ကျွန်မရဲ့ အယောင်ဆောင်မှုကို ခွာချလိုက်ရတာ သိပ်နေလို့ကောင်းတာပဲ

အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင် ပြောသည်မှာ- “လူ၏အသက်တာ တစ်ခုလုံးသည် စာတန်၏ အုပ်စိုးမှုအောက်တွင် အသက်ရှင်ကာ မိမိဘာသာ စာတန်၏ စွမ်းအားမှ မိမိတို့ကိုယ်ကိုယ် လွတ်မြောက်စေနိုင်သည့် လူ တစ်ဦးမျှမရှိပေ။ အားလုံးသည် အဓိပ္ပာယ် သို့မဟုတ် တန်ဖိုးအနည်းငယ်မျှ မရှိဘဲ၊ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးခြင်းနှင့် အနှစ်မဲ့ခြင်းထဲတွင်၊ ညစ်ညူးသော လောကတစ်ခု၌ အသက်ရှင်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဇာတိပကတိအတွက်၊ တပ်မက်ခြင်းအတွက်နှင့် စာတန်အတွက် ထိုသို့သော ပူပင်ကြောင့်ကြမဲ့သည့် ဘဝများကို အသက်ရှင်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ တည်ရှိမှုတွင် တန်ဖိုးအနည်းငယ်မျှ မရှိ။...လူသည် သန့်ရှင်းစေခြင်းမခံရပါက၊ သူသည် ညစ်ညူးခြင်း ရှိပေသည်။ သူသည် ဘုရားသခင်အားဖြင့် ကွယ်ကာခံရကာ စောင့်ရှောက်ခံရခြင်း မရှိပါက၊ သူသည် စာတန်၏အကျဉ်းသားတစ်ဦး ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသည် ပြစ်တင်ဆုံးမခြင်းနှင့် တရားစီရင်ခြင်းတို့ မခံရပါက စာတန်၏ မှောင်မိုက်စွမ်းအား၏ ဖိနှိပ်မှုကို လွတ်မြောက်ခြင်းငှာ နည်းလမ်း ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ သင်ထုတ်ပြသသော ဖောက်ပြန်ပျက်စီးသည့် စိတ်သဘောထားနှင့် သင် အသက်ရှင်နေထိုင်သည့် မနာခံသော အပြုအမူတို့သည် စာတန်၏ အုပ်စိုးမှုအောက်တွင် သင် အသက်ရှင်နေဆဲ ဖြစ်သည်ကို သက်သေပြရန် လုံလောက်ပေသည်။ သင့်စိတ်နှင့် အတွေးများသည် သန့်ရှင်းစေခြင်းခံရသေးသကဲ့သို့၊ သင်၏ စိတ်သဘောထားသည် တရားစီရင်ခြင်းနှင့် ပြစ်တင်ဆုံးမခြင်း မခံရသေးပါက၊ သင်၏ ဖြစ်တည်မှု တစ်ခုလုံးသည် စာတန်၏ အုပ်စိုးမှုဖြင့် ထိန်းချုပ်ခံရဆဲ ဖြစ်သည်၊ သင့်စိတ်သည် စာတန်၏ ထိန်းချုပ်ခြင်းခံရသည်၊ သင့်အတွေးများသည် စာတန်၏ ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်ခြင်းခံရပြီး၊ သင့်ဖြစ်တည်မှု တစ်ခုလုံးသည် စာတန်၏ လက်များဖြင့် ထိန်းချုပ်ခံရပေသည်။...သင်သည် ဇာတိပကတိ၏ ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် ဇာတိပကတိ၏ သာယာမှုများကို လိုက်စားပါက၊ သင်သည် သန့်ရှင်းခြင်း လုံးဝ ခံရလိမ့်မည်မဟုတ်သကဲ့သို့၊ သင် အသက်ရှင်နေထိုင်သည့်အရာမှာ စာတန်ဖြစ်ပြီး၊ ဇာတိပကတိ ဖြစ်သည့်အတွက်၊ အဆုံးတွင် သင်သည် စာတန်ထံသို့ ပြန်သွားရလိမ့်မည်။ ယနေ့လက်ရှိအခြေအနေတွင် များစွာသော လူတို့သည် အသက်ကို မလိုက်စားကြပေ၊ ယင်းမှာ ၎င်းတို့သည် သန့်ရှင်းစေခြင်းခံရခြင်းအကြောင်း သို့မဟုတ် သာ၍ နက်ရှိုင်းသော အသက်တာ အတွေ့အကြုံထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း အကြောင်းကို ဂရုမစိုက်ကြဟု ဆိုလိုပေသည်။ ထိုသို့ဖြစ်လျက်၊ ၎င်းတို့သည် မည်သို့ စုံလင်စေခြင်းခံရနိုင်မည်နည်း။ အသက်ကို မလိုက်စားသော သူတို့သည် စုံလင်စေခြင်းခံရရန် အခွင့်အရေးမရှိသကဲ့သို့၊ ဘုရားသခင်နှင့်ဆိုင်သည့် အသိပညာကို မလိုက်စားသောသူများ၊ ၎င်းတို့၏ စိတ်သဘောထား၌ ပြောင်းလဲမှုများကို မလိုက်စားသော သူတို့သည် စာတန်၏ မှောင်မိုက်သော စွမ်းအားကို လွတ်မြောက်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။” (နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိ၌ ပေါ်လာ၏ စာအုပ်ထဲရှိ “ပေတရု၏ အတွေ့အကြုံများ- ပြစ်တင်ဆုံးမခြင်းနှင့် တရားစီရင်ခြင်းတို့နှင့်သက်ဆိုင်သည့် သူ၏အသိပညာ”) လူတစ်ယောက်က ဆိုးယုတ်တဲ့ စိတ်သဘောထားနဲ့ အသက်ရှင်ပြီး ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်ရဲ့ တရားစီရင်ခြင်းကို မတွေ့ကြုံဘူးဆိုရင် သူတို့ဟာ စာတန်ရဲ့ ဖျက်ဆီးမှုကနေ မလွတ်မြောက်နိုင်ဘဲ နာကျင်မှုနဲ့ပဲ အသက်ရှင်ရမယ်လို့ ဘုရားသခင်ရဲ့ နှုတ်ကပတ်တော်တွေမှာ ထုတ်ဖော်ပြပါတယ်။

၂၀၁၈ စက်တင်ဘာလမှာ ကျွန်မ အသင်းတော်ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အဖြစ် ရွေးချယ်ခံခဲ့ရတယ်။ အဲဒီအချိန်တုန်းက ကျွန်မ တော်တော်ပျော်တယ်။ ဒီလိုဖြစ်လာတာဟာ ကျွန်မက ညီအစ်ကို မောင်နှမအများစုထက်ပိုတော်လို့ဖြစ်ပြီး သမ္မာတရားကို ကျွန်မ လိုက်စားပြီး ကိုယ့်တာဝန်တွေကို ထမ်းဆောင်ရမယ်လို့ ခံစားခဲ့ရတယ်။ ကျွန်မရဲ့ ခေါင်းဆောင်မှုက သရုပ်ပြသက်သက်ပဲလို့ လူတွေကို မထင်စေချင်ဘူး။ တစ်နေ့မှာ အဖွဲ့လိုက် အစည်းအဝေးတစ်ခု ကျွန်မ တက်ခဲ့တယ်။ အလုပ်အကြောင်း ဆွေးနွေးကြတဲ့အခါမှာ ညီအစ်ကို မောင်နှမတချို့က အထူးပြု ကျွမ်းကျင်မှုတွေအကြောင်း ပြောကြတယ်။ ကျွန်မနည်းနည်း ပြာသွားတယ်။ အဲဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကျွန်မ သိတာ မရှိသလောက်ပဲလေ။ သူတို့က ကျွန်မကို မေးခွန်းတွေမေးကြပြီး ကျွန်မက မဖြေနိုင်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ကျွန်မကို အထင်သေးကြပြီး ကျွန်မက နားမလည်ဘူးဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဦးဆောင်နိုင်မှာလဲဆိုပြီး တွေးကြမှာလား ပေါ့။ ကျွန်မ ဘာမှ မပြောဘဲ နေလိုက်လို့ရမယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါဆိုရင် ကျွန်မက အသုံးမကျတဲ့ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် ဖြစ်မသွားဘူးလား။ ကျွန်မ ဘာလုပ်နိုင်မလဲ။ ကျွန်မ မျောက် မီးခဲကိုင်မိသလိုဖြစ်ပြီး အရမ်း စိုးရိမ်နေခဲ့တယ်။ အားလုံးက ပြောနေကြတာတွေကို ကျွန်မ နားမလည်ခဲ့ဘူး။ သူတို့ ပြောနေကြတာတွေ ပြီးခါနီးလောက်မှာ ကျွန်မက “တခြား မေးခွန်းမရှိတော့ဘူးဆိုရင် အစည်းအဝေးကို ဒီမှာ အဆုံးသတ်လိုက်ရအောင်” ဆိုပြီး အမြန်ပြောလိုက်တယ်။ ကျွန်မ အစည်းအဝေးကနေ ထွက်မသွားခင်အထိ စိတ်အေးအေး မနေနိုင်ခဲ့ဘူး။ ကျွန်မ စဉ်းစားမိတယ်။ “ဒီအုပ်စုက ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဗဟုသုတတွေ အများကြီးလိုတယ်။ ငါက အဲဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘာမှမသိဘူး။ ဒီတော့ အစည်းအဝေးတွေ အများကြီး မသွားတာ အကောင်းဆုံးဖြစ်လိမ့်မယ်။ သူများတွေက ငါ ပညာရပ်ဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာတွေကို သိပ်မသိဘူးဆိုတာ သိသွားကြရင် ငါ့ကို သေချာပေါက် အထင်သေးကြမှာပဲ။ အဲဒီလိုဆိုရင် ဘယ်သူက ငါ့ကို အလေးထားတော့မှာလဲ။” ပေါ့။

နောက် သုံးလေးပတ်အတွင်းမှာ ကျွန်မ တခြားအုပ်စုတွေကို နေ့တိုင်း သွားတွေ့ခဲ့ပြီး သူတို့ပြဿနာတွေနဲ့ အခက်အခဲတွေကို ကူညီ ဖြေရှင်းပေးခဲ့တယ်။ ကျွန်မတို့ရဲ့ အသင်းတော်အသက်တာက တိုးတက်လာခဲ့တယ်။ လူတိုင်းက ကျွန်မကို ပံ့ပိုးကြပြီး အဲဒီအုပ်စုတွေနဲ့ ကျွန်မ တကယ်ကို တွေ့ချင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အထူးပြု ဗဟုသုတတွေ လိုတဲ့ အုပ်စုအကြောင်းစဉ်းစားရင် ကျွန်မ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မိတယ်။ သူတို့ပြောနေကြတာတွေကို ကျွန်မ မသိမှာကြောက်တာကြောင့် ကျွန်မ ဆင်ခြေတွေပေးပြီး သိပ်မသွားခဲ့ဘူး။ တစ်ညမှာတော့ ကျွန်မနဲ့အတူအလုပ်လုပ်တဲ့ အစ်မတစ်ယောက်က အဲဒီအုပ်စုက ပြဿနာတချို့ရှိနေတယ် ဆိုပြီး ပြောတယ်။ အဲဒါနဲ့ သူက အစည်းအဝေးတစ်ခုဆီကို သွားဖို့ ကျွန်မကို ပြောတယ်။ ကျွန်မ သိပ်စိတ်မပါဘဲ သဘောတူခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ စိတ်ပူနေမိတယ်။ “ငါက ပြဿနာကို မဖြေရှင်းနိုင်ရင် တခြားလူတွေက ငါ့ကို အရည်အချင်းမရှိတဲ့ ခေါင်းဆောင်လို့ ပြောကြမှာလား” ဆိုပြီး စဉ်းစားမိတယ်။ ကျွန်မ ဒုက္ခရောက်နေခဲ့တယ်။ နောက်နေ့ကျတော့ ဘုရားသခင်ရဲ့ နှုတ်ကပတ်တော်တွေအပေါ် ကျွန်မတို့ မိတ်သဟာယဖွဲ့ပြီးတဲ့နောက်မှာ ကျွန်မက သူများတွေက ပညာရပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဗဟုသုတတွေ မေးကြပြီး ကျွန်မ မဖြေနိုင်ရင် တုံးအသလို ပုံစံဖြစ်နေမှာကို ကြောက်မိတယ်။ အဲဒါနဲ့ ကျွန်မ အချိန်ဆွဲထားဖို့အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အားတင်းပြီး စကားတွေ ဆက်ပြောနေခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ စိတ်မသက်မသာဖြစ်နေတယ်။ ကျွန်မက “ဖြေရှင်းဖို့ လိုတဲ့ တခြားဘာ ပြဿနာတွေရှိသေးလဲ” ဆိုပြီး သူတို့ကို မေးလိုက်တယ်။ အုပ်စုခေါင်းဆောင်က သူတို့ရဲ့ ပြဿနာတွေနဲ့ ဖြေရှင်းချက်တွေကို ပြောတယ်။ သူက ပညာရပ်ဆိုင်ရာ အသုံးအနှုန်းတချို့ စပြောတဲ့အချိန်မှာ ကျွန်မ ခေါင်းရှုပ်သွားတယ်။ ပြဿနာတွေက လုံးဝ ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီလား မပြီးသေးဘူးလားဆိုတာ ကျွန်မ မသေချာခဲ့ဘူး။ ဖြေရှင်းချက်ကို သူတို့ ရှာမတွေ့ရင် သူတို့ရဲ့ တိုးတက်မှုကို ထိခိုက်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက အသေးစိတ် မေးခွန်းတွေမေးရင် သူတို့က ကျွန်မရဲ့ အမြင်ကို သေချာပေါက်သိချင်ကြမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက ဘာမှ နားမလည်ဘူး။ ရှက်စရာဖြစ်နေမှာ။ တော်တော် စဉ်းစားပြီးတော့ ကျွန်မ ဘာမှ မပြောခဲ့ဘူး။ နောက်တော့ အစ်မတစ်ယောက်က ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ပြဿနာတချို့နဲ့ပတ်သက်တဲ့၊ သူတွေ့ကြုံနေရတဲ့ အခက်အခဲ တချို့ကို ပြောတယ်။ ကျွန်မ ပိုပြီးတော့တောင် ခေါင်းရှုပ်သွားတယ်။ သူပြောတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲဆိုတာကို ကျွန်မ မမေးရဲခဲ့ဘူး။ ကျွန်မက သူ့ပြဿနာကို မဖြေရှင်းနိုင်ရင် ကျွန်မက ခေါင်းဆောင်ကောင်းတစ်ယောက်မဟုတ်ဘူးလို့ သူထင်မှာကို ကျွန်မ ကြောက်နေခဲ့တယ်။ ကျွန်မ နည်းနည်းလောက် စကားပြောပြီးတော့ “ကျွန်မ ဒီ ပြဿနာကို နောက်မှ စူးစမ်းကြည့်မယ်” လို့ ပြောပြီး ပြဿနာကို ရှောင်လိုက်တယ်။ အဲဒီ အစည်းအဝေးမှာ ဘာကိုမှ မဖြေရှင်းလိုက်ရဘူး။ ကျွန်မက ကိုယ့်တာဝန်မှာ ဖြစ်သလိုလုပ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီ အုပ်စုက ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေက အောင်မြင်မှု သိပ်မရှိသေးဘူးဆိုတာကိုလည်း ကျွန်မသိခဲ့တယ်။ သူတို့ရဲ့အလုပ်က သိပ်မတိုးတက်ဘူး။ အဲဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကျွန်မလည်း စိတ်ညစ်နေခဲ့ရတယ်။ သူတို့က ကျွန်မက ဒီအလုပ်ကို နားမလည်ဘူးလို့ပြောပြီး ကျွန်မကို အထင်သေးကြမှာကို ကြောက်မိခဲ့တယ်။ အစည်းအဝေးတိုင်းမှာ ကျွန်မ ဖြစ်သလိုပဲ လုပ်ခဲ့တယ်။ အလုပ်အခြေအနေကို ကျွန်မ ဘယ်တော့မှ အမှန်တကယ် သဘောမပေါက်ခဲ့ဘဲ ဘယ် တကယ့်ပြဿနာကိုမှ မဖြေရှင်းခဲ့ဘူး။ တကယ့်အလုပ် ဘာတစ်ခုမှ မလုပ်ခဲ့ဘူး။ ကျွန်မက ဘုရားသခင်ကို လှည့်စားပြီး ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေကို အရူးလုပ်နေတာမဟုတ်ဘူးလား။ ကျွန်မ စိတ်မသက်မသာ ခံစားရပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်ခဲ့တယ်။ ကျွန်မ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဆင်ခြင်သုံးသပ်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သိအောင် ကြိုးစားလာအောင် ကူညီဖို့ ဘုရားသခင်ဆီကို ဆုတောင်းခဲ့တယ်။

တစ်ရက်ကျတော့ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်တဲ့အချိန်အတွင်းမှာ ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော် တစ်ပိုဒ်ကို ကျွန်မ ဖတ်တယ်။ “ဖောက်ပြန်ပျက်စီးသော လူသားအားလုံး ဤ ပြဿနာကို ထုတ်ဖော်ပြသည်- ၎င်းတို့သည် ဂုဏ်အဆင့်အတန်းမရှိသော သာမန် ညီအစ်ကိုမောင်နှမများ ဖြစ်ကြသည့်အခါတွင်၊ ၎င်းတို့သည် မည်သူနှင့်မဆို ဆက်ဆံသည့်အခါ သို့မဟုတ် စကားပြောသည့်အခါ၊ မာနကြီးခြင်း မရှိသလို စကားပြောသည့်အခါတွင် ပုံစံ သို့မဟုတ် လေသံတစ်မျိုးဖြင့် ပြောဆိုခြင်း မပြုပေ။ ၎င်းတို့သည် သာမန်၊ ပုံမှန်သာ ဖြစ်ပြီး သူတို့ကိုယ်သူတို့ ပြရုပ်တင်ရန် မလိုပေ။ ၎င်းတို့သည် မည်သည့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိအားကိုမျှ မခံစားရဘဲ ပွင့်လင်းစွာနှင့် လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ မိတ်သဟာယပြုနိုင်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဖော်ရွေပြီး ဆက်ဆံရလွယ်ကူသည်။ ၎င်းတို့သည် အလွန်ကောင်းသော လူများဖြစ်သည်ဟု အခြားလူတို့ ခံစားရသည်။ သို့ရာတွင် ၎င်းတို့သည် ဂုဏ်အဆင့်အတန်း ရရှိသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ မာနကြီးလာပြီး မည်သူကမျှ ၎င်းတို့အတွက် မကောင်းလောက်တော့ပေ။ ၎င်းတို့ကို လေးစားသင့်သည်ဟု ၎င်းတို့က ထင်မြင်ကြသည်။ ၎င်းတို့နှင့် သာမန်လူတို့သည် အမျိုးအစားမတူဟု ထင်မြင်ကြသည်- ပြီးလျှင် အခြားလူတို့နှင့် ပွင့်လင်းစွာ မိတ်သဟာယဖွဲ့ခြင်း မရှိတော့ပေ။ ၎င်းတို့သည် အဘယ်ကြောင့် ပွင့်လင်းစွာ မိတ်သဟာယမဖွဲ့တော့သနည်း။ ၎င်းတို့သည် ယခုအခါတွင် ဂုဏ်အဆင့်အတန်းရှိပြီး ခေါင်းဆောင်များဖြစ်သည်ဟု ထင်မြင်ကြသည်။ ခေါင်းဆောင်တို့သည် ရုပ်သွင်တစ်မျိုးရှိရမည်၊ သာမန်လူတို့ထက် အနည်းငယ် ပိုမြင့်ရမည်၊ ပြီးလျှင် ဝိညာဉ်ရင့်ကျက်မှု ပိုရှိပြီး ပို၍ တာဝန်ယူနိုင်ရမည်ဟု ၎င်းတို့ ထင်မြင်ကြသည်။ သာမန်လူတို့နှင့် ယှဉ်လျှင် ခေါင်းဆောင်တို့သည် ပို၍ စိတ်ရှည်ရမည်၊ ပို၍ဒုက္ခခံပြီး အသုံးတော်ခံနိုင်ရမည်၊ မည်သည့်သွေးဆောင်မှုကိုမဆို တောင့်ခံနိုင်ရမည်ဟု ၎င်းတို့က ယုံကြည်ကြသည်။ ခေါင်းဆောင်တို့သည် ၎င်းတို့၏ မိသားစုဝင်များ မည်မျှ သေဆုံးသည်ဖြစ်စေ မငိုနိုင်ကြ၊ ငိုရမည် ဆိုလျှင်၊ ၎င်းတို့တွင်ရှိသော ချို့ယွင်းချက်များ၊ အပြစ်အနာအဆာများ သို့မဟုတ် အားနည်းချက်များကို မည်သူမျှ မမြင်နိုင်ရန် အိပ်ရာခင်းများထဲသို့ ငိုရမည် ဟူ၍ပင် ထင်မြင်ကြသည်။ ခေါင်းဆောင်တို့သည် အပျက်သဘောဆောင်လာလျှင် မည်သူ့ကိုမျှ သိခွင့်မပေးရ၊ ယင်းအစား ထိုသို့သောအရာများအားလုံးကို ဖုန်းကွယ်ထားရမည် ဟူ၍ပင် ထင်မြင်ကြသည်။ ဤသည်မှာ ဂုဏ်အဆင့်အတန်းရှိသူတစ်ယောက် လုပ်ဆောင်သင့်သည့်ပုံစံဟု ၎င်းတို့ ယုံကြည်ကြသည်။” (ခရစ်တော်၏ပြောဆိုချက် မှတ်တမ်းများ စာအုပ်ထဲရှိ “ဖောက်ပြန်ပျက်စီးသော စိတ်သဘောထားများကို ဖြေရှင်းရန် တိကျသည့် လက်တွေ့လုပ်ဆောင်မှုလမ်းကြောင်းတစ်ခု ရှိရမည်”) ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်တွေက ကျွန်မရဲ့ တကယ့်အခြေအနေကို ထုတ်ဖော်ပြတယ်။ ကျွန်မ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် မဖြစ်ခင်တုန်းက တစ်ခုခုကို နားမလည်ရင် တစ်ယောက်ယောက်ကို မေးတယ်။ ကျွန်မမှာ ပြဿနာတွေ၊ အခက်အခဲတွေရှိရင် သူများတွေနဲ့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မိတ်သဟာယဖွဲ့တယ်။ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ကျွန်မက သူများတွေထက် သာသင့်တယ်လို့ ခံစားခဲ့ရတယ်။ ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေက ကျွန်မကို ရွေးချယ်တင်မြှောက်ခဲ့တာဆိုတော့ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အဖြစ် ကျွန်မ ပြုမူသင့်တယ်လို့ ခံစားရတယ်။ သူတို့ထက်သာဖို့ ကျွန်မ လိုအပ်ခဲ့တယ်။ အရာရာတိုင်းကို နားလည်ပြီး ဖြေရှင်းနိုင်ဖို့ လုပ်ခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် အုပ်စုလိုက် အစည်းအဝေးတွေကို ကျွန်မ သွားတော့ ကျွန်မ ပုံစံတစ်မျိုးနဲ့ ပြုမူခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ နားမလည်တဲ့ အရာတချို့ရှိနေတာကြောင့် သူများတွေက ကျွန်မကို အထင်သေးမှာ ကြောက်နေခဲ့တယ်။ ကျွန်မ စပြီးတော့ အတုအယောင်လုပ်ပြီး ဟန်ဆောင်နေခဲ့တယ်။ ကိုယ့်တာဝန်ကို ရှောင်ခဲ့တယ်။ ကျွန်မရဲ့ အရည်အချင်းကို ပြနိုင်တဲ့ အလွယ်ဆုံး အလုပ်တွေရှိတဲ့ အုပ်စုတွေဆီကို သွားခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ခက်ခဲတဲ့ အလုပ်တွေကို ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ ဒါမှမဟုတ် ကျွန်မ နားမလည်တဲ့ အပိုင်းတွေရှိနေတဲ့ အုပ်စုတွေကို ရှောင်ခဲ့တယ်။ ကျွန်မ လုပ်တာ သိပ်မကောင်းရင် မျက်နှာမပျက်ရအောင်ပေါ့။ ကျွန်မ သွားခဲ့ရင်တောင်မှပဲ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့အကြောင်းအရာတွေကို ပြောပြီး ဖြစ်သလိုပဲ လုပ်ခဲ့တယ်။ အဲဒီ အုပ်စုတွေမှာ တကယ့်ပြဿနာတွေကို ကျွန်မ ရင်မဆိုင်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ကျွန်မရဲ့ မာန်မာနအပေါ်၊ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ခြင်းအပေါ်ကို ကျွန်မ စိတ်အရမ်းထည့်ထားခဲ့တယ်။ ခေါင်းဆောင်တွေဟာ အလုပ်တာဝန်တစ်ခုစီမှာ ထဲထဲဝင်ဝင် စူးစမ်းလေ့လာဖို့၊ သမ္မာတရားနဲ့ ပြောဆိုလုပ်ကိုင်ပြီး ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေ ကြုံတွေ့ရတဲ့ ပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းဖို့ ဘုရားသခင်ရဲ့ အိမ်တော်က အလိုရှိပါတယ်။ ဒါဟာ သမ္မာတရားနဲ့ စည်းမျဉ်းတွေနဲ့အညီ သူတို့ရဲ့တာဝန်တွေကို ထမ်းဆောင်နိုင်ဖို့အတွက်ပါ။ ဒါဟာ တကယ့်အလုပ်ကိုလုပ်ပြီး ဘုရားသခင်ရဲ့အလိုတော်ကို ဂရုစိုက်တယ်လို့ အဓိပ္ပာယ်ရပါတယ်။ အဲဒီ အုပ်စုက ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေက အခက်အခဲတွေ ရင်ဆိုင်နေရတယ်ဆိုတာ ကျွန်မ သိပေမဲ့ သူ့တို့ရဲ့ ပြဿနာတွေကို ရင်ဆိုင်ပြီး ဖြေရှင်းဖို့အတွက် သမ္မာတရားကို ရှာဖွေဖို့ ဆန္ဒမရှိခဲ့ဘူး။ ကျွန်မက ကိုယ့်မာန်မာနကို စွဲကိုင်ထားပြီး ကိုယ့်တာဝန်မှာ ပေါ့ဆတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်မက ဂုဏ်သိက္ခာအတွက်ပဲ အသက်ရှင်တယ်။ ဘုရားအိမ်တော်ရဲ့ အလုပ်တွေအားလုံးကို မေ့တယ်။ အကျိုးရလဒ်အနေနဲ့ ဒီ အုပ်စုမှာရှိတဲ့ ပြဿနာတွေ မပြေလည်ခဲ့ဘဲ တိုးတက်မှုက နှောင့်နှေးသွားခဲ့တယ်။ ကျွန်မက တကယ့်အလုပ်တွေကို မလုပ်ဘဲနဲ့ ခေါင်းဆောင်အဆင့်အတန်းကို မွေ့လျော်နေတဲ့ အယောင်ဆောင်ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ ဂုဏ်အဆင့်အတန်းနောက်လိုက်တာဟာ မောပန်းပြီး ကျွန်မ စိတ်နှလုံးကို မသက်မသာဖြစ်စေပါတယ်။ အဲဒါက ဘုရားအိမ်တော်ရဲ့အလုပ်ကိုလည်း အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေတယ်။ အားလုံးအတွက် ဘာအကျိုးမှ မရှိတဲ့ အခြေအနေပါ။ ကျွန်မ နောင်တမရခဲ့ရင် မကောင်းမှုတွေလုပ်နေပြီး ဘုရားကို အာခံမိမယ်။ ဒါဆိုရင် ဘုရားသခင်က ကျွန်မကို စွန့်ပစ်မှာပဲ။ ကျွန်မ ဘုရားသခင်ကို အမြန်ဆုတောင်းပြီး လက်တွေ့လုပ်ဆောင်မှုလမ်းကြောင်းကို ရှာဖွေခဲ့တယ်။

ပြီးတဲ့အခါမှာ ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော် နောက်တစ်ပိုဒ်ကို ဖတ်ခဲ့ပါတယ်။ “သင်သည် ဂုဏ်အဆင့်အတန်း မရှိသည့်အခါ သင့်ကိုယ်သင် မကြာခဏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာသုံးသပ်ပြီး သင့်ကိုယ်သင် သိရှိလာနိုင်သည်။ အခြားလူတို့သည် ဤအရာမှ အကျိုးရှိနိုင်သည်။ သင်သည် ဂုဏ်အဆင့်အတန်းရှိသည့်အခါ၊ သင်၏ အတွေ့အကြုံများမှတစ်ဆင့် အခြားသူတို့အား သမ္မာတရား၏ စစ်မှန်မှုကို နားလည်စေပြီး ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို နားလည်သဘောပေါက်စေလျက်၊ သင့်ကိုယ်သင် မကြာခဏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာသုံးသပ်နိုင်ဆဲဖြစ်ပြီး သင့်ကိုယ်သင် သိရှိလာနိုင်ဆဲဖြစ်သည်။ လူတို့သည် ဤအရာမှလည်း အကျိုးကျေးဇူးရရှိနိုင်သည် မဟုတ်လော။ သင်သည် ဤသို့ လက်တွေ့လုပ်ဆောင်လျှင် သင့်၌ ဂုဏ်အဆင့်အတန်းရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ ၎င်းမှ အခြားသူတို့ ခံစားရမည့်အကျိုးကျေးဇူးမှာ အတူတူပင်ဖြစ်သည်။ ဤသို့ဆိုလျှင် ဂုဏ်အဆင့်အတန်းသည် သင့်အတွက် မည်သို့အဓိပ္ပာယ်ရသနည်း။ ယင်းသည် အမှန်တကယ်တွင် အဝတ်တစ်ထည် သို့မဟုတ် ဦးထုပ်တစ်လုံးကဲ့သို့ အပို၊ အရန်ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ယင်းကို အလွန်ကြီးမားသော အရာတစ်ခုအဖြစ် သင် မခံယူသရွေ့ ယင်းသည် သင့်အား မထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပေ။ သင်သည် ဂုဏ်အဆင့်အတန်းကို ချစ်ပြီး အရေးကြီးသောအရာတစ်ခုအဖြစ် အစဉ် မှတ်ယူလျက် အထူးအလေးထားလျှင် ယင်း၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ သင်ရောက်ရှိလိမ့်မည်။ ၎င်းနောက်တွင် သင်သည် သင့်ကိုယ်သင် သိရှိလိုခြင်း မရှိတော့သလို ဖွင့်ဟပြီး ဖော်ထုတ်ပြလိုခြင်း၊ သို့မဟုတ် အခြားလူတို့နှင့် ပြောဆို ဆက်ဆံပြီး သင့်တာဝန်ကို ဖြည့်ဆည်းရန်အတွက် သင်၏ ခေါင်းဆောင်နေရာကို ဘေးဖယ်ထားလိုစိတ် ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။ ဤသည်မှာ မည်သို့သော ပြဿနာမျိုးဖြစ်သနည်း။ ဤ ဂုဏ်အဆင့်အတန်းကို သင့်ကိုယ်သင်အတွက် ခံယူခဲ့သည် မဟုတ်လော။ ပြီးလျှင် ထိုနေရာကို ဆက်လက်၍သာ ကိုင်စွဲထားပြီး စွန့်လွှတ်လိုစိတ် မရှိဘဲ၊ သင်၏ ဂုဏ်အဆင့်အတန်းကို ကာကွယ်ဖို့ အခြားလူများနှင့်ပင် ယှဉ်ပြိုင်သည် မဟုတ်လော။ သင်သည် သင့်ကိုယ်သင် ညှဉ်းပန်းနေခြင်းပင် မဟုတ်လော။ သင်သည် သင့်ကိုယ်သင် သေသည်အထိ ညှင်းပန်း၍ အဆုံးသတ်လျှင် အပြစ်တင်စရာ မည်သူရှိမည်နည်း။ သင်သည် ဂုဏ်အဆင့်အတန်းရှိသည့်အခါတွင် အခြားလူများအပေါ် အထက်စီးဆန်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်နိုင်ပြီး၊ ယင်းအစား သင်၏ တာဝန်ကို မည်သို့ကောင်းမွန်စွာ ထမ်းဆောင်ရမည်ကို အာရုံစိုက်လျက်၊ သင်ပြုသင့်သည့်အရာတိုင်းကို ပြုပြီး သင်လုပ်ဆောင်အပ်သည့် တာဝန်များအားလုံးကို ဖြည့်ဆည်းပြီးလျှင်၊ သင့်ကိုယ်သင် သာမန် ညီအစ်ကိုမောင်နှမကဲ့သို့ မြင်လျှင်၊ သင်သည် ဂုဏ်အဆင့်အတန်း၏ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှုကို ဖယ်ရှားပြီးဖြစ်မည် မဟုတ်လော။” (ခရစ်တော်၏ပြောဆိုချက် မှတ်တမ်းများ စာအုပ်ထဲရှိ “ဖောက်ပြန်ပျက်စီးသော စိတ်သဘောထားများကို ဖြေရှင်းရန် တိကျသည့် လက်တွေ့လုပ်ဆောင်မှုလမ်းကြောင်းတစ်ခု ရှိရမည်”) ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်တွေကို ဖတ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ကျွန်မ နားလည်လိုက်တာက ကျွန်မတာဝန်တွေကို ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အဖြစ် ထမ်းဆောင်ဖို့ ဘုရားသခင်က ချီးမြှောက်လိုက်တဲ့အခါမှာ သူက ကျွန်မကို ဂုဏ်အဆင့်အတန်းကို ပေးတာမဟုတ်ဘဲ စေခိုင်းချက်တစ်ခု၊ တာဝန်ဝတ္တရားတစ်ခု ပေးလိုက်တာဖြစ်တယ် ဆိုတာပဲ။ ပြဿနာတွေက ဘယ်လောက်ပဲ ခက်ခဲပါစေ ဖြေရှင်းဖို့အတွက် အပြည့်အဝ စိတ်နှစ်မြုပ်လုပ်ကိုင်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေနဲ့ ဆက်ဆံတဲ့အခါမှာ ကျွန်မရဲ့ ခေါင်းဆောင်အဆင့်အတန်းကို အမှီမပြုသင့်ဘူး။ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးတဲ့ စိတ်သဘောထားတွေ၊ အခက်အခဲတွေ၊ ချို့ယွင်းချက်တွေ ထုတ်ဖော်တဲ့အချိန်တိုင်းမှာ ကျွန်မ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောဆိုဆက်ဆံပြီး မှန်ကန်မှုရှိရမယ်။ ကျွန်မရဲ့ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးမှုနဲ့ ချို့ယွင်းချက်တွေကို သူများတွေကို မြင်တွေ့ခွင့်ပေးပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အသေအချာ သိရမယ်။ အတုအယောင်လုပ်တာ၊ ဟန်ဆောင်တာတွေ မရှိရဘူး။ ကိုယ့်ရဲ့ အရှိအတိုင်းနေပြီး ကိုယ်နားလည်တာကိုပဲ မိတ်သဟာယဖွဲ့သင့်တယ်။ ကိုယ်နားမလည်တဲ့အခါမှာ ဖြစ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံးလုပ်ဖို့အတွက် သမ္မာတရားကို ရှာဖွေပြီး ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေနဲ့ မိတ်သဟာယဖွဲ့ရမယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ အဲဒီ အုပ်စုရဲ့ ဝတ်ပြုအစည်းအဝေးကို ကျွန်မ သွားခဲ့တယ်။ ဒီကျွမ်းကျင်မှုနဲ့ပတ်သက်တဲ့ ပြဿနာတွေကို ကျွန်မ ကြုံရတဲ့အခါမှာ ကျွန်မရဲ့ အတ္တကို သတိရှိရှိနဲ့ စွန့်လွှတ်ခဲ့တယ်။ ကျွန်မ နားမလည်တဲ့အရာတွေအကြောင်းကို သူများတွေကို တက်တက်ကြွကြွနဲ့ မေးမြန်းခဲ့ပြီး ရှင်းပြခိုင်းပါတယ်။ ကျွန်မကို အထင်မသေးကြဘူး။ သူတို့ကလည်း သူတို့ရဲ့အလုပ်က ပြဿနာတွေနဲ့ အခက်အခဲတွေကို ဖွင့်ဟကြတယ်။ သူတို့ ပြောတဲ့အခါမှာ ကျွန်မ သေသေချာချာ နားထောင်ပြီး နားလည်ဖို့ ကြိုးစားတယ်။ အဲဒီအခါမှာ သူတို့ပြဿနာတွေကို ကျွန်မ နည်းနည်း သိမြင်လာခဲ့ပြီး သမ္မာတရားရဲ့ သဘောတရားတွေကို အသုံးပြုပြီး သူတို့ကို မိတ်သဟာယဖွဲ့ပေးခဲ့တယ်။ ကျွန်မရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အချိန်တွေမှာလည်း ဒီ ကျွမ်းကျင်မှုအပိုင်းကို လေ့လာတယ်။ အခက်အခဲတွေ ကြုံရတဲ့အခါမှာ သူတို့နဲ့အတူ အဖြေတွေကိုရှာဖွေကြတယ်။ အတူတူအလုပ်လုပ်ခြင်းအားဖြင့် ကျွန်မတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဖြည့်စွက်ပေးနိုင်ကြတယ်။ ကျွန်မတို့ အလုပ်မှာ ပြဿနာတွေ အများကြီး စပြီး ဖြေရှင်းကြတယ်။ ကိုယ့်တာဝန်မှာ ပိုပြီးကောင်းတဲ့ ရလဒ်တွေ ရလာကြတယ်။ ကျွန်မ ပိုပြီးတော့ စိတ်အေးလက်အေးရှိလာပြီး စိတ်သက်သာရာရခဲ့တယ်။

သုံးလေးလလောက်ကြာတော့ အသင်းတော်က ကျွန်မအလုပ်ရဲ့ နယ်ပယ်ကို ချဲ့လာတယ်။ ကျွန်မ အများကြီး သင်ယူရမယ်ဆိုတာ သိခဲ့ပါတယ်။ အခက်အခဲတွေနဲ့ ကြုံရတဲ့အခါမှာ ဘုရားသခင်ကို ကျွန်မ ခဏခဏ ဆုတောင်းတယ်။ ပြီးတော့ ဘုရားသခင်ရဲ့ နှုတ်ကပတ်တော်တွေကို လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ပြီး တချို့ လက်တွေ့ကျတဲ့ ပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းခဲ့တယ်။ ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေက ကျွန်မကို လက်ခံလာကြပြီး လေးစားလာကြတယ်။ ပြီးတော့ အဲဒီ ခံစားချက်ကို ကျွန်မ ပျော်မွေ့လာတယ်။ ကိုယ်တိုင် သတိမထားလိုက်မိဘဲ ကျွန်မ ဂုဏ်အဆင့်အတန်းကို ထပ်ပြီး အာရုံစိုက်လာပြန်တယ်။ တစ်နေ့မှာ တွဲဖက်အမှုဆောင် အစည်းအဝေးလုပ်နေတုန်းမှာ အသင်းတော်တစ်ခုရဲ့ အစည်းအဝေးတွေက သိပ် မထိရောက်ဘူးဆိုပြီး ကျွန်မတို့ ခေါင်းဆောင်က ပြောတယ်။ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့အတွက် အသင်းတော်ဆီကို ကျွန်မ သွားဖို့ ကျွန်မရဲ့ တွဲဖက်အမှုဆောင်က အကြုံပြုတယ်။ ကျွန်မ ကိုယ့်ဘာသာ စဉ်းစားလိုက်တယ်။ “ကြည့်ရတာ ငါက သမ္မာတရားရဲ့ စစ်မှန်မှု တချို့ကို ပိုင်ဆိုင်ပြီးတော့ ပြဿနာတွေကို ကူပြီး ဖြေရှင်းနိုင်ပုံရတယ်။ တွဲဖက် အမှုဆောင်တွေကြားမှာ ငါက ထင်ပေါ်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ငါ အလုပ်ကို ကြိုးစားလုပ်ပြီး ငါ ဘာလုပ်နိုင်တယ်ဆိုတာ သူတို့ကို ပြရမယ်” ပေါ့။ ကျွန်မရဲ့ လွဲမှားတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ရဲ့ အကျိုးရလဒ်အနေနဲ့ ဘုရားသခင်က ကျွန်မကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့အတွက် အခြေအနေတစ်ခုကို စီစဉ်ခဲ့ပါတယ်။ တစ်နေ့မှာ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ အစ်မလီက အခက်အခဲနည်းနည်းရှိပြီး နည်းနည်း အပျက်သဘောဆောင်သလို ဖြစ်နေတယ်။ ကျွန်မက ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော် နှစ်ပိုဒ်ကို အမြန် ရှာပြီး သူနဲ့ မိတ်သဟာယဖွဲ့ဖို့ ကျွန်မရဲ့ အတွေ့အကြုံကို အသုံးပြုလိုက်တယ်။ မိနစ် သုံးဆယ်ကျော်လောက် ကြာသွားတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့အပေါ်ဘာမှ ထိရောက်မှုရှိပုံမရဘူး။ ကျွန်မရဲ့ မိတ်သဟာယက ပျင်းစရာကောင်းပြီး ဘာကိုမှ မဖြေရှင်းပေးဘူးလို့လည်း ကျွန်မ ခံစားခဲ့ရတယ်။ နောက်တော့ အစ်မအန်းက ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်တစ်ပိုဒ်ကို ထုတ်ပြတယ်။ အစ်မလီက စပြီး ခေါင်းညိတ်ရင်းနဲ့ ပြုံးလာတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ကျွန်မ နည်းနည်း အရှက်ရမိတယ်။ အစ်မအန်း ညွှန်ပြတဲ့ အပိုဒ်က ပိုပြီးတော့ သင့်တော်တယ်။ အစ်မလီက ကျွန်မကို ဘယ်လိုထင်မလဲလို့ ကျွန်မ တွေးမိတယ်။ ကျွန်မက အရည်အချင်း မပြည့်မီတဲ့ ခေါင်းဆောင်၊ အစ်မအန်းလိုမျိုး သင့်တော်တဲ့ ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်ကို မကိုးကားနိုင်ဘူး၊ ပြဿနာတွေကို မဖြေရှင်းနိုင်ဘူးလို့ ပြောမှာလား။ ပေါ့။ ကျွန်မ မချင့်မရဲဖြစ်ပြီး မိတ်သဟာယမဖွဲ့ချင်တော့ဘူး။ သုံးလေးရက်လောက်ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာ အစ်ကိုကျန်းက သိပ်အဆင်မပြေဘူး။ ကျွန်မ ကြိုပြီးတော့ သက်ဆိုင်မှုရှိတဲ့ ကျမ်းပိုဒ်နည်းနည်းကို ရှာထားပြီး “အစ်မအန်းရှေ့မှာ မျက်နှာရဖို့အတွက် ဒီ မိတ်သဟာယ အဆင်ပြေဖို့လိုတယ်။ မဟုတ်ရင် ဒီ အလုပ်ကို ငါ ဘယ်လိုလုပ်နိုင်မှာလဲ” ဆိုပြီး တွေးတယ်။ အစ်ကိုကျန်းကို ကျွန်မ တွေ့တဲ့အခါမှာ ကျွန်မက အရမ်း တက်ကြွပြီး ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုရှိတယ်။ ကျွန်မ သိသမျှကို ပြောပြဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။ မမျှော်လင့်ဘဲနဲ့ အစ်ကိုကျန်းက ကျွန်မကို စိတ်မရှည်ဖြစ်ပြီး ပြောတယ်။ “အစ်မ၊ အစ်မ ပြောတာကို ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အခြေအနေက မတိုးတက်လာဘူး။ ကျွန်တော် နည်းနည်း ထပ်စဉ်းစားကြည့်ပါရစေ” တဲ့။ သူ့စကားတွေကြောင့် ကျွန်မ အံ့အားသင့်သွားတယ်။ ကျွန်မ ဘာစကားမှ မပြောနိုင်ဘဲ အဲဒီနေရာမှာ ရပ်နေတယ်။ ကျောက်တုံးတစ်တုံးအောက်မှာ ပြေးပုန်းချင်ခဲ့တယ်။ ကျွန် အရမ်းကို စိတ်ဒုက္ခရောက်ပြီး စဉ်းစားမိတယ်။ “ငါ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ တခြား ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေနဲ့ ပြောတုန်းက ဒီလို ဖြစ်လေ့မရှိခဲ့ပါဘူး။ ငါ ဘာလို့ အမှားတွေ ဆက်တိုက် လုပ်မိနေတာလဲ။ ဒီကိစ္စကြောင့် ငါ့ကို သူတို့က အထင်သေးကြတော့မယ်။ ငါက စကားတွေပဲ ပြောပြီး တကယ့်ပြဿနာတွေကို မဖြေရှင်းနိုင်ဘူးဆိုပြီး ပြောကြမှာလား” ပေါ့။ အစည်းအဝေးက ဘယ်လို ပြီးသွားမှန်း ကျွန်မ မသိခဲ့ဘူး။

အဲဒီနောက်မှာ အစ်မအန်းနဲ့ အတူရှိနေတဲ့ အချိန်တိုင်းမှာ ကျွန်မ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရမ်း သတိထားမိတယ်။ တစ်ခါတလေ သူ ကျွန်မကို ကြည့်တဲ့ပုံစံ ဒါမှမဟုတ် ပြောတဲ့ပုံစံက နည်းနည်းကြမ်းတမ်းတယ်။ “သူက ငါနဲ့ပတ်သက်ပြီး ပြဿနာရှိနေလို့လား။ ငါ့ကို လက်သင့်မခံဘူးလား” ဆိုပြီး စဉ်းစားမိတယ်။ ကျွန်မ နောက်ထပ် အားနည်းချက်တွေ မပြမိအောင် နောင်ဆိုရင် ဝေးဝေးနေသင့်တယ်ဆိုပြီး ခံစားမိတယ်။ ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေရှေ့မှာလည်း ကျွန်မရဲ့ အသွင်အပြင်ကို ဂရုတစိုက် ထိန်းသိမ်းတယ်။ ကျွန်မ တမင်တကာ သူတို့နဲ့ ဝေးဝေးနေပြီး သူတို့နဲ့ သိပ် စကားမပြောဘူး ဒါမှမဟုတ် သူတို့ ပြဿနာတွေကို မကူညီပေးဘူး။ ကိုယ့်တာဝန်ကို တာဝန်သိစိတ်ရှိရှိနဲ့ ကျွန်မ မလုပ်တော့ဘူး။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ကျွန်မရဲ့ စိတ်နှလုံးမှာ အမှောင်တွေ စိုးမိုးလာတာကို ခံစားရတယ်။ တခြားလူတွေရဲ့ ပြဿနာတွေကို ကျွန်မ နားမလည်နိုင်ခဲ့ဘူး။ မဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ဘူး။ တစ်ခါတလေမှာ ကျွန်မ သူတို့နဲ့တွေ့ဖို့ ကြောက်နေတယ်။ နေ့ရက်တိုင်းကို ကျွန်မ ဖြစ်သလိုဖြတ်သန်းပြီး ဘုရားသခင်က ကျွန်မကို စွန့်ပစ်ခဲ့ပြီလို့ ခံစားခဲ့ရတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ နောက်ဆုံးမှာ ကျွန်မ ဘုရားသခင်ကို ဆုတောင်းတယ်။ “ဘုရားသခင် ကျွန်မရဲ့ နာမည်ကို ကျွန်မ အမြဲတမ်းထိန်းသိမ်းဖို့ ကြိုးစားနေပြီး အမြဲတမ်း ဟန်ဆောင်နေခဲ့ပါတယ်။ ကိုယ့်တာဝန်အပေါ် တာဝန်သိစိတ် မရှိတော့ပါဘူး။ ကိုယ်တော်က ကိုယ်တော့်မျက်နှာကို ကျွန်မဆီကနေ ပုန်းကွယ်ခဲ့ပါပြီ။ ဒါက ကိုယ်တော်ရဲ့ ဖြောင့်မတ်ခြင်းပါ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ ကိုယ်တော့်ကို အားကိုးပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဆင်ခြင်သုံးသပ်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။” ဆိုပြီး ဆုတောင်းခဲ့တယ်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ ဘုရားသခင်ရဲ့ နှုတ်ကပတ်တော်တွေကို ဖတ်တယ်။ “လူတို့ကိုယ်တိုင်သည် အဖန်ဆင်းခံအရာများ ဖြစ်ကြ၏။ အဖန်ဆင်းခံ အရာများက အရာခပ်သိမ်းတတ်စွမ်းနိုင်ခြင်းကို ရရှိနိုင်ပါသလော။ စုံလင်ခြင်းနှင့် အပြစ်အနာအဆာကင်းခြင်းကို ၎င်းတို့ ရရှိနိုင်ပါသလော။ အရာရာတိုင်းတွင် ကျွမ်းကျင်မှုကို ရရှိနိုင်သလော၊ အရာရာတိုင်းကို နားလည်လာနိုင်ပြီး အရာရာတိုင်းကို ဖြစ်မြောက်စေနိုင်သလော။ မဖြစ်စေနိုင်ပေ။ သို့သော်၊ လူသားများထဲတွင်၊ အားနည်းချက်တစ်ခု ရှိ၏။ ကျွမ်းကျင်မှု သို့မဟုတ် တတ်ကျွမ်းမှုတစ်ခု သူတို့ သင်ယူသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ သူတို့ တတ်စွမ်းနိုင်ကြသည်၊ သူတို့က အဆင့်အတန်းနှင့် တန်ဖိုးရှိသူများ ဖြစ်ကြပြီး ကျွမ်းကျင်အတတ်ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်ဟု လူတို့က ခံစားမိကြသည်။ သူတို့ မည်မျှတတ်စွမ်းနိုင်သည်ဟု ၎င်းတို့ တွေးထင်ကြပါစေ၊ ၎င်းတို့အားလုံးသည် မိမိတို့ကိုယ်ကိုယ် ပြရုပ်တင်ချင်ကြပြီး မြင့်မြတ်သည့် အကျော်အမော် ပုဂ္ဂိုလ်များကဲ့သို့ အယောင်ဆောင်တတ်ကြကာ ချွတ်ယွင်းချက် တစ်ခုမျှမရှိ၊ စုံလင်ပြီး ခြောက်ပြစ်ကင်းသဲလဲစင်သည့်ပုံ ပေါ်ကြ၏။ အခြားသူများ၏ အမြင်တွင်၊ သူတို့သည် ကြီးမြတ်သူ၊ သြဇာတိက္ကမ ကြီးသူ၊ အပြည့်အဝ တတ်စွမ်းနိုင်သူနှင့် မည်သည့်အရာကိုမဆို ဖြစ်မြောက်စေနိုင်သူကဲ့သို့ ယူမှတ်ခံရဖို့ ဆန္ဒရှိကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အကြောင်းကိစ္စတစ်ခုတွင် အခြားလူများ၏ အကူအညီကို တောင်းခံလျှင် ၎င်းတို့သည် မစွမ်းဆောင်နိုင်၊ အားနည်းသည်၊ နိမ့်ကျသည် ဆိုသည့်ပုံပေါ်မည်၊ လူတို့သည် ၎င်းတို့အား အထင်သေးကြမည်ဟု ထင်မြင်ကြသည်။ ဤအကြောင်းကြောင့် ၎င်းတို့သည် အစဉ်သဖြင့် လှည့်ဖြား၍ဟန်ပြလိုကြသည်။...ဤသည်မှာ မည်သို့သော စိတ်သဘောထားမျိုးနည်း။ ဤသို့သောသူများသည် အလွန်ပင် မာနထောင်လွှားကြသည်။ အသိစိတ်အားလုံး ပျောက်ဆုံးသွားကြပြီဖြစ်သည်။” (ခရစ်တော်၏ပြောဆိုချက် မှတ်တမ်းများ စာအုပ်ထဲရှိ “ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်သောလမ်းမှန်သို့ မဝင်ရောက်မီ လူတို့၌ရှိသော သတ်မှတ်ချက်ငါးချက်”) “လူအချို့သည် ပေါလုကို အထူးသဖြင့် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးကိုးကွယ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အပြင်ထွက်၍ ဟောပြောခြင်းနှင့် အမှုပြုခြင်းကို နှစ်သက်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် စုဝေးပွဲများ တက်ရောက်ပြီး ဟောပြောခြင်းကို နှစ်သက်ကြသည်၊ ထို့အပြင် သူတို့သည် သူတို့ကို နားထောင်နေသည့်၊ သူတို့ကို ကိုးကွယ်နေသည့်၊ သူတို့ကို ဗဟိုပြုနေသည့် သူများကို နှစ်သက်ကြသည်။ သူတို့သည် အခြားသူများ၏စိတ်ထဲ၌ ဂုဏ်ဒြပ်ရှိလိုကြပြီး အခြားသူများက သူတို့ ပြသသည့် ပုံရိပ်ကို တန်ဖိုးထားရှိသည့်အခါ သဘောကျကြသည်။ ဤအပြုအမူများမှတစ်ဆင့် သူတို့၏ သဘာဝဗီဇများကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာကြပါစို့- ၎င်းတို့၏ သဘာဝမှာ အဘယ်နည်း။ အကယ်၍ ထိုသူသည် ဤကဲ့သို့ အမှန်တကယ် ပြုမူပါက သူတို့သည် မောက်မာ၍ ထောင်လွှားသော သူများဖြစ်ကြောင်း ပြသရန် လုံလောက်၏။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို လုံးဝ မကိုးကွယ်ပေ။ မြင့်မားသော ရာထူးဂုဏ်ဒြပ်ကို သူရှာဖွေပြီး၊ အခြားသူများအပေါ် သြဇာအာဏာ ရှိလိုကာ ထိုသူများကို ပိုင်ဆိုင်လိုပြီး ၎င်းတို့၏ စိတ်များထဲ၌ ဂုဏ်ရှိလိုသည်။ ဤသည်မှာ စာတန်၏ စံနမူနာ ပုံရိပ်ပင် ဖြစ်သည်။ ပိုမိုပေါ်လွင်နေသည့် ၎င်းတို့ သဘာဝဗီဇ၏ လက္ခဏာသွင်ပြင်များမှာ မောက်မာမှုနှင့် စိတ်ကြီးဝင်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်ရန် မလိုလားမှုနှင့် အခြားသူများ၏ ကိုးကွယ်ခြင်းကို ခံလိုမှုတို့ ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော အပြုအမူများသည် ၎င်းတို့၏ သဘာဝဗီဇထဲသို့ အလွန်ရှင်းလင်းသော အမြင်ကို သင့်အား ပေးနိုင်ပေသည်။” (ခရစ်တော်၏ပြောဆိုချက် မှတ်တမ်းများ စာအုပ်ထဲရှိ “လူ့သဘာဝကို သိရှိရန် နည်းလမ်း”) ဘုရားသခင်ရဲ့ နှုတ်ကပတ်တော်တွေကို ဖတ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ကျွန်မဟာ ဘုရားသခင်ရဲ့ ဖန်ဆင်းခံတွေထဲက တစ်ယောက်ပဲဆိုတာ နားလည်ခဲ့တယ်။ ကျွန်မက အရာအားလုံးကို နားလည်ပြီး ကျွမ်းကျင်တတ်မြောက်ဖို့က မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ သမ္မာတရား နဲ့ ပတ်သက်သည်ဖြစ်စေ ဒါမှမဟုတ် အထူးပြု ပညာရပ်နဲ့ ပတ်သက်သည်ဖြစ်စေ ကျွန်မ နားလည် သဘောပေါက်နိုင်တဲ့ အရာတွေက တော်တော်ကို အကန့်အသတ်ရှိပါတယ်။ အကြောင်းအရာတွေကို သတိမပြုမိဘဲ အမှားတွေလုပ်မိတာဟာ သာမန်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တကယ် မသိခဲ့ဘူး။ ကိုယ့်အားနည်းချက်တွေကို ဝန်မခံချင်ခဲ့ဘူး။ ပြည့်စုံချင်တယ်။ မြင့်မားပြီး အစွမ်းထက်ချင်တယ်။ ပြီးတော့ တခြားလူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဟန်ဆောင်ခဲ့တယ်။ တခြားလူတွေက ကျွန်မကို ဘယ်လိုမြင်လဲဆိုတဲ့အပေါ်မှာ အရမ်း အာရုံစိုက်ခဲ့တယ်။ ဟို အသင်းတော်ဆီကို သွားပြီး သူတို့ရဲ့ ပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းဖို့ ကျွန်မရဲ့ တွဲဖက်အမှုဆောင်က အကြံပေးတုန်းက ကျွန်မ မှာ သမ္မာတရားရဲ့ စစ်မှန်မှုရှိပြီး သူတို့ထက်သာတယ်လို့ ခံစားခဲ့ရတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်မရဲ့ အရည်အချင်းတွေကို ပြပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သက်သေပြချင်ခဲ့တယ်။ အစ်မအန်းနဲ့ တွဲလုပ်တုန်းက ကျွန်မက ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး ပြဿနာတွေ ဖြေရှင်းဖို့အတွက် ရောက်လာတာကြောင့် အရာရာတိုင်းမှာ ကျွန်မက သူ့ထက်သာနေသင့်တယ်လို့ ထင်မြင်ခဲ့တယ်။ အစ်မအန်းက သူများတွေရဲ့ ပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းခဲ့ပြီး ကျွန်မကတော့ အမှားတွေလုပ်နေတာကို တွေ့ရတဲ့အခါမှာ ကျွန်မ နာမည်ပျက်သွားပြီလို့ ခံစားရပြီး ထွက်ပြေးချင်ခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်မ တမင်တကာ သူများတွေနဲ့ ဝေးဝေးနေပြီး ကိုယ့်တာဝန်ကို စပြီး ရှောင်လာခဲ့တယ်။ အသင်းတော် အသက်တာမှာရှိတဲ့ ပြဿနာတွေက ဆက်ဖြစ်နေပြီး ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေ အသက်ဝင်ရောက်မှုကို ရရှိဖို့အတွက် အဟန့်အတားဖြစ်နေတယ်။ ကျွန်မ အမြဲတမ်း ဟန်ဆောင်နေရတဲ့ အကြောင်းရင်းက စာတန်ရဲ့ အဆိပ်တွေဖြစ်တဲ့ “လူတို့သည် ၎င်းတို့နှင့်တစ်ခေတ်တည်း မွေးသူများထက် ပိုမိုသာလွန်ရန် အစဉ်ကြိုးစားသင့်သည်” “သစ်တစ်ပင်သည် အခေါက်အတွက် အသက်ရှင်သကဲ့သို့ လူတစ်ဦးသည် သူ၏မျက်နှာအတွက် အသက်ရှင်၏” “ငန်းတစ်ကောင်သည် ၎င်းပျံသန်းသည့်နေရာတိုင်းတွင် အော်မည်သကဲ့သို့ လူတစ်ဦးသည်လည်း ရောက်ရှိသည့်နေရာတိုင်းတွင် သူ့အမည်ကို ချန်ထားခဲ့၏” ဆိုတာတွေရဲ့ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံရတာကြောင့်ဆိုတာ နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့တယ်။ ဘယ်အုပ်စုမှာပဲ ရှိနေနေ ကျွန်မ ဟန်ဆောင်နေပြီး ကျွန်မရဲ့ အားနည်းချက်တွေကို ဖုန်းကွယ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။ ကျွန်မရဲ့ ကောင်းတဲ့ဘက်ကိုပဲ လူတွေကို မြင်စေချင်ပြီးတော့ သူတို့စိတ်ထဲမှာ ကောင်းတဲ့အမြင်တွေပဲ ကျန်ရစ်ခဲ့စေချင်တယ်။ ဒါက ကျွန်မဘဝကို တန်ဖိုးရှိစေတယ်။ ဂုဏ်သိက္ခာရှိစေတယ်လို့ ထင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီ ခံစားချက်က ပျောက်သွားတဲ့အခါမှာ ကျွန်မ နာကျင်ပြီး စိတ်ဓာတ်ကျခဲ့ရတယ်။ ကျွန်မ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အမြဲတမ်း သတိထားပြီး သူများတွေကိုလည်း သံသယဝင်နေခဲ့တယ်။ အဲဒါ တော်တော်ပင်ပန်းတယ်။ ဘုရားသခင်က သူ့ကို ချီးမြှောက်ပြီး သက်သေခံဖို့၊ လက်တွေ့ကျတဲ့ ပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းဖို့အတွက် သမ္မာတရားကို မိတ်သဟာယဖွဲ့ဖို့၊ ညီအစ်ကိုမောင်နှမတွေကို ဘုရားသခင်ဆီကို ခေါ်ဆောင်ဖို့ ကျွန်မတာဝန်ကို ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အဖြစ် ထမ်းဆောင်ဖို့ မြှင့်တင်ပေးခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘုရားအိမ်တော်ရဲ့အလုပ်ကို ထိန်းသိမ်းဖို့ ကျွန်မ အကောင်းဆုံး မကြိုးစားခဲ့ဘူး။ အဲဒီအစား ကြွားဝါဖို့၊ အလေးစားခံဖို့ အခွင့်အရေးအဖြစ် ကျွန်မ မှတ်ယူခဲ့တယ်။ ကျွန်မ လိုချင်တာကို မရတော့ ကျွန်မ အလုပ်ကို လျစ်လျူရှုခဲ့တယ်။ ကျွန်မရဲ့ သိက္ခာနဲ့ ဂုဏ်အဆင့်အတန်း အတက်အကျကိုပဲ စဉ်းစားပြီး သမ္မာတရားကို မလိုက်လျှောက်ခဲ့ဘူး။ ကျွန်မရဲ့ တာဝန်ဝတ္တရားတွေကို မဖြည့်ဆည်းခဲ့ဘူး။ ရလဒ်အနေနဲ့ ဘုရားသခင်က ကျွန်မကို ရွံရှာခဲ့တယ်။ ကျွန်မရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်က မှောင်မိုက်ထဲမှာ နေထိုင်နေခဲ့တယ်။ တကယ့် ပြဿနာတွေကို မဖြေရှင်းနိုင်ရုံတင်မကဘဲ ကျွန်မ နဂိုတုန်းက လုပ်နိုင်ခဲ့တဲ့အရာတွေကိုတောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ဘုရားသခင်ရဲ့ ဖြောင့်မတ်ခြင်းနဲ့ သန့်ရှင်းခြင်းကို ကျွန်မ မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ရပါတယ်။ ပေါလုရဲ့ သဘာဝက မာနထောင်လွှားပြီး ယှဉ်ပြိုင်တတ်တယ်။ သူက ဂုဏ်အဆင့်အတန်းနောက်ကို မဆင်မခြင်နဲ့ လိုက်လျှောက်ခဲ့ပြီး အလေးစားခံချင်ခဲ့တယ်။ လူတွေကို သူရှေ့ကို ခေါ်ဆောင်ခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်ကို အာခံတဲ့ လမ်းကြောင်းကို စတင်ခဲ့တယ်။ သမ္မာတရားကို ကျွန်မ မလိုက်စားခဲ့ဘဲ ဂုဏ်အဆင့်အတန်းနောက်ကို မဆင်မခြင်နဲ့ လိုက်လျှောက်ခဲ့တယ်။ တခြားလူတွေက ကျွန်မကို ဘယ်လိုမြင်လဲဆိုတာကို အရမ်း ဂရုစိုက်ခဲ့တယ်။ သူတို့ကို အနိုင်ယူပြီး လှည့်စားချင်ခဲ့တယ်။ ပေါလုလိုပဲ။ ဘုရားသခင်ကို အာခံတဲ့လမ်းကြောင်းကို ကျွန်မ လျှောက်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါကို ကျွန်မ နားလည်သဘောပေါက်တဲ့အခါမှာ ဘုရားသခင်ကို အမြန် ဆုတောင်းပြီး နောင်တရခဲ့တယ်။ ကျွန်မ ထပ်ပြီး ဟန်မဆောင်ချင်တော့ဘူး။ ကိုယ့်ရဲ့ ဂုဏ်အဆင့်အတန်းကို မကာကွယ်ချင်တော့ဘူး။ သမ္မာတရားကို ကျွန်မ လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ပြီး ရိုးသားသူတစ်ယောက်ဖြစ်ချင်တယ်။

နောက်တစ်ခါ ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေနဲ့ တွေ့တဲ့အခါမှာ ကျွန်မရဲ့ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးမှုကို ဖော်ထုတ်ဖို့ ကျွန်မ ဖြတ်သန်းခဲ့တဲ့အရာကို သူတို့ကို ပြောပြချင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ပြောမထွက်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ကျွန်မက အသင်းတော်ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး သူတို့အလုပ်ကို ကြီးကြပ်ရမှာ။ ကျွန်မက သူတို့ကို မကောင်းတာတွေရော အပါအဝင် အားလုံးပြောပြလိုက်ရင် ကျွန်မက သမ္မာတရားကို မလိုက်စားတဲ့သူ၊ ကျွန်မက ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ မသင့်တော်တဲ့သူလို့ ထင်ကြမှာလား ပေါ့။ ကျွန်မ စိတ်ထဲမှာ လွန်ဆွဲနေတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ ကျွန်မက ထပ် ဟန်ဆောင်ပြီး ကျွန်မ နာမည်ကို ထိန်းသိမ်းဖို့ ကြိုးစားနေတာပဲဆိုတာ သတိပြုမိခဲ့တယ်။ ကျွန်မက ဂုဏ်အဆင့်အတန်းကို ထပ်ခါထပ်ခါ တန်ဖိုးထားနေတာကို ကျွန်မ တွေးမိတယ်။ အဲဒါက ဘုရားအိမ်တော်ရဲ့အလုပ်ကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေပြီး ကျွန်မကို လမ်းမှားပေါ် ရောက်စေတယ်။ ကျွန်မ စိတ်နှလုံးက ကြောက်ရွံ့မှုတွေနဲ့ ပြည့်နေခဲ့ပါတယ်။ ဘုရားသခင်ရဲ့ နှုတ်ကပတ်တော်တွေကို ကျွန်မ စဉ်းစားတယ်။ “သင်ကိုယ်တိုင်၏ ဂုဏ်သတင်း၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်လေးစားမှု၊ ဂုဏ်အဆင့်အတန်းတို့အတွက် မည်သည့်အရာကိုမဆို ဖုံးကွယ်ခြင်း၊ ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်း သို့မဟုတ် လှည့်ကွက်များသုံးခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်စရာမလိုပေ။ သင် ပြုလုပ်သော မည်သည့်အမှားမဆိုတွင်လည်း ဤသဘောအတိုင်းပင်ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော အကျိုးမရှိသည့် အလုပ်သည် မလိုအပ်ပေ။ သင်သည် ယင်းကို မလုပ်ဆောင်လျှင် လွယ်ကူစွာ၊ ပင်ပန်းခြင်းကင်းစွာ အသက်ရှင်နိုင်လိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး အလင်းထဲတွင် အပြည့်အဝ ရှိနေလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ ဤသို့သောလူတို့သည်သာ ဘုရားသခင်၏ ချီးမွမ်းမှုကို ရရှိနိုင်သည်။” (ခရစ်တော်၏ပြောဆိုချက် မှတ်တမ်းများ စာအုပ်ထဲရှိ “သမ္မာတရားကို လက်တွေ့လုပ်ဆောင်သောသူတို့သာ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ကြသော သူများ ဖြစ်သည်”) ဘုရားသခင်ရဲ့ နှုတ်ကပတ်တော်တွေက ကျွန်မ စိတ်နှလုံးကို လင်းလက်စေပြီး စိတ်ဓာတ်ခွန်အားရစေတယ်။ ဒီပတ်ဝန်းကျင်မှာရှိတာဟာ သမ္မာတရားကို လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ဖို့ အခွင့်အလမ်းပဲလို့ ခံစားခဲ့ရတယ်။ ကျွန်မရဲ့ တကယ့်အရှိအတိုင်းကို ဖုန်းကွယ်ပြီး ဂုဏ်အဆင့်အတန်းကို ကာကွယ်မနေနိုင်တော့ဘူး။ အဲဒါကြောင့် ကျွန်မရဲ့ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးမှု အားလုံးနဲ့ ကျွန်မ သင်ယူခဲ့ရတဲ့ သင်ခန်းစာတွေကို ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေနဲ့ မျှဝေခဲ့တယ်။ ဒီ မိတ်သဟာယကနေ ကျွန်မတို့အားလုံး အကျိုးအမြတ်တစ်ခုခုရခဲ့ပြီး အချင်းချင်း ပိုရင်းနှီးလာခဲ့တယ်။ အလုပ် ပြဿနာတွေအကြောင်းလည်း ပြောခဲ့ကြတယ်။ အချင်းချင်းရဲ့ အားသာချက်တွေကို ဆွဲယူခြင်းအားဖြင့် ကျွန်မတို့တာဝန်မှာရှိတဲ့ အမှားတွေကို ပြုပြင်နိုင်ခဲ့တယ်။ အချိန်နည်းနည်းလောက်ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာ ဒီ အသင်းတော်မှာရှိတဲ့ ပြဿနာတွေက ပြေလည်သွားခဲ့တယ်။ ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေရဲ့ အခြေအနေတွေကလည်း တိုးတက်လာခဲ့တယ်။ သူတို့ရဲ့ တာဝန်တွေကို တက်တက်ကြွကြွနဲ့ စတင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြတယ်။ အဲဒီနောက်မှာ ကျွန်မ တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်တဲ့အခါမှာ တစ်ခါတလေမှာ ဂုဏ်အဆင့်အတန်းနဲ့ပတ်သက်တဲ့ အတွေးတွေရဲ့ ချည်နှောင်ခြင်းကို ခံရပေမဲ့ သတိရှိရှိနဲ့ ဘုရားသခင်ကို ကျွန်မ ဆုတောင်းနိုင်ခဲ့တယ်။ သမ္မာတရားကို လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ပြီး ရိုးသားနိုင်ခဲ့တယ်။ ကျွန်မရဲ့ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးမှုကို ပွင့်လင်းစွာ ပြောဆိုနိုင်ခဲ့တယ်။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ကျွန်မရဲ့ ဂုဏ်အဆင့်အတန်းကို အရမ်း အာရုံစိုက်ခြင်းကို ရပ်တန့်နိုင်ခဲ့တယ်။ အဲဒီအချိန်ကတည်းကစပြီး ဟန်ဆောင်ခြင်းမရှိဘဲ ပွင့်လင်းစွာ ဆက်ဆံခြင်းအားဖြင့် ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေနဲ့ အဆင်ပြေပြေနေနိုင်ခဲ့တယ်။ အယောင်ဆောင်တာတွေ မရှိတဲ့အခါမှာ သမ္မာတရားကို ကျွန်မ လိုက်စားနိုင်ပြီး တာဝန်ကို သင့်တင့်လျောက်ပတ်စွာ ထမ်းဆောင်နိုင်ပါတယ်။ ဒါဟာ ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်တွေရဲ့ တရားစီရင်မှုနဲ့ ပြစ်တင်ဆုံးမမှုရဲ့ အကျိုးရလဒ်ပါပဲ။ ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းပါတယ်။

အရှေ့သို့- ကျော်ကြားမှုနှင့် အကျိုးအမြတ်၏ ချည်နှောင်မှုများ

နောက်တစ်ခုသို့- လူသားပုံသဏ္ဌာန်အတိုင်း အသက်ရှင်နေထိုင်ရန် သမ္မာတရားကို လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ပါ

ဘုရားသခင်၌ မည်သည့်ယုံကြည်မှုမျိုးသည် သူ၏ ချီးမွမ်းခြင်းကို ခံရနိုင်သည်ကို သင်သိပါသလား။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်၌ စစ်မှန်သော ယုံကြည်ခြင်းကို မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သနည်း။ အဖြေများကို ရရှိဖို့ ကျွန်ုပ်တို့ကို ဆက်သွယ်ရန် အားမနာပါနှင့်။
Messenger မှတဆင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဆက်သွယ်လိုက်ပါ။
Viber မှတဆင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဆက်သွယ်လိုက်ပါ။

သက်ဆိုင်သည့် အကြောင်းအရာ

ကျွန်မ ကြုံခဲ့ရသော စမ်းသပ်မှု

အနန္တတန်ခိုးရှိသော ဘုရားသခင် ပြောသည်မှာ- “ငါ၏လုပ်ဆောင်ချက်များသည် ကမ်းခြေများရှိ သဲလုံးများထက် အရေအတွက်သာ၍ များပြားပြီး ငါ၏ဉာဏ်ပညာ သည်လည်း...

မာနထောင်လွှားခြင်းသည် ကျရှုံးခြင်းမတိုင်မီ လာ၏

အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင် ပြောသည်မှာ- “မာနထောင်လွှားခြင်းသည် လူသား၏ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးသော စိတ်သဘောထား၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သည်။ လူတို့သည် ပို၍...

လူသား၏ ပုံစံအတိုင်း အနည်းငယ် အသက်ရှင်နေထိုင်ခြင်းသည် ဧကန်အမှန် အလွန်ကောင်း၏

အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင် ပြောသည်မှာ- “ဘုရားသခင်၏ အနှစ် ၆၀ဝ၀ စီမံခန့်ခွဲမှုအစီအစဉ် အဆုံးမသတ်မီ၊ လူသားတစ်မျိုးစီ၏ အဆုံးသတ်ကို...

နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိ၌ ပေါ်လာ၏ တရားစီရင်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ အိမ်တော်မှ စတင်သည် နောက်ဆုံးသောကာလခရစ်တော်၊ အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင်ထံမှ စံနမူနာ နှုတ်ကပတ်တော်များ ဘုရားသခင်၏ နေ့စဉ် နှုတ်ကပတ်တော်များ အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော် လက်ရွေးစင်များ သိုးသငယ်နောက်လိုက်ပြီး သီချင်းအသစ်များကိုသီဆိုပါ နောက်ဆုံးသော ကာလ ခရစ်တော်၏ ပေါ်ထွန်းခြင်းနှင့် အမှုတော် သမ္မာတရားကို လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ခြင်း၏ အခြေခံမူ ၁၇၀ ဘုရားသခင်၏သိုးတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အသံတော်ကို ကြားကြ၏ ယုံကြည်သူအသစ်အတွက် အခြေခံလိုအပ်ချက်များ ဘုရားသခင်၏ အသံကို နားထောင်လော့ ဘုရားသခင်၏ ပေါ်လာခြင်းကို ရှုမြင်ကြလော့ နိုင်ငံတော် ဧဝံဂေလိတရားတော် ဖြန့်ဝေခြင်းအတွက် လမ်းညွှန်ချက်များ နိုင်ငံတော်၏ ဧဝံဂေလိတရားအကြောင်း စံနမူနာ အမေးအဖြေများ လက်ရွေးစင်များ ခရစ်တော်၏ တရားစီရင်ခြင်း ပလ္လင်တော်ရှေ့ အတွေ့အကြုံများအကြောင်း သက်သေခံချက်များ အောင်မြင်သောသူများ၏ သက်သေခံချက်များ အနန္တတန်ခိုးရှင်ဘုရားသခင်ထံ ကျွန်ုပ်ပြန်လှည့်ခဲ့ပုံ

ဆက်တင်

  • စာတို
  • နောက်ခံအပြင်အဆင်များ

တပြေးညီ အရောင်များ

နောက်ခံအပြင်အဆင်များ

စာလုံးပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

စာကြောင်း အကွာအဝေး

စာကြောင်း အကွာအဝေး

စာမျက်နှာအနံ

မာတိကာ

ရှာဖွေမည်

  • ဤစာကို ရှာမည်
  • ဤစာအုပ်ကို ရှာမည်