၅၆။ အတ္တကြီးမှုကို ဘယ်လိုဖြေရှင်းမလဲ

ချက်သမ္မတနိုင်ငံ၊ ကျန်းကျင့်

အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင် ပြောသည်မှာ- “လူတစ်ဦး၏အကျင့်များကို ကောင်းသည် ဆိုးသည်ဟူ၍ အကဲဖြတ်သော စံနှုန်းမှာအဘယ်နည်း။ ၎င်းမှာ သင်သည် သင်၏အတွေးများ၊ ဖော်ပြချက်များနှင့် အပြုအမူများ၌ သမ္မာတရားကို လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ခြင်းနှင့် သမ္မာတရား စစ်မှန်မှုအတိုင်း အသက်ရှင်နေထိုင်ခြင်းအကြောင်း သက်သေခံချက် ရှိမရှိအပေါ် မူတည်၏။ အကယ်၍ သင်၌ ဤစစ်မှန်မှု မရှိပါက၊ သို့မဟုတ် ဤအရာအတိုင်း အသက်ရှင်နေထိုင်ခြင်းမရှိပါက၊ သင်သည် အဓမ္မပြုသူတစ်ဦးဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။ ဘုရားသခင်က ဒုစရိုက်ပြုသူများကို အဘယ်သို့ မြင်သနည်း။ သင့်အတွေးများနှင့် အပြင်ပန်းအပြုအမူများက ဘုရားသခင်အတွက် သက်သေမခံသကဲ့သို့ ယင်းတို့က စာတန်အား အရှက်ကွဲစေခြင်း သို့မဟုတ် စာတန်အား အနိုင်ယူခြင်းလည်း မပြုချေ၊ ထို့အစား ဘုရားသခင်ကို သူတို့ အရှက်ရစေပြီး၊ ဘုရားသခင်ကို အရှက်ရစေသည့် လက္ခဏာများနှင့် ပွထနေသည်။ သင်သည် ဘုရားသခင်အတွက် သက်သေခံနေခြင်း မရှိ၊ ဘုရားသခင်အဘို့ မိမိကိုယ်ကို အသုံးခံနေခြင်း မရှိသကဲ့သို့ ဘုရားသခင်အတွက် သင်၏ တာဝန်နှင့် ဝတ္တရားတို့ကို ဖြည့်ဆည်းနေခြင်းလည်း မရှိပါပေ၊ ထို့အစား သင့်ကိုယ်ပိုင်အကျိုးအတွက် သင်ပြုမူနေသည်။ ‘သင့်ကိုယ်ပိုင်အကျိုးအတွက်’ ဟူသည့် ညွှန်းဆိုချက်မှာ အဘယ်နည်း။ စာတန်အတွက်ကို ဆိုလိုသည်။ ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် ဘုရားသခင်က ‘အဓမ္မအမှုကို ပြုသောသူတို့၊ ငါ့ထံမှ ဖယ်ကြ’ ဟု ဆိုလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်၏ အမြင်တွင် ကောင်းမှုများကို သင် မပြုလုပ်သေး၊ သို့သော် ထို့ထက် သင့်အမူအကျင့်မှာ ဆိုးယုတ်သွားပြီဖြစ်သည်။ သင် ဆုချီးမြှင့်ခြင်း ခံရလိမ့်မည်မဟုတ်သကဲသို့ ဘုရားသခင်သည် သင့်ကို သတိရလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ ဤသည်မှာ လုံးလုံးလျားလျား အချည်းနှီးဖြစ်သည် မဟုတ်လော။” (ခရစ်တော်၏ပြောဆိုချက် မှတ်တမ်းများ စာအုပ်ထဲရှိ “သင်၏စစ်မှန်သော စိတ်နှလုံးကို ဘုရားသခင်ထံ ပေးပြီး သမ္မာတရားကို သင် ရရှိနိုင်သည်”) ကျွန်မတို့အနေနဲ့ အမှုတော်အတွက် နည်းနည်းအပင်ပန်းခံ၊ အနစ်နာခံနိုင်မှန်းကို ဘုရားသခင်ရဲ့နှုတ်ကပတ်တော်တွေကနေတဆင့် သိနိုင်ပါတယ်။ သမ္မာတရားကို လက်တွေ့လုပ်ဆောင်တဲ့ သက်သေခံချက်ဘာမှမရှိဘဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ကျေနပ်အောင်ဘဲ လုပ်နေတာဆိုရင် ဘုရားသခင်က အဲဒါကိုမကောင်းမှု လုပ်နေတာလို့ပဲယူဆတယ်။ သူကအဲဒါကိုရွံရှာစက်ဆုပ်တယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်နှစ်လောက်က အစ်မတစ်ယောက်က အသင်းတော်ရဲ့အလုပ်တွေကို ဖျက်လိုဖျက်ဆီးလုပ်နေတာကို ကျွန်မသတိထားခဲ့မိပေမဲ့ သမ္မာတရားကို ကျွန်မ လက်တွေ့မလုပ်ဆောင်ရဲခဲ့ဘူး။ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေကို မထိန်းသိမ်းရဲခဲ့ဘူး။ သူစိတ်ဆိုးသွားမှာကိုကြောက်ခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့လုပ်ရပ်တွေကို ကျွန်မအချိန်မီ ဖော်ထုတ်ပြီးတော့ မတင်ပြခဲ့တဲ့အတွက် ကျွန်မတို့ရဲ့ဧဝံဂေလိအလုပ်တွေကို ထိခိုက်ခဲ့တယ်။ ကျွန်မရဲ့အမှားလည်းမကင်းခဲ့ပါဘူး။ ကျွန်မအဲဒီအကြောင်းကိုပြန်တွေးမိတိုင်း နောင်တရပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်စိတ်ပျက်မိတယ်။

၂၀၁၈ ခုနှစ် မတ်လနှောင်းပိုင်းမှာ အစ်မချန်းက ကျွန်မတိုအသင်းကို အသင်းခေါင်းဆောင်အဖြစ်ရောက်လာခဲ့တယ်။ အချိန်နည်းနည်းကြာတော့ သူ့ရဲ့ တာဝန်မှာ သူက တာဝန်ယူမှုမရှိဘူးဆိုတာကို ကျွန်မသိခဲ့ရတယ်။ တစ်ခါတလေ ကျွန်မတို့တရားဟောတာကို နားထောင်တဲ့သူတစ်ယောက်ယောက်က နောက်ဆုံးသောကာလ ဘုရားသခင်ရဲ့လုပ်ဆောင်မှုတွေကို လေ့လာချင်တယ်ဆိုရင် သူကချက်ချင်း မိတ်သဟာယဖွဲ့ပြီးတော့ သက်သေခံဖို့ စီစဉ်လေ့မရှိဘူး။ အဲဒါကဧဝံဂေလိအလုပ်ကို နှောင့်နှေးစေခဲ့တယ်။ သူ့ကို မိတ်သဟာယဖွဲ့ပေးဖို့အတွက် ကျွန်မ သူနဲ့ သွားတွေ့ခဲ့ပေမဲ့လည်း သူတစ်မျိုးထင်မှာစိုးလို့ သူ့ရဲ့ပြဿနာတွေကိုတော့ သိပ်မပြောဖြစ်ခဲ့ဘူး။ သူ့မှာ တခြား တာဝန်ရှိသေးလို့ မပြီးသေးလို့ နောက်တစ်ခေါက်ကျရင် သေချာလုပ်ပေးမယ်လို့ပဲပြောတယ်။ သူကအဲဒါကိုပေါ့ပေါတန်တန်ပဲ သဘောထားတယ်ဆိုတာကို ကျွန်မချက်ချင်းပဲသိလိုက်ရတယ်။ အဲဒီပြဿနာကဘယ်လောက်အရေးကြီးလဲဆိုတာကို သူမသိဘူး။ ဒါမျိုးထပ်မဖြစ်အောင်၊ အသင်းတော်ရဲ့အလုပ်တွေ မနှောင့်နှေးအောင်လို့ ကျွန်မတစ်ခုခုထပ်ပြောမှဖြစ်မယ်လို့ သဘောပေါက်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ပြောမယ်လုပ်တုန်းမှာပဲ “သူကခေါင်းဆောင်၊ ငါကအသင်းသားတစ်ယောက်။ ငါကသူ့ရဲ့ပြဿနာကိုသွားထောက်ပြရင် ငါကဘောင်ကျော်တယ်၊ လျှာရှည်တယ်၊ မာန်တက်ပြီးတော့ အဓိပ္ပါယ်မရှိဘူးလို့ သူထင်သွားမှာပေါ့။ ထားလိုက်တော့။ ငါဘာမှမပြောတော့ဘူး။ သူကခေါင်းဆောင်ပဲ။ ဒီ တာဝန်ကဘယ်လောက်အရေးကြီးလဲ သူသိမှာပေါ့။ နောက်ကျရင် သူဂရုစိုက်ပါလိမ့်မယ်” လို့ပဲတွေးမိတယ်။ ကျွန်မနည်းနည်းစိတ်မသက်မသာဖြစ်ခဲ့ရပေမဲ့လည်း သူ့ကိုအဲဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီးထပ်မပြောဖြစ်ခဲ့ဘူး။

သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ဆိုလာဖီဒေအသင်းတော်က တရားဟောဆရာတစ်ယောက်က နောက်ဆုံးသောကာလ ဘုရားသခင်ရဲ့လုပ်ဆောင်မှုတွေကို လေ့လာချင်တယ်လို့ပြောလာတယ်။ အချိန်က ကို့လို့ကန့်လန့်ဖြစ်နေတယ် ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုအရေးကြီးတဲ့အချိန်မှာ ကျွန်မအစ်မချန်းကို ဆက်သွယ်လို့မရခဲ့ဘူး။ တခြားဧဝံဂေလိအသင်းက ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ကိုအမြန်ပြေးရှာပြီး မိတ်သဟာယဖွဲ့ခိုင်းရတယ်။ အဲဒါကိုအစ်မချန်းသိတော့ “ဒီ ကိစ္စလုပ်ဖို့အတွက်ကို ဘာလို့တခြားအသင်းကခေါင်းဆောင်ကို သွားခေါ်တာလဲ။ အချိန်မီလုပ်နိုင်တာ မလုပ်နိုင်တာကငါ့ကိစ္စ။ ဖြစ်လာတဲ့ပြဿနာတိုင်းက ငါ့တာဝန်ပဲ။ တခြားတစ်ယောက်ကိုသွားခေါ်တာက စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေနဲ့လည်း မကိုက်ညီဘူး” ဆိုပြီး ကျွန်မကိုပြင်းပြင်းထန်ထန်ဆူတယ်။ ကျွန်မသူနဲ့မိတ်သဟာယဖွဲ့ပြီးတော့ အဲဒီကိစ္စကိုပြောချင်ခဲ့တယ် ဒါပေမဲ့ စိတ်ပြောင်းသွားပြီးတော့ တွေးမိတယ် “သူကငါ့ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပြီးတော့ ဆူပြီးပြီးချင်းမှာ ငါသူ့ကိုသွားဝေဖန်လိုက်ရင် ငါ့ကိုဘယ်လိုထင်သွားမလဲ။ ငါတို့ကတစ်ချိန်လုံးတွေ့နေရတာ။ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် မျက်နှာချင်းဆိုင်ဖို့ခက်သွားရင် သူကငါ့ကိုပိုပြီးခက်ခဲအောင်လုပ်လိမ့်မယ်။ ထားလိုက်ပါတော့။ စိတ်ပူစရာတစ်ခုလျော့သွားတာပဲ ပိုကောင်းပါတယ်။ ငါ့ တာဝန်ကိုပဲ ငါကောင်းကောင်းထမ်းဆောင်မယ်” လို့ပေါ့။ အဲဒီလိုနဲ့ပဲ ကျွန်မသူ့ကိုပြောချင်တာကို ထိန်းချုပ်ခဲ့တယ်။

တစ်လလောက်ကြာတော့ ခရစ်ယာန်အသင်းတော်တစ်ခုက လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ယောက်က အနန္တတန်ခိုးရှင်ဘုရားသခင် ရဲ့အမှုတော်ကို စိတ်ဝင်စားလာတယ်။ အဲဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီးတော့ ကျွန်မ အစ်မချန်းကို ခဏ ခဏ သတိပေးခဲ့တယ်။ “သူ့ကိုမိတ်သဟာယဖွဲ့ပေးဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို စီစဉ်ပေးမှဖြစ်လိမ့်မယ်” လို့ကျွန်မပြောခဲ့တယ်။ သူကအဲဒီတုန်းကသဘောတူပြီးတော့ ဒါပေမဲ့ နောက်နှစ်ရက်ကြာတဲ့အထိ သူကဘာမှမစီစဉ်ရသေးတော့ ကျွန်မအံ့အားသင့်ခဲ့ရတယ်။ ကျွန်မအရမ်းစိတ်တိုသွားတယ်။ “အမြန်လုပ်ပေးပါလို့ ငါခဏ ခဏပြောရဲ့သားနဲ့ ဘာလို့နည်းနည်းလေးမှ အလေးမထားရတာလဲ မဖြစ်ဘူး။ ငါတို့ရဲ့ဧဝံဂေလိအလုပ်တွေ ဒီလိုနှောင့်နှေးကြန့်ကြာနေတာကို ငါဒီတိုင်းလက်ပိုက်ကြည့်နေလို့တော့မဖြစ်တော့ဘူး။ အသင်းက ညီအစ်ကိုမောင်နှမတွေနဲ့ တိုင်ပင်ပြီးတော့ သူ့ကိုဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာကို စဉ်စားရမယ်” လို့ကျွန်မတွေးမိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတခြားလူတွေနဲ့ ပြောခါနီးဆဲဆဲမှာပဲ ကျွန်မစိတ်မပြတ်မသားဖြစ်မိပြန်တယ်။ တကယ်လို့ ကျွန်မသူများတွေနဲ့ ဒီကိစ္စကိုဆွေးနွေးနေတာကိုသာ အစ်မချန်းသိခဲ့ရင် ကျွန်မ သူ့ကိုရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပစ်မှတ်ထားတိုက်ခိုက်တယ်လို့ သူထင်သွားနိုင်တယ်။ သူစိတ်ဆိုးသွားရင် ကျွန်မကိုပြန်တိုက်ခိုက်ပြီးတော့ တာဝန်ကနေ အကြောင်းရှာပြီးထုတ်ပစ်နိုင်တယ်။ အထောင်ဆုံးသံချောင်းက ရိုက်ထည့်ခံရတတ်တယ်ဆိုတာကို ကျွန်မသဘောပေါက်တယ်။ တခြားတစ်ယောက်ကပြောတာကိုစောင့်ဖို့ ကျွန်မဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်။

အဲဒီညနေက အစ်မချန်းလျစ်လျူရှုခဲ့တာတွေကို စဉ်းစားမိပြီးတော့ ကျွန်မ တော်တော်စိတ်သောကရောက်ခဲ့ရပေမဲ့လည်း ထုတ်မပြောရဲခဲ့ဘူး။ ကျွန်မရဲ့တာဝန်ကို ကျေပွန်အောင်မထမ်းဆောင်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေခဲ့တယ်။ စိတ်မသက်မသာဖြစ်ပြီးတော့ ဘုရားသခင်ရှေ့မှောက်ကို သွားပြီးတော့ ဆုတောင်းခဲ့တယ်။ ဆုတောင်းပြီးတော့ ဘုရားသခင်ရဲ့နှုတ်ကပတ်တော်ထဲက ဒါကိုဖတ်ခဲ့ပါတယ်။ “တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ လူ့သဘာဝတွင် အခြေခံအကျဆုံး နှင့် အရေးကြီးဆုံး အစိတ်အပိုင်းများမှာ အသိစိတ်နှင့် ဆင်ခြင်တုံတရားတို့ ဖြစ်သည်။ အသိစိတ် ကင်းမဲ့ပြီး သာမန်လူ့သဘာဝ၏ ဆင်ခြင်တုံတရားမရှိသူသည် မည်သည့် လူစားမျိုး ဖြစ်သနည်း။ ယေဘုယျအားဖြင့် ပြောရလျှင်၊ သူသည် လူ့သဘာဝကင်းမဲ့သူ သို့မဟုတ် ဆိုးသော လူ့သဘာဝကို ပိုင်ဆိုင်သည့်လူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ဤအရာကို သေချာစွာ စိစစ်ကြစို့။ ဤလူသည် လူ့သဘာဝ မရှိဟု လူတို့ပြောဆိုသည်အထိ သူသည် ဖောက်ပြန်ပျက်စီးသော လူ့သဘာဝကို မည်သို့ ပြသနည်း။ ထိုသို့သော လူများသည် မည်သည့် ထူးခြားသော လက္ခဏာရပ်များ ပိုင်ဆိုင်ကြသနည်း။ ၎င်းတို့သည် မည်သည့် သရုပ်သကန်များ အတိအကျကို ပြကြသနည်း။ ထိုသို့သော လူတို့သည် မိမိတို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်များတွင် ဝတ်ကျေတမ်းကျေဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့ကို ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ မပတ်သက်သည့် မည်သည့်အရာကိုမဆို အဖက်မလုပ်ဘဲ နေတတ်ကြသည်။ ဘုရားသခင်၏အိမ်တော်၏ အကျိုးများကို ၎င်းတို့ အရေးမထားကြသကဲ့သို့၊ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကိုလည်း အရေးထားခြင်း မပြကြပေ။ ဘုရားသခင်အတွက် သက်သေခံခြင်း သို့မဟုတ် ၎င်းတို့၏ တာဝန်များကို ဆောင်ရွက်ခြင်း ဝန်ထုပ်ကို သူတို့ တာဝန်မယူကြသကဲ့သို့၊ တာဝန်သိစိတ် မရှိကြပေ။...၎င်းတို့၏ တာဝန်များကို ဆောင်ရွက်ရာတွင် ပြဿနာကို သိမြင်သောအခါ ဆိတ်ဆိတ်နေသော သူတို့ပင် ရှိကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အခြားသောသူတို့က နှောင့်ယှက်ခြင်းများနှင့် အတားအဆီးများ ဖြစ်စေလျက်ရှိကြသည်ကို တွေ့မြင်သော်လည်း၊ ထိုသူတို့ကို တားဆီးရန် မည်သည့်အရာမျှ မလုပ်ဆောင်ကြချေ။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားအိမ်တော်၏ အကျိုးတို့ကို အနည်းဆုံး ထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်း မရှိသည်သာမက ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်၏ ဝတ္တရားများနှင့် တာဝန်များနှင့် ပတ်သက်၍လည်း မစဉ်းစားကြချေ။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့ ကိုယ်တိုင်၏ ဝင့်ဝါမှု၊ သိက္ခာ၊ ရာထူး၊ အကျိုးများနှင့် ဂုဏ်သရေတို့အတွက်သာ ပြောဆို၊ လုပ်ဆောင်၊ ထင်ပေါ်၊ အားထုတ်ကြိုးပမ်းကာ အားအင်ကို အသုံးပြုကြသည်။...ဤလူစားမျိုးသည် အသိစိတ်နှင့် ဆင်ခြင်တုံတရား ရှိပါသလော။ အသိစိတ်နှင့် ဆင်ခြင်တုံတရားမရှိသော ဤသို့ ပြုမူသည့် လူတစ်ဦးသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်မှု ခံစားရသလော။ ဤလူစားမျိုး၏ အသိစိတ်သည် မည်သည့်ရည်ရွယ်ချက်ကိုမျှ မဖြည့်ဆည်းပေးသကဲ့သို့၊ မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြစ်တင်မှုအား လုံးဝ မခံစားကြဖူးပေ။ သို့ဆိုလျှင်၊ ၎င်းတို့သည် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ အပြစ်တင်မှု သို့မဟုတ် ဆုံးမပဲ့ပြင်မှုကို ၎င်းတို့ ခံစားနိုင်သလော။” (ခရစ်တော်၏ပြောဆိုချက် မှတ်တမ်းများ စာအုပ်ထဲရှိ “သင်၏စစ်မှန်သော စိတ်နှလုံးကို ဘုရားသခင်ထံ ပေးပြီး သမ္မာတရားကို သင် ရရှိနိုင်သည်”) ဘုရားသခင်ရဲ့နှုတ်ကပတ်တော်တွေက ကျွန်မနှလုံးသားကို တိုက်ရိုက်ထိမှန်သွားတယ်။ ကျွန်မက ဘုရားသခင်ဖော်ထုတ်ခဲ့တဲ့ လူစားမျိုးပဲမဟုတ်ဘူးလား။ ကျွန်မမှာအသိတရားနဲ့ လူသားဆန်မှုမရှိခဲ့ဘဲနဲ့ ကိုယ့်တာဝန်မှာ တာဝန်သိတတ်စိတ် မရှိခဲ့ဘူး။ ကျွန်မရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အကျိုးစီးပွားကို ကာကွယ်ဖို့ အေးစက်စက်နိုင်တဲ့ ဥပေက္ခာပြုတဲ့ စိတ်ကို ခံယူခဲ့တယ်။ ဘုရားသခင်ရဲ့အလိုတော်ကို ထည့်မစဥ်းစားဘဲ အသင်းတော်ရဲ့အလုပ်တွေကို ကျွန်မ မထိန်းသိမ်းခဲ့ဘူး။ အစ်မချန်းက သူ့ရဲ့တာဝန်ကို အလေးအနက်မထားဘဲ ပေါ့ပေါ့တန်တန်ပဲလုပ်တယ်ဆိုတာကို ကျွန်မကောင်းကောင်းသိခဲ့ပြီးတော့ သူ့ကြောင့် ကျွန်မတို့ရဲ့ဧဝံဂေလိအလုပ်တွေထိခိုက်ခဲ့ရပြီးပြီ။ မိတ်သဟာယမှာ ကျွန်မအဲဒါကိုထောက်ပြခဲ့သင့်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူကကျွန်မကို ကိုယ့်ကိစ္စကိုယ်လုပ်လို့ပြောမှာကိုကြောက်ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ပြဿနာတွေကို အပေါ်ယံပဲပြောခဲ့တယ်။ အဲဒါပြီးတော့လည်း သူကလုံးဝပြောင်းလဲမသွားဘူး။ သူ့ရဲ့တာဝန်ကိုအဲဒီလိုလုပ်ခြင်းရဲ့ အကျိုးဆက်နဲ့ သဘာဝကို ခွဲခြမ်းလေ့လာဖို့ သူ့ကိုထပ်ပြောချင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူစိတ်ဆိုးသွားမှာကို၊ သူကကျွန်မကိုအငြှိုးနဲ့ အခက်တွေ့အောင်လုပ်ပြီး တာဝန်ကနေ အထုတ်ခံရမှာကိုကြောက်ခဲ့တယ်။ ကျွန်မမျက်ကွယ်ပြုပြီး လျစ်လျူရှုခဲ့တယ်။ အသင်းခေါင်းဆောင်က သူ့ရဲ့တာဝန်ကို ခပ်ပေါ့ပေါ့လုပ်နေတာကို မြင်ရဲ့သားနဲ့ ကျွန်မရဲ့မျက်နှာ၊ ဂုဏ်နဲ့ အကျိုးစီးပွားကို ကာကွယ်ဖို့ ဘုရားသခင်အိမ်တော်ရဲ့အကျိုးစီးပွားအတွက် မပြောရဲခဲ့ဘူး။ ကျွန်မရဲ့အသိတရားဆိုတာ ဘယ်မှာလဲ။ ဘေးအန္တရာယ်တွေက ပိုပိုဆိုးလာတယ်။ ဒီတော့ လမ်းအမှန်ကို လေ့လာစူးစမ်းတဲ့လူတွေလည်း ပိုများလာမှာပဲ။ နောက်ဆုံးသောကာလမှာ ဘုရားသခင်ရဲ့ကယ်တင်ခြင်းကို လူတွေ လက်ခံအောင်လုပ်ဖို့က အရေးပေါ်ဦးစားပေးပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မကအဲဒီတာဝန်ကို မကျေပွန်ခဲ့ဘူး။ ဘုရားသခင်အိမ်တော်ရဲ့အကျိုးစီးပွားကို မကာကွယ်ဘဲနဲ့ ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မပဲကာကွယ်ချင်ခဲ့တယ်။ အဲဒါကဘုရားသခင်ရဲ့အလိုတော်ကို အလေးမထားတာပဲ။ ကျွန်မအရမ်းအတ္တကြီးခဲ့တယ်။ အဲဒီလိုတွေတွေးမိတော့ ကျွန်မဘုရားသခင်ကိုစိတ်ပျက်အောင်လုပ်မိပြီလို့ ခံစားလိုက်ရတယ်။ “ဒီအတိုင်းဆက်သွားလို့မဖြစ်ဘူး။ ဒီပြဿနာကိုဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းရှာမှဖြစ်မယ်” လို့ကျွန်မတွေးမိတယ်။ အစ်မချန်းကိစ္စကို ဘယ်လိုဖြေရှင်းနိုင်မလဲဆိုတာကို စဥ်းစားဖို့ အသင်းက ညီအစ်ကိုမောင်နှမတချို့နဲ့ ဆက်သွယ်ပြီးတိုင်ပင်ခဲ့တယ်။ အားလုံးကသူ့ရဲ့တာဝန်ကိုခွဲဝေယူပြီးတော့ သူနဲ့အလုပ်တွဲလုပ်ဖို့ တစ်ယောက်ယောက်လိုတယ်ဆိုတာကို တစ်ညီတညွတ်တည်းသဘောတူကြတယ်။ အဲဒါဆိုရင် တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်စောင့်ကြည့်ပြီးတော့ ကူညီလို့ရတာပေါ့။

အဲဒီနေ့ နေ့လည်မှာပဲ ကျွန်မအစ်မချန်းကိုဖုန်းခေါ်ပြီး ကျွန်မတို့ဆွေးနွေးခဲ့တာကိုပြောပြပြီးတော့ သူ့ရဲ့လတ်တလောစွမ်းဆောင်ရည်တွေနဲ့ သူ့ကြောင့်ကျွန်မတို့ရဲ့ဧဝံဂေလိအလုပ်တွေကို ထိခိုက်ရတာတွေကို အသေးစိတ်ပြောပြခဲ့တယ်။ အံ့သြစရာကောင်းတာက အစ်မချန်းက သူ့ရဲ့အပြုအမူအတွက် နည်းနည်းလေးမှ နောင်တရတာ သံဝေဂရတာမျိုးမရှိဘဲနဲ့ ကျွန်မတို့ရဲ့အစီအစဥ်ကိုချက်ချင်းပဲ ငြင်းဆန်ခဲ့တယ်။ သူနဲ့ဘယ်သူမှတွဲလုပ်စရာမလိုဘူးလို့ ခေါင်းမာမာနဲ့ပြောနေတုန်းပဲ။ သူအမြင်မှန်မရတာကိုသိရတော့ ကျွန်မ သူနဲ့ ဆက်ပြီးမိတ်သဟာယဖွဲ့ခဲ့တယ် ဒါပေမဲ့ ကျွန်မပြောလို့မဆုံးခင်မှာပဲ လုပ်စရာရှိသေးတယ်ဆိုပြီး ဖုန်းချသွားတယ်။ ကျွန်မစဥ်းစားမိတယ် “အစ်မချန်းက ဂုဏ်သိက္ခာရှိပေမဲ့လည်း လက်တွေ့မလုပ်ဆောင်ဘဲနဲ့ တွဲဘက်လည်းမလိုချင်ဘူး။ အဲဒါကအနိုင်ကျင့်ဗိုလ်ကျတာဘဲမဟုတ်ဘူးလား ဒီလိုသာဆက်သွားမယ်ဆိုရင် ဘုရားသခင်အိမ်တော်ရဲ့အလုပ်တွေ နှောင့်နှေးကြန့်ကြာတော့မယ် ဒီပြဿနာနဲ့ပတ်သက်ပြီး သူ့ကိုထောက်ပြပြောဆိုမှဖြစ်မယ်” ပေါ့။ နောက်သုံးရက် လေးရက်လောက် ကျွန်မသူ့ကိုစာတွေပို့ပေမဲ့လည်း သူကတစ်ခါမှအကြောင်းမပြန်ခဲ့ဘူး။ ဘုရားသခင်အိမ်တော်ရဲ့အလုပ်တွေ နှောင့်နှေးကြန့်ကြာတာကို ကျွန်မဒီတိုင်းကြည့်နေခဲ့မိတယ်။ ဒီအကြောင်းကို အသင်းတော်ခေါင်းဆောင်ကို မြန်မြန်အကြောင်းကြားရမယ်လို့တွေးမိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုလုပ်ခါနီးဆဲဆဲမှာပဲ ကျွန်မကြောက်စိတ်ဝင်လာပြန်တယ်။ “ခေါင်းဆောင်ကိုတိုင်တာက ငါဆိုတာကို အစ်မချန်းသိရင် ဘာဖြစ်မလဲ။ သူကစိတ်ဆိုးပြီးတော့ ငါ့ကိုတာဝန်ကထုတ်ပစ်ဖို့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုရှာလိုက်ရင် ငါဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ။ ပြီးတော့ ညီအစ်ကိုမောင်နှမတွေက ငါ့ကိုအစ်မချန်းကိစ္စပဲတစ်ချိန်လုံးပြောနေတယ်၊ သူ့အပေါ်မှာမမျှတဘူးလို့ပြောရင်ရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ” လို့တွေးမိတယ်။ ကျွန်မအရမ်းစိတ်ရှုပ်ခဲ့ရတယ်။ ကျွန်မသာဘာမှမပြောရင် အသင်းရဲ့အလုပ်တွေ အလွဲလွဲအမှားမှားဖြစ်နေတာကို လက်ပိုက်ကြည့်နေသလိုဖြစ်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတစ်ခုခုပြောရင်လည်း သူကကျွန်မကိုစိတ်ဆိုးသွားနိုင်တယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ အစ်မတစ်ယောက်က ကျွန်မကို တခြားအသင်းကို ပြောင်းဖို့ စိတ်ဝင်စားလားလို့ လာမေးတယ်။ ကျွန်မတွေးမိတယ် “တခြားတာဝန်ကိုထမ်းဆောင်ရရင် တော်တော်ကောင်းလိမ့်မယ်။ အဲဒါဆိုငါ့အသင်းကိုလည်း ထားခဲ့လို့ရပြီ။ နေ့တိုင်း အပြစ်ရှိသလိုခံစားပြီးတော့ စိတ်မဆင်းရဲရတော့ဘူး” လို့။ နောက်တော့ ကျွန်မ အတွေးတွေကို အသင်းက တခြားအစ်မတစ်ယောက်ကို ပြောပြခဲ့တယ်။ သူကနားထောင်ပြီးတော့ ပြောတယ် “အစ်မကကျွန်မတို့အသင်းရဲ့ စီနီယာအကျဆုံးနဲ့ အလုပ်နဲ့အရင်းနှီးဆုံးပါ။ အစ်မချန်းက ကျွန်မတို့အသင်းရဲ့ပြဿနာတွေကို လျစ်လျူရှုနေတဲ့အချိန်မှာ အသင်းကနေထွက်ဖို့ သင့်တော်တဲ့အချိန်လို့ အစ်မ တကယ်ထင်သလား။” တဲ့။ သူအဲဒီလိုပြောတော့ ကျွန်မ တော်တော်စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားတယ်။ ကျွန်မအသင်းရဲ့အလုပ်တွေကို အားလုံးထက်ပိုသိတာကိုလည်း ကျွန်မသဘောပေါက်တယ်။ နောက်ပြီးတော့ ဘုရားသခင်အိမ်တော်ရဲ့ အလုပ်တွေအနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေတာကို ကျွန်မဒီတိုင်းကြည့်နေခဲ့မိတယ်။ ကျွန်မကမျက်ကွယ်ပြုရင်တင်မဟုတ်ဘဲ ထွက်ပါပြေးချင်ခဲ့တယ်။ အဲဒါက ဘုရားသခင်အိမ်တော်ရဲ့အကျိုးကို ကာကွယ်တာမှမဟုတ်တာ။ ကျွန်မဘုရားသခင်ရှေ့မှောက်မှာဆုတောင်းပြီးတော့ လမ်းပြပေးဖို့တောင်းဆိုခဲ့တယ်။

အဲဒါပြီးတော့ ကျွန်မဝတ်ပြုရင်းနဲ့ ဘုရားသခင်ရဲ့နှုတ်ကပတ်တော်တွေထဲက စာပိုဒ်တချို့ကိုဖတ်ခဲ့ပါတယ်။ ဘုရားသခင်က ပြောသည်- “သင်သည် အပြုသဘောဆောင်သောဘက်မှ ဝင်ရောက်ရမည်၊ တက်ကြွပြီး မလှုပ်မယှက် မနေနှင့်။ မည်သူ့ကြောင့် သို့မဟုတ် မည်သည့်အရာကြောင့်မဆို၊ အခြေအနေများအားလုံး၌ သင်သည် တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိရဘဲ၊ တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ စကားလုံးများ၏ လွှမ်းမိုးခြင်းကိုလည်း မခံရပေ။။ သင်၌ တည်ငြိမ်သော စိတ်သဘောထား ရှိရမည် ဖြစ်ပြီး၊ လူတို့ မည်သည့်အရာ ပြောစေကာမူ၊ သင်သည် သမ္မာတရား ဖြစ်သည်ဟု သင်သိသည့်အရာကို ချက်ချင်း လက်တွေ့ကျင့်သုံးရမည်။ သင်သည် မည်သူနှင့် ရင်ဆိုင်နေရစေကာမူ၊ သင့်အထဲတွင် အလုပ်လုပ်နေသည့် ငါ့နှုတ်ကပတ်တော်ကို အမြဲရှိနေရမည်။ သင်သည် ငါ့အတွက် သက်သေခံခြင်း၌ ခိုင်မြဲစွာ ရပ်တည်နိုင်ပြီး၊ ငါ၏ဝန်ထုပ်များအတွက် စာနာထောက်ထားမှုကို ပြသနိုင်ရမည်။ ကိုယ်ပိုင်အတွေးအခေါ်များ မရှိဘဲနှင့် လူတို့အား ကျိုးကြောင်းမမြင်ဘဲ သဘောတူလျက် စိတ်ရှုပ်ထွေးခြင်း မရှိရပေ။ ထို့ထက် သင်သည် ရပ်တည်ရန်နှင့် ငါ့ထံမှမလာသော ထိုအရာများကို ကန့်ကွက်ရန် သတ္တိရှိရမည်။ တစ်စုံတစ်ခု မှားနေသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ သင်သိသော်လည်း နှုတ်ဆိတ်နေပါက၊ သင်သည် သမ္မာတရားကို လက်တွေ့ကျင့်သုံးသော လူတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။ သင်သည် တစ်စုံတစ်ခု မှားနေသည်ကို သိသော်လည်း၊ အကြောင်းအရာကို လှည့်လိုက်ပြီး စာတန်၏ ပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံရလျက်၊ သင့ကို မည်သည့်အကျိုးသက်ရောက်မှုမျှ မရှိဘဲ ပြောဆိုစေပြီး အဆုံးတိုင်အောင် မဆုတ်မနစ်လုံ့လထုတ်ခြင်း မရှိစေနိုင်ပါက၊ ဤသည်မှာ သင်သည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းကို မိမိစိတ်နှလုံးထဲတွင် သယ်ဆောင်နေသေးသည် ဟူသည့်အဓိပ္ပာယ်ဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်၍ သင်၏စိတ်နှလုံးမှာ စာတန်၏ စိတ်ကူးများနှင့် ပြည့်နှက်နေသေးသည် ဟူသည့် အကြောင်းကိစ္စပင် ဖြစ်သည် မဟုတ်လော။” (နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိ၌ ပေါ်လာ၏ စာအုပ်ထဲရှိ “အခန်း ၁၂” အစအဦး၌ ခရစ်တော်၏မိန့်မြွက်ချက်များ) “သင်တို့အားလုံးက ဘုရားသခင်၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို အရေးထားကာ၊ အသင်းတော်၏ သက်သေခံချက်ကို ကာကွယ်ပြောဆိုမည်ဟု ပြောကြသော်လည်း၊ သင်တို့ထဲမှ မည်သူသည် ဘုရားသခင်၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို အမှန်တကယ် အရေးထားခဲ့ကြပြီနည်း။ သင့်ကိုယ်သင် မေးလော့- သင်သည် ဘုရားသခင်၏ ဝန်ထုပ် ဝန်ပိုးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားမှု ပြသပြီးသော သူတစ်စုံတစ်ဦးလော။ ဘုရားသခင်အတွက် ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားကို သင်လက်တွေ့ လုပ်ဆောင်နိုင်သလော။ ငါ့အတွက် သင်ထရပ်ကာ ပြောဆိုနိုင်သလော။ သင်သည် သမ္မာတရားကို တည်ကြည်ခိုင်မာစွာ လက်တွေ့လုပ်ဆောင် နိုင်သလော။ စာတန်၏ လုပ်ရပ်အားလုံးကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ရလောက်အောင် သင်သည် ရဲရင့်သလော။ သင်သည် သင်၏ စိတ်ခံစားမှုများကို ဘေးဖယ်ကာ၊ ငါ၏ သမ္မာတရားအတွက် စာတန်ကို ဖော်ထုတ်ပေးနိုင်မည်လော။ သင့်အထဲတွင် ငါ၏ ရည်ရွယ်ချက်များ ပြည့်စုံစေခွင့် သင် ပေးနိုင်သလော။ အရေးအပါဆုံးသော အခိုက်အတန့်များတွင် သင်၏နှလုံးသားကို သင် ဆက်ကပ်ပြီးပြီလော။ သင်သည် ငါ၏အလိုကို လုပ်ဆောင်သောသူ တစ်စုံတစ်ဦးလော။ ဤမေးခွန်းများကို သင့်ကိုယ်သင် မေးပြီး ၎င်းတို့နှင့်ပတ်သက်၍ မကြာခဏ စဉ်းစားလော့။” (နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိ၌ ပေါ်လာ၏ စာအုပ်ထဲရှိ “အခန်း ၁၃” အစအဦး၌ ခရစ်တော်၏မိန့်မြွက်ချက်များ) မေးခွန်းတွေတစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖတ်ပြီးတော့ ဘုရားသခင်ကကျွန်မရှေ့မှာရပ်နေပြီးတော့ ကျွန်မကိုပြန်စဥ်းစားဖို့ပြောနေသလိုပဲ။ နှုတ်ကပတ်တော်တိုင်းက ကျွန်မကိုလာထိနေတယ်။ ကျွန်မကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်လည်းပြန်မေးမိတယ် “ငါဘုရားသခင်ရဲ့အမှုတော်ကို အလေးထားခဲ့သလား။ ဘုရားသခင်အတွက် ဖြောင့်မတ်မှုကို လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ခဲ့လား။ သမ္မာတရားကိုရော စွဲစွဲမြဲမြဲနဲ့ လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ခဲ့လား” လို့ပေါ့။ အဖြေတွေကတော့ အားလုံး “မလုပ်ခဲ့ဘူး” ဆိုတာပဲ။ ဘုရားသခင်ရဲ့ကျေးဇူးတော်ကြောင့် ဒီလိုအရေးကြီးတဲ့တာဝန်ကိုထမ်းဆောင်ဖို့ မြှင့်တင်ခံခဲ့ရတာကို ကျွန်မအနေနဲ့ တာဝန်ကျေပွန်ပြီးတော့ ညီအစ်ကိုမောင်နှမတွေနဲ့အတူတူ အဲဒါကိုကောင်းကောင်းလုပ်ဆောင်သင့်တယ်။ အသင်းခေါင်းဆောင်က ပေါ့ပျက်ပျက်လုပ်လို့ ဧဝံဂေလိအလုပ်တွေ နှောင့်နှေးရတာကို ခဏ ခဏတွေ့ခဲ့ရတယ်။ သူကလက်တွေ့လုပ်ဆောင်မှုမရှိတဲ့ ခေါင်းဆောင်အတုအယောင်ပဲ။ ကျွန်မအနေနဲ့ ရင်ဆိုင်ပြီးတော့ သူ့အကြောင်းကိုတိုင်ခဲ့သင့်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူစိတ်ဆိုးပြီးတော့ ကျွန်မတာဝန်ကနေအထုတ်ခံရမှာကိုကြောက်ခဲ့တယ်။ အဲဒါနဲ့ပဲ ကျွန်မကလျစ်လျူရှုပြီး ဘုရားသခင်အိမ်တော်ရဲ့အလုပ်တွေကို သူနှောင့်ယှက်ဖျက်ဆီးနေတာကို လက်ပိုက်ကြည့်နေခဲ့မိတယ်။ အဲဒါကိုကာကွယ်ဖို့အတွက် ကျွန်မမရပ်တည်ခဲ့ဘူး။ ကျွန်မအရမ်း အတ္တကြီးပြီး ဆိုးယုတ်ခဲ့တယ်။ ကျွန်မမှာတရားမျှတမှုကို ချစ်မြတ်နိုးတဲ့စိတ်နဲ့ တာဝန်သိစိတ်မရှိခဲ့ဘူး။ ကျွန်မရဲ့မျက်နှာနဲ့ ဂုဏ်အဆင့်အတန်းကိုပဲ တစ်ချိန်လုံး ကာကွယ်နေခဲ့တယ်။ အစ်မချန်းလိုမျိုး ဘုရားသခင်အိမ်တော်ရဲ့ ဧဝံဂေလိအလုပ်တွေကို ဘယ်တော့မှဖျက်လိုဖျက်ဆီးလုပ်မှာ မဟုတ်ပေမဲ့လည်း ကျွန်မတွေ့နေရတဲ့ပြဿနာကို မျက်ကွယ်ပြုပြီး သမ္မာတရားကို လက်တွေ့မလုပ်ဆောင်ခဲ့ဘူး။ ဘုရားသခင်အိမ်တော်ရဲ့အလုပ်တွေကိုပျက်ဆီးနေတာကို ဒီတိုင်းလက်ပိုက်ကြည့်နေတာက စာတန်ရဲ့ဘက်မှာရပ်တည်တာပဲမဟုတ်ဘူးလား။ ကျွန်မက သူခိုးကိုဓားရိုးကမ်းပြီးတော့ စာတန်ရဲ့အစေအပါးအဖြစ်လုပ်ဆောင်ဖို့ ထမင်းကျွေးတဲ့လက်ကိုပြန်ကိုက်နေတာပဲမဟုတ်ဘူးလား။ အဲဒီလိုတွေးမိတော့ ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မ တကယ်မုန်းမိတယ်။ ဘာလို့များကျွန်မအရမ်းအတ္တကြီးပြီး လူသားဆန်မှုအရမ်းကင်းမဲ့ရတာလဲ။ ကျွန်မဒီအတိုင်းဆက်သွားလို့မဖြစ်တော့ဘူးဆိုတာကို သိခဲ့တယ်။ ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မပဲကာကွယ်ဖို့အတွက် အမြဲတမ်း သူများစိတ်ဆိုးမှာ ကြောက်နေလို့မဖြစ်ဘူး။ ကျွန်မအနေနဲ့ တရားမျှတမှုကိုချစ်မြတ်နိုးပြီးတော့ သမ္မာတရားကို လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ရမယ်။ ဘုရားသခင်ဘက်မှာရပ်တည်ပြီးတော့ သူ့အိမ်တော်ရဲ့အကျိုးကိုကာကွယ်ရမယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ ကျွန်မ အစ်မချန်းအကြောင်းကို တိုင်ဖို့ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ယုံကြည်သူအသစ်တချို့က ကောလာဟလတွေကြားပြီးတော့ အားနည်းပြီး အနှုတ်သဘောဆောင်လာတယ်လို့ အစ်မတစ်ယောက်ကကျွန်မကိုပြောတယ်။ အစ်မချန်းက ဘယ်သူနဲ့မှ အချိန်မီမိတ်သဟာယဖွဲ့ဖို့ မစီစဥ်ဘဲနဲ့ သူတို့ရဲ့ပြဿနာတွေကို မဖြေရှင်းရသေးလို့ သူတို့ကအယူမှားပြီးတော့ ယုံကြည်မှုကို စွန့်လွှတ်တော့မလိုဖြစ်ကုန်တယ်။ "အဲဒါကိုကြားတော့ ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မ ရွံရှာ မိတယ်။" အဲဒါဟာကျွန်မ သမ္မာတရားကိုလက်တွေ့မလုပ်ဆောင်တဲ့ ဆိုးရွားတဲ့အကျိုးဆက်တွေပဲ။ အဲဒါပြီးတော့ ကျွန်မတို့ အသင်းကတချို့က အသင်းတော်ခေါင်းဆောင်ကို အစ်မချန်းရဲ့ပြဿနာတွေအကြောင်းကို ပြောပြခဲ့တယ်။ ခေါင်းဆောင်ကအဲဒီနေ့မှာပဲ စုံစမ်းလေ့လာပြီးတော့ သူ့ကိုထုတ်ပယ်ခဲ့လို့ ကျွန်မအံ့သြခဲ့ရတယ်။ နောက်ကျတော့ ခေါင်းဆောင်က “သူကြောင့်နှောင့်နှေးကြန့်ကြာနေတာ ကြာလှပြီ။ ငါ့ကိုဘာလို့ဘာမှမပြောတာလဲ” ဆိုပြီးကျွန်မကိုဆူတယ်။ အဲဒါကိုကြားတော့ ကျွန်မပိုနောင်တရပြီး အပြစ်ရှိသလိုခံစားလိုက်ရတယ်။

နောက်ကျတော့ ကျွန်မကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သေချာပြန်စဉ်စားကြည့်တယ်၊ သူက သူ့တာဝန်မှာ တာဝန်သိတတ်စိတ်မရှိဘဲ ဘုရားသခင်အိမ်တော်ရဲ့အလုပ်တွေကို အမြဲတမ်း နှောင့်နှေးအောင်လုပ်နေတာကို ကျွန်မသိရဲ့သားနဲ့ ဘာလို့များ တစ်ခါမှ အဲဒါကိုဖော်ထုတ်ပြီးတော့ မတင်ပြခဲ့တာလဲလို့ပေါ့။ ကျွန်မ သမ္မာတရားကို လက်တွေ့မလုပ်ဆောင်ရခြင်းရဲ့ အဓိကအကြောင်းအရင်းက ဘာများလဲ။ ဘုရားသခင်ရဲ့နှုတ်ကပတ်တော်တွေထဲက ဒါကိုကျွန်မဖတ်ခဲ့ပါတယ်။ “လူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အမှုကို တွေ့ကြုံရပြီး သမ္မာတရားကို ရရှိပြီးသည်အထိ အတွင်း၌ သူတို့ကို ထိန်းချုပ်၍ အုပ်စိုးသည်မှာ စာတန်၏ သဘာဝဗီဇဖြစ်၏။ အတိအကျဆိုရလျှင် ထိုသဘာဝဗီဇကို မည်သည့်အရာက ဖြစ်ပေါ်စေသနည်း။ ဥပမာ၊ သင်သည် အဘယ်ကြောင့် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ရသနည်း။ သင်၏ကိုယ်ပိုင် ရာထူးဂုဏ်ဒြပ်ကို အဘယ်ကြောင့် ကာကွယ် သနည်း။ သင်သည် အဘယ်ကြောင့် ထိုသို့သော အားကောင်းသည့် စိတ်ခံစားချက်များ ရှိသနည်း။ ထိုမဖြောင့်မတ်သော အရာများကို သင်သည် အဘယ်ကြောင့် မွေ့လျော်ခံစားသနည်း။ သင်သည် အဘယ်ကြောင့် ထိုမကောင်းမှုများကို နှစ်သက်သနည်း။ ထိုသို့သော အရာများကို သင်၏ ကြိုက်နှစ်သက်ခြင်း၏ အခြေခံအကြောင်းရင်းက အဘယ်နည်း။ ဤအရာတို့သည် အဘယ်အရပ်က လာကြသနည်း။ ၎င်းတို့အား လက်ခံသည်ကို သင် အဘယ်ကြောင့် အလွန်ပျော်ရွှင်နေသနည်း။ ဤအရာများအားလုံး၏ နောက်ကွယ်ရှိ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ သင်တို့အတွင်းတွင် စာတန်၏အဆိပ်ရှိခြင်းကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း ယခုတွင် သင်တို့အားလုံး နားလည်လာကြပြီ။ စာတန်၏အဆိပ်မှာ မည်သည့်အရာဖြစ်ကြောင်းနှင့် ပတ်သက်၍၊ ယင်းကို စကားလုံးများဖြင့် အပြည့်အဝ ဖော်ပြနိုင်၏။ ဥပမာအားဖြင့်၊ မကောင်းမှုပြုသူအချို့ကို သူတို့သည် ၎င်းတို့ ပြုခဲ့သည့်ပုံစံ အဘယ်ကြောင့် ပြုကြသည်ကို သင်မေးပါက၊ သူတို့က ‘လူတိုင်း ကိုယ့်အတွက်သာ ကိုယ်ကြည့်ပြီး၊ ဘယ်သူသေသေ ငတေမာပြီးရော ဖြစ်သောကြောင့်’ ဟု ဖြေကြလိမ့်မည်။ ဤတစ်ခုတည်းသောစကားစုက ပြဿနာ၏ တကယ့်အရင်းအမြစ်ကို ဖော်ပြလေသည်။ စာတန်၏ တွေးခေါ်မှုစနစ်သည် လူသားတို့၏ အသက်တာများ ဖြစ်လာပြီဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အမှုအရာများကို ဤရည်ရွယ်ချက် သို့မဟုတ် ထိုရည်ရွယ်ချက်အတွက် ပြုလုပ်ကောင်းပြုလုပ်ကြသော်လည်း၊ ထိုသူတို့သည် ယင်းကို မိမိတို့အတွက်သာ ပြုကြခြင်းဖြစ်သည်။ ကိုယ့်အတွက်သာ ကိုယ်ကြည့်၊ ဘယ်သူသေသေ ငတေမာပြီးရော ဖြစ်သောကြောင့်၊ သူတို့သည် မိမိတို့၏ကိုယ်ပိုင် အကျိုးအတွက်သာ အသက်ရှင်သင့်ပြီး၊ အစားအစာနှင့် ကောင်းမွန်သော အဝတ်အစားအတွက် ရာထူးကောင်းတစ်နေရာ ရရှိရန် သူတို့ အရာရာကို အစွမ်းကုန် ကြိုးစားလုပ်ဆောင်သင့်သည်ဟု အယောက်တိုင်းက ထင်မှတ်ကြသည်။ ‘ကိုယ့်အတွက်ပဲ ကိုယ်ကြည့်၊ ဘယ်သူသေသေ ငတေမာပြီးရော’ ဟူသော ဤအရာမှာ လူသား၏အသက်နှင့် ဒဿနအမြင်ဖြစ်ပြီး ၎င်းက လူသား၏ သဘာဝဗီဇကိုလည်း ကိုယ်စားပြုလေသည်။ စာတန်၏ ဤစကားများမှာ အတိအကျဆိုရလျှင် စာတန်၏ အဆိပ်ဖြစ်ပြီး၊ လူတို့က ယင်းကို နှလုံးသွင်းကြသည့်အခါတွင်၊ ယင်းသည် သူတို့၏ သဘာဝဗီဇ ဖြစ်လာသည်။ စာတန်၏ သဘာဝဗီဇမှာ ဤစကားလုံးများအားဖြင့် ထုတ်ဖော်ခြင်းခံရသည်။ ယင်းတို့က ၎င်းကို လုံးလုံး ကိုယ်စားပြု၏။ ဤအဆိပ်သည် လူတို့၏ အသက်များဖြစ်လာသည့်အပြင်၊ သူတို့တည်ရှိမှု၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်လာပြီး ဖောက်ပြန်ပျက်စီးသော လူသားမျိုးနွယ်က နှစ်ထောင်ချီ၍ ဤအဆိပ်၏ အုပ်စိုးခြင်းကို မပြောင်းမလဲ ခံလာရပြီဖြစ်သည်။” (ခရစ်တော်၏ပြောဆိုချက် မှတ်တမ်းများ စာအုပ်ထဲရှိ “ပေတရု၏လမ်းကြောင်းအတိုင်း လျှောက်လှမ်းနည်း”) ကျွန်မသမ္မာတရားကို လက်တွေ့မလုပ်ဆောင်ရခြင်းရဲ့ နောက်ကွယ်ကအကြောင်းက ကျွန်မမှာ စာတန်ရဲ့ ဘဝရှင်သန်ရေးအတွေးအခေါ်တွေဖြစ်တဲ့ “မိမိကိုယ်သာ ကိုးကွယ်ရာဖြစ်၏”, “မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် ဆိတ်ဆိတ်ငြိမ်နေ၍ အပြစ်တင်ခံရမှုမှ လွတ်မြောက်ရန်သာ ကြိုးစားပါ” “ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ မထိခိုက်ပါက အကြောင်းကိစ္စများကို လက်လွှတ်လိုက်ပါ။” “ပြဿနာနည်းလေ ပိုကောင်းလေ” “အထောင်ဆုံးသံချောင်းသည် ရိုက်ထည့်ခံရ၏” ဆိုတာမျိုးတွေကြောင့်ပဲဆိုတာ ဘုရားသခင်ရဲ့နှုတ်ကပတ်တော်တွေက ပြသလိုက်တယ်။ အဲဒါတွေကအချိန်တော်တော်ကြာကြာ ကျွန်မရဲ့အစိတ်အပိုင်းဖြစ်လာတယ်။ ကျွန်မရဲ့သဘာဝဖြစ်လာတယ်။ အဲဒီအတွေးအခေါ်တွေနဲ့နေခဲ့လို့ ကျွန်မကအတ္တကြီး၊ ကလိမ်ကကျစ်ကျပြီးတော့ ကိုယ့်တစ်ဘို့ပဲသိတဲ့သူဖြစ်လာတယ်။ ပြဿနာတစ်ခုခုနဲ့ကြုံတွေ့လာရင် ကိုယ့်အကျိုးစီးပွားကို ကာကွယ်ဖို့ပဲကျွန်မသိတယ်။ ကျွန်မယုံကြည်သူဖြစ်မလာခင်က အလုပ်နဲ့ ပုံမှန်ဘဝမှာလည်း တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်မကိုစိတ်ဆိုးသွားမှာကိုကြောက်တာနဲ့ သူတို့အမှားတစ်ခုခုလုပ်ထားရင်တောင်မှပဲ ကျွန်မနှုတ်ဆိတ်နေလေ့ရှိတယ်။ ယုံကြည်သူဖြစ်လာပြီးတဲ့အထိကို ကျွန်မက အဲဒီစာတန်ရဲ့အတွေးအခေါ်တွေနဲ့ပဲ နေထိုင်နေခဲ့တယ်။ ကျွန်မရဲ့တာဝန်ကိုထမ်းဆောင်ရာမှာလည်း ကိုယ်ကျိုးကိုကာကွယ်ဖို့ပဲသိခဲ့တယ်။ အဲဒါကြောင့် သမ္မာတရားကို လက်တွေ့မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ဘူး။ အစ်မချန်းကဥပမာတစ်ခုပဲ။ သူကလက်တွေ့မလုပ်ဆောင်သလို ဝေဖန်အကြံပြုတာကိုလည်း လက်မခံခဲ့ဘဲနဲ့ သူကခေါင်းဆောင်ကောင်းမဟုတ်တာကို ကျွန်မတွေ့ခဲ့ရတယ်။ ကျွန်မအနေနဲ့ ဒါကို ချပြပြီးတော့ သူ့အကြောင်းကိုတင်ပြခဲ့သင့်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မရဲ့တင်ပြချက်က ဘာမှဖြစ်မလာဘဲ တာဝန်ကနေထုတ်ပယ်ခံရမှာကိုကြောက်ခဲ့တယ်။ “အထောင်ဆုံးသံချောင်းသည် ရိုက်ထည့်ခံရ၏” တို့ “ပြဿနာနည်းလေ ပိုကောင်းလေ” တို့ကကျွန်မရဲ့ ဘဝအတွေးအခေါ်တွေဖြစ်ခဲ့တယ်။ ကျွန်မက သူရဲဘောကြောင်သူတစ်ယောက်ပဲ။ တာဝန်မယူတတ်တဲ့သူတစ်ယောက်က ဖျက်လိုဖျက်ဆီးလုပ်တာကို ကျွန်မဘာမှမပြောရဲဘဲ လက်ပိုက်ကြည့်နေခဲ့မိတယ်။ ကျွန်မအရမ်းအတ္တကြီးပြီးတော့ လိမ်ညာတတ်တဲ့သူတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ကျွန်မရဲ့တာဝန်ကိုထမ်းဆောင်ပြီးတော့ ဘုရားသခင်အိမ်တော်ရဲ့အကျိုးကို ကာကွယ်တာက ကောင်းတဲ့အလုပ်ဖြစ်ပြီးတော့ ဘုရားသခင်ရဲ့အလိုတော်နဲ့လည်းကိုက်ညီတယ်။ တစ်ယောက်ယောက်က ဘုရားသခင်အိမ်တော်ရဲ့ အလုပ်တွေကိုဖျက်လိုဖျက်ဆီးလုပ်လာတဲ့အချိန်က ဘုရားသခင်ဘက်မှာရပ်တည်ပြီးတော့ သူ့ရဲ့အကျိုးကိုကာကွယ်ရမယ့်အချိန်ပဲ။ ဘုရားသခင်က သူရွေးချယ်ထားတဲ့သူတွေအပေါ် ဒီအချက်ကို လိုအပ်တယ်။ဒါ ကျွန်မရဲ့ တာဝန် ဝတ္တရားပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မရဲ့အကျိုးစီးပွားကို ထိခိုက်မှာကြောက်လို့၊ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ပြောဆိုရမှာကိုကြောက်ခဲ့လို့ ဘုရားသခင်အိမ်တော်ရဲ့အလုပ်တွေအတွက် ရပ်တည်ဖို့သတ္တိမရှိခဲ့ဘူး။ ကျွန်မရဲ့တာဝန်နဲ့ ဝတ္တရားကို ကိုကျေပွန်အောင်မထမ်းဆောင်ခဲ့ဘူး။ ကျွန်မက ဘယ်လို ယုံကြည်သူမျိုးလဲ။ ကျွန်မက ရဲရဲဝံ့ဝံ့ပြောဆိုရမယ့်အစား စာတန်နဲ့ အပေးအယူလုပ်ပြီးတော့ နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့တယ်။ တာဝန်မယူတတ်တဲ့သူက ဘုရားသခင်အိမ်တော်ရဲ့အလုပ်တွေကိုဖျက်လိုဖျက်ဆီးလုပ်တာကို ကျွန်မခွင့်ပြုခဲ့တယ်။ ကျွန်မမရပ်တည်ရဲခဲ့ဘဲနဲ့ သတ္တိလုံးဝမရှိခဲ့ဘူး။ ဘာဂုဏ်သိက္ခာမှမရှိဘဲနေထိုင်ခဲ့တယ်။ သူကဘုရားသခင်အိမ်တော်ရဲ့အလုပ်တွေကို ဖျက်လိုဖျက်ဆီးလုပ်နေတာကို ကျွန်မအရှင်းကြီးမြင်ပေမဲ့ မျက်ကွယ်ပြုရုံတင်မကဘဲ ထွက်ပြေးဖို့ပါလုပ်ခဲ့တယ်။ အဲဒါကစာတန်ဘက်ကရပ်တည်ပြီးတော့ ဘုရားသခင်ကိုဆန့်ကျင်တာပဲမဟုတ်ဘူးလား။ အဲဒါက ဘုရားသခင်ကို ပြစ်မှားမှုကြီးတစ်ခုပဲ။ သေချာပြန်တွေးကြည့်ရင် ကျွန်မကသမ္မာတရားကို လက်တွေ့မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ဘဲနဲ့ အစ်မချန်းကိုတိုင်လိုက်လို့ ကျွန်မရဲ့တာဝန်ကိုဆုံးရှုံးရမှာကိုကြောက်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ ကျွန်မတို့ အစ်မချန်းကိုလည်းတိုင်လိုက်ရော သူချက်ချင်းပဲအထုတ်ခံလိုက်ရတယ်။ ကျွန်မရှက်မိပြီးတော့ အဲဒါကဘုရားသခင်ရဲ့အိမ်တော်မှာ ခရစ်တော်နဲ့ သမ္မာတရားက အောင်နိုင်တယ်ဆိုတာကို ကျွန်မကိုပြလိုက်တာပါပဲ။ ဘုရားသခင်အိမ်တော်ရဲ့အလုပ်တွေကို နှောင့်နှေးအောင်လုပ်ပြီးတော့ သမ္မာတရားကို လက်တွေ့မလုပ်ဆောင်တဲ့ဘယ်သူမဆို အဲဒီမှာအခြေချလို့မရဘူး။ သူတို့ နောင်တမရလို့ကတော့ တစ်ကွေ့ကွေ့မှာ ဖယ်ရှားရှင်းလင်းခံရမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက သမ္မာတရားရဲ့ အခြေခံအယူအဆတွေကိုမကြည့်ခဲ့ဘဲနဲ့ အာဏာနဲ့ အဆင့်အတန်းတွေရဲ့ ထိန်းချုပ်တာကိုခံခဲ့ရတယ်။ ဦးဆောင်တဲ့သူကို ကျွန်မရဲ့အကြီးအကဲအဖြစ်မြင်ခဲ့ပြီးတော့ သူ့ကိုစိတ်ဆိုးအောင်လုပ်ရင် ဘုရားသခင်အိမ်တော်မှာ ကျွန်မနေရာရမှာမဟုတ်ဘူးလို့ထင်ခဲ့တယ်။ ဘုရားသခင်ရဲ့အိမ်တော်က အပြင်လောကလိုပဲ မှောင်မိုက်ပြီး ဘာညီမျှမှုနဲ့ တရားမျှတမှုမှမရှိဘူးလို့ထင်ခဲ့တယ်။ ကျွန်မကဘုရားသခင်ကို ပြစ်မှားစော်ကားနေခဲ့တာပဲမဟုတ်ဘူးလား။ ဘုရားသခင်ကသာ အဲဒီလိုပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖန်တီးပြီးတော့ ကျွန်မကိုမဖော်ထုတ်ခဲ့ဘူးဆိုရင် သူ့နှုတ်ကပတ်တော်တွေရဲ့ တရားစီရင်မှု နဲ့ ပြစ်တင်ဆုံးမမှု တွေသာမရှိခဲ့ရင် စာတန်ရဲ့အတွေးအခေါ်တွေနဲ့နေထိုင်ခြင်းရဲ့ ဘယ်လိုမျိုး ဆိုးရွားတဲ့အကျိုးဆက်တွေ ဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ကျွန်မ သိမှာမဟုတ်သေးဘူး။ ဒီဟာကနေ ကျွန်မတကယ်နားလည်လိုက်တဲ့အရာတစ်ခုကတော့ ယုံကြည်သူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဘုရားသခင်ရဲ့နှုတ်ကပတ်တော်တွေနဲ့ နေထိုင်၊ သမ္မာတရားကို လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ပြီးတော့ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေကို ထိန်းသိမ်းခြင်းက ကျွန်မကို တကယ်ငြိမ်းချမ်းစေတယ်ဆိုတာပါပဲ။ အဲဒါကယုံကြည်သူတစ်ယောက်လုပ်သင့်တဲ့ ဖြောင့်မှန်တဲ့အရာတစ်ခုလည်းဖြစ်ပါတယ်။ နောက်ကျတော့ ကျွန်မတို့တစ်သင်းလုံး ကြုံတွေ့ခဲ့ရတာနဲ့ ရရှိလိုက်တာကို မိတ်သဟာယဖွဲ့ကြတယ်။ အားလုံး အနည်းနဲ့အများတော့ သင်ခန်းစာရကြတယ်။ အထူးသဖြင့် ဘုရားသခင်ရဲ့ ဖြောင့်မတ်တဲ့စိတ်သဘောထားကိုပေါ့။ တစ်ဖြည်းဖြည်းနဲ့ ကျွန်မတို့အသင်းရဲ့အလုပ်တွေလည်း ပိုပြီးမြောက်လာတယ်။

အဲဒါပြီးတော့ ကျွန်မ တာဝန်မှာ တခြားအသင်းကခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ အစ်မလုနဲ့ တစ်လကျော် ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ပြီးတဲ့နောက်မှာ သူက မာနကြီးပြီး အာဏာပြချင်တာကိုတွေ့ခဲ့ရတယ်။ သူကသူများတွေရဲ့အကြံဉာဏ်တွေကိုလည်း လက်ခံလေ့မရှိဘဲ သူ့ကြောင့်ဘုရားသခင်အိမ်တော်ရဲ့အလုပ်တွေ ဖျက်လိုဖျက်ဆီးဖြစ်ရပြီးပြီ။ ဒီတစ်ခေါက်တော့ ကျွန်မအနေနဲ့ အသင်းတော်ခေါင်းဆောင်ကို တိုင်ရမယ်ဆိုတာကိုကျွန်မသိခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်တော့ ကျွန်မက “ငါတို့အတူတွဲလုပ်တာမကြာသေးတော့ သူ့အကြောင်းကို ငါသေချာမသိသေးဘူး။ ငါမှားနေရင်ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ သေချာလေ့လာကြည့်ပြီးလို့ သူ့မှာပြဿနာကြီးကြီးမားမားမရှိဘူးဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ခေါင်းဆောင်နဲ့ သူများတွေက ငါ့ကိုဘယ်လိုထင်ကြမလဲ။ ငါက ကြေးများတယ်လို့ထင်သွားမလား။ အစ်မလုပြန်သိရင်ရော ငါ့ကိုဘယ်လိုထင်မလဲ။ ထားပါတော့။ ငါဘာမှမပြောသင့်ဘူး” လို့တွေးမိပြန်တယ်။ အဲဒီကိစ္စကိုမေ့ပစ်လိုက်တော့မလို့လုပ်တုန်းမှာပဲ ကျွန်မတော်တော်လေး လိပ်ပြာမလုံဖြစ်မိတယ်။ အရင်ကလည်း ကျွန်မ အစ်မချန်းကို အချိန်မီမတိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် ဧဝံဂေလိအလုပ်တွေ အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ခဲ့ရတာကို သွားသတိရတယ်။ အဲဒါကြောင့် ကျွန်မအရမ်းနောင်တရခဲ့ရတယ်။ ကျွန်မတွေးမိတယ်။ “အတ္တကြီးပြီးတော့ ဆိုးယုတ်တဲ့ပုံစံနဲ့ ငါဆက်နေလို့မဖြစ်ဘူး။ ဒီတစ်ခေါက်တော့ ငါနောင်တရလို့မဖြစ်ဘူး” လို့။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ ဘုရားသခင်ရဲ့နှုတ်ကပတ်တော်တွေထဲက စာပိုဒ်တစ်ပိုဒ် ကျွန်မစိတ်ထဲပေါ်လာတယ်။ “သင်တို့၏ တာဝန်ကို ဖြည့်ဆည်းနေသည့် သင်တို့ အသီးသီးအတွက်၊ သမ္မာတရားကို သင် မည်သို့ နက်နက်နဲနဲ နားလည်ပါစေ၊ သမ္မာတရား လက်တွေ့အရှိတရားထဲသို့ သင်တို့ ဝင်ရောက်လိုလျှင်၊ လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ဖို့ အရိုးရှင်းဆုံးသော နည်းလမ်းမှာ သင်တို့ လုပ်ဆောင်သမျှတိုင်းတွင် ဘုရားသခင့် အိမ်တော်၏ အကျိုးများကို တွေးဖို့ရန်နှင့် သင်၏ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော စိတ်ဆန္ဒများ၊ သင်၏ တစ်ဦးချင်း အကြံ၊ ကြံရွယ်ချက်များ၊ ဂုဏ်ဒြပ်နှင့် အဆင့်အတန်းတို့ကို လက်လွှတ်ဖို့ ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင့် အိမ်တော်၏ အကျိုးများကို ဦးစားပေးလော့- ဤသည်မှာ သင် အနည်းဆုံး လုပ်ဆောင်သင့်သည့် အရာဖြစ်၏။ မိမိ၏ တာဝန်ကို ဆောင်ရွက်နေသည့် လူတစ်ဦးသည် ဤမျှလောက်ပင် မလုပ်ဆောင်နိုင်လျှင်၊ မိမိ၏ တာဝန်ကို လုပ်ဆောင်နေပါသည်ဟု ၎င်းကို အဘယ်သို့ ပြောနိုင်မည်နည်း။ ဤသည်မှာ လူတစ်ဦး၏ တာဝန်ကို လုပ်ဆောင်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ ဘုရားသခင့် အိမ်တော်၏ အကျိုးများကို သင် ပထမဦးဆုံး စဉ်းစားသင့်သည်၊ ဘုရားသခင်၏ ကိုယ်ပိုင်အကျိုးများ နှင့် သူ၏ အမှုတော်တို့ကို စဉ်းစားသင့်ပြီး၊ ဤအရာများကို ဦးစွာပထမ ထည့်သွင်းစဉ်းစားသင့်၏။ ထို့နောက်တွင်မှ၊ သင့်အဆင့်အတန်း၏ တည်ငြိမ်မှု သို့မဟုတ် အခြားသူများက သင့်ကို မည်သို့ မြင်သည်တို့နှင့်ပတ်သက်၍ သင် စဉ်းစားနိုင်သည်။” (ခရစ်တော်၏ပြောဆိုချက် မှတ်တမ်းများ စာအုပ်ထဲရှိ “သင်၏စစ်မှန်သော စိတ်နှလုံးကို ဘုရားသခင်ထံ ပေးပြီး သမ္မာတရားကို သင် ရရှိနိုင်သည်”) ဘုရားသခင်ရဲ့နှုတ်ကပတ်တော်တွေက ကျွန်မလက်တွေ့လုပ်ဆောင်ရမယ့်လမ်းကြောင်းကိုပြလိုက်တယ်။ အဲဒါကတော့ ကိုယ်ကျိုးအတွက် မစဉ်းစားဘဲ ဘုရားသခင်အိမ်တော်ရဲ့အကျိုးကိုရှေ့တန်းတင်ရမယ်ဆိုတာပါပဲ။ သူများတွေဘယ်လိုထင်မလဲဆိုတာကို ဂရုစိုက်မနေဘဲ ဘုရားသခင်အိမ်တော်ရဲ့အလုပ်တွေအတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်မယ့်ဟာကိုပဲလုပ်သင့်တယ်။ ကျွန်မတို့သိတာမကြာသေးဘဲနဲ့ သူ့အကြောင်းကိုလည်းသေချာမသိသေးဘူး ဒါပေမဲ့ သူ့အပြုအမူတွေက ဘုရားသခင်အိမ်တော်ရဲ့ အလုပ်တွေအပေါ် အနှောင့်အယှက်ဖြစ်တာကို ကျွန်မတွေ့ခဲ့ရပြီးပြီ။ ကျွန်မတွေ့ရတာကို ပြောပြပြီး ကျွန်မရဲ့စိတ်ဓာတ်ကိုပြင်ဆင်ပြီးတော့ တာဝန်နဲ့ ဝတ္တရားကိုကျေပွန်အောင်ထမ်းဆောင်သင့်တယ်ဆိုတာကို ကျွန်မသိခဲ့တယ်။ နောက်ကျတော့ အစ်မလုရဲ့ပြဿနာတွေကို ခေါင်းဆောင်နဲ့တိုင်ခဲ့ပြီးတော့ အဲဒါကိုစုံစမ်းပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူ့ကိုစည်းမျဥ်းစည်းကမ်းတွေနဲ့အညီ ထုတ်ပယ်ခဲ့တယ်။ အဲဒီအကြောင်းကိုကြားရတော့ ကျွန်မစိတ်လုံခြုံပြီးတော့ ပေါ့ပါးသွားတယ်။ ဘုရားသခင်အိမ်တော်ရဲ့အကျိုးကို ထိန်းသိမ်းလိုက်နိုင်တယ်လို့ခံစားရတယ်။ တစ်ခုတည်းသော အဓိပ္ပါယ်ရှိတဲ့နေထိုင်နည်းက ဘုရားသခင်ရဲ့နှုတ်ကပတ်တော်တွေအတိုင်း နေထိုင်တာပဲဆိုတာကိုလည်း ကျွန်မတကယ်တွေ့ကြုံလိုက်ရတယ်။

အရှေ့သို့- ၅၅။ ကျေးကျွန်ဘဝ၏ အချုပ်အနှောင်များမှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ခြင်း

နောက်တစ်ခုသို့- ၅၇။ တိုင်ရမလား မတိုင်ရဘူးလား

ဘုရားသခင်၌ မည်သည့်ယုံကြည်မှုမျိုးသည် သူ၏ ချီးမွမ်းခြင်းကို ခံရနိုင်သည်ကို သင်သိပါသလား။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်၌ စစ်မှန်သော ယုံကြည်ခြင်းကို မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သနည်း။ အဖြေများကို ရရှိဖို့ ကျွန်ုပ်တို့ကို ဆက်သွယ်ရန် အားမနာပါနှင့်။
Messenger မှတဆင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဆက်သွယ်လိုက်ပါ။
Viber မှတဆင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဆက်သွယ်လိုက်ပါ။

သက်ဆိုင်သည့် အကြောင်းအရာ

၂၁။ လူတွေကို ဘယ်လို မှန်ကန်စွာ ဆက်ဆံရမယ်ဆိုတာ ကျွန်မ သိခဲ့ရပြီ

ပြင်သစ်၊ ရှီးယွမ်လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်နှစ်လောက်တုန်းက ကျွန်မ အသင်းတော်မှာ ခေါင်းဆောင်လုပ်နေတာ။ အဲဒီအသင်းတော်မှာ အစွမ်းအစကောင်းတဲ့ ချန်မျိုးရိုး...

၆၇။ လူသား၏ ပုံစံအတိုင်း အနည်းငယ် အသက်ရှင်နေထိုင်ခြင်းသည် ဧကန်အမှန် အလွန်ကောင်း၏

ကနေဒါနိုင်ငံ၊ ထားရှီအနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင် ပြောသည်မှာ- “သူ၏ အနှစ်ခြောက်ထောင် စီမံခန့်ခွဲမှု အစီအစဉ် အဆုံးမသတ်မီ- လူ အတန်းအစား အသီးသီး၏...

၇၅။ ကျွန်မ ကြုံခဲ့ရသော စမ်းသပ်မှု

တရုတ်နိုင်ငံ ကျိလင် စီရင်စု၊ ကျုံးရှင်းအနန္တတန်ခိုးရှိသော ဘုရားသခင် ပြောသည်မှာ- “ငါ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များသည် ကမ်းခြေများရှိ သဲလုံးများထက်...

၁၁။ အသက်တာတွင် ဘုရားသခင်၏ အချုပ်အခြာအာဏာကို သိခြင်း

အမေရိကန်နိုင်ငံ၊ ရှင့်ရှင်းအနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင် ပြောသည်မှာ- “ဘုရားသခင်၏ သြဇာအာဏာ၊ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုး၊ ဘုရားသခင်၏ ပင်ကိုလက္ခဏာနှင့်...

နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိ၌ ပေါ်လာ၏ တရားစီရင်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ အိမ်တော်မှ စတင်သည် နောက်ဆုံးသောကာလခရစ်တော်၊ အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင်ထံမှ စံနမူနာ နှုတ်ကပတ်တော်များ ဘုရားသခင်၏ နေ့စဉ် နှုတ်ကပတ်တော်များ အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော် လက်ရွေးစင်များ သိုးသငယ်နောက်လိုက်ပြီး သီချင်းအသစ်များကိုသီဆိုပါ နောက်ဆုံးသော ကာလ ခရစ်တော်၏ ပေါ်ထွန်းခြင်းနှင့် အမှုတော် သမ္မာတရားကို လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ခြင်း၏ အခြေခံမူ ၁၇၀ ဘုရားသခင်၏သိုးတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အသံတော်ကို ကြားကြ၏ ယုံကြည်သူအသစ်အတွက် အခြေခံလိုအပ်ချက်များ ဘုရားသခင်၏ အသံကို နားထောင်လော့ ဘုရားသခင်၏ ပေါ်လာခြင်းကို ရှုမြင်ကြလော့ နိုင်ငံတော် ဧဝံဂေလိတရားတော် ဖြန့်ဝေခြင်းအတွက် လမ်းညွှန်ချက်များ နိုင်ငံတော်၏ ဧဝံဂေလိတရားအကြောင်း စံနမူနာ အမေးအဖြေများ လက်ရွေးစင်များ ခရစ်တော်၏ တရားစီရင်ခြင်း ပလ္လင်တော်ရှေ့ အတွေ့အကြုံများအကြောင်း သက်သေခံချက်များ အောင်မြင်သောသူများ၏ သက်သေခံချက်များ အနန္တတန်ခိုးရှင်ဘုရားသခင်ထံ ကျွန်ုပ်ပြန်လှည့်ခဲ့ပုံ

ဆက်တင်

  • စာတို
  • နောက်ခံအပြင်အဆင်များ

တပြေးညီ အရောင်များ

နောက်ခံအပြင်အဆင်များ

စာလုံးပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

စာကြောင်း အကွာအဝေး

စာကြောင်း အကွာအဝေး

စာမျက်နှာအနံ

မာတိကာ

ရှာဖွေမည်

  • ဤစာကို ရှာမည်
  • ဤစာအုပ်ကို ရှာမည်