်းတို့၏ သတိမမူမိခြင်းအလယ်တွင်၊ ဤခေတ်စားမှုမျိုးကို အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ဖြင့် ဆန္ဒအလျောက်မဟုတ်ဘဲ လက်ခံကာ၊ ယင်းခေတ်စားမှုတွင် နစ်မြုပ်ထိန်းချုပ် ခံရသည်အထိ ဖြစ်အောင်၊ ယင်းခေတ်စားမှု၏ ကူးစက်ခြင်း၊ စုပ်ယူခြင်းနှင့် ဆွဲဆောင်ခြင်းတို့ကို ထပ်တလဲလဲ ခံကြရဦးမည်ဖြစ်သည်။ ကောင်းမွန်သော ကိုယ်နှင့် စိတ် မရှိသော၊ သမ္မာတရားဆိုသည်ကို လုံးဝမသိသော၊ အပြုသဘောနှင့် အပျက်သဘောဆောင်သောအရာတို့ကို မခွဲခြားတတ်သော လူသားအဖို့၊ ဤလူမှုလားရာများသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခုဆင့်ကာဖြင့် ၎င်းတို့အားလုံးအား စာတန်ထံမှလာသော ဘဝအမြင်နှင့် တန်ဖိုးများဖြစ်သည့် ဤလားရာများကို စိတ်အားထက်သန်စွာ လက်ခံစေခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဘဝအား မည်သို့ ချဉ်းကပ်ရမည်ဆိုသည်ကို စာတန် ပြောသည့်အတိုင်း လက်ခံသကဲ့သို့၊ စာတန်က ၎င်းတို့ကို “ပေးအပ်” သော ရှင်သန်နေထိုင်နည်းကိုလည်း လက်ခံကြ၏။ ၎င်းတို့သည် ခွန်အား မရှိကြ၊ စွမ်းပကားလည်း မရှိကြသည့်အပြင်၊ ခုခံရန် အသိစိတ်ဆိုသည်မှာကား ပို၍ပင် မရှိကြပေ။...

...စာတန်သည် လူတို့အား နတ်ဆိုးတို့၏ ရိပ်မြုံဆီသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း သွေးဆောင်ရန်အလို့ငှာ ဤလူမှုခေတ်ရေစီးကြောင်းတို့ကို အသုံးပြုခြင်းကြောင့် လူမှုခေတ်ရေစီးကြောင်းများထဲတွင် အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ လိုက်ပါသွားကြသောလူတို့သည် ငွေကြေးနှင့် ရုပ်ဝတ္ထုတပ်မက်မှုများကို ထောက်ခံအားပေးကြသကဲ့သို့၊ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲမှုနှင့် အကြမ်းဖက်မှုကိုလည်း ထောက်ခံအားပေးကြသည်။ ဤအရာတို့သည် လူသား၏စိတ်နှလုံးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့်၊ လူသားသည် ဘာဖြစ်လာသနည်း။ လူသားသည် စာတန်မာရ်နတ်ဖြစ်လာသည်တကား။ ဤသည်မှာ လူသား၏စိတ်နှလုံးထဲရှိ မည်သည့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ယိမ်းယိုင်မှုကြောင့် ဖြစ်သနည်း။ လူသားက မည်သည့်အရာကို ထောက်ခံအားပေးသနည်း။ လူသားသည် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲမှုနှင့် အကြမ်းဖက်မှုကို စတင်နှစ်သက်လာသည်။ သူတို့သည် ငြိမ်းချမ်းမှုကို မဆိုထားနှင့်၊ လှပတင့်တယ်ခြင်း သို့မဟုတ် ကောင်းမြတ်ခြင်းကို မနှစ်သက်ကြပေ။ လူတို့သည် သာမန်လူ့သဘာဝ၏ ရိုးရှင်းသောဘဝကို နေထိုင်လိုစိတ်မရှိကြဘဲ၊ ယင်းအစား သူတို့ကို ပြန်ဆွဲထားမည့် ကန့်သတ်ချုပ်ချယ်မှုများ၊ နှောင်ကြိုးများမဲ့ကာ မိမိတို့၏ ဇာတိအသွေးအသားအား ဖြည့်ဆည်းကျေနပ်စေရန် အစွမ်းကုန်ကြိုးစားလျက်၊ တစ်နည်းဆိုရလျှင် အလိုရှိရာကို လုပ်ဆောင်လျက်နှင့်ပင် မြင့်မားသောအဆင့်အတန်းနှင့် ကြီးမားသောကြွယ်ဝမှုကို ခံစားပျော်မွေ့ရန်၊ ဇာတိအသွေးအသား သာယာမှုများထဲတွင် ပျော်မြူးရန် ဆန္ဒရှိကြလေသည်။ ထို့ကြောင့် လူသားသည် ဤသို့သော ခေတ်ရေစီးများ၌ နစ်မြုပ်သွားသည့်အခါ သင် သင်ယူထားသော အသိပညာသည် သင့်အား လွတ်မြောက်အောင် ကူညီပေးနိုင်သလော။ သင် သိသော ရိုးရာယဉ်ကျေးမှုနှင့် အယူသီးမှုတို့သည် ဤကြောက်မက်ဖွယ်ပြဿနာကို သင့်အား ကူညီဖယ်ထုတ်ပေးနိုင်သလော။ လူသားအနေဖြင့် နားလည်သဘောပေါက်သော ရိုးရာကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် ရိုးရာထုံးတမ်းစဉ်လာတို့သည် ၎င်းတို့အား ချုပ်တည်းတတ်စေရန် ကူညီပေးနိုင်သလော။ ဥပမာဆိုသော် တရုတ်ပြည်၏ အက္ခရာသုံးလုံးဂန္တဝင်စာအုပ်ကို ကြည့်လော့။ ၎င်းသည် လူတို့ကို ဤခေတ်ရေစီးတို့၏ အခြေအနေဆိုးထဲမှ ရုန်းထွက်နိုင်အောင် ကူညီပေးနိုင်သလော (မကူညီပေးနိုင်ပါ။) ဤသို့ဖြင့် လူသားသည် ပို၍ပင် ဆိုးယုတ်လာ၏၊ မာနထောင်လွှားလာ၏၊ အထက်စီးဆန်လာ၏၊ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ကာ အန္တရာယ်ပြုတတ်လာ၏။ လူတို့ကြားတွင် ချစ်ခင်မှုဟူသည် မရှိတော့၊ မိသားစုဝင်တို့ကြားတွင် ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် မရှိတော့၊ ဆွေမျိုးအပေါင်းအဖော်တို့ကြားတွင် နားလည်မှုဟူသည် မရှိတော့ပေ။ လူသားချင်းဆက်ဆံရေးတို့သည် အကြမ်းဖက်မှုတို့နှင့် ပြည့်လာခဲ့လေပြီ။ လူအယောက်ချင်းစီတိုင်းသည် ၎င်းတို့၏ ဘဝတူလူသားတို့ကြား ရှင်သန်နေထိုင်ဖို့ရန် အကြမ်းဖက်သော နည်းလမ်းတို့ကို အသုံးပြုချင်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အသက်မွေးမှုကို အကြမ်းဖက်မှုသုံးကာ အရယူကြသည်။ အကြမ်းဖက်မှုကို သုံးကာ ၎င်းတို့၏ ရာထူးနေရာများကို ရယူပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အကျိုးအမြတ်များကို ရရှိကြသကဲ့သို့၊ အကြမ်းဖက်မှုနှင့် မကောင်းသော နည်းလမ်းများကို သုံးကာ ၎င်းတို့လုပ်ချင်ရာကို လုပ်ကြ၏။ ဤလူ့သဘာဝသည် လွန်စွာ ထိတ်လန့်စရာမကောင်းသလော (ဟုတ်ပါသည်။)

နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိ၌ ပေါ်လာ၏ စာအုပ်ထဲရှိ “အတုမရှိ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် (၆)” မှ

၁၅။ “ငွေက ကမ္ဘာကို လည်ပတ်စေသည်” ဆိုသည်မှာ စာတန်၏ အယူအဆဖြစ်ပြီး၊ လူသားမျိုးနွယ်တစ်ခုလုံးအကြား၊ လူ့အသိုင်းအဝိုင်းတိုင်း၏ အကြားတွင် အနှံ့အပြားတည်ရှိသည်။ ယင်းသည် လူတစ်ဦးစီတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် သွတ်သွင်းပေးပြီးဖြစ်ကာ၊ ယခုတွင် သူတို့၏ နှလုံးသားထဲ၌ တပ်ဆင်ထားပြီဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းသည် ခေတ်ရေစီးကြောင်းတစ်ခုဟု သင်ပြောနိုင်ပါသည်။ လူတို့သည် ဤဆိုရိုးစကားကို လက်မခံခဲ့ရာမှ ယင်းကို တဖြည်းဖြည်း လက်ခံလာကြပြီး၊ သူတို့သည် လက်တွေ့ဘဝနှင့် ထိတွေ့မှု ရှိလာသည့်အချိန်တွင်၊ ယင်းကို တဖြည်းဖြည်းဖြင့် မပြောဘဲသိသည့်အနေဖြင့် လက်ခံမှုပြုကြသည်၊ ယင်း၏ ဖြစ်တည်မှုကို အသိအမှတ်ပြုကြပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ကိုယ်တိုင် တရားဝင် လက်ခံခြင်းပြုခဲ့သည်။ ယင်းသည် စာတန်က လူသားကို အကျင့်ပျက်စေသည့် လုပ်ငန်းစဉ် မဟုတ်လော။ လူတို့သည် ဤဆိုရိုးစကားကို တူညီသည့်အတိုင်းအတာဖြင့် နားမလည်ခြင်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်၊ သို့သော် အယောက်စီတိုင်းသည် သူတို့အနီးတစ်ဝိုက်တွင် ဖြစ်နေသည့် အရာများကို အခြေခံပြီး၊ သူတို့၏ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး အတွေ့အကြုံများကို အခြေခံပြီး၊ ဤဆိုရိုးစကားအပေါ် အဓိပ္ပာယ်ကောက်ယူမှုနှင့် အသိအမှတ်ပြုသည့် အတိုင်းအတာများ ကွဲပြားခြားနားကြသည်၊ မှန်၏လော။ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ဤဆိုရိုးစကားနှင့် ပတ်သက်ပြီး အတွေ့အကြုံမည်မျှပင် ရှိပါစေ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ စိတ်နှလုံးသားထဲတွင် အဘယ်သို့သော အပျက်သဘောဆောင်သည့် သက်ရောက်မှု ရှိစေနိုင်သနည်း။ သင်တို့အယောက်စီတိုင်းအပါအဝင်၊ ဤကမ္ဘာရှိ လူသား၏ စိတ်သဘောထားမှတစ်ဆင့် တစ်စုံတစ်ခုသည် ထုတ်ဖော်ခြင်းခံရသည်။ ယင်းကို မည်ကဲ့သို့ အနက်ဖွင့်ကြသနည်း။ ယင်းသည် ငွေကို ကိုးကွယ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ယင်းကို တစ်စုံတစ်ယောက်၏ စိတ်နှလုံးသားထဲမှ ထုတ်ယူဖို့ ခက်ခဲသလော။ ယင်းသည် အင်မတန် ခက်ခဲသည်။ စာတန်က လူကိုမချွင်းမချန် အမှန်တကယ် အကျင့်ပျက်စေပုံရသည်။ လူကို ဖျက်ဆီးရန် စာတန်သည် ဤခေတ်ရေစီးကြောင်းကို အသုံးပြုပြီးနောက်တွင် ၎င်းသည် သူတို့အတွင်း၌ အဘယ်သို့ ပေါ်လွင်သနည်း။ ဤကမ္ဘာထဲတွင် ငွေအနည်းငယ်မျှမရှိဘဲ အသက်ရှင်မနေနိုင်၊ တစ်ရက်တစ်လေမျှပင် မဖြစ်နိုင်ဟု သင်တို့မခံစားသလော။ လူတို့၏ အဆင့်အတန်းနှင့် ဂုဏ်သရေရှိမှုတို့သည် သူတို့တွင် ငွေမည်မျှရှိသည့်အပေါ်တွင် အခြေခံနေသည်။ ဆင်းရဲသားတို့၏ နောက်ကျောသည် အရှက်တရားတို့ဖြင့် ကွေးညွှတ်နေစဉ်၊ လူချမ်းသာတို့သည် သူတို့၏ မြင့်မားသည့် အဆင့်အတန်းတွင် သာယာနေကြသည်။ သူတို့သည် ရဲရင့်ပြီး ဂုဏ်မောက်ကြသည်၊ ကျယ်လောင်စွာ စကားပြောကြပြီး၊ မောက်မာစွာဖြင့် နေထိုင်ကြသည်။ ဤဆိုရိုးစကားနှင့် ခေတ်ရေစီးကြောင်းသည် လူသားတို့အား အဘယ်အရာကို ယူဆောင်လာပေးသနည်း။ ငွေရတတ်ခြင်းကို တန်ရာတန်ကြေး ကုန်ကျမှုတစ်စုံတစ်ရာအဖြစ် လူအများက မမြင်ကြသလော။ လူတို့သည် ငွေပိုရတတ်ခြင်းကို လိုက်ရာတွင် သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် သမာဓိကို မစွန့်လွှတ်သလော။ ငွေကြေးအတွက် များစွာသော လူများတို့သည် သူတို့၏တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ရန်နှင့် ဘုရားသခင်နောက်လိုက်ရန် အခွင့်အရေးကို ဆုံးရှုံးကြသည် မဟုတ်လော။ ဤကား လူသားတို့အတွက် ဆုံးရှုံးမှုပင် မဟုတ်သလော။ (ဟုတ်ပါသည်။) စာတန်က ဤနည်းလမ်းနှင့် ဤဆိုရိုးစကားကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် လူသားကို ထိုသို့သော အတိုင်းအတာအထိ အကျင့်ပျက်စေခြင်းက အန္တရာယ်ပြုမည့် လက္ခဏာ မဟုတ်သလော။ ဤသည်မှာ မလိုတမာသည့် လှည့်ကွက်တစ်ခု မဟုတ်လော။ ယင်းလူသိများသည့် ဆိုရိုးစကားကို ကန့်ကွက်ရာမှ သင်သည် နောက်ဆုံးတွင် ယင်းကို သမ္မာတရားအဖြစ် လက်ခံလာသဖြင့်၊ သင်၏စိတ်နှလုံးသည် စာတန်၏ လက်အောက်တွင် လုံးဝကျရောက်သွား၍ သင်သည် အမှတ်တမဲ့ ၎င်းအားဖြင့် နေထိုင်လာသည်။ ဤဆိုရိုးစကားသည် သင့်ကို အဘယ်အတိုင်းအတာအထိ အကျိုးသက်ရောက်မှု ဖြစ်စေသနည်း။ သင်က မှန်သောလမ်းကို သိကောင်းသိမည်၊ သင်သည် သမ္မာတရားကို သိကောင်းသိမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ သင်သည် ယင်းကို လိုက်လျှောက်ရန် အင်အားမဲ့နေသည်။ သင်သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိကောင်းသိမည်၊ သို့ရာတွင် သင်သည် အဖိုးအခကိုပေးရန် ဆန္ဒမရှိ၊ အဖိုးအခပေးရန် ဝေဒနာခံစားရမည်ကို ဆန္ဒမရှိပါ။ ယင်းအစား၊ ဘုရားသခင်ကို အဆုံးတိုင်အောင် ဆန့်ကျင်ရန် သင်၏ကိုယ်ပိုင်အနာဂတ်နှင့် ကံကြမ္မာကို ပေးဆပ်ရန် ပို၍နှစ်သက်သည်။ ဘုရားသခင် အဘယ်အရာကိုပြောသည်ဖြစ်စေ၊ ဘုရားသခင် အဘယ်အရာကိုလုပ်သည်ဖြစ်စေ၊ ဘုရားသခင်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာက သင့်အတွက် မည်မျှကြီးမြတ်ပြီး နက်ရှိုင်းသည်ကို သင်သိသည်ဖြစ်စေ၊ သင်သည် ခေါင်းမာစွာဖြင့် ဤဆိုရိုးစကားနောက်သို့ အဆုံးတိုင်လိုက်နေပြီး ယင်းကိုအဖိုးအခပေးနေဆဲဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ဤဆိုရိုးစကားသည် သင်၏အပြုအမူနှင့် သင်၏အတွေးများကို ထိန်းချုပ်ထားပြီးသားဖြစ်ပြီး၊ ယင်းကို စွန့်လွှတ်လိုက်မည့်အစား သင်သည် ယင်းဆိုရိုးစကားက သင်၏ကံကြမ္မာကို ထိန်းချုပ်ထားစေလိုသည်။ လူတို့က ဤသို့ လုပ်ဆောင်ကြသည်၊ သူတို့သည် ဤဆိုရိုးစကား၏ ထိန်းချုပ်ခြင်းနှင့် ကြိုးကိုင်ညွှန်ကြားခြင်းကို ခံရသည်။ ဤကား စာတန်က လူကိုဖောက်ပြန်ပျက်စီးစေသည့် အကျိုးသက်ရောက်မှု မဟုတ်လော။ ဤကား စာတန်၏ အယူအဆနှင့် ဖောက်ပြန်ပျက်စီးနေသည့် စိတ်သဘောထားတို့က သူ၏စိတ်နှလုံးထဲတွင် အမြစ်စွဲနေခြင်း မဟုတ်လော။ သင်ဤအရာကို လုပ်ဆောင်လျှင်၊ စာတန်က သူ၏ပန်းတိုင်ကို ရရှိအောင်မြင်သွားမည် မဟုတ်လော။ (ဟုတ်ပါသည်။) စာတန်က လူကို ဤနည်းလမ်းဖြင့် မည်သို့ အကျင့်ပျက်စေသည်ကို သင်မြင်သလော။ ယင်းကို သင်ခံစားရနိုင်သလော။ (မခံစားရနိုင်ပါ။) ထိုအရာကို သင်မမြင်ခဲ့ သို့မဟုတ် မခံစားခဲ့ရချေ။ ဤနေရာ၌ စာတန်၏ ဆိုးယုတ်မှုကို မမြင်သလော။ စာတန်သည် လူကို ခပ်သိမ်းသော အချိန်များနှင့် ခပ်သိမ်းသော နေရာများတွင် အကျင့်ပျက်စေသည်။ စာတန်သည် လူသားအား ဤဖောက်ပြန်ပျက်စီးမှုကို ဆန့်ကျင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ရန်လုပ်ဆောင်ပြီး ယင်းနှင့်ပတ်သက်၍ လူသားကို ကူရာကယ်ရာမဲ့ဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်သည်။ စာတန်သည် သင်အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ ဖြစ်နေသည့် အခြေအနေများနှင့် သင့်ထံတွင် အဘယ်အရာများဖြစ်နေသည်ကို သင်မမှတ်မိခိုက်တွင် ၎င်း၏အတွေးများ၊ ၎င်း၏အမြင်များနှင့် ၎င်းထံမှလာသည့် ဆိုးယုတ်သည့် အရာများကို သင်လက်ခံအောင် ပြုလုပ်သည်။ လူတို့သည် ဤအရာများကို အပြည့်အဝလက်ခံကြပြီး၊ ယင်းတို့ကို ပယ်ချကန့်ကွက်ခြင်း မပြုကြပေ။ သူတို့သည် ဤအရာများကို ရင်ဝယ်ပိုက်ထားပြီး ရတနာကဲ့သို့ တန်ဖိုးထားကြသည်၊ သူတို့သည် ဤအရာများ၏ ကြိုးကိုင်ညွှန်ကြားခြင်းကို ခွင့်ပြုကြပြီး ၎င်းတို့နှင့် ကစားကြသည်၊ ဤကား စာတန်၏ လူသားတို့ကို ဖျက်ဆီးခြင်း နက်ရှိုင်းသည်ထက် နက်ရှိုင်းလာပုံ ဖြစ်ပေသည်။

နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိ၌ ပေါ်လာ၏ စာအုပ်ထဲရှိ “အတုမရှိ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် (၅)” မှ

၁၆။ ဤမျှညစ်ညမ်းသောမြေတွင် မွေးဖွားလာသောလူသားသည် လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီးဖြစ်သည်။ လူသားသည် ပဒေသရာဇ်စနစ်ဆိုင်ရာ ကိုယ်ကျင့်တရားများ၏ လွှမ်းမိုးခြင်းခံရကာ “အဆင့်မြင့်ပညာသင်ကျောင်းများ” တွင် သင်ယူခဲ့ကြသည်။ ခေတ်နောက်ကျသော စဉ်းစားတွေးတောခြင်း၊ ပျက်စီးယိုယွင်းသော စာရိတ္တ၊ လူ့ဘဝကို တန်ဖိုးမထားခြင်း၊ စက်ဆုပ်ဖွယ် အတွေးအခေါ်၊ လုံးဝဥဿုံ တန်ဖိုးမရှိသော ဘဝ၊ စာရိတ္တပျက်ပြားသော အသက်ရှင်ပုံနှင့် ဓလေ့စရိုက်များ၊ စသည်တို့ အားလုံးသည် လူ့နှလုံးသားအတွင်းသို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ကာ လူသား၏ အသိစိတ်ကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်၍ အားလျော့စေခဲ့သည်။ အကျိုးဆက်မှာ လူသားသည် ဘုရားသခင်နှင့် ဝေးသည်ထက် ဝေးသွားသည့်အပြင် သူ့ကို ဆန့်ကျင်မှု ပိုမိုဆိုးရွားလာသည်။ လူ့စိတ်သဘောထားသည် တစ်နေ့ပြီးတစ်နေ့ ပိုမိုဆိုးယုတ်လာကာ ဘုရားသခင်အတွက် မည်သည့်အရာကိုမဆို လိုလိုချင်ချင် စွန့်လွှတ်လိုသည့်သူနှင့် ဘုရားသခင်၏ စကားကို လိုလိုချင်ချင် နာခံလိုစိတ်ရှိသူ တစ်ဦးတစ်လေမျှ မရှိသည့်အပြင် ဘုရားသခင်၏ အသွင်သဏ္ဌာန်ကို လိုလိုချင်ချင် ရှာဖွေလိုသော ဆန္ဒရှိသူလည်း တစ်ဦးတစ်လေမျှ မရှိပေ။ ထိုသို့ပြုမည့်အစား လူသားသည် စာတန်၏ အုပ်စိုးမှုအောက်တွင် ပျော်ပါးကာ မည်သည့်အရာကိုမှ လုပ်ဆောင်ခြင်းမရှိပဲ၊ ရွှံ့နွံတောထဲ၌ ဇာတိပကတိ၏ ပျက်ဆီးယိုယွင်းခြင်းထံ မိမိကိုယ်ကို လုံးလုံးမြှုပ်နှံထားသည်။ အမှောင်ထုတွင် ကျင်လည်ကြသော လူသားတို့သည် သမ္မာတရားကို ကြားသောအခါပင် လက်တွေ့ကျင့်သုံးရန် စိတ်မကူးကြပေ။ ဘုရားသခင်၏ ပေါ်ထွန်းခြင်းကို ဖူးမြင်ခဲ့ရလျှင်ပင် ဘုရားသခင်ကို ရှာဖွေလိုသည့် ဆန္ဒပြင်းပြမှုလည်း မဖြစ်ပေါ်ကြပေ။ ထိုမျှလောက် အကျင့်ပျက်ပြီးသော လူသားမျိုးနွယ်သည် ကယ်တင်ခြင်းရယူရန် မည်သို့ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ ထိုမျှ ကိုယ်ကျင့်တရား နိမ့်ကျသော လူသားမျိုးနွယ်သည် အလင်းထဲတွင် မည်သို့နေနိုင်မည်နည်း။

နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိ၌ ပေါ်လာ၏ စာအုပ်ထဲရှိ “မပြောင်းလဲသော စိတ်သဘောထား ရှိခြင်းသည် ဘုရားသခင်နှင့် ရန်ဘက်ပြုခြင်းဖြစ်သည်” မှ

၁၇။ လူသားကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက် စာတန် အသုံးချသော အဓိကနည်းလမ်း ခြောက်ခုရှိ၏။

ပထမတစ်ခုသည်ကား ထိန်းချုပ်ခြင်းနှင့် အကျပ်ကိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ စာတန်သည် သင်၏နှလုံးသားကို ထိန်းချုပ်ရန်အတွက် ဖြစ်နိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို ပြုလုပ်လိမ့်မည်။ “အကျပ်ကိုင်ခြင်း” ဆိုသည်မှာ မည်သည်ကိုဆိုလိုသနည်း (ယင်းမှာ သင် နာခံဖို့ ခြိမ်းခြောက်မှုနှင့် အတင်းအဓမ္မ နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုခြင်းဟု ဆိုလိုသည်၊ မနာခံလျှင် ခံစားရမည့် အကျိုးဆက်များကို သင့်အား တွေးတောစေ၏။ သင်သည် ကြောက်ရွံ့လျက်၊ ၎င်းကို အာမခံရဲပေ၊ ထို့ကြောင့် သင်သည် ၎င်းအား အညံ့ခံရလေသည်။

ဒုတိယနည်းလမ်းမှာကား လိမ်ညာခြင်းနှင့် လှည့်စားခြင်းဖြစ်သည်။ “လိမ်ညာခြင်းနှင့် လှည့်စားခြင်း” တွင် မည်သည်တို့ လိုအပ်သနည်း။ စာတန်သည် ဇာတ်လမ်းပုံပြင်များနှင့် မုသားအချို့ကို ဖန်တီးကာ၊ သင့်အား ယင်းတို့ကို ယုံကြည်လာစေရန် လှည့်စားခြင်းဖြစ်၏။ လူသားကို ဘုရားသခင်က ဖန်ဆင်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ဟူ၍ ၎င်းသည် သင့်အား လုံးဝမပြောသကဲ့သို့၊ သင့်အား ဘုရားသခင်က ဖန်ဆင်းခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဟူ၍လည်း တိုက်ရိုက်ပြောဆိုခြင်း မရှိပေ။ ၎င်းသည် “ဘုရားသခင်” ဟူသော စကားလုံးကို လုံးလုံး အသုံးမပြုပေ။ ယင်းအစား အစားထိုးမှုတစ်ခုကို အသုံးပြုကာ၊ ၎င်းအရာကိုပင် သင့်အား လှည့်စားရန် အသုံးပြုခြင်းကြောင့်၊ သင်သည် ဘုရားသခင်၏ တည်ရှိမှုကို အရင်းခံအားဖြင့် မည်သို့မျှ မသိတော့ချေ။ ဤလှည့်စားမှုတွင် သွင်ပြင်အများအပြား ပါဝင်၏၊ ဆိုခဲ့သည့်တစ်ခုတည်းသာ မဟုတ်ချေ။

တတိယနည်းလမ်းမှာ အယူဝါဒ အဓမ္မ သွတ်သွင်းခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ မည်သည့် အယူဝါဒကို သွတ်သွင်းသနည်း။ အယူဝါဒ အဓမ္မသွတ်သွင်းခြင်းကို လူသား၏ ကိုယ်ပိုင် ရွေးချယ်မှုဖြင့် ပြုလုပ်သလော။ လူသား၏ သဘောတူညီမှုဖြင့် ပြုလုပ်ခြင်းလော။ (မဟုတ်ပါ။) သင်သည် ယင်းအရာအား သဘောမတူလျှင် အရေးမကြီးချေ။ သင်၏ သတိမမူမိခြင်းကြောင့်၊ ၎င်းအရာသည် သင်၏အတွင်းသို့ စီးဝင်ကာ၊ စာတန်၏ တွေးခေါ်ပုံ၊ ၎င်း၏ ဘဝစည်းမျဉ်းများ နှင့် ၎င်း၏ အနှစ်သာရကို သင့်ထံသို့ သွတ်သွင်းခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

စတုတ္ထတစ်ခုသည်ကား ခြိမ်းခြောက်မှုများနှင့် မက်လုံးများဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သင့်အနေဖြင့် ၎င်းကို လက်ခံရန်၊ လိုက်နာရန်၊ ၎င်းအတွက် အမှုထမ်းစေရန်အလို့ငှာ၊ စာတန်သည် အမျိုးမျိုးသောနည်းလမ်းတို့ကို အသုံးချခြင်းဖြစ်၏။ ၎င်းသည် ၎င်း၏ပန်းတိုင်တို့ အောင်မြင်စေရန် လိုအပ်သမျှသောနည်းလမ်းတို့ဖြင့် ကြိုးစား၏။ တစ်ခါတစ်ရံ၌ ၎င်းသည် သင့်အပေါ် မျက်နှာသာပေးမှုအနည်းငယ် ရှိသော်လည်း၊ သင့်ကို အပြစ်ကျူးလွန်မိစေရန် သွေးဆောင်ဆဲပင်ဖြစ်သည်။ သင်သည် ၎င်းကို မလိုက်နာလျှင်၊ သင့်ကို ဒုက္ခခံစားစေကာ၊ သင့်ကို ဒဏ်ခတ်မည်ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ၎င်းသည် သင့်အား တိုက်ခိုက်ရန်၊ ဖမ်းမိရန်အတွက် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးကို အသုံးပြုလိမ့်မည်။

ပဉ္စမနည်းလမ်းမှာ လှည့်ဖြားခြင်းနှင့် တုံ့ဆိုင်းစေခြင်းဖြစ်သည်။ “လှည့်ဖြားခြင်းနှင့် တုံ့ဆိုင်းစေခြင်း” ဆိုသည်မှာ စာတန်သည် အမှန်တကယ်၌ သင့်ကို လှည့်စားရန်ဖြစ်သော်လည်း၊ လူတို့၏ ဇာတိစိတ်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားသယောင်ပြုကာ သို့မဟုတ် ၎င်းတို့၏ ဘဝများနှင့်အနာဂတ်များအတွက် စဉ်းစားပေးသယောင်ပြုကာ၊ လူတို့၏ အယူအဆများနှင့် ကိုက်ညီသည့် စိတ်ကူးများနှင့် နားဝင်ချိုလှသော ပြောဆိုမှုတို့ကို လုပ်ကြံဖန်တီးခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းသည် သင့်အား တုံ့ဆိုင်းစေသောကြောင့်၊ သင်သည် မည်သည်က မှန်သည်မှားသည်ကို မသိတော့သကဲ့သို့၊ သင်သည် အမှတ်တမဲ့ဖြင့် လှည့်စားခံရကာ၊ ယင်းသို့ဖြင့် ၎င်း၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိလေသည်။

ဆဌမနည်းလမ်းမှာ ကိုယ်နှင့်စိတ်ကို ဖျက်ဆီးခြင်းဖြစ်သည်။ စာတန်သည် လူသား၏ မည်သည်ကို ဖျက်ဆီးသနည်း (လူတို့၏စိတ်၊ လူတို့၏ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုလုံး ဖြစ်ပါသည်။) စာတန်သည် သင်၏စိတ်ကို ဖျက်ဆီးကာ၊ သင့်အနေဖြင့် ခုခံရန် အစွမ်းမရှိအောင် ပြုလုပ်လေ၏၊ သင်၏နှလုံးသားသည် စာတန်ဆီသို့ အလွန်ဖြည်းညင်းစွာဖြင့် အလိုလို ဦးလှည့်မိခြင်းသဘော ဖြစ်လေသည်။ ၎င်းသည် သင့်ထံသို့ ဤအရာများအား နေ့စဉ် သွတ်သွင်း၏၊ သင့်အား လွှမ်းမိုး၍ မွေးမြူရန်အလို့ငှာ ဤစိတ်ကူးများနှင့် ယဉ်ကျေးမှုများကို နေ့စဉ် အသုံးပြုခြင်း၊ သင်၏စိတ်အင်အားကို တဖြည်းဖြည်း ဖျက်ဆီးခြင်း၊ သင့်ကို ကောင်းမွန်သော လူတစ်ယောက် မဖြစ်ချင်တော့စေရန် ပြုလုပ်ခြင်း၊ သင့်အနေဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းဟု ခေါ်ဆိုသောအရာအတွက် ရပ်တည်ချင်စိတ် မရှိတော့စေရန် ပြုလုပ်ခြင်းများ ဖြစ်၏။ အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ဖြင့်ပင် သင်သည် ရေစီးကြောင်းကို ဆန်တက်ကူးခတ်ရန် စိတ်ဓါတ်အင်အား မရှိတော့ဘဲ၊ ယင်းအစား ရေစီးကြောင်းနှင့် အလိုက်သင့် မျောပါသွားလေသည်။ “ဖျက်ဆီးခြင်း” ဆိုသည်မှာ စာတန်သည် လူတို့ကို လွန်စွာ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်သောကြောင့်၊ ၎င်းတို့သည် လူမဟုတ် သရဲတစ္ဆေ မဟုတ်သူများ ဖြစ်လာကာ၊ ယင်းနောက်တွင် ၎င်းတို့အား ဝါးမျိုရန် အခွင့်အရေးကို စာတန်က မလွတ်တမ်းဆုပ်ကိုင်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

လူသားကို ဖျက်ဆီးရန် စာတန် အသုံးချသော ဤနည်းလမ်းတစ်ခုစီသည် လူသားအား ခုခံနိုင်စွမ်း မဲ့စေနိုင်၏။ ယင်းတို့တစ်ခုစီတိုင်းသည် လူတို့အတွက် ဆိုးရွားသောသက်ရောက်မှု ဖြစ်စေနိုင်သည်။ တစ်နည်းဆိုရသော် စာတန် လုပ်ဆောင်သော အရာရာတိုင်းနှင့် ၎င်းက အသုံးချသော နည်းလမ်းဟူသမျှသည် သင့်ကို ဆုတ်ယုတ်စေနိုင်သည်၊ သင့်အား စာတန်၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်စေနိုင်ကာ၊ သင့်အား မကောင်းမှုနွံထဲ၌ နစ်မြုပ်စေနိုင်၏။ ဤသည်တို့မှာ လူသားကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက် စာတန် အသုံးချသော နည်းလမ်းများပင် ဖြစ်သည်။

နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိ၌ ပေါ်လာ၏ စာအုပ်ထဲရှိ “အတုမရှိ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် (၆)” မှ

၁၈။ ဘုရားသခင်သည် လူသားအပေါ် အမှုပြုပြီး လူသားက ဘုရားသခင်၏ သဘောထားနှင့် သူ၏နှလုံးသားကိုပါ မြတ်နိုးသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနှင့် စာတန်သည် လူသားကို မြတ်နိုးသလော။ လူသားကို သူမမြတ်နိုးပေ။ သူတွေးသမျှသည် လူသားကို ဘေးပြုဖို့အကြောင်းဖြစ်သည်။ မှန်သည် မဟုတ်လော။ လူသားကို ဘေးပြုရန် သူအချိန်ယူ စဉ်းစားနေသည့်အခါ သူက အပူတပြင်းစိတ်မျိုးနှင့် စဉ်းစားသည် မဟုတ်လော။ (ဟုတ်ပါသည်။) သို့ဆိုလျှင် လူသားများအပေါ် စာတန်၏ လုပ်ဆောင်မှုနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် စာတန်၏ မလိုတမာစိတ်နှင့် ဆိုးယုတ်သည့် သဘာဝကို ကုံလုံစွာ ဖော်ပြနိုင်ပြီး၊ စာတန်၏ မုန်းတီးခြင်းကို သင်တို့အား အမှန်တကယ် သိခွင့်ပေးနိုင်သည့် စကားရပ်နှစ်ခု ဤနေရာတွင် ငါ့မှာရှိ၏။ စာတန်၏ လူသားကို ချဉ်းကပ်မှုမှာ သူသည် အမြဲတမ်း လူသားကို အတင်းအကျပ် နေရာယူခြင်းပြုပြီး ပိုင်ဆိုင်ချင်သည်၊ အယောက်ချင်းစီတိုင်းကိုဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဖြင့် လူသားကို သူအပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် အတိုင်းအတာအထိ ရောက်နိုင်ရန်၊ လူသားကို ဘေးပြုရင်း ဤရည်ရွယ်ချက်နှင့် ပြင်းထန်သည့် ရည်မှန်းချက်ကို သူရနိုင်ရန်ဖြစ်သည်။ “အတင်းအကျပ် နေရာယူ” သည် ဆိုသည်မှာ မည်သည့်အရာကိုဆိုလိုသနည်း။ သင်၏သဘောတူညီချက်နှင့် ဖြစ်သလော၊ သို့မဟုတ် သဘောတူညီချက် မပါဘဲနှင့်လော။ သင်သိပြီး ဖြစ်သလော၊ သို့မဟုတ် သင်မသိဘဲနှင့် ဖြစ်သလော။ သင်လုံးဝမသိဘဲနှင့် ဖြစ်ခြင်းဖြစ်သည်။ သင်သတိမမူမိသည့် အခြေအနေများတွင် သူသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မပြောသေးသည့်အခါ၊ သို့မဟုတ် ဘာကိုမျှ သူမလုပ်သေးသည့်အခါ၊ အကြောင်းပြချက်များ၊ ဆက်စပ်စဉ်းစားရမည့် အခြေအနေများ မရှိသည့်အခါ၊ သင့်ဘေးတွင်၊ သင့်ပတ်လည်တွင် သူရှိနေနိုင်သည်။ ခေါင်းပုံဖြတ်ရန် အခွင့်အရေးကို သူရှာနေသည်၊ ပြီးလျှင် သင့်ကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ပြီး ဘေးပြုမည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို ရယူရင်း သင့်ကို အတင်းအကျပ် နေရာယူပြီး ပိုင်ဆိုင်တော့သည်။ ဤသည်မှာ လူသားတို့အတွက် ဘုရားသခင်ကို စာတန်ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်သည့် ထုံးစံအကျဆုံး ရည်ရွယ်ချက်နှင့် အပြုအမူပင်ဖြစ်သည်။

နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိ၌ ပေါ်လာ၏ စာအုပ်ထဲရှိ “အတုမရှိ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် (၄)” မှ

၁၉။ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီတိုင်အောင် ဤကုန်းမြေသည် ညစ်ညူးခြင်း၏ ကုန်းမြေ ဖြစ်ခဲ့သည်၊ ထိုကုန်းမြေ သည် မခံမရပ်နိုင်လောက်အောင် ညစ်ညမ်းကာ စိတ်ဆင်းရဲမှုနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး တစ္ဆေများသည် နေရာတိုင်းတွင် သောင်းကျန်းနေကြကာ လိမ်လှည်လှည့်ဖြား နေကြ၍ အခြေအမြစ် မရှိသော စွပ်စွဲချက်များကို ပြုလုပ်နေကြလျက် အကြင်နာတရား ကင်းမဲ့ကာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ် နေကြ၍ ဤတစ္ဆေမြို့အား နင်းခြေလျက် ယင်းမြို့ကို အသေကောင်များဖြင့် ပြန့်ကျဲနေစေခဲ့သည်။ ယိုယွင်းနေသော အရာ၏ အပုပ်နံ့သည် ကုန်းမြေကို ဖုံးလွှမ်းနေပြီး လေထုတွင် စိမ့်ဝင်ပျံ့နှံ့လျက် ရှိကာ၊ ယင်းသည် တင်းကျပ် စွာ စောင့်ကြပ်ခြင်း ခံနေရ၏။ မိုးကောင်းကင်အား လွန်၍ လောကကြီးအား မည်သူ မြင်နိုင်သနည်း။ မာရ်နတ်သည် လူသား၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို တင်းကျပ်စွာ တုတ်နှောင်ထားပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံး နှစ်လုံး စလုံးကို ထုတ်ပစ်ကာ သူ၏နှုတ်ခမ်းများအားလည်း ခိုင်မြဲစွာ စေ့စေ့ ပိတ်ထားလေသည်။ ထိုးဖောက်၍ မရနိုင်သော မာရ်နတ်တို့၏ နန်းတော်လေအလား တစ္ဆေမြို့အပေါ် အနီးကပ် ဆက်လက် စောင့်ကြပ်နေရင်း မာရ်နတ်များ၏ ရှင်ဘုရင်သည် ယနေ့ထက်ထိ နှစ်ထောင်ပေါင်း အချို့တိုင်အောင် သောင်းကျန်းနေခဲ့သည်။ ဤခြံစောင့်ခွေးအုပ်စုသည် ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို မသိလိုက်သည့်ချိန်မှာ ဖမ်းဆီးသွားပြီး ၎င်းတို့အားလုံးကို သုတ်သင်ပယ်ရှင်းကာ ပျော်ရွှင်ခြင်းနှင့် ငြိမ်သက်ခြင်း၏ နေရာမရှိဘဲ ဖြစ်စေ မည်ကို နက်ရှိုင်းစွာ ကြောက်ရွံ့ နေကြလျက် စူးရဲသော မျက်လုံးများနှင့် စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ ဤတစ္ဆေ မြို့၏ လူများသည် ဘုရားသခင်အား မည်သို့လျှင် မြင်တွေ့ဖူးလိမ့်မည်နည်း။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ကြင်နာခြင်းနှင့် ချစ်မြတ်နိုးဖွယ်ကောင်းခြင်းကို ခံစားခဲ့ဖူးသလော။ လူ့လောက၏ အရေးကိစ္စများနှင့် ပတ်သက်၍ ၎င်းတို့တွင် အဘယ်သုံးသပ်ချက်တို့ ရှိကြသနည်း။ ၎င်းတို့အထဲမှ မည်သူသည် ဘုရားသခင်၏ ထက်သန်သော အလို်ကို နားလည်နိုင်သနည်း။ လူ့ဇာတိခံယူသော ဘုရားသခင်သည် လုံးလုံး ်ကွယ်ဝှက် လျက် ရှိရစ်နေသည်မှာ သိပ်အံ့သြစရာ မဟုတ်ပါချေ။ မာရ်နတ်များသည် သနားကြင်နာခြင်းကင်း၍ လူမဆန်သည့် ဤကဲ့သို့သော အမိုက်မှောင် လူ့အဖွဲ့အစည်းတွင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လူများကို သတ်သော မာရ်နတ်များ၏ ရှင်ဘုရင် သည် ချစ်ခင်၍ ကြင်နာကာ သန့်ရှင်းသော ဘုရားသခင်၏ တည်ရှိမှုကို အဘယ်သို့လျှင် သည်းခံနိုင်မည်နည်း။ ဘုရားသခင်၏ ကြွရောက်လာခြင်းကို အဘယ်သို့လျှင် ၎င်းသည် လက်ခုပ်တီး၍ သြဘာပေးနိုင်မည်နည်း။ ဤလက်ပါးစေတို့။ ၎င်းတို့သည် ကြင်နာခြင်းကို မုန်းတီးခြင်းနှင့် ပြန်ပေးဆပ်ကြသည်၊ ၎င်းတို့သည် ကြာမြင့် စွာကတည်းက ဘုရားသခင်အား အထင်အမြင်သေးကြသည်၊ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်အား ညှဥ်းပန်းနှိပ်စက် ကြသည်၊ ၎င်းတို့သည် အစွန်းရောက်သော အစွန်းရောက်သော လူရိုင်းများ ဖြစ်သည်၊ ၎င်းတို့၌ ဘုရားသခင် အား အလေးထားမှု စိုးစဥ်းမျှပင် မရှိ၊ ၎င်းတို့သည် အဓမ္မလုယူကာ လုယက်တိုက်ဖျက်ကြသည်၊ ၎င်းတို့သည် အသိတရား လုံးလုံး ကွယ်ပျောက်ကြပြီး ကြင်နာခြင်း အစအနမျှပင် မရှိဘဲ အပြစ်မဲ့သော သူကို အသိစိတ် မဲ့ခြင်းသို့ သွေးဆောင်ကြလေသည်။ ရှေးကာလ၏ ဘိုးဘေးများလော။ ချစ်မြတ်နိုးရသော ခေါင်းဆောင်များ လော။ ၎င်းတို့ အားလုံးသည် ဘုရားသခင်အား ဆန့်ကျင်ကြလေသည်။ ၎င်းတို့၏ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုသည် ကောင်းကင်အောက်ရှိ အရာခပ်သိမ်းကို မှောင်မိုက်သည့်အနေအထားနှင့် ပရမ်းပတာအနေအထားတွင် ထားခဲ့လေ၏။ ဘာသာရေး လွတ်လပ်ခြင်းလော။ နိုင်ငံသားများ၏ တရားဝင် ရပိုင်ခွင့်များနှင့် အကျိုးစီးပွားများလော။ ယင်းတို့ အားလုံးသည် အပြစ်အား ဖုံးကွယ်ဖို့ရန်အတွက် လှည့်စားမှုများပင် ဖြစ်ကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ အလုပ်ကို မည်သူ ပံ့ပိုး်ခဲ့ သနည်း။ ဘုရားသခင်၏ အလုပ်အတွက် မည်သူသည် ၎င်းတို့၏အသက်တာကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သနည်း၊ သို့မဟုတ် သွေးမြေခခဲ့သနည်း။ မျိုးဆက်တစ်ဆက်ပြီး တစ်ဆက်တိုင်အောင်၊ မိဘများမှသည် သားသမီးများအထိ ကျွန်ပြုခံရသော လူသားသည် ဘုရားသခင်အား ခပ်ဆတ်ဆတ်ပင် ကျွန်ပြုခဲ့ကြသည်— အဘယ်သို့လျှင် ဤအရာသည် အမျက်ဒေါသကို မနှိုးဆော်ဘဲရှိနိုင်မည်နည်း။ နှစ်ထောင်ပေါင်း များစွာသော အမုန်းတရားသည် နှလုံးသားထဲတွင် အနယ်ထိုင်နေခဲ့သည်၊ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီသော အပြစ်နှင့် ပြည့်နှက်မှုသည် နှလုံးသားထက် တွင် ရေးထွင်းထားလျက်ရှိသည်— အဘယ်သို့လျှင် ဤအရာသည် စက်ဆုပ်ရွံရှာခြင်းကို မလှုံ့ဆောဘဲဲရှိနိုင် မည်နည်း။ အပြစ်ပေးသော ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ရန်သူကို အကြွင်းမဲ့ ဇီဝိန်ချုပ်စေပြီး ၎င်းအား ဆက်လက် ၍ သောင်းကျန်းခွင့်မပြုတော့ဘဲ ၎င်းအား စိတ်ရှိသည်အတိုင်း ပြဿနာများ ဖန်တီးခွင့် မပေးတော့ပေ။ ယခုသည် အချိန်ကျပေပြီ။ လူသားသည် ကြာမြင့်စွာ ကတည်းကပင် သူ၏ ခွန်အား အလုံးစုံ ကို စုစည်းခဲ့လေပြီ၊ သူ၏ ကြိုးထုတ်မှု အားလုံးကို ပေးအပ်မြှုပ်နှံခဲ့ကာ အဖိုးအခတိုင်းကို ဤအရာအတွက် ပေးဆပ်ခဲ့လေပြီ။ မာရ်နတ်၏ အ ကျည်း တန်သော မျက်နှာကို ဆုတ်ဖြဲကာ၊ မျက်စိကွယ်စေခြင်း ခံခဲ့ရပြီး ဆင်းရဲ ဒုက္ခနှင့် ဝေဒနာ အမျိုးမျိုးကို ကြံ့ကြံ့ခံခဲ့ရသော လူများကို ၎င်းတို့၏ နာကျင်မှုမှ ထလာစေလျက် ဤဆိုးညစ်သော မာရ်နတ်အိုအား သူတို့ ကျောခိုင်းခွင့်ပြုပေးရန် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ အလုပ်အတွက် ထိုကဲ့သို့သော ထိုးဖောက်၍ မရနိုင်သည့် အတားအဆီးကို အဘယ်ကြောင့် တည်ထောင်ရ သနည်း။ ဘုရားသခင်၏ လူစုများကို လှည့်ဖြားရန် အဘယ်ကြောင့် အမျိုးမျိုးသော လှည့်ကွက်များကို အသုံး ချသနည်း။ စစ်မှန်သော လွတ်လပ်မှု၊ တရားဝင် ရပိုင်ခွင့်နှင့် အကျိုးစီးပွားတို့က အဘယ်မှာများနည်း။ တရား မျှတခြင်းကား အဘယ်မှာနည်း။ နှစ်သိမ့်ရာကား အဘယ်မှာနည်း။ နွေးထွေးမှုကား အဘယ်မှာနည်း။ ဘုရား သခင်၏ လူများအား လှည့်စားရန် အဘယ်ကြောင့် ကောက်ကျစ်သော အကြံအစည်များကို အသုံးပြုသနည်း။ ဘုရားသခင်၏ ကြွလာခြင်းကို ဖိနှိမ်ရန် အဘယ်ကြောင့် အင်အားသုံးရသနည်း။ ဘုရားသခင်အား သူဖန်ဆင်း ခဲ့သည့် ကမ္ဘာမြေကြီးပေါ်တွင် အဘယ်ကြောင့် လွတ်လပ်စွာ သွားလာခွင့် မပြုရသနည်း။ ဘုရားသခင်အား ခေါင်းချစရာ နေရာမရှိသည့်တိုင်အောင် အဘယ်ကြောင့် လိုက်လံဖမ်းဆီးသနည်း။ လူသားတို့အကြား နွေးထွေးမှုကား အဘယ်မှာနည်း။ လူတို့အကြား ကြိုဆိုခြင်းကား အဘယ်မှာနည်း။ ဘုရားသခင်၌ ထိုကဲ့သို့ အလွန်အမင်း တောင့်တခြင်းကို အဘယ်ကြောင့် ဖြစ်စေသနည်း။ ဘုရားသခင်အား အဘယ်ကြောင့် အထပ် ထပ် ခေါ်ခိုင်းအောင် လုပ်ရသနည်း။ ဘုရားသခင်အား သူ၏ ချစ်လှစွာသော သားအတွက် စိတ်ပူစေရန် အဘယ်ကြောင့် အတင်းအကျပ်ပြုရသနည်း။ ဤအမိုက်မှောင် လူ့အဖွဲ့အစည်းနှင့် ၎င်း၏ ဝမ်းနည်းဖွယ် ခြံစောင့်ခွေးများတို့သည် ဘုရားသခင်အား သူဖန်ဆင်းခဲ့သည့် လောကကြီးထဲ လွတ်လပ်စွာ ဝင်ထွက် သွားလာခွင့်ကို အဘယ်ကြောင့် မပြုရသနည်း။ နာကျင်မှုနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခတို့ အလယ်၌ နေနေရသော လူသား သည် အဘယ်ကြောင့် နားမလည်ရသနည်း။ သင်တို့အတွက်နှင့် ဘုရားသခင်သည် ကြီးစွာသော ညှဥ်းဆဲခြင်း ကို ကြံ့ကြံ့ခံခဲ့ပြီ၊ ကြီးစွာသော နာကျင်မှုနှင့် သူ၏ ချစ်လှစွာသောသား၊ သူ၏ အသွေးနှင့် အသားကို သူသည် သင်တို့အား နှင်းအပ်ခဲ့ပြီ— ထို့ကြောင့် သင်တို့သည် အဘယ်အတွက်နှင့် မမြင်ချင် ယောင်ဆောင်နေကြ သနည်း။ လူဘုံအလယ်တွင် သင်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ ကြွရောက်လာခြင်းကို ငြင်းပယ်ကြပြီး ဘုရားသခင် ၏ ခင်မင်ရင်းနှီးမှုကို ငြင်းဆိုခဲ့ကြ၏။ အဘယ်ကြောင့် သင်တို့သည် အလွန်တရာမှပင် ကျိုးကြောင်း မဆင်ခြင် နိုင်ရသနည်း။ သင်တို့သည် ဤကဲ့သို့သော အမိုက်မှောင် လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွင်းရှိ မတရားမှုများကို ကြံ့ကြံ့ခံရန် ဆန္ဒရှိနေကြသလော။ နှစ်ထောင်ချီသည့် မုန်းတီးမှုဖြင့် သင်တို့၏ ဝမ်းဗိုက်များကို ဖြည့်ရမည့် အစား အဘယ်ကြောင့် သင်တို့သည် မိမိတို့ကိုယ်မိမိ မာရ်နတ်တို့ ရှင်ဘုရင်၏ “ချေး” နှင့် သိပ်ထည့်ကြ သနည်း။

နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိ၌ ပေါ်လာ၏ စာအုပ်ထဲရှိ “အမှုတော်နှင့် ဝင်ရောက်ခြင်း (၈)” မှ

၂၀။ စာတန်သည် လူအများကို လှည့်စားခြင်းမှတစ်ဆင့် သူ၏ နာမည်ကြီးမှုကို ရရှိသည်။ စာတန်က ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ စံပြနှင့် ဦးစီးဦးဆောင်တစ်ယောက်အဖြစ် သူ့ကိုယ်သူ မကြာခဏ သက်သေထူပါသည်။ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ကာကွယ်ခြင်း၏ အောင်လံတံခွန်အောက်မှာ စာတန်သည် လူသားကို အန္တရာယ်ပြုသည်။ သူတို့၏ ဝိညာဉ်ကို ဝါးမျိုသည်။ လူသားကို ပိတ်ပင်ဖို့၊ လှည့်စားဖို့နှင့် သွေးဆောင်ဖို့ နည်းမျိုးစုံကို အသုံးပြုသည်။ သူ၏ပန်းတိုင်က သူ၏မကောင်းသည့် အပြုအမူများကို လူသားက လက်ခံပြီး လိုက်လျှောက်ဖို့၊ ဘုရားသခင်၏ သြဇာအာဏာနှင့် စိုးပိုင်မှုကို ဆန့်ကျင်ရာမှာ လူသားကို သူနှင့် ပူးပေါင်းအောင်လုပ်ဖို့ဖြစ်ပါသည်။ သို့သော်လည်း လူတစ်ယောက်က သူ၏မကောင်းကြံစည်မှုများ၊ အကွက်ချခြင်းများနှင့် ဆိုးညစ်သည့်ပုံစံများအပေါ် လိမ္မာပါးနပ်လာပြီး စာတန်၏ အရူးလုပ်ခြင်း၊ နင်းချေခံရခြင်းတို့ ဆက်ပြီးမခံချင်တော့သည့်အခါ သို့မဟုတ် စာတန်အတွက် ဆက်ပြီး ကျွန်မခံချင်တော့သည့်အခါ သို့မဟုတ် စာတန်နှင့်အတူ အပြစ်ဒဏ်ခံရပြီး အဖျက်ဆီးမခံချင်တော့သည့်အခါ၊ စာတန်က သူ၏ အရင် ကိုယ်ကျင့်တရားကောင်းမွန်သည့် ပုံစံများကို ပြောင်းလိုက်ပြီး သူ၏ စစ်မှန်သည့် ဆိုးယုတ်၊ ကြမ်းတမ်းရက်စက်၊ အကျည်းတန်ပြီး ရိုင်းစိုင်းကြမ်းကြုတ်သည့် မျက်နှာကို ဖွင့်ပြဖို့အတွက် သူ၏ မျက်နှာဖုံးအတုကို ဆွဲဖြဲလိုက်ပါတော့သည်။ သူ၏ ဆိုးယုတ်သည့် စွမ်းအားများကို ဆန့်ကျင်သည့်သူများနှင့် သူ့နောက်ကိုလိုက်ဖို့ ငြင်းဆန်သူများအားလုံးကို စာတန်သည် အလွန်ပင် အပြတ်ရှင်းပစ်ချင်ပါသည်။ ဤအချိန်မှာ စာတန်ကို ယုံကြည်၍ရသည်၊ လူကြီးလူကောင်း အသွင်အပြင်ရှိသည်ဟု ထင်မြင်ယူဆ၍မရတော့ပေ။ ဤကဲ့သို့မဟုတ်ဘဲ သိုးရေခြုံအောက်မှ သူ၏ တကယ့် ကြောက်စရာကောင်းပြီး မာရ်နတ်ဆန်သည့် အသွင်အပြင်များ ထုတ်ဖော်ခံရပါတော့သည်။ စာတန်၏ မကောင်းသည့် အကြံအစည်များသည် သိသာထင်ရှားလာသည်နှင့်၊ သူ၏ စစ်မှန်သည့် ပုံစံကို ဖော်ထုတ်ပြီးသည်နှင့် သူသည် စိတ်တိုဒေါသထွက်ပြီး သူ၏ ရက်စက်ကြမ်းတမ်းမှုကို ဖော်ပြတော့သည်။ လူများကို အန္တရာယ်ပြုဖို့နှင့် ဝါးမျိုဖို့ သူ၏ ဆန္ဒသည် ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာသည်။ ဤသည်မှာ လူသား၏ နှိုးထမှုကြောင့် အလွန်စိတ်ဆိုးသည့်အတွက်ကြောင့်ဖြစ်သည်။ လွတ်လပ်မှုနှင့်အလင်းကို တောင့်တဖို့နှင့် စာတန်၏ ထောင်မှ လွတ်မြောက်ဖို့ သူတို့၏ ရည်မှန်းချက်ကြောင့် လူသားကို ပြင်းထန်သည့်အငြိုးဖြစ်ပေါ်လာပါသည်။ သူ၏ဒေါသသည် သူ၏ဆိုးယုတ်မှုကို ခုခံကာကွယ်ဖို့ ရည်ရွယ်သည်။ သူ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် သဘောသဘာဝ၏ တကယ့်ထုတ်ဖော်ခြင်းလည်းဖြစ်ပါသည်။

အကြောင်းအရာတိုင်းမှာ စာတန်၏ အပြုအမူက သူ၏ဆိုးယုတ်သည့်သဘောကို ဖော်ပြသည်။ လူသားအပေါ်မှာ စာတန်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့် ဆိုးယုတ်သည့်အပြုအမူများ အားလုံးထဲမှာ သူ့နောက်ကိုလိုက်အောင် လှည့်ဖြားဖို့ သူ၏အစောပိုင်း အားထုတ်မှုမှ သူ၏ မကောင်းသည့်လုပ်ဆောင်မှုများထဲသို့ လူသားကို ဆွဲသွင်းခြင်းဖြစ်သည့် လူသားကို အသုံးချခြင်းအထိ သူ၏တကယ့် အသွင်အပြင်က ပေါ်လွင်ပြီးနောက်မှာ လူသားအပေါ် စာတန်၏ အငြိုးထားခြင်းနှင့် လူသားသည် သူ့ကို သိမြင်လာပြီး စွန့်ပစ်လိုက်သည်။ စာတန်၏ ဆိုးယုတ်သည့်အနှစ်သာရကို ဖော်ထုတ်ဖို့ မလုပ်နိုင်သူ တစ်ယောက်မှမရှိပေ။ စာတန်သည် အပြုသဘောဆောင်သည့် အရာများနှင့် ဆက်စပ်မှုမရှိဘူးဆိုသည့်အချက်ကို သက်သေပြဖို့ မလုပ်နိုင်သူ တစ်ယောက်မှမရှိပေ။ စာတန်သည် ဆိုးယုတ်သည့်အရာအားလုံး၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်ကြောင်းကို သက်သေပြဖို့ မလုပ်နိုင်သူ တစ်ယောက်မှ မရှိပေ။ သူ၏အပြုအမူတစ်ခုချင်းစီတိုင်းက သူ၏ဆိုးယုတ်မှုကို ကာကွယ်ပေးသည်။ သူ၏ဆိုးယုတ်သည့်အပြုအမူများ ဆက်လက်ပြုလုပ်ခြင်းအတွက် ထိန်းသိမ်းပေးသည်။ တရားမျှတပြီး အပြုသဘောဆောင်သည့်အရာများနှင့် ဆန့်ကျင်သည်။ လူသားမျိုးနွယ်၏ သာမန်ဖြစ်တည်မှုအတွက် နိယာမနှင့် အစီအစဉ်ကျမှုတို့ကို ဖျက်ဆီးပါသည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို ရန်လိုကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ အမျက်ဒေါသက ဖျက်ဆီးပစ်မည့် အရာများဖြစ်ကြပါသည်။ စာတန်က သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဒေါသရှိသော်လည်း သူ၏ဒေါသသည် သူ၏ဆိုးယုတ်သည့် သဘောကို ဖွင့်ချသည့်နည်းဖြစ်ပါသည်။ စာတန်က အလွန်စိတ်တိုလာပြီး ဒေါသထွက်လာသည့်အကြောင်းက ၎င်းတို့ကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။ သူ၏ ပြောပြ၍မရနိုင်သည့် မကောင်းသည့်အကြံအစည်များသည် ပေါ်လွင်သွားသည်။ သူ၏လှည့်ကွက်များသည် လွယ်လွယ်နှင့် မလွတ်နိုင်ပေ။ သူ၏ ကြမ်းတမ်းသည့် ရည်မှန်းချက်နှင့် ဘုရားသခင်ကို အစားထိုးဖို့နှင့် ဘုရားသခင်ကဲ့သို့ ပြုမူဖို့ ဆန္ဒသည် ရိုက်ချခံရပြီး ပိတ်ပင်ခံလိုက်ရသည်။ လူသားမျိုးနွယ်အားလုံးကို ထိန်းချုပ်လိုသည့် သူ၏ပန်းတိုင်သည် ယခု ဘာမှဖြစ်မလာဘဲ ဘယ်တော့မှ အောင်မြင်နိုင်မှာမဟုတ်ပေ။ စာတန်၏ လှည့်ကွက်များ အကောင်အထည်ပေါ်လာခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး စာတန်၏ ဆိုးယုတ်မှုများ ပျံ့နှံ့ခြင်းနှင့် ထကြွသောင်းကျန်းခြင်းများကို ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်ခြင်းက ဘုရားသခင်၏ အကြိမ်ကြိမ်အခါခါ ထုတ်လွှတ်သည့် သူ၏အမျက်ဒေါသပင် ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် စာတန်သည် ဘုရားသခင်၏ အမျက်ဒေါသကို မုန်းလည်းမုန်း၊ ကြောက်လည်း ကြောက်ရွံ့ပါသည်။ ဘုရားသခင်၏အမျက်ဒေါသ အသုံးချမှုတိုင်းသည် စာတန်၏ဆိုးညစ်သည့် အသွင်အပြင်အမှန်ကို ဖွင့်ပြရုံတင်မကဘဲ အလင်းအပေါ်မှာ စာတန်၏ ဆိုးယုတ်သည့် ဆန္ဒကိုလည်း ဖော်ထုတ်ပါသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် စာတန်၏ ဒေါသ၏ အကြောင်းရင်းများသည် လုံးဝ ပေါ်လွင်လာပါသည်။ စာတန်၏ ဒေါသ ပေါက်ကွဲခြင်းက သူ၏မကောင်းကြံစည်မှုများ ပေါ်ထွက်ခြင်းဖြစ်သည့် သူ၏ဆိုးယုတ်သည့် သဘောကို အမှန်တကယ် ထုတ်ဖော်ခြင်းဖြစ်ပါသည်။ မှန်ပါသည်၊ စာတန်က အလွန်စိတ်ဆိုးသည့် အခါတိုင်းမှာ ဆိုးယုတ်သည့်အရာများ ပျက်စီးခြင်းကို ကြေညာပါသည်။ အပြုသဘောဆောင်သည့် အရာများအပေါ် ကာကွယ်ခြင်းနှင့် ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်ခြင်းကို ကြေညာပါသည်။ ဘုရားသခင်၏ ထိပါးစော်ကား၍မရသည့် အမျက်ဒေါသ၏ သဘောသဘာဝကို ကြေညာပါသည်။

နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိ၌ ပေါ်လာ၏ စာအုပ်ထဲရှိ “အတုမရှိ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် (၂)” မှ

၂၁။ စာတန်၏ ထူးခြားသည့် ဝိသေသလက္ခဏာသည် အမျိုးမျိုးသော အကြောင်းအရာများနှင့်စပ်ဆိုင်သည့် ၎င်း၏ထင်ရှားပြသခြင်းအပေါ်တွင် လူအများကို အလွန်စိတ်ဝင်စားစေခဲ့သည်။ စာတန်က နိမိတ်လက္ခဏာများကို ပြသနိုင်စွမ်းရှိပြီး လူသားတို့အနေနှင့် မဖြစ်နိုင်သည့် အရာများကို ၎င်းကလုပ်နိုင်စွမ်းရှိသည့်အတွက်ကြောင့် ဘုရားသခင်ကဲ့သို့ သြဇာအာဏာကို စာတန်ပိုင်ဆိုင်သည်ဟု ယုံကြည်သည့် လူအများအပြားပင်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် လူသားမျိုးနွယ်သည် ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်ခြင်းအပြင် သူ့နှလုံးသားထဲတွင် စာတန်အတွက်လည်း နေရာတစ်နေရာ ချန်ထားကာ စာတန်ကို ဘုရားအနေနှင့်ပင် ကိုးကွယ်ကြသည်။ ဤလူများသည် သနားစရာကောင်းသကဲ့သို့ စက်ဆုပ်ရွံ့ရှာဖွယ်လည်းဖြစ်သည်။ သူတို့၏ မသိနားမလည်မှုကြောင့် သနားစရာကောင်းပြီး သူတို့၏ မိစ္ဆာဒိဌိအယူနှင့် ပင်ကိုဆိုးယုတ်သည့်အနှစ်သာရကြောင့် စက်ဆုပ်ရွံ့ရှာဖွယ်ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် သြဇာအာဏာက အဘယ်အရာဖြစ်သည်၊ မည်သည့်အသွင်ဆောင်သည်၊ အဘယ်အရာကို ကိုယ်စားပြုသည်ဆိုခြင်းအား သင်တို့ကို အသိပေးရန် လိုအပ်သည်ဟု ငါခံစားရသည်။ ယေဘုယျအားဖြင့်ပြောရလျှင် ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်က သြဇာအာဏာဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်၏သြဇာအာဏာသည် သူ၏ ထူးမြတ်မှုနှင့် အနှစ်သာရကို သင်္ကေတပြုသည်။ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်၏ သြဇာအာဏာသည် ဘုရားသခင်၏ အဆင့်အတန်းနှင့် ဝိသေသလက္ခဏာကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဤနေရာတွင် ၎င်းကိုယ်တိုင်က ဘုရားဖြစ်သည်ဟု စာတန်ပြောရဲသလော။ မိမိသည် အရာအားလုံးကို ဖန်ဆင်းပြီး အရာအားလုံးအပေါ်တွင် အချုပ်အခြာအာဏာကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်ဟု စာတန်ပြောရဲသလော။ မည်သို့လျှင် ပြောရဲမည်နည်း။ ၎င်းသည် အရာအားလုံးကို ဖန်ဆင်းရန် မတတ်စွမ်းနိုင်ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ ယနေ့အထိ ဘုရားသခင်ဖန်ဆင်းခဲ့သည့်အရာတစ်ခုခုကို ၎င်းမပြုလုပ်ခဲ့ဖူးပေ။ အသက်ပါဝင်သည့် အရာတစ်စုံတစ်ရာကို တစ်ခါမျှ ၎င်းမဖန်ဆင်းခဲ့ပေ။ ဘုရားသခင်၏ သြဇာအာဏာ ၎င်းတွင် မရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ အဆင့်အတန်းနှင့် ဝိသေသလက္ခဏာကို မည်သည့်အခါမျှ ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ဤသည်ကို ၎င်း၏ အနှစ်သာရဖြင့် သတ်မှတ်ထားသည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်ကဲ့သို့ တန်ခိုးရှိသလော။ မည်သို့ရှိမည်နည်း။ စာတန်၏ လုပ်ရပ်များနှင့် စာတန်ဖော်ပြသည့် နိမိတ်လက္ခဏာများကို မည်သို့ခေါ်ကြသနည်း။ တန်ခိုးလော။ သြဇာအာဏာဟု ခေါ်၍ရနိုင်သလော။ မည်သို့ရနိုင်မည်နည်း။ စာတန်က မကောင်းမှုရေစီးကြောင်းကို ညွှန်ကြားသည်။ ဘုရားသခင်၏လုပ်ဆောင်ချက်တိုင်းကို နှောင့်ယှက်သည်။ ထိခိုက်သည်။ ကြားဝင်သည်။ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ထောင်ပေါင်းအချို့တွင် လူသားမျိုးနွယ်ကို ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် အလွဲသုံးစားပြုလုပ်ခြင်း၊ လူသားသည် သေမင်းအရိပ်လွှမ်းမိုးသည့် ချိုင့်ဝှမ်းဆီကို လျှောက်သွားစေရန် လူသားကို ဆိုးယုတ်မှုသို့၊ ဘုရားသခင်ကို ငြင်းပယ်မှုသို့ရောက်အောင် မျှားခေါ်ခြင်း၊ လှည့်စားခြင်းတို့မှလွဲ၍ စာတန်သည် လူသားထံမှ လေးစားမှု၊ ချီးမွမ်းမှု၊ ချစ်ခင်မြတ်နိုးမှုတို့ အနည်းငယ်မျှပင် ထိုက်တန်သည့် အရာတစ်ခုခု လုပ်ခဲ့ဖူးသလော။ စာတန်က သြဇာအာဏာနှင့် တန်ခိုးအစွမ်းကို ပိုင်ဆိုင်သည်ဆိုလျှင် လူသားမျိုးနွယ်သည် ထိုအရာများအားဖြင့် ပျက်စီးခြင်းကို ရောက်မလော။ အကယ်၍ စာတန်သည် သြဇာအာဏာနှင့် တန်ခိုးကို ပိုင်ဆိုင်သည်ဆိုလျှင် လူသားမျိုးနွယ်သည် ထိုအရာများအားဖြင့် အန္တရာယ်ကျရောက်ပြီး ဖြစ်မည်မဟုတ်လော။ အကယ်၍ စာတန်က တန်ခိုးနှင့် သြဇာအာဏာကို ပိုင်ဆိုင်သည်ဆိုလျှင် လူသားမျိုးနွယ်က ဘုရားသခင်ကို စွန့်ပစ်ပြီး သေခြင်းနောက်ကို လိုက်ပြီးဖြစ်မည် မဟုတ်လော။ စာတန်က သြဇာအာဏာ သို့မဟုတ် တန်ခိုးမရှိသည့်အတွက် စာတန်လုပ်သည့် အရာအားလုံး၏ အနှစ်သာရနှင့်ပတ်သက်၍ မည်သို့ကောက်ချက်ချသင့်သနည်း။ စာတန်လုပ်ဆောင်သည့် အရာအားလုံးက ပရိယာယ်သက်သက်သာဖြစ်သည်ဟု သတ်မှတ်သည့်သူများရှိသည်။ သို့ရာတွင် ဤကဲ့သို့သော သတ်မှတ်ချက်က သိပ်မသင့်တော်ဟု ငါမြင်သည်။ လူသားတို့ကို အကျင့်ပျက်စီးစေသည့် ဆိုးယုတ်သည့် လုပ်ဆောင်ချက်များက ပရိယာယ်သက်သက်ပင်လော။ စာတန်က ယောဘကို နှိပ်စက်သည့်၊ သူ့ကို နှိပ်စက်ပြီး ဝါးမျိုရန် အလွန်အမင်းဆန္ဒရှိသည့် ဆိုးယုတ်သည့်အားအင်များသည် ပရိယာယ်သက်သက်မှ ရရှိနိုင်ခြေမရှိပေ။ အတိတ်ကို ပြန်ကြည့်ပါက တောင်ကုန်းများ၊ တောင်များတွင် ပြန့်ကျဲနေသည့် ယောဘ၏ တိရစ္ဆာန်အုပ်များသည် ချက်ချင်းပင် ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ကြသည်။ ယောဘ၏ ကြီးမားသည့် စည်းစိမ်သည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဤအရာတို့ကို ပရိယာယ်သက်သက်နှင့်သာ ရရှိနိုင်မည်လော။ စာတန်လုပ်သည့်အရာအားလုံး၏ သဘောသဘာဝသည် ထိခိုက်ယိုယွင်းစေရန်၊ ကြားဝင်နှောင့်ယှက်ရန်၊ ဖျက်ဆီးရန်၊ အန္တရာယ်ပြုရန်၊ ဆိုးယုတ်ခြင်း၊ အန္တရာယ်ပြုတတ်ခြင်း၊ မှောင်မိုက်ခြင်းတို့ကဲ့သို့ အဖျက်သဘောများနှင့် ဆက်နွှယ်ပြီးထပ်တူကျသည်။ ထို့ကြောင့် မဖြောင့်မတ်ဘဲ ဆိုးယုတ်သည့် အရာအားလုံး ဖြစ်ပေါ်ခြင်းသည် စာတန်၏ လုပ်ရပ်များနှင့် ခွဲခြား၍မရအောင် ဆက်နွှယ်နေပြီး စာတန်၏ ဆိုးယုတ်သည့် အချက်အလက်မှ ခွဲခြား၍မရပေ။ စာတန်က မည်မျှပင် “အစွမ်းထက်” ပါစေ မည်မျှပင် ရဲတင်းပြီး ရည်ရွယ်ချက် ကြီးမားပါစေ၊ ထိခိုက်မှုများပေးသော သူ၏အစွမ်း မည်မျှပင်ကြီးမားပါစေ၊ လူသားကို ဖျက်ဆီးပြီး မျှားခေါ်သည့် နည်းလမ်းများက မည်မျှပင် အတိုင်းအတာ ကျယ်ပြန့်ပါစေ၊ လူသားကို ခြမ်းခြောက်စေခိုင်းသည့် ပရိယာယ်များနှင့် လှည့်ကွက်များက မည်မျှပါးနပ်နေပါစေ၊ သူဖြစ်တည်နေသည့်ပုံစံကို မည်မျှပင် ပြောင်းလဲနိုင်ပါစေ၊ စာတန်သည် သက်ရှိတစ်ခုကို တစ်ခါမျှ မဖန်ဆင်းနိုင်ခဲ့ပေ။ အရာအားလုံးဖြစ်တည်မှုအတွက် နိယာမ သို့မဟုတ် စည်းမျဉ်းတို့ကို တစ်ခါမျှ မချပေးနိုင်ခဲ့ပေ။ သက်ရှိဖြစ်စေ၊ သက်မဲ့ဖြစ်စေ မည်သည့်အရာဝတ္ထုကိုမျှ အုပ်စိုးပြီး ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ပေ။ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသည့် စကြဝဠာတစ်ခုလုံးတွင် စာတန်ထံမှ မွေးဖွားလာသည့် လူပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် သို့မဟုတ် အရာဝတ္ထုတစ်ခုမျှ မရှိပေ။ သို့မဟုတ် သူ့ကြောင့် ဖြစ်တည်လာခြင်း မရှိပေ။ သူအုပ်စိုးသည့် သို့မဟုတ် သူထိန်းချုပ်သည့် လူပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် သို့မဟုတ် အရာဝတ္ထုတစ်ခုမျှ မရှိပေ။ ဆန့်ကျင်ဖက်အနေနှင့် သူသည် ဘုရားသခင်၏ အုပ်စိုးမှုအောက်တွင် နေရရုံသာမကဘဲ ဘုရားသခင်၏ အမိန့်နှင့် ခိုင်းစေမှုများအားလုံးကို နာခံရသည်။ ဘုရားသခင်၏ ခွင့်ပြုချက်မပါဘဲ ရေတစ်စက် သို့မဟုတ် ကုန်းမြေပေါ်က သဲတစ်ပွင့်ကို ထိရန်ပင် စာတန်အတွက် ခက်ခဲသည်။ ဘုရားသခင်၏ ခွင့်ပြုချက်မပါဝင်ဘဲ ဘုရားသခင်ဖန်ဆင်းခဲ့သည့် လူသားမျိုးနွယ်ကိုမဆိုထားနှင့် စာတန်သည် ကုန်းမြေပေါ်က ပုရွက်ဆိတ်များကိုပင်လျှင် ရွှေ့ပိုင်ခွင့်မရှိပေ။ ဘုရားသခင်၏ အမြင်တွင် စာတန်သည် တောင်ပေါ်က နှင်းပန်းများ၊ လေထဲတွင် ပျံနေသည့်ငှက်များ၊ ပင်လယ်ထဲက ငါးများ၊ ကမ္ဘာမြေကြီးပေါ်က ပိုးကောင်များထက် နိမ့်ကျသည်။ အရာအားလုံးထဲတွင် ၎င်း၏တာဝန်သည် အရာအားလုံးကို အစေခံရန်၊ လူသားမျိုးနွယ်အတွက် အလုပ်လုပ်ရန်၊ ဘုရားသခင်၏ လုပ်ဆောင်ချက်နှင့် သူ၏ စီမံခန့်ခွဲမှု အစီအစဉ်တို့ကို အစေခံရန်ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ သဘောသဘာဝက မည်မျှပင် အန္တရာယ်ပြုတတ်ပါစေ၊ ၎င်း၏အနှစ်သာရက မည်မျှပင် ဆိုးယုတ်ပါစေ၊ ၎င်းလုပ်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသောအရာက ဘုရားသခင်အတွက် အစေခံအဖြစ်နေရင်း၊ ဘုရားသခင် နှစ်သက်မည့်အချက်များကို ပံ့ပိုးရင်း ၎င်းတာဝန်ကို သိတတ်စွာနှင့် လိုက်နာရန်ပင်ဖြစ်သည်။ ယင်းမှာ စာတန်၏ အနှစ်သာရနှင့် အဆင့်နေရာဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အနှစ်သာရသည် အသက်နှင့် မဆက်သွယ်ထားပေ။ တန်ခိုးနှင့် မဆက်သွယ်ထားပေ။ သြဇာအာဏာနှင့် မဆက်သွယ်ထားပေ။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏ လက်ထဲက ကစားစရာတစ်ခု မျှသာဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်ကို အစေခံသည့် စက်တစ်လုံးသာ ဖြစ်သည်။

နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိ၌ ပေါ်လာ၏ စာအုပ်ထဲရှိ “အတုမရှိ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် (၁)” မှ

အောက်ခြေမှတ်စု(များ)-

၁။ “ဖြိုခွဲ၍ မရနိုင်အောင်” ကို ဤနေရာတွင် သရော်သည့်စကား ရည်ရွယ်သည်။ လူတို့သည် မိမိတို့၏ အသိပညာ၊ ယဉ်ကျေးမှုနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ အမြင်များ တင်းကျပ်လွန်းသည်ကို ဆိုလိုသည်။

၂။ “အပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်း မခံရသေးဘဲ လွတ်နေဆဲရှိ” ဆိုသည်မှာ နတ်ဆိုးက ဒေါသပေါက်ကွဲပြီး လျှောက်ရမ်းသည်ကို ဖော်ညွှန်းပါသည်။

၃။ “လုံးလုံး ဖရိုဖရဲ” ဆိုသည်မှာ မာရ်နတ်၏ ကြမ်းကြုတ်သော အပြုအမူသည် သည်းမခံနိုင်လောက်အောင်ပင် ဖြစ်ပုံကို ရည်ညွှန်းသည်။

၄။ “ပွန်းပဲ့လျက်၊ ပျက်စီးယိုယွင်းလျက်” ဆိုသည်မှာ မာရ်နတ်တို့၏ရှင်ဘုရင်၏ အကျည်းတန်သော မျက်နှာကို ရည်ညွှန်းသည်။

၅။ “နိုင်ချေမရှိသည့် လောင်းကစား” ဆိုသည်မှာ မာရ်နတ်၏ စဉ်းလဲ၍ မကောင်းသော အကြံ အစည်များကို တင်စားပြောဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤစကားစုကို သရော်သည့်သဘောနှင့် သုံးထားသည်။

၆။ “ဝါးမျိုခြင်း” ဆိုသည်မှာ လူတို့ကို အလုံးစုံ အဓမ္မလုယူသော မာရ်နတ်တို့ ရှင်ဘုရင်၏ ကြမ်းကြုတ်သည့် အပြုအမူကို ရည်ညွှန်းသည်။

၇။ “ကြံရာပါများ” ဆိုသည်မှာ “လူရမ်းကာတစ်သိုက်” နှင့် အမျိုးအစားတူသည်။

၈။ “အခြေအမြစ် မရှိသော စွပ်စွဲချက်များကို ပြုလုပ်နေကြလျက်” သည် မာရ်နတ်မှ လူတို့အား ဘေးပြုရာတွင် သုံးသော နည်းလမ်းများကို ရည်ညွှန်းသည်။

၉။ “တင်းကျပ်စွာ စောင့်ကြပ်ခြင်း ခံနေရ၏” သည် မာရ်နတ်သည် လူတို့အား နှိပ်စက်ဖိစီးရာတွင် သုံးသော နည်းလမ်းများသည် အထူးသဖြင့် ရက်စက်လှပြီး လူတို့ကို အလွန်တရာမှပင် ထိန်းချုပ်သည့် အတွက် ၎င်းတို့မှာ ရွေ့လျားရန်ပင် နေရာလွတ် မကျန်တော့ကြောင်းကို ညွှန်ပြသည်။

က။ မူရင်းစာ၌ “အချို့တို့သည် ကြွေးကြော်ကြသည်” ဟု ရေးသားထားသည်။

ခ။ မူရင်းစာသားတွင် “ ...၏ သဲရှင်” ဟူသော စကားရပ် မပါဝင်ပါ။

ယခင်က:(၄) အရာခပ်သိမ်းတို့အတွက် အသက်၏ အရင်းအမြစ်အဖြစ် ဘုရားသခင်နှင့် ပတ်သက်သည့် နှုတ်ကပတ်တော်များ

နောက်တစ်ခုသို့:၉။ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးသော လူသားမျိုးနွယ်၏ စာတန်ဆန်သော စိတ်သဘောထားနှင့် ၎င်းတို့၏ အနှစ်သာရတို့ကို ထုတ်ဖော်ပြခြင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် ဂန္တဝင် နှုတ်ကပတ်တော်များ

နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိ၌ ပေါ်လာ၏ နောက်ဆုံးသောကာလ ခရစ်တော်၏ မိန့်မြွက်ချက်များ (လက်ရွေးစင်များ) သိုးသငယ် ဖွင့်သည့် စာစောင် တရားစီရင်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ အိမ်တော်မှ စတင်သည် နောက်ဆုံးသောကာလခရစ်တော်၊ အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင်ထံမှ စံနမူနာ နှုတ်ကပတ်တော်များ ဘုရားသခင်၏သိုးတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အသံတော်ကို ကြားကြ၏ ယုံကြည်သူအသစ်အတွက် အခြေခံလိုအပ်ချက်များ နိုင်ငံတော်၏ ဧဝံဂေလိတရားအကြောင်း အနန္တတန်ခိုးရှင်ဘုရားသခင်၏ စံနမူနာ နှုတ်ကပတ်တော်များ လက်ရွေးစင်များ နောက်ဆုံးသောကာလ၏ ခရစ်တော်အတွက် သက်သေခံချက်များ သိုးသငယ်နောက်လိုက်ပြီး သီချင်းအသစ်များကိုသီဆိုပါ အနန္တတန်ခိုးရှင်ဘုရားသခင်ထံ ကျွန်ုပ်ပြန်လှည့်ခဲ့ပုံ နိုင်ငံတော်၏ ဧဝံဂေလိတရားအကြောင်း စံနမူနာ အမေးအဖြေများ လက်ရွေးစင်များ ခရစ်တော်၏ တရားစီရင်ခြင်း ပလ္လင်တော်ရှေ့ အတွေ့အကြုံများအကြောင်း သက်သေခံချက်များ အောင်မြင်သောသူများ၏ သက်သေခံချက်များ