၅၀။ ဘုရားသခင်၏ ကယ်တင်ခြင်း

အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင်က ပြောသည်မှာ- “ပြင်းထန်သောနှုတ်ကပတ်တော်များဖြစ်စေ၊ တရားစီရင်မှုဖြစ်စေ၊ ပြစ်တင်ဆုံးမမှုဖြစ်စေ၊ ဘုရားသခင်၏ လုပ်ငန်းအဆင့်စီတိုင်းသည် လူသားကိုစုံလင်စေရန်ဖြစ်ပြီး၊ လုံးဝသင့်လျော်မှုရှိသည်။ ဘုရားသခင်သည် ဤကဲ့သို့သော အမှုကို ခေတ်ကာလအဆက်ဆက်တွင် တစ်ခါမျှလုပ်ဆောင်ခဲ့ဖူးခြင်းမရှိပေ။ ယနေ့ သူသည် သင်တို့အတွင်း၌ အမှုပြုသဖြင့် သင်တို့သည် သူ၏ဉာဏ်ပညာကို အသိအမှတ်ပြုပြီးခြင်းဖြစ်သည်။ သင်တို့၏အတွင်း၌ နာကျင်မှုအချို့ကို သင်တို့ခံစားခဲ့ပြီးသော်လည်း၊ သင်တို့၏စိတ်နှလုံးသည် တည်ကြည်မှုကို ခံစားရပြီး ငြိမ်သက်ခြင်း ရှိနေသည်။ ဘုရားသခင်၏ ဤလုပ်ငန်းအဆင့်ကို သင်တို့အနေဖြင့် မွေ့လျော်ခံစားနိုင်ခြင်းမှာ သင်တို့၏ကောင်းချီးမင်္ဂလာပင်ဖြစ်သည်။ အနာဂတ်တွင် သင်တို့ မည်သည့်အရာကို ရရှိနိုင်ပါစေ၊ ယနေ့တွင် သင်တို့အတွင်း၌ သင်တို့မြင်ရသမျှ ဘုရားသခင်၏အမှုမှာ ချစ်ခြင်းမေတ္တာပင်ဖြစ်သည်။ လူသားသည် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းနှင့် စစ်ဆေးခြင်းကို မကြုံတွေ့ရပါက၊ သူ၏လုပ်ဆောင်မှုများနှင့် စိတ်အားထက်သန်မှုသည် အပြင်ပန်းတွင်အမြဲရှိပြီး သူ၏စိတ်သဘောထားသည်လည်း အမြဲမပြောင်းမလဲ တည်ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။ ဤအရာသည် ဘုရားသခင်၏သိမ်းပိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီဟု တွက်ဆသလော။ ယနေ့တွင် လူသားအတွင်းတွင် ထောင်လွှားမှု နှင့် မိမိကိုယ်ကို အထင်ကြီးမှုများ များစွာရှိနေသေးသော်လည်း၊ လူသား၏ စိတ်သဘောထားသည့် ယခင်ကထက် များစွာတည်ငြိမ်၏။ ဘုရားသခင် သင့်အား ရိုက်နှက်ဆုံးမခြင်းမှာ သင့်ကို ကယ်တင်ရန်ဖြစ်၍ ထိုအချိန်တွင် သင်သည် နာကျင်မှုအနည်းငယ် ခံစားကောင်းခံစားရနိုင်သော်လည်း၊ သင့်စိတ်သဘောထား ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်ပေါ်လာသည့် နေ့ရက် ရောက်ရှိလာပါလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်တွင်၊ သင်သည် နောက်ကိုပြန်ကြည့်ပြီး ဘုရားသခင်၏အမှုသည် မည်မျှအမြော်အမြင်ရှိကြောင်းကို မြင်ပြီး၊ ထိုအချိန်သည် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို သင် အမှန်တကယ် နားလည်လာသည့်အချိန်ဖြစ်လိမ့်မည်။” (နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိ၌ ပေါ်လာ၏ စာအုပ်ထဲရှိ “သင်သည် နာကျင်သည့်စမ်းသပ်မှုများကို တွေ့ကြုံခြင်းဖြင့်သာ ဘုရားသခင်၏နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းခြင်းကို သိနိုင်မည်”) ဒီကျမ်းပိုဒ်ကို ဖတ်မိတော့၊ ဟိုအရင်က ကျွန်မ ဘယ်လောက် မာနထောင်လွှားခဲ့ဖူးတယ်ဆိုတာကို မတွေးဘဲမနေနိုင်ဘူး။ ကျွန်မက ကျော်ကြားမှုနဲ့ အဆင့်အတန်းနောက်ကိုပဲ အမြဲတမ်း လိုက်ခဲ့တယ်။ သူများတွေကို လိုက်ပြိုင်တယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သူများတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်တယ်။ ကျွန်မမှာ အဲဒီလို အတောမသတ်နိုင်တဲ့ ဆန္ဒတွေ ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ လူသားပုံသဏ္ဌာန် လုံးဝမရှိဘဲ ရှင်သန်ခဲ့တာပါ။ ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်တွေရဲ့ တရားစီရင်မှု၊ ပြစ်တင်ဆုံးမမှုနဲ့ ပဲ့ပြင်မှုကို တွေ့ကြုံလိုက်ရတော့မှ၊ ကျွန်မရဲ့ ဆိုးယုတ်တဲ့ သဘာဝကို နည်းနည်းလေး စနားလည်ခဲ့တာပါ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရွံရှာတတ်လာတယ်၊ နောင်တရတတ်လာတယ်။ နည်းနည်း ပိုပြီးတော့ ရိုးသားနှိမ့်ချလာတယ်။ ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်တွေရဲ့ တရားစီရင်မှုနဲ့ ပြစ်တင်ဆုံးမမှုဆိုတာ လူသားမျိုးနွယ်အတွက် ကယ်တင်ခြင်းဖြစ်မှန်း၊ အမှန်တကယ် ခံစားမိခဲ့ပါတယ်။

အနန္တတန်ခိုးရှင်ဘုရားသခင်ကို လက်ခံပြီး၊ တစ်နှစ်ကျော်ကျော် ၂၀၀၅ ခုနှစ်မှာ၊ ကျွန်မက အသင်းတော်ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အဖြစ် အရွေးခံရတယ်။ ဘုရားရဲ့ချီးမြှောက်မှုနဲ့ ညီအစ်ကိုမောင်နှမတွေရဲ့ ယုံကြည်မှုကို ရလိုက်တယ်ဆိုတော့၊ ကိုယ်တော့်ချစ်ခြင်းကို ပြန်ဆပ်နိုင်အောင် ကိုယ့်တာဝန်ကို ကောင်းကောင်း လုပ်မယ်ဆိုပြီး၊ ဘုရားသခင်ဆီ ဆုတောင်းရင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ အသင်းတော်အလုပ်ထဲမှာ ကျွန်မလည်း ချက်ချင်း နစ်မြုပ်သွားတယ်။ တခြားသူတွေ အခက်အခဲရှိလာတယ်၊ တချို့အခြေအနေတွေနဲ့ ကြုံလာတယ်ဆိုရင်၊ ကျွန်မက သူတို့ကို ကူညီဖို့၊ ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်တချို့ကို ရှာဖွေပေးတယ်။ ကျွန်မ မိတ်သဟာယပြုတာတွေက သိပ်မလေးနက်ဘူးဆိုပေမဲ့၊ တချို့အကျိုးဆက်တွေတော့ ရှိခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်မရဲ့မိတ်သဟာယက သူတို့ကို နည်းနည်းတော့ အကူအညီဖြစ်တယ်လို့ ညီအစ်ကိုမောင်နှမတွေက ပြောကြတယ်။ ကျွန်မက အလုပ်မှာ အောင်မြင်မှုနည်းနည်း ရတယ်ဆိုတော့၊ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်က နောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်မကို တချို့အသင်းတော်တွေရဲ့အလုပ်ကိုပါ တာဝန်ယူခိုင်းတယ်။ ကျွန်မလည်း တော်တော် ပျော်သွားတာပေါ့။ အထူးသဖြင့်၊ ကျွန်မနဲ့အတူလုပ်တဲ့ အစ်မထက် ကျွန်မက ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်တွေကို ပိုပြီး မြန်မြန်ဆန်ဆန် နားလည်တာ၊ ခေါင်းဆောင်က ကျွန်မကို အထင်ကြီးတာတွေကို မြင်လာတော့၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တော်တော် ကျေနပ်မိတယ်။ ကျွန်မက အမှန်တကယ် အလားအလာရှိတဲ့သူ၊ အသင်းတော်မှာ မရှိမဖြစ် ပါရမီထူးတဲ့သူ ဆိုပြီး၊ ခေါင်းဆောင်က မြင်တယ်လို့ ကျွန်မ ထင်မိတယ်။ အချိန်ကြာလာတော့ ကျွန်မက ပိုပိုပြီး မာနထောင်လွှားလာတယ်။ ကျွန်မမှာ သမ္မာတရားရဲ့စစ်မှန်မှုနည်းနည်း ရှိနေပြီလို့လည်း ထင်ခဲ့တယ်။ ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်တွေကို စားသောက်တာမျိုး၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဆင်ခြင်တာမျိုးကို အာရုံစိုက်တာတွေ ရပ်လိုက်တယ်။ ကိစ္စတစ်ခု ကြုံပြီဆိုရင်လည်း သမ္မာတရားကို မရှာဖွေတော့ဘူး။ ငါဆိုပြီး အမြဲတမ်း မာန်တက်ခဲ့တာချည်းပါပဲ။ ညီအစ်ကိုမောင်နှမတွေကိုလည်း အထင်သေးခဲ့တယ်။ သူတို့ထဲက တချို့က အကျင့်ပျက်တဲ့ စိတ်သဘောထားတွေနဲ့ ချုပ်မိပြီး၊ သူတို့အလုပ်တွေကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် မလုပ်နိုင်တာမျိုး မြင်ပြီဆိုရင်၊ သူတို့ကို ချစ်ခြင်းမေတ္တာနဲ့ ကူညီဖို့ သမ္မာတရားကို မိတ်သဟာယပြုပေးတာမျိုး လုပ်မပေးတော့ဘဲ စိတ်မရှည်ဖြစ်ပြီး ကြိမ်းမောင်းတယ်။ “ဘုရားအမှုတော်က ဒီအဆင့်အထိ ရောက်နေတာတောင်၊ ရှင်တို့က ဇာတိပကတိကို လောဘတကြီးနဲ့ ခံစားနေတုန်းပဲ။ ကပ်ဘေးတွေထဲ ကျပြီး၊ အပြစ်ဒဏ်ပေးခံရမှာကို ရှင်တို့ မကြောက်ကြဘူးလား။ ကိုယ့်တာဝန်ကို ကောင်းအောင် မလုပ်သေးဘူးဆိုရင်၊ ရှင်တို့ ဖယ်ရှားခံရလိမ့်မယ်” ပေါ့။ သူတို့က ချုပ်ချယ်ခံရသလိုဖြစ်ပြီး ကျွန်မနဲ့ မတွေ့ချင်ကြဘူးဆိုတာ ကျွန်မ သိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မ မဆင်ခြင်မိခဲ့ဘူး။ သူတို့ကို သမ္မာတရား အားမထုတ်ဘူးလို့ပဲ အပြစ်တင်နေမိတယ်။

နောက် သိပ်မကြာခင်၊ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်က ကျွန်မတို့စည်းဝေးပွဲကို ရောက်လာတယ်။ ကျွန်မကို ရာထူးတိုးပေးဖို့ လို့ပဲ ထင်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ အံ့ဩသွားရတာပါ။ သူက ဘာပြောလဲဆိုတော့၊ ကျွန်မရဲ့ အသက်တာဝင်ရောက်မှုက မလေးနက်ဘူး။ ကျွန်မရဲ့မိတ်သဟာယက ပြဿနာတွေကို မဖြေရှင်းပေးနိုင်ဘူး။ ပြီးတော့ ကျွန်မက အသင်းတော်တွေရဲ့အလုပ်ကို ဆက်ပြီး ဦးဆောင်ဖို့ မသင့်တော်ဘူးတဲ့။ ဒါကို ကြားလိုက်ရတော့၊ ကျွန်မ တုန်လှုပ်သွားတယ်။ စိတ်ထဲမှာ ဘာမှ မခံစားမိတော့သလို ဖြစ်သွားတယ်။ စည်းဝေးပွဲပြီးတော့ အိမ်ကို ဘယ်လိုပြန်ရောက်မှန်းတောင် မသိပါဘူး။ တစ်လမ်းလုံး ငိုရင်း လျှောက်တွေးလာတာတွေကိုပဲ မှတ်မိတယ်၊ “ငါက ငါ့တာဝန်မှာ အရမ်းကို ကြိုးစားထားတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရှေ့ရောက်ရမယ့်အစား၊ ငါက ဆုတ်ယုတ်သွားပြီ။ ညီအစ်ကိုမောင်နှမတွေက ငါ့ကို ဘယ်လို ထင်လာကြမလဲ။ ငါက အဲဒီလောက် အလုပ်တွေမျိုးစုံကို တာဝန်မယူနိုင်တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အလုပ်တာဝန်အသေးလေးတွေဆိုရင် ငါ ဘယ်လိုလုပ် လက်ခံနိုင်မှာလဲ” ဆိုတာမျိုးတွေပေါ့။ သုံးလေးရက်လောက်အထိ ကျွန်မ မစားနိုင်၊ မအိပ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ တော်တော်ကို စိတ်ဆင်းရဲသွားတာ။ ဘုရားသခင်ဆီမှာပဲ ဆုတောင်းမိတယ်။ ကျွန်မအနေနဲ့ ကိုယ်တော့်အလိုကို နားလည်နိုင်အောင်၊ ကျွန်မကို ဉာဏ်အလင်းပေးဖို့ လမ်းပြဖို့ပေါ့။ ဆုတောင်းပြီးတော့၊ ပိုပြီး တည်ငြိမ်လာသလို ခံစားရတယ်။ ပြီးတော့ ဘုရားရဲ့ ဒီနှုတ်ကပတ်တော်တွေကို ဖတ်မိတယ်၊ “သင်တို့ ရှာဖွေရာတွင်၊ တစ်ဦးချင်းစီ၌ များစွာသော အယူအဆများ၊ မျှော်လင့်ချက်များနှင့် အနာဂတ်များ ရှိကြသည်။ လက်ရှိအမှုမှာ ရာထူးအဆင့်အတန်းအပေါ် သင်တို့၏ တပ်မက်မှုနှင့် သင်တို့၏ လွန်ကဲသော အလိုဆန္ဒများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန်အတွက် ဖြစ်သည်။ မျှော်လင့်ချက်များ၊ အဆင့်အတန်းနှင့် အယူအဆများအားလုံးသည် စာတန်ဆန်သော စိတ်သဘောထား၏ ဂန္တဝင်ကိုယ်စားပြုချက်များ ဖြစ်သည်။... ယခုတွင် သင်တို့သည် နောက်လိုက်များ ဖြစ်ကြပြီး အမှု၏ ဤအဆင့်ကို သိနားလည်မှုအချို့ ရရှိကြပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော်၊ အဆင့်အတန်းအတွက် သင်တို့၏ တပ်မက်မှုကို သင်တို့ ဘေးမဖယ်ထားကြသေး။ သင်တို့၏ အဆင့်အတန်း မြင့်မားသည့်အခါ သင်တို့ ကောင်းစွာ ကြိုးစားကြသော်လည်း သင်တို့၏ အဆင့်အတန်း နိမ့်သည့်အခါ သင်တို့ မကြိုးစားကြတော့ပေ။ အဆင့်အတန်းနှင့်ဆိုင်သော ကောင်းချီးမင်္ဂလာများမှာ သင်တို့၏ စိတ်ထဲ၌ အမြဲရှိနေသည်။ လူအများစုသည် အပျက်သဘောဆောင်ခြင်းမှ အဘယ်ကြောင့် မိမိတို့ကိုယ်ကိုယ် မဖယ်ရှားနိုင်ကြပါသနည်း။ အဖြေမှာ စိတ်ပျက်ဖွယ်ရာ တက်လမ်းများကြောင့် အမြဲတစေ ဖြစ်သည် မဟုတ်လော။...ဤနည်းလမ်းဖြင့် သင်ရှာဖွေလေလေ ရိတ်သိမ်းမှု နည်းလေလေ ဖြစ်လိမ့်မည်။ အဆင့်အတန်းအတွက် လူတစ်ဦး၏ အလိုဆန္ဒ ကြီးမားလေလေ၊ ၎င်းတို့အား ပို၍ပြင်းထန်စွာ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် လိုလေလေ ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် ကြီးမားသော စစ်ဆေးခြင်းကို ကြုံရလေလေဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော လူတို့သည် အသုံးမကျသောသူများ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အနေဖြင့် ဤအရာများကို လုံးလုံးလျားလျား လက်လွှတ်ရန်အလို့ငှာ ၎င်းတို့အား လုံလောက်စွာ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပြီး တရားစီရင်ရမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သင်တို့သည် ဤနည်းဖြင့် အဆုံးတိုင်အောင် လိုက်စားပါက၊ မည်သည့်အရာကိုမျှ ရိတ်သိမ်းရမည် မဟုတ်ပေ။ အသက်ကို မလိုက်စားသောသူများသည် ပြောင်းလဲခြင်း မခံရနိုင်သကဲ့သို့ သမ္မာတရားကို ဆာငတ်ခြင်းမရှိသော သူများသည် သမ္မာတရားကို မရနိုင်ကြပေ။ သင်သည် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ပြောင်းလဲခြင်းနှင့် ဝင်ရောက်ခြင်းကို လိုက်စားခြင်းအား အာရုံမစိုက်ဘဲ၊ ယင်းအစား လွန်ကဲသော တပ်မက်မှုများနှင့် ဘုရားသခင်အပေါ် သင်၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ကန့်သတ်ပြီး သူ့ထံ တိုးဝင်ချဉ်းကပ်ခြင်းကို တားဆီးသော အရာများအပေါ် သင် အမြဲတစေ အာရုံစိုက်၏။ ထိုအရာများသည် သင့်အား ပြောင်းလဲစေနိုင်သလော။ ၎င်းတို့သည် သင့်အား နိုင်ငံတော်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာနိုင်သလော။” (နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိ၌ ပေါ်လာ၏ စာအုပ်ထဲရှိ “အဖြည့်ခံဖြစ်ရန် သင်အဘယ်ကြောင့် လိုလားခြင်းမရှိသနည်း”) ဒါကို ဖတ်ပြီးတော့၊ ဘုရားရဲ့အလိုကို ကျွန်မ နားလည်မိတယ်။ ကိုယ်တော်က အဲဒီအခြေအနေကို ဖန်တီးတယ်ဆိုတာ၊ ဂုဏ်ကို လိုချင်တဲ့ ကျွန်မရဲ့ဆန္ဒကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့၊ ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မ ဆင်ခြင်မိလာစေဖို့၊ သမ္မာတရားကို အားထုတ်ရာမှာ လမ်းမှန်ကို ရွေးစေဖို့အတွက်ပါပဲ။ ယုံကြည်ခြင်းမှာ ကျွန်မ ထက်ထက်သန်သန် ကြိုးစားရှာဖွေတာတွေ၊ စွန့်လွှတ်တာတွေက တကယ်ပဲ သမ္မာတရားကို အားထုတ်ဖို့၊ ဖန်ဆင်းခံတစ်ယောက်ရဲ့ တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ဖို့ လုပ်ခဲ့တာတွေလားဆိုတာ ကျွန်မ စဉ်းစားကြည့်တယ်။ အမှန်တကယ်တော့ တခြားသူတွေထက် ရှေ့ရောက်ချင်တဲ့ ကျွန်မရဲ့ရည်မှန်းချက် ပြည့်ဝအောင်ပဲ လုပ်ခဲ့တာပါ။ သမ္မာတရားကို အားထုတ်ဖို့အတွက် မဟုတ်ဘူး။ အဲဒါကြောင့် ကျွန်မမှာ ရာထူးတစ်ခု ရတာနဲ့၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တော်တော်ကျေနပ်ပြီး၊ တိုးတက်ဖို့ မကြိုးစားခဲ့တာပဲ။ ရာထူးက ထုတ်ပယ်ခံရတော့လည်း၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မဆင်ခြင်မိတဲ့အပြင်၊ အပျက်သဘောဆောင်ပြီး ပျော့ညံ့ခဲ့တယ်။ ဘုရားကို အပြစ်တင်ခဲ့တယ်။ အရှုံးပေးလိုက်ဖို့၊ ဘုရားကို သစ္စာဖောက်ဖို့ဆိုတာတွေတောင် စဉ်းစားမိတာပါ။ အသိစိတ် အသိတရားဆိုတာတွေ တော်တော် ကင်းမဲ့ခဲ့တယ်။ သိပ်ပြီး တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တယ်၊ ရွံစရာကောင်းခဲ့တယ်။ ရာထူးက ထုတ်ပယ်ခံရတယ်ဆိုတာ ဘုရားက ကျွန်မကို ကွယ်ကာပေးနေတာလေ။ ကျွန်မအနေနဲ့ အပျက်သဘောဆောင်လာတာ၊ ဘုရားသခင်ကို အထင်မှားလာတာ မဖြစ်ခဲ့သင့်ဘူး။ ကျွန်မရဲ့ယိုယွင်းမှုကို ဖြေရှင်းဖို့ သမ္မာတရားကိုပဲ ရှာဖွေခဲ့သင့်တာပါ။ ကျွန်မလည်း အဲဒါကို နားလည်သွားတာနဲ့၊ ဘုရားရှေ့မှောက် ဆုတောင်းခဲ့မိတယ်။ “ဘုရားသခင်၊ ဂုဏ်အဆင့်အတန်းနောက်ကို ကျွန်မ ဆက်မလိုက်ချင်တော့ပါဘူး။ ကိုယ်တော့်အုပ်စိုးမှုနဲ့ အစီအစဉ်တွေကိုပဲ နာခံချင်ပါတယ်။ သမ္မာတရားကို အမှန်တကယ် အားထုတ်ချင်ပါတယ်။ ကိုယ်တော် ကျေနပ်စေဖို့၊ ကျွန်မရဲ့တာဝန်ကို ကျေပွန်ချင်ပါတယ်” ပေါ့။ အဲဒီနောက်ပိုင်းရက်တွေမှာ ကျွန်မလည်း ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်တွေကို စားသောက်တာ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဆင်ခြင်တာကိုပဲ အာရုံစိုက်ခဲ့တယ်။ ကျွန်မရဲ့ မာနထောင်လွှားတဲ့ စိတ်သဘောထား ထပ်ပေါ်လာပြီဆိုလည်း၊ ဘုရားဆီ သတိရှိရှိနဲ့ ဆုတောင်းပြီး၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စွန့်ပယ်လိုက်တယ်။ ဒီနည်းအတိုင်း အချိန်ကာလတစ်ခုလောက် လက်တွေ့လုပ်ဆောင်လိုက်တဲ့အခါ၊ နေလို့ထိုင်လို့ အများကြီးပိုကောင်းလာတယ်။ ညီအစ်ကိုမောင်နှမတွေနဲ့လည်း မှန်မှန်ကန်ကန် ဆက်ဆံနိုင်ခဲ့တယ်။

ဒီအတိုင်း တစ်နှစ် နှစ်နှစ်လောက် ကြာတော့၊ ကျွန်မက အသင်းတော်ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အဖြစ် ထပ်ပြီး အရွေးခံရပါတယ်။ အဲဒီနောက် သိပ်မကြာခင်ပဲ၊ ကျွန်မရဲ့အသင်းတော်က တခြားအသင်းတော်တစ်ခုနဲ့ ပေါင်းလိုက်တယ်။ ဒီတော့ ခေါင်းဆောင်တွေ ရွေးချယ်ဖို့ ထပ်ပြီးလိုလာတာပေါ့။ ဂုဏ်ဒြပ်ကို လိုချင်တဲ့ ကျွန်မရဲ့ဆန္ဒကလည်း ဒီကိစ္စကြောင့် ပြန်ပြီး ခေါင်းထောင်လာတယ်။ ကျွန်မရဲ့ရာထူး ဆုံးရှုံးသွားမှာကို တကယ်ပဲ ကြောက်ခဲ့ပါတယ်။ ဟိုဘက် အသင်းတော်က ခေါင်းဆောင်တွေနဲ့ စည်းဝေးပွဲတွေမှာ၊ ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်တွေအပေါ် သူတို့နားလည်တာတွေ၊ သမ္မာတရားကို မိတ်သဟာယပြုတာတွေက ဘာမှ ထူးထူးခြားခြားမရှိတာကို ကျွန်မ တွေ့တယ်။ ဒါနဲ့ ကျွန်မပဲ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် အရွေးခံရဖို့ သေချာတယ်လို့ ထင်လိုက်တယ်။ ကျွန်မရဲ့ရာထူး တည်မြဲအောင်၊ ကျွန်မ ဘယ်လောက် လုပ်နိုင်စွမ်းရှိတယ်ဆိုတာ လူတွေ ပိုမြင်လာအောင်ဆိုပြီး၊ အားနည်းတဲ့အသင်းတော်တစ်ခုကို ကျွန်မ သွားပြီး ကိုင်တွယ်ပြမယ်လို့ ကမ်းလှမ်းလိုက်တယ်။ အဲဒီက ကိစ္စတွေ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြေလည်သွားစေရမယ်ပေါ့။ စည်းဝေးပွဲတွေမှာလည်း နေ့တိုင်း မိတ်သဟာယပြုတာတွေ၊ ပြဿနာတွေ ဖြေရှင်းပေးတာတွေ လုပ်ရင်း၊ ကိုယ့်ဘာသာ အလုပ်ရှုပ်နေလိုက်တယ်။ မိတ်သဟာယမှာလည်း ဟိုအရင် ကျွန်မ ဘယ်လိုအလုပ်လုပ်ခဲ့တယ်၊ ဘယ်လို အောင်မြင်မှုကြီးတွေ ရခဲ့တယ်၊ အဲဒီတုန်းက ခေါင်းဆောင်တွေက ကျွန်မကို ဘယ်လိုတန်ဖိုးထားခဲ့တယ် ဆိုတာတွေကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ ပြောပြတယ်။ ဟိုဘက်အသင်းတော်က ခေါင်းဆောင်တွေရဲ့လုပ်ဆောင်ချက်ထဲက အမှားတွေ၊ လမ်းလွဲတာတွေကိုလည်း တမင်ကို ပြောပြတယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တိတ်တိတ်လေး ဂုဏ်တင်ပြီး၊ သူတို့ကို နှိမ်ချထားတာ။ ဒါပေမဲ့ ဘုရားက ကျွန်မရဲ့စိတ်နှလုံးတွေထဲကို မြင်ပါတယ်။ အလုပ်တာဝန်အပေါ်ထားတဲ့ ကျွန်မရဲ့ရည်ရွယ်ချက်တွေက လွဲမှားနေတော့၊ ဘုရားက ကျွန်မဆီကနေ ပုန်းရှောင်သွားတယ်။ အဲဒီကာလတစ်လျှောက်လုံး အမြဲတမ်း အလုပ်များနေတယ်ဆိုပေမဲ့၊ ကျွန်မရဲ့လုပ်ဆောင်ချက်ထဲမှာ အောင်မြင်တာ ဘာမှမရှိခဲ့ဘူး။ ကျွန်မပါးစပ်ထဲမှာ အနာတွေ ပေါက်လာတယ်။ ရေသောက်တာတောင် နာတယ်။ တကယ်ကို ဝေဒနာ ခံစားခဲ့ရတာပါ။ ပြီးတော့ ကျွန်မအနေနဲ့ ဘာကိစ္စကိုမှ မဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့တာတွေ၊ ကျွန်မရဲ့အလုပ်မှာ ဘယ်လိုရလဒ်ကိုမှ မရခဲ့တာတွေ ဘယ်လောက်ကြာခဲ့ပြီလဲဆိုတာကို စဉ်းစားကြည့်တယ်။ ခေါင်းဆောင်တွေက ကျွန်မကို လုပ်နိုင်စွမ်းမရှိဘူးလို့ ထင်သွားကြရင်၊ သူတို့က ကျွန်မကို ဘယ်လိုမြင်လာကြမလဲဆိုပြီး တွေးကြည့်တယ်။ ရွေးချယ်ပွဲ မတိုင်ခင်မှာကို ရာထူးကထုတ်ပယ်ခံရရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ တော်တော် ရှက်ဖို့ကောင်းမှာလေ။ ဒီအတွေးနဲ့ပဲ ကျွန်မလည်း ပြဿနာတွေအားလုံးကို ချက်ချင်း ဖြေရှင်းပစ်လိုက်ချင်လာတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ ဘယ်လိုပဲ မိတ်သဟာယပြုပြု၊ ကိစ္စတွေက အရင်အတိုင်း ကြန့်ကြာတာပါပဲ။ တော်တော်ကို စိတ်ဆင်းရဲမိတယ်။ ကျွန်မ လုပ်နိုင်တာဆိုလို့၊ ဘုရားရှေ့မှောက် သွားပြီး အကူအညီတောင်း ဆုတောင်းတာပါပဲ၊ “ဘုရားသခင်၊ ကျွန်မ အမှောင်ထဲမှာ လဲကျနေပါပြီ။ ပြဿနာတွေကို ကျွန်မ လုံးဝ နားမလည်တော့ပါဘူး။ ဘုရားသခင်၊ ကျွန်မက ကိုယ်တော့်ကို အာခံမိတာပဲ ဖြစ်မှာပါ၊ ဒါကြောင့် ကျွန်မကို လမ်းပြဖို့ ကိုယ်တော့်ကို တောင်းလျှောက်ပါတယ်။ ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မ ပြန်ဆင်ခြင်ပြီး၊ ကိုယ်တော့်ဆီမှာ နောင်တရချင်ပါတယ်” ပေါ့။

နောက်တော့ ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်တွေထဲက ကျမ်းပိုဒ်တစ်ခုကို ကျွန်မ ဖတ်မိတယ်၊ “သင်တို့၏ နှုတ်များ၌ မဖြောင့်မတ်သော လျှာများ၊ သွားများ ရှိကြသည်။ သင်တို့၏ စကားများနှင့် လုပ်ဆောင်သော အရာများသည် ဧဝကို အပြစ်လုပ်အောင် သွေးဆောင်ခဲ့သည့် မြွေ၏ လုပ်ရပ်များကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ သင်တို့သည် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် မျက်လုံးတစ်လုံးဖျက်လျှင် မျက်လုံးတစ်လုံး၊ သွားတစ်ချောင်းချိုးလျှင် သွားတစ်ချောင်းဆိုပြီး တောင်းဆိုပြီး၊ ငါ၏ မျက်မှောက်၌ နေရာရဖို့၊ ကျော်ကြားဖို့၊ အမြတ်ရဖို့အတွက် သင်တို့သည် တစ်ယောက်ထံမှ တစ်ယောက် လုယူရန် အပြင်းအထန် ကြိုးပမ်းကြသည်။ သို့သော် သင်တို့ ပြောသောစကားများနှင့် သင်တို့၏ လုပ်ရပ်များကို ငါတိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေကြောင်းကို သင်တို့ မသိကြ။ သင်တို့ ငါ့မျက်မှောက်သို့ မလာခင်၌ပင် ငါသည် သင်တို့နှလုံးသားများကို အောက်ခြေအထိတိုင်အောင် ကောင်းစွာ နားလည်ပြီး ဖြစ်သည်။ လူသားသည် အစဉ်သဖြင့် ငါ့လက်၏ ဆုပ်ကိုင်ခြင်းမှ ရုန်းထွက်လိုကြပြီး ငါ့ မျက်စိ၏ စောင့်ကြည့်ခြင်း မှလည်း ရှောင်ထွက်လိုကြသည်။ သို့သော် ငါမူကား သူပြောသော စကားများနှင့် သူလုပ်သော အရာများကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မရှောင်ခဲ့ပေ။ ထိုသို့ရှောင်မည့်အစား လူသား၏ မဖြောင့်မတ်မှုကို ပြစ်တင်ဆုံးမပြီး သူ၏ပုန်ကန်ခြင်းကို တရားစီရင်ရန်အတွက် သူပြောသောစကားများနှင့် သူလုပ်သော အရာများကို ငါ့မျက်စိအတွင်း ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဝင်ရောက်စေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူလျှို့ဝှက်စွာ ပြောဆိုခဲ့သည့် စကားနှင့် လျှို့ဝှက်စွာ လုပ်ခဲ့သည့် အရာများသည် ငါ၏ တရားစီရင်သည့် ပလ္လင်ရှေ့၌ အစဉ် ရှိနေပြီး၊ လူသား၏ ပုန်ကန်မှုသည် လွန်ကဲလှသောကြောင့် ငါ၏ တရားစီရင်ခြင်းသည် လူသားထံမှ မည်သည့်အခါမျှ ထွက်ခွာသွားခြင်း မရှိပေ။” (နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိ၌ ပေါ်လာ၏ စာအုပ်ထဲရှိ “ဧဝံဂေလိတရားကို ဖြန့်ဝေသည့် အလုပ်သည် လူသားကို ကယ်တင်သည့် အလုပ်လည်းဖြစ်သည်”) ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်တွေရဲ့ တရားစီရင်မှုနဲ့ ထုတ်ဖော်မှုကြောင့် ကျွန်မလည်း ကြောက်စိတ်နဲ့ တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြစ်သွားတယ်။ ကျွန်မ ဘယ်လိုတွေ စဉ်းစားလုပ်ဆောင်ခဲ့တာလဲဆိုတာကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်တယ်။ ကျွန်မရဲ့ ခေါင်းဆောင်ရာထူး တည်မြဲအောင်၊ ကျွန်မကို လူတွေ ပိုပြီး အထင်ကြီးကြအောင်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သက်သေပြဖို့၊ စိတ်နှလုံးတွေကို ဆွဲဆောင်ဖို့ဆိုပြီး၊ ပြဿနာတွေကို မိတ်သဟာယကတစ်ဆင့် ဖြေရှင်းပြခဲ့တယ်။ တစ်ချိန်လုံး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မြှင့်တင်ပြီး၊ သူများတွေကို သေးသိမ်အောင် လုပ်နေခဲ့တာတွေပါ။ ညီအစ်ကိုမောင်နှမတွေကို ပြိုင်ဘက်တွေလို သဘောထားပြီး၊ လှည့်ကွက်တွေ ဗျူဟာတွေ ချနေခဲ့တယ်။ ကျွန်မမှာ ယုံကြည်သူတစ်ယောက်နဲ့တူတာ ဘာမှမရှိခဲ့ဘူး။ ဘာလူ့သဘာဝမှ မရှိခဲ့ဘူး။ အစာတစ်လုတ်အတွက် ရုန်းကန်နေတဲ့ တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်နဲ့ ဘာများ ကွာခြားတော့လို့လဲ။ ကျွန်မက အရမ်းကို တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ပြီး၊ ရွံစရာကောင်းခဲ့တာပဲ။ ကျွန်မက မကောင်းတဲ့လုပ်ရပ်တွေ လုပ်ပြီး၊ ဘုရားကို ခုခံနေခဲ့တာဆိုတော့၊ ဟိုးရှေ့မှာကတည်းက ကိုယ်တော့်စိတ်သဘောထားကို ပုန်ကန်ပြစ်မှားမိနေပြီ။ အဲဒီပါးစပ်အနာတွေနဲ့ ဒုက္ခရောက်တာ၊ ကိုယ့်အလုပ်မှာ ဘာမှမအောင်မြင်တာတွေက ကျွန်မကို ဘုရားက ရိုက်နှက်ခဲ့တာပါ၊ ဆုံးမပဲ့ပြင်ခဲ့တာပါ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဆင်ခြင်ဖို့၊ နောင်တရပြီး ပြောင်းလဲဖို့ဆိုတာ ကျွန်မအတွက် ကိုယ်တော့်အလိုတော်ပါပဲ။ ကျွန်မက ကျန်တဲ့အရာတွေထက် ဂုဏ်အဆင့်အတန်းနောက်ကိုပဲ ဘာလို့ အမြဲလိုက်ခဲ့တာလဲဆိုတာကို စဉ်းစားကြည့်မိတယ်။ အဲဒါက စာတန် လှည့်စားတာကို ခံရပြီး၊ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးခဲ့လို့ပါပဲ။ ဒီလို အဆိပ်အတောက်တွေ၊ အတွေးအခေါ်တွေ ကျွန်မရဲ့စိတ်နှလုံးထဲ စိမ့်ဝင်အောင်၊ စာတန်က ပညာရေးနဲ့ လူမှုဩဇာလွှမ်းမိုးမှုဆိုတာတွေကို အသုံးချတယ်။ ဥပမာ၊ “ဉာဏ်ရှိသူတို့သည် ခွန်အားရှိသူတို့အပေါ် အုပ်စိုး၏” ပြီးတော့ “ထင်ရှားကျော်ကြားမှုရရှိခြင်း သည် သူ၏ဘိုးဘေးများအတွက် ဂုဏ်အသရေ ယူဆောင်လာသည်” ဆိုတာမျိုးတွေ။ ဒီလို စာတန်အတွေးအခေါ်တွေက ကျွန်မရဲ့စိတ်နှလုံးထဲမှာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း အမြစ်တွယ်ပြီးတော့၊ ကျွန်မရဲ့သဘာဝ ဖြစ်လာခဲ့တာပါ။ ကျွန်မက ဒီအဆိပ်အတောက်တွေနဲ့ နေထိုင်ရင်း၊ ပိုပိုပြီးတော့ မာနထောင်လွှားလာတယ်၊ စိတ်ကြီးဝင်လာတယ်။ ဂုဏ်အဆင့်အတန်းကိုပဲ ကိုးကွယ်ပြီးတော့၊ သူများတွေထက် ရှေ့ရောက်ဖို့ သာဖို့ကိုပဲ အမြဲကြိုးစားတယ်။ ကျွန်မက လမ်းမှန်ပေါ် မရောက်ဘဲ၊ ဒီ အကျင့်ပျက်တဲ့ ဆိုးယုတ်တဲ့ စိတ်သဘောထားထဲမှာပဲ ရှင်သန်နေတာဆိုတော့၊ အကန်းလို ဖြစ်ပြီး၊ ဘယ်လို အကြောင်းကိစ္စပဲရှိရှိ ဇာစ်မြစ်ကို မမြင်နိုင်ခဲ့ဘူး။ တခြားသူတွေရဲ့ပြဿနာတွေကိုလည်း မဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ဘူး။ အသင်းတော်ရဲ့အလုပ်လည်း ကျွန်မကြောင့် နှောင့်နှေးခဲ့ရတယ်။ ကျွန်မက ကိုယ့်တာဝန်ကို လုပ်နေတာမဟုတ်ဘူး၊ မကောင်းမှုကို လုပ်နေခဲ့တာပါ။ ကျွန်မလည်း ဘုရားရှေ့မှောက် ဝပ်စင်းပြီး၊ နောင်တရခဲ့မိတယ်၊ “ဘုရားသခင်၊ ကျွန်မက နာမည်နဲ့ အကျိုးအမြတ်အတွက် ကိုယ့်တာဝန်တွေကို လျစ်လျူရှုပြီး၊ ကိုယ်တော့်ကို လိမ်ညာလှည့်ဖြားဖို့ ကြိုးစားသလို ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်မအနေနဲ့ ကျိန်ဆိုခြင်း ခံရသင့်ပါတယ်။ ဘုရားသခင်၊ ကျွန်မ ဒီလိုမျိုး ဆက်မဖြစ်ချင်တော့ပါဘူး။ ကိုယ်တော့်ဆီမှာ နောင်တရချင်ပါတယ်” ပေါ့။ နောက်တော့ ဘုရားသခင်ဆီက ဒီ နှုတ်ကပတ်တော်တွေကို ဖတ်မိတယ်၊ “သင်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းခံများ ဖြစ်ကြသည့်အတွက် သင်တို့သည် ဖန်ဆင်းခံတစ်ဦး၏ တာဝန်ကို ထမ်းရွက်ရမည်။ သင်တို့အပေါ် အခြားသော သတ်မှတ်ချက်များ မရှိပေ။ သင်တို့သည်- ‘အို ဘုရားသခင်။ ကျွန်ုပ်၌ အဆင့်အတန်း ရှိသည်ဖြစ်စေ မရှိသည်ဖြစ်စေ၊ ကျွန်ုပ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယခု သဘောပေါက်ပါပြီ။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်၏ အဆင့်အတန်း မြင့်ပါက ၎င်းမှာ ကိုယ်တော်၏ ချီးမြှောက်ခြင်းကြောင့်ဖြစ်ပြီး၊ အဆင့်အတန်း နိမ့်ပါက ကိုယ်တော်၏ စီမံပေးခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပါ၏။ အရာခပ်သိမ်းသည် ကိုယ်တော်၏ လက်တော်ထဲ၌ ရှိပါ၏။ ကျွန်ုပ်၌ ရွေးချယ်စရာ မရှိသကဲ့သို့ ညည်းတွားစရာအကြောင်း တစ်စုံတစ်ရာ မရှိပါ။... ကျွန်ုပ်သည် အဆင့်အတန်းအပေါ် အာရုံမစိုက်ပါ၊ အမှန်မှာတော့ ကျွန်ုပ်သည် ဖန်ဆင်းခံတစ်ဦးသာ ဖြစ်ပါ၏။ အကယ်၍ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်အား အဆုံးမဲ့သော တွင်းနက်၊ ကန့်နှင့်ရောသော မီးအိုင်ထဲသို့ ထည့်လျှင်လည်း ကျွန်ုပ်သည် ဘာမျှမဟုတ်ဘဲ ဖန်ဆင်းခံ တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်ပါ၏။ အကယ်၍ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်ကို အသုံးပြုပါက ကျွန်ုပ်သည် ဖန်ဆင်းခံတစ်ဦး ဖြစ်ပါ၏။ အကယ်၍ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်ကို စုံလင်စေလျှင်၊ ကျွန်ုပ်သည် ဖန်ဆင်းခံ တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပါသေး၏။ အကယ်၍ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်ကို စုံလင်စေခြင်း မပြုလျှင်လည်း ကျွန်ုပ်သည် ဖန်ဆင်းခံ တစ်ဦးထက် မပိုခြင်းကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော့်အား ဆက်၍ ချစ်နေဦးမည် ဖြစ်သည်။’” (နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိ၌ ပေါ်လာ၏ စာအုပ်ထဲရှိ “အဖြည့်ခံဖြစ်ရန် သင်အဘယ်ကြောင့် လိုလားခြင်းမရှိသနည်း”) ဘုရားရဲ့နှုတ်ကပတ်တော်တွေက ကျွန်မကို လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ခြင်းလမ်းတစ်ခု ပေးပါတယ်။ ကျွန်မရဲ့ရာထူးမှာ လူစားထိုးခံရတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဘယ်လိုအဆင့်အတန်းကိုပဲ ရရ၊ ကျွန်မအနေနဲ့ သမ္မာတရားကို အားထုတ်ပြီး၊ ကိုယ့်တာဝန်ကို ကောင်းအောင် ဆက်လုပ်ရမယ်၊ ပြီးတော့ ကိုယ့်တာဝန်မှာ သမ္မာတရားကို လက်တွေ့လုပ်ဆောင်တာ၊ ကိုယ့်ရဲ့ ဆိုးယုတ်တဲ့ စိတ်သဘောထားကို စွန့်ပစ်တာတွေကို အာရုံစိုက်ရမယ်။ အဲဒီနောက်မှာ ကျွန်မလည်း အလုပ်တာဝန်ထဲက ကိုယ့်ရည်ရွယ်ချက်တွေကို ပြုပြင်ပြီးတော့၊ နှုတ်ကပတ်တော်တွေ ဖတ်ဖို့၊ ဆုတောင်းဖို့အတွက်၊ ဘုရားရှေ့မှောက်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ငြိမ်သက်ဖို့ပဲ အာရုံစိုက်ခဲ့တယ်။ အသင်းတော်ပြဿနာတွေကို ဘုရားရဲ့လက်ထဲ အပ်ပြီး၊ ကိုယ်တော့်ကိုပဲ အားကိုးခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ညီအစ်ကိုမောင်နှမတွေနဲ့အတူ သမ္မာတရားကို ရှာဖွေတယ်။ အသင်းတော်ထဲက အဲဒီအရေးကိစ္စတွေဆိုရင်လည်း တော်တော် မြန်မြန်ဆန်ဆန်နဲ့ ပြေလည်သွားတယ်။ ကျွန်မလည်း ဘုရားကို ကျေးဇူးတင်လို့မဆုံး ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။ ဘုရားသခင်ဟာ သိပ်ကို လက်တွေ့ကျပါတယ်၊ သိပ်ကို ချစ်ခင်စရာကောင်းပါတယ်။ ကိုယ်တော်က ကျွန်မကို သန့်စင် ပြောင်းလဲပေးဖို့ စီစဉ်ဖန်တီးရင်းနဲ့၊ ကျွန်မဘေးမှာပဲ ရှိနေခဲ့တာပါ။ သမ္မာတရားကို အားထုတ်ဖို့နဲ့ ကိုယ့်ယုံကြည်ခြင်းမှာ စိတ်သဘောထား ပြောင်းလဲတာတွေက ဘယ်လောက် အရေးကြီးမှန်းလည်း ကျွန်မ နားလည်ခဲ့ပါတယ်။

ခြောက်လအကြာမှာ အသင်းတော်တွေရဲ့အလုပ်တချို့အတွက် ကျွန်မကို တာဝန်ပေးပြန်တယ်။ ဂုဏ်ဒြပ်အတွက် ကိုယ့်ဆန္ဒက ဘယ်လောက်ပြင်းထန်ခဲ့တယ်၊ ကိုယ့်စိတ်သဘောထားက ဘယ်လောက် မာနထောင်လွှားခဲ့တယ်ဆိုတာ သိထားတော့၊ ကိုယ့်ရည်ရွယ်ချက်တွေကို ပြုပြင်ပြီး၊ ကိုယ့်တာဝန်ကို ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်အောင်၊ ကျွန်မလည်း ဘုရားသခင်ဆီ လေးလေးနက်နက် ဆုတောင်းတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာတော့ ကျွန်မကို အစ်မဝမ်နဲ့ အတူတွဲပေးတယ်။ သူက အမြင်ရှင်းတဲ့အပြင်၊ ပြဿနာတွေ ကိုင်တွယ်ရာမှာ ရင့်ကျက်တယ်။ ကျွန်မက သူ့အကြံဉာဏ်ကို မကြာမကြာ တောင်းပြီးတော့၊ သူ့အားသာချက်တွေကနေ သင်ယူတယ်။ ဒီပုံစံအတိုင်း တစ်လနှစ်လလောက် ကြာတော့၊ ကျွန်မက ပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းဖို့ သမ္မာတရားကို မိတ်သဟာယပြုတာတွေ၊ အသင်းတော်တာဝန်မျိုးစုံကို လုပ်ဆောင်တာတွေမှာ တော်တော်ကို တိုးတက်သွားတယ်။ ညီအစ်ကိုမောင်နှမတွေကလည်း ကျွန်မကို လေးစားကြတာပေါ့။ သတိမထားမိလိုက်ချိန်မှာတင်၊ ကျွန်မက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထပ်ပြီး တော်တော်ကျေနပ်မိနေပြန်တယ်။ ကျွန်မက ယုံကြည်ခြင်းမှာ လူသစ်လိုလို ဖြစ်နေပေမဲ့၊ ကျွန်မရဲ့မိတ်သဟာယက အစ်မဝမ်လောက် ကောင်းတယ်ဆိုတာမျိုး၊ ကျွန်မမှာ အရေးကိစ္စတွေကို ကိုင်တွယ်နိုင်စွမ်း တိုးလာပြီဆိုတာမျိုးတွေ တွေးနေတယ်။ ကျွန်မရဲ့ ဝိညာဉ်အသက်တာ တိုးတက်ခဲ့ပြီလို့ပဲ ထင်မိတယ်။ ကျွန်မရဲ့ မာနထောင်လွှားမှုက အချိန်တိုင်းမှာ ပေါ်နေမှန်း သဘောမပေါက်ခဲ့ဘူး။ ဂုဏ်အဆင့်အတန်းကို လိုချင်တဲ့ဆန္ဒကလည်း အရင်ကထက် ပိုပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန်နဲ့ ပြန်ပေါ်နေပြီ။ အစ်မဝမ်ကိုလည်း အရာရာတိုင်းမှာ ကျွန်မ ပြောတာကိုပဲ နားထောင်စေချင်တယ်။ တခြားသူတွေက သူ့မိတ်သဟာယကို နှစ်သက်ကြတာမျိုး၊ အသင်းတော်ကိစ္စတွေမှာ သူက ဦးဆောင်တာမျိုး၊ မြင်ရတာတွေကို ကျွန်မ သည်းမခံနိုင်တော့ဘူး။ ကျွန်မ ထင်မိတာက၊ ကျွန်မမှာ လက်တွေ့လုပ်ဆောင်မှုတချို့ ရှိနေပြီ။ အတွေ့အကြုံတွေလည်း အများကြီး စုမိလာပြီ။ ကျွန်မက ဘာမှမသိတဲ့ လူသစ်တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်မရဲ့အရည်အချင်းကလည်း သူနဲ့တန်းတူပဲပေါ့။ ကျွန်မတို့နှစ်ယောက်လုံးက ခေါင်းဆောင်တွေ၊ ဒီတော့ သူကပဲ ဘာလို့ အမြဲတမ်း ဦးဆောင်တာလဲ။ ကျွန်မက သူ ပြောတာ နားထောင်ရမှာလား။ အဲဒီလို ဆက်သွားနေရင်၊ ကျွန်မက အမည်ခံ ခေါင်းဆောင်သက်သက်ပဲ ဖြစ်မသွားဘူးလား။ ကျွန်မလည်း သူ့ထက် သာအောင်ဆိုပြီး၊ အလုပ်ကို ပိုကြိုးစားလာတယ်။ ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်တွေကို ပြည့်ပြည့်စုံစုံ သိအောင် လုပ်တယ်။ ပြီးတော့ တွဲဖက်အကျိုးတော်ဆောင်အစည်းအဝေးတွေမှာ အသင်းတော်လုပ်ဆောင်ချက်ကို ဆွေးနွေးကြတဲ့အခါ၊ သူက သူ့ထင်မြင်ချက်တွေကို ဖော်ပြပြီဆိုရင်၊ ကျွန်မက တမင်ကို မရရအောင် အပြစ်ရှာပြီး ပြောတယ်။ ပြီးတော့မှ ကျွန်မရဲ့ “အကောင်းဆုံးစိတ်ကူး” ကို ဝေမျှလိုက်တယ်။ သူ့ကို နှိမ်ပစ်ပြီး၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂုဏ်တင်လိုက်တာ။ အဲဒီလိုနဲ့ နည်းနည်း ကြာလာတော့၊ အသင်းတော်လုပ်ဆောင်ချက်ကို ဆွေးနွေးနေကြရင်း၊ တချို့တွဲဖက်အကျိုးဆောင်တွေက ကျွန်မရဲ့စိတ်ကူးတွေကို သဘောကျလာတယ်။ သူတို့မှာ ပြဿနာတွေရှိပြီဆိုရင်၊ ကျွန်မဆီပဲ ရောက်လာပြီးတော့၊ ကျွန်မ အကြံပြုတာတွေကို နားထောင်ကြတယ်။ ကျွန်မဘေးမှာ သူတို့အားလုံး စုပြုံနေတာ မြင်ရတာကိုပဲ ကျွန်မက သဘောကျနေတာ။ နောက်တော့၊ တရုတ်ကွန်မြူနစ်ပါတီက အစ်မဝမ်နောက်ကို လိုက်နေတာနဲ့၊ သူလည်း သူ့တာဝန်ကို အပြင်မှာ ထွက်လုပ်လို့မရဘူး ဖြစ်လာတယ်။ ဒါနဲ့ အဲဒီအချိန်အတောအတွင်းမှာ အသင်းတော်ရဲ့အလုပ်အတွက် ကျွန်မတစ်ယောက်တည်းပဲ တာဝန်ရှိလာတာပေါ့။ ကျွန်မက အလုပ်ကြောင့် ဖိစီးတာ မဖြစ်တဲ့အပြင်၊ တကယ်ကို သက်သက်သာသာပဲ။ နောက်ဆုံးတော့ ဘာမဆို ကျွန်မပဲ ဆုံးဖြတ်နိုင်ပြီလို့ ထင်မိတယ်။ ကျွန်မရဲ့ စဉ်းစားပုံစဉ်းစားနည်း မမှန်ကန်ဘူးဆိုတာကို၊ အဲဒီအချိန်မှာ ကျွန်မ နားလည်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မဆင်ခြင်မိသလို၊ လေးလေးနက်နက်လည်း သဘောမထားခဲ့ဘူး။

တစ်ရက်မှာ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်က ကျွန်မကို၊ တခြားနယ်မြေက စည်းဝေးပွဲတစ်ခုကို တက်ရမယ်လို့ ပြောတယ်။ အဲဒီနယ်မြေမှာ ဒေသကြီးတစ်ခု ပါတယ်ဆိုပေမဲ့၊ အဲဒီစည်းဝေးပွဲအတွက် ဆယ်ယောက်လောက်ပဲ ရွေးတာတဲ့။ ကျွန်မကို ရာထူးတိုးပေးမှာလို့လည်း နားစွန်နားဖျားကြားမိတယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တော့ ငါက အရေးပါတဲ့လူပဲ၊ ငါတို့ဒေသမှာ ငါက အတော်ဆုံးပဲဆိုတာမျိုး ထင်မိတာပေါ့။ ကျွန်မလည်း ပျော်ရွှင်ပြီးတော့၊ တခြားညီအစ်မလေးယောက်နဲ့အတူ ရထားပေါ် ပါသွားတယ်။ ဒါပေမဲ့ လမ်းမှာ မမျှော်လင့်တာတစ်ခု ဖြစ်တယ်။ စီစီပီရဲတွေက ကျွန်မတို့နောက်ကို ခြေရာခံလိုက်ပြီးတော့၊ ဖမ်းလိုက်တယ်။ သူတို့စစ်မေးတာတွေက ဘာမှတော့ အရာမထင်ပါဘူး။ ဒါနဲ့ “တရားဥပဒေစိုးမိုးမှုကို နှောင့်ယှက်ရန်၊ ရှဲကျောက်အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုအား စုစည်း၍ အသုံးချခြင်းကြောင့်” ဆိုပြီး၊ ကျွန်မကို အလုပ်ကြမ်းထောင်ဒဏ် ၂ နှစ် ချပါတယ်။ အမိန့် ချခံရပြီးတော့၊ ကျွန်မလည်း ပင်ပန်းဆင်းရဲတဲ့ကာလတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းရတယ်။ ဘုရားသခင်အပေါ် အထင်မှားတာတွေ၊ သံသယတွေက ရင်ထဲမှာ ပေါ်လာတယ်၊ “ရာထူးတိုးတော့မယ့်အချိန်ကျမှ၊ ငါက ဘာဖြစ်လို့ အဖမ်းခံရပြီး၊ ထောင်ထဲ ရောက်ရတာလဲ။ ဘုရားက ငါ့ကို ပိတ်ဆို့နေတာမဟုတ်ဘူးလား။ ငါ့ကို ဖော်ထုတ်ပြီး ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ ဒါကို အသုံးချနေတာပဲ။ ငါ့တာဝန်ကို လုပ်ဆောင်ရင်း ကယ်တင်ခံရမယ့် အခွင့်အရေးကို ငါ ဆုံးရှုံးသွားပြီလား” ပေါ့။ ကျွန်မ အဲဒီလို နာကျင်ခဲ့ရတယ်။ တော်တော်ကို လမ်းပျောက်ခဲ့တာပါ။ မျက်ရည်တွေ အကြိမ်ကြိမ် ကျပြီး၊ ဘုရားသခင်ဆီ ဆုတောင်းတယ်။ “ဘုရားသခင်၊ ကိုယ်တော့်အလိုတော်ကို ကျွန်မ အခု နားမလည်တော့ပါဘူး။ ကိုယ်တော်က ကျွန်မကို ပစ်ပယ်နေသလိုလို၊ ကျွန်မကို အလိုမရှိသလို ခံစားရပါတယ်။ ဘုရားသခင်၊ ဒီအခြေအနေမှာ သမ္မာတရားထဲကို ဘယ်လိုဝင်ရောက်ရမလဲဆိုတာ ကျွန်မ သိနိုင်ဖို့အတွက်၊ ကိုယ်တော့်အလိုကို နားလည်အောင် ကျွန်မကို ဉာဏ်အလင်းပေးဖို့ လမ်းပြဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်” ပေါ့။ ကျွန်မရဲ့ဆုတောင်းချက်ကို ကြားတဲ့အတွက်၊ ဘုရားကို ကျေးဇူးတင်မိပါတယ်။ တစ်ရက်မှာ ကျွန်မနဲ့ တစ်ဆောင်တည်းကျတဲ့ ညီအစ်မတစ်ယောက်က သူ ကူးယူထားတဲ့ ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော် စာရွက်ပိုင်းလေးကို ကျွန်မဆီ လူမမြင်အောင် ထိုးပေးတယ်။ စာရွက်မှာ ပါတာတွေက၊ “လူများအားလုံးအတွက် စစ်ဆေးခြင်းသည် ဝေဒနာပြင်းထန်ပြီး၊ လက်ခံရန် အင်မတန် ခက်ခဲသည်၊ သို့သော်လည်း ဘုရားသခင်သည် လူသားအတွက် သူ၏ဖြောင့်မတ်ခြင်း စိတ်သဘောထားကို ပေါ်လွင်စေပြီး၊ လူသားအတွက် သူ၏သတ်မှတ်ချက်များကို လူသိရှင်ကြားလုပ်ကာ၊ ပို၍ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း၊ ပို၍ စစ်မှန်သော ပြုပြင်ခြင်းနှင့် ကိုင်တွယ်ဆုံးမခြင်းကို ထောက်ပံ့ပေးသည်မှာ စစ်ဆေးစဉ်အတွင်းဖြစ်ပေသည်။ ဖြစ်ရပ်မှန်အချက်များနှင့် သမ္မာတရားကြား နှိုင်းယှဉ်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် လူသားကို သူကိုယ်တိုင် သာ၍ ကြီးမားသော အသိပညာနှင့် သမ္မာတရားကို ပေးပြီး၊ လူသားကို ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်နှင့်ပတ်သက်၍ ပို၍ကြီးမားသော နားလည်ခြင်းကို ပေးသည်၊ ဤသို့ဖြင့် ဘုရားသခင်အပေါ် ပို၍စစ်မှန်ပြီး ပို၍ဖြူစင်သော ချစ်ခြင်းမေတ္တာရှိစေရန် ခွင့်ပြုသည်။ ထိုအရာတို့မှာ စစ်ဆေးခြင်းကို ဆောက်ရွက်ရာတွင် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်များဖြစ်သည်။ လူသားအပေါ် ဘုရားသခင်ဆောင်ရွက်သည့် အမှုအားလုံးတွင် ကိုယ်ပိုင်ရည်ရွယ်ချက်များနှင့် အရေးပါမှုတို့ရှိသည်။ ဘုရားသခင်သည် အဓိပ္ပာယ်မရှိသောအမှုကို မဆောင်ရွက်သကဲ့သို့၊ လူသားအပေါ် အကျိုးမရှိသည့်အမှုကိုလည်း မဆောင်ရွက်ပေ။ စစ်ဆေးခြင်းဟူသည်မှာ ဘုရားသခင်ရှေ့မှောက်မှ လူများအား ရှင်းထုတ်ခြင်းကို မဆိုလိုသကဲ့သို့၊ သူတို့ကို ငရဲတွင် ဖျက်ဆီးခြင်းကိုလည်း မဆိုလိုပေ။ ဤအရာသည် စစ်ဆေးစဉ်အတွင်း လူသား၏ စိတ်သဘောထားကို ပြောင်းလဲခြင်း၊ သူ၏ စိတ်ဓာတ်လှုံ့ဆော်မှုများ၊ သူ၏ အမြင်ဟောင်းများကို ပြောင်းလဲပေးခြင်း၊ ဘုရားသခင်အတွက် သူ၏ချစ်ခြင်းကို ပြောင်းလဲပေးခြင်းနှင့် သူ၏ဘဝတစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲပေးခြင်းတို့ကို ဆိုလိုသည်။ စစ်ဆေးခြင်းသည် လူသားအပေါ် စစ်မှန်သော စမ်းသပ်မှုနှင့် စစ်မှန်သော လေ့ကျင့်မှုပုံစံဖြစ်ပြီး၊ စစ်ဆေးစဉ်အတွင်း၌သာ သူ၏ချစ်ခြင်းသည် ၎င်း၏ ပင်ကိုတာဝန်ဝတ္တရားကို ထမ်းဆောင်နိုင်ပေသည်။” (နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိ၌ ပေါ်လာ၏ စာအုပ်ထဲရှိ “စစ်ဆေးခြင်းကိုကြုံတွေ့မှသာလျှင် လူသားများသည် စစ်မှန်သော ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည်”) ကျွန်မရင်ထဲမှာ ချက်ချင်း ကြည်လင်သွားတယ်။ ဒီအခြေအနေက ကျွန်မအတွက် ဘုရားရဲ့စမ်းသပ်မှုပဲ။ ဘုရားရဲ့အလိုတော်က ကျွန်မကို ဖယ်ရှားပစ်ဖို့မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မအနေနဲ့ ပိုပြီး ဆင်ခြင်နိုင်ဖို့၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပိုသိနိုင်ဖို့၊ ပြီးတော့ သမ္မာတရားထဲ ဝင်ရောက်နိုင်ဖို့ အတွက်ပဲ။ ကျွန်မအနေနဲ့ ထပ်ပြီး အပျက်သဘောဆောင်လို့ မဖြစ်ဘူး၊ ပျော့ညံ့လို့ မဖြစ်ဘူးဆိုတာ သိလိုက်တယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ပိုင် အယူအဆတွေကို သုံးပြီး၊ ဘုရားအလိုတော်ကို မှန်းဆလို့ မဖြစ်တော့ဘူးလေ။ အဲဒီအစား ကျွန်မက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ငြိမ်သက်အောင်လုပ်ပြီး၊ သမ္မာတရားကို ရှာဖွေသင့်တယ်။ လေးလေးနက်နက် ဆင်ခြင်ပြီး၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သိသင့်တယ်။

တစ်ညတော့ ကျွန်မ အိပ်လို့ကို မရဘူး၊ ဒါနဲ့ မရည်ရွယ်ဘဲ၊ ဘုရားက ကျွန်မကို ဘာဖြစ်လို့ ဒီအဖြစ်နဲ့ ကြုံစေတာလဲဆိုတာ စဉ်းစားကြည့်တယ်။ နောက်တော့ ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်တွေက စိတ်ထဲရောက်လာတယ်၊ “သင်တို့သည် အဆင်းနီသောနဂါးကြီးကို အမှန်ပင်မုန်းသလော။ သင်တို့သည် အမှန်စင်စစ် မုန်းပါသလား။ ငါသည် အဘယ်ကြောင့် သင်တို့ကို ကြိမ်ဖန်များစွာ မေးခဲ့သနည်း။ ငါသည် အဘယ်ကြောင့် သင်တို့ကို ကြိမ်ဖန်များစွာ ထိုကဲ့သို့ မေးခဲ့သနည်း။” (နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိ၌ ပေါ်လာ၏ စာအုပ်ထဲရှိ “အခန်း ၂၈” စကြဝဠာ တစ်ခုလုံးအတွက် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်များ) ကျွန်မ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထပ်ခါထပ်ခါ မေးမိတယ်၊ “ငါက အဆင်းနီတဲ့နဂါးကြီးကို တကယ်ပဲ မုန်းတီးသလား။ ငါ အမှန်တကယ်ကို မုန်းတီးရဲ့လား” ပေါ့။ နောက်တော့၊ အသက်တာ၌ ဝင်ရောက်ခြင်းအကြောင်း ဒေသနာများနှင့် မိတ်သဟာယပြုချက် ထဲက ဒီစာပိုဒ်ကို စဉ်းစားမိတယ်၊ “တချို့က ဆို၏၊ ‘ငါသည် အဆင်းနီသောနဂါးကြီးကို ပစ်ပယ်ခဲ့ပြီ။ ၎င်းက ငါ့ကို ဖိနှိပ်ပြီး၊ ငါ ယခု ၎င်းကို စက်ဆုပ်ရွံရှာသည်။’ သင်၏ စကားလုံးများဖြင့် ၎င်းကို သင် ပစ်ပယ်ကောင်း ပစ်ပယ်နိုင်သော်လည်း၊ သင်၏ စိတ်နှလုံးဖြင့် မပစ်ပယ်နိုင်ပေ။ သင်၏ စိတ်နှလုံးအတွင်း၌ ၎င်းကို သင်မုန်းကောင်းမုန်းနိုင်သည်၊ သို့သော် သင်၏ အပြုအမူ နှင့် သဘာဝတို့သည် ၎င်း၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ယင်းမှာ အဆင်းနီသော နဂါးကြီး၏ အဆိပ်အတောက်များ၊ အတွေးအခေါ်များ၊ အမြင်ရှုထောင့်များ၊ ဒဿနများ၊ အသက်တာနှင့်ပတ်သက်သည့် သဘောထားများက သင်၏ စိတ်နှလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားဆဲ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်တည်း။ အမှုအရာများကို သင် မြင်သည့်နည်းလမ်းသည် အမှုအရာများကို ၎င်း မြင်သည့် နည်းလမ်း ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။ သင်၏ အတွေးအခေါ်များ၊ ယေဘုယျအားဖြင့် အသက်တာနှင့် အမှုအရာများအပေါ် သင်၏ သဘောထားများသည် ၎င်း၏ အတွေးအခေါ်များ၊ သဘောထားများနှင့် တထေရာတည်းဖြစ်လေသည်။ ထိုအရာများအားလုံးသည် အဆင်းနီသော နဂါးကြီးနှင့် သက်ဆိုင်ကြသောကြောင့်၊ သင်သည် ၎င်း၏ တန်ခိုးအောက်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ သင်သည် စာတန်၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုမှ အမှန်တကယ် ရုန်းထွက်လွတ်မြောက်လိုပါက၊ သင်၏ အတွင်း၌ရှိသော ဆိုးယုတ်သည့် အဆိပ်အတောက်များ အားလုံးကို သင် လုံးဝ သန့်စင်ပစ်ရမည်။” (အသက်တာထဲ ဝင်ရောက်ခြင်းအပေါ် မိတ်သဟာယဖွဲ့ခြင်းနှင့် တရားဟောချက်များ မှ) ဒီစကားတွေအရဆိုရင် ကျွန်မက အဆင်းနီတဲ့နဂါးကြီးကို မုန်းတီးတယ်ဆိုတာ၊ ညီအစ်ကိုမောင်နှမတွေကို ဖမ်းဆီးနှိပ်စက်တာတွေ၊ ဘုရားအမှုတော်ကို နှောင့်ယှက်ဖျက်ဆီးတာတွေ တစ်ခုတည်းကြောင့်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက အမှန်တကယ် မုန်းတီးပြီး ပစ်ပယ်တာမျိုးမဟုတ်ဘူး အမှန်တကယ် မုန်းတီးပြီး ပစ်ပယ်တယ်ဆိုတာ၊ သူ့ရဲ့ ယုတ်မာတဲ့ ဖောက်ပြန်တဲ့ အနှစ်သာရကို အပြည့်အဝ မြင်မှပဲ ဖြစ်ပေါ်နိုင်တာပါ။ ဒါမှ ကျွန်မတို့က အဲဒီနဂါးကြီးကို အမှန်တကယ် အရိုးစွဲအောင် မုန်းတီးတတ်မယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်မတို့ထဲက သူ့အဆိပ်အတောက်တွေကို စွန့်ပစ်နိုင်မယ်။ ကျွန်မက အဆင်းနီတဲ့နဂါးကြီးရဲ့ ဖမ်းဆီးတာ၊ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်တာကို ကိုယ်တိုင်ကြုံခဲ့တာတွေ၊ အယူဝါဒတွေနဲ့ အတင်းအကျပ် သွတ်သွင်းတာကို ခံခဲ့ရတာတွေကြောင့်၊ အဲဒီနဂါးကြီးဟာ ဘုရားသခင်နဲ့ သမ္မာတရားကို မုန်းတီးတဲ့ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ဖြစ်မှန်း၊ အမှန်တကယ် မြင်ခဲ့ပါတယ်။ လူသားကို လှည့်စားသူ၊ အကျင့်ပျက်စေသူဆိုတဲ့ သူ့ရဲ့ကြောက်စရာမျက်နှာကို ကျွန်မ မြင်ခဲ့တယ်။ အဲဒီနဂါးကြီးက ဘုရားရဲ့တည်ရှိခြင်းကို ဇွတ်မှိတ်ငြင်းပြီးတော့၊ ဘုရားမဲ့ဝါဒနဲ့ ရုပ်ဝါဒကို ထောက်ခံအားပေးပါတယ်။ သူ့ကိုယ်သူ “ကြီးမြတ်တယ်၊ ကျက်သရေရှိတယ်၊ ဖြောင့်မှန်တယ်” ဆိုပြီး၊ ဂုဏ်တင် ကြွားလုံးထုတ်နိုင်ဖို့၊ ဘာမဆိုလုပ်ပါတယ်။ သူ့ကိုယ်သူ လူတွေရဲ့ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် အမွှမ်းတင်ပြီးတော့၊ သူ့ကို လူတိုင်းက ဘုရားလို ကိုးကွယ်ယုံကြည်တာမျိုး ဖြစ်စေချင်တယ်။ လူတွေရဲ့စိတ်နှလုံးတွေထဲက ဘုရားရဲ့နေရာကို အစားထိုးဝင်ယူဖို့၊ အလကားသက်သက် မျှော်လင့်နေတာပါ။ အဆင်းနီတဲ့နဂါးကြီးဟာ သိပ်ပြီး စက်ဆုပ်စရာကောင်းတယ်။ ယုတ်လည်း ယုတ်မာသလို၊ အရှက်လည်း ကင်းလွန်းတယ်။ ကျွန်မရဲ့အနှစ်သာရက အဲဒီနဂါးကြီးရဲ့ အနှစ်သာရနဲ့ တန်းတူနီးပါး ရှိနေတာကိုလည်း ကျွန်မ နားလည်ခဲ့ပါတယ်။ ဘုရားက ကျွန်မကို ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ရဲ့တာဝန်မှာ လေ့ကျင့်စေတာတွေ၊ သမ္မာတရားကို မိတ်သဟာယပြုခြင်းကတစ်ဆင့် အရေးကိစ္စတွေ ဖြေရှင်းနည်းကို သင်ယူစေတာတွေနဲ့၊ မြှင့်တင်ပေးခဲ့တယ်။ တခြားသူတွေ ဘုရားကို သိပြီး နာခံနိုင်ကြအောင်ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက လူတွေ ကျွန်မကို အထင်ကြီးပြီး၊ ကျွန်မ ပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်တာမျိုးပဲ ဖြစ်စေချင်တော့၊ အဲဒီအခွင့်အရေးကို၊ တတ်နိုင်သမျှ ကိုယ်ရည်သွေးပြဖို့ပဲ အသုံးချခဲ့တယ်။ အဲဒီလိုလုပ်တာက ကျွန်မအနေနဲ့ ဘုရားကို ဆန့်ကျင်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ကျွန်မက အစ်မဝမ်ကို မနာလိုဖြစ်ခဲ့တယ်။ သူ့ကို ဖယ်ထုတ်ခဲ့တယ်။ သူ့အမှားတွေကို အမြဲတမ်း စောင့်ဖမ်းပြီး၊ သူ့ကို သေးသိမ်အောင်လုပ်တယ်။ အသင်းတော်မှာ ကျွန်မပဲ ဆုံးဖြတ်ချက်ပေးနိုင်သူ ဖြစ်အောင်ဆိုပြီး၊ သူ့ကို ရာထူးက ဖယ်ရှားခံရတာမျိုးအထိ ဖြစ်စေချင်ခဲ့တာပါ။ ကျွန်မက အာဏာရှင်တစ်ယောက်လို ဖြစ်မနေခဲ့ဘူးလား။ အဆင်းနီတဲ့နဂါးကြီးရဲ့ အဆိပ်တွေနဲ့ ထိန်းချုပ်ခံနေရတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဥပမာ၊ “ဂူတစ်ဂူထဲ၌ ခြင်္သေ့နှစ်ကောင် မအောင်း”၊ “ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးတစ်လျှောက်လုံးတွင် ငါသည်သာ ငါ၏အရှင်သခင်ဖြစ်၏” ဆိုတာမျိုးတွေ။ ဘုရားရဲ့ စီမံအုပ်ချုပ်ရေးဆိုင်ရာအမိန့်တွေမှာ ပြောတာက၊ “လူသားသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဂုဏ်တင် ချီးမွမ်းခြင်း မပြုရ။ ဘုရားသခင်ကို ၀တ်ပြု၍ ချီးမွမ်းရမည်။” (နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိ၌ ပေါ်လာ၏ စာအုပ်ထဲရှိ “နိုင်ငံတော်ခေတ်၌ ဘုရားသခင်၏ရွေးချယ်ခံရသူများလိုက်နာရမည့် အုပ်ချုပ်မှုဆိုင်ရာ အမိန့်တော် ဆယ်ရပ်”) ကျွန်မ လုပ်ခဲ့တာတွေ အားလုံးကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရင်၊ အဲဒါတွေက ကျွန်မရဲ့တာဝန်ကို လုပ်ခဲ့တာပါလို့ ခေါ်နိုင်ပါ့မလား။ ကျွန်မက မကောင်းမှုလုပ်ပြီး၊ ဘုရားကို ခုခံနေခဲ့တာလေ။ ကျွန်မရဲ့လုပ်ရပ်တွေက ဘုရားရဲ့စီမံအုပ်ချုပ်ရေးဆိုင်ရာအမိန့်တွေကို၊ ဟိုးအစကတည်းက ချိုးဖောက်ပြီးနေပြီ။ ပြီးတော့ ဘုရားကသာ ကျွန်မကို မဆုံးမ မပဲ့ပြင်ခဲ့ဘူးဆိုရင်၊ ကျွန်မရဲ့မကောင်းတဲ့လမ်းကြောင်းတွေကို တားဖို့၊ ကိုယ်တော်က အဲဒီအခြေအနေကို အသုံးမပြုခဲ့ဘူးဆိုရင်၊ ကျွန်မကလည်း ကိုယ့်ကိုယ်ပိုင် သဘာဝနဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေအတိုင်း ဆက်သွားခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ ကျွန်မက ဂုဏ်အဆင့်အတန်းအတွက် ဘယ်တော့မှ ရပ်တော့မှာမဟုတ်ဘူး။ နောက်ဆုံး မကောင်းမှုကြီးတစ်ခု လုပ်မိပြီး၊ ဘုရားရဲ့ အပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်း ခံရတာနဲ့ပဲ အဆုံးသတ်လိမ့်မယ်။ ဒါကို နားလည်မိတော့၊ ကျွန်မ အထိတ်တလန့်ဖြစ်သွားတယ်။ ကျွန်မက တော်တော် အန္တရာယ်ကြီးတဲ့အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ။ ဒါပေမဲ့ လုံးဝ သတိမမူမိဘူးလေ။ နောက်ဆုံး အဖမ်းခံရတော့မှ၊ ပြန်ဆင်ခြင်ဖို့နဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သိဖို့ဆိုတာကို မဖြစ်မနေ လုပ်ခဲ့ရတာ။ အဆင်းနီတဲ့နဂါးကြီးဆိုတဲ့ ဒီ နတ်ဆိုးက အနှောင့်အယှက်အနေနဲ့ ဝင်မပါခဲ့ဘူးဆိုရင်၊ ကျွန်မကိုယ်ထဲမှာ သူ့အဆိပ်တွေ ဘယ်လောက်ရှိတယ်၊ ကျွန်မက တကယ်တော့ သူနဲ့ အတန်းအစား အတူတူပဲဆိုတာတွေကို၊ ကျွန်မအနေနဲ့ လုံးဝ မြင်နိုင်ခဲ့မှာမဟုတ်ဘူး။ သူ့ကို အမှန်တကယ် ပစ်ပယ်ဖို့၊ သူ့အဆိပ်ကနေ လွတ်မြောက်အောင် ကြိုးစားဖို့ဆိုတာတွေကို တကယ်တမ်း လုပ်နိုင်ခဲ့မှာမဟုတ်ဘူး။ ဘုရားသခင် လုပ်ခဲ့သမျှအရာအားလုံးက ကျွန်မကို သန့်စင်ပေးဖို့ဖြစ်တယ် ဆိုတာကို ကျွန်မ မြင်ခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်မကို ကယ်တင်တဲ့အတွက်လည်း၊ ကိုယ်တော့်ကို လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကျေးဇူးတင်ခဲ့တယ်။

ထောင်ထဲမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အများကြီး ပြန်ဆင်ခြင်ကြည့်တယ်။ ကျွန်မရဲ့တာဝန်ကို လုပ်ဆောင်ဖို့ အခွင့်အရေးတွေကို တန်ဖိုးမထားခဲ့မိတာကို အထူးသဖြင့် နောင်တရတယ်။ ကျွန်မက ဂုဏ်အဆင့်အတန်းကိုပဲ မရမက ရှာဖွေပြီး၊ စာတန်ရဲ့အဆိပ်တွေနဲ့ နေထိုင်မိခဲ့တာလေ။ ညီအစ်ကိုမောင်နှမတွေကို ထိခိုက်စေတဲ့၊ သမ္မာတရားကို ဆန့်ကျင်တဲ့ အရာတွေအများကြီးကို ကျွန်မ လုပ်ခဲ့တယ်။ အသင်းတော်ရဲ့အလုပ်ကိုလည်း နှောင့်ယှက်ဖျက်ဆီးမိခဲ့တယ်။ ကျွန်မက ဘုရားသခင်ကို အများကြီး နာကျင်စေခဲ့ပါပြီ။ ကျွန်မ ပြန်ပေးဆပ်ရမှာတွေက များလွန်းတော့၊ နောင်တရလို့မဆုံး ဖြစ်ခဲ့တယ်။ သမ္မာတရားကို အားထုတ်ဖို့၊ ဘုရားရဲ့ တရားစီရင်မှုနဲ့ ပြစ်တင်ဆုံးမမှုကို တွေ့ကြုံဖို့ဆိုတဲ့ ဆန္ဒက အဲဒီတော့မှပဲ လေးလေးနက်နက် ဖြစ်ခဲ့တာပါ။ ဒါမှ ကျွန်မအနေနဲ့ အဲဒီအဆိပ်တွေကို မြန်မြန် ဖယ်ရှားနိုင်မယ်၊ လူသားပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုနဲ့ အသက်ရှင်နေထိုင်နိုင်မယ်လေ။ ထောင်က ပြန်လွတ်လာတော့၊ ကျွန်မလည်း ကိုယ့်တာဝန်ကို ပြန်ယူပါတယ်။ အသင်းတော်ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အဖြစ် ပြန်ရွေးချယ်ခံရတော့လည်း၊ ဟိုအရင်လို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အားရဂုဏ်ယူမိတာမျိုး မဖြစ်တော့ဘူး။ အဲဒီအစား ကျွန်မ ခံစားမိတာက၊ ဒါဟာ ကြီးမားတဲ့တာဝန်တစ်ခုပဲ။ ကျွန်မအနေနဲ့ တန်ဖိုးထားသင့်တဲ့ ဘုရားရဲ့ တာဝန်ပေးစေခိုင်းချက်ပဲ၊ ပြီးတော့ သမ္မာတရားကို အားထုတ်ဖို့နဲ့ ကိုယ့်တာဝန်ကို လုပ်ဆောင်ဖို့၊ ကျွန်မအနေနဲ့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားသင့်တယ်ပေါ့။ အကြိမ်ကြိမ် ရိုက်နှက်ခံရတာတွေ၊ ဆုံးမပဲ့ပြင်ခံရတာတွေက စာတန်ကြောင့် လှည့်စားခံထားရတဲ့ ကျွန်မရဲ့ဝိညာဉ်ကို နောက်ဆုံးတော့ လှုပ်နှိုးခဲ့တာပါ။ သမ္မာတရားကို အားထုတ်တာ၊ ကိုယ့်စိတ်သဘောထားမှာ အပြောင်းအလဲဖြစ်အောင် ကြိုးစားတာ၊ ဖန်ဆင်းခံတစ်ယောက်ရဲ့ တာဝန်ကို ကောင်းကောင်းလုပ်ဆောင်တာတွေကသာ မှန်ကန်တဲ့ ကြိုးစားရှာဖွေမှုတွေ ဖြစ်မှန်း၊ ကျွန်မ လက်ခံခဲ့ပါတယ်။ ဂုဏ်အဆင့်အတန်းကို လိုချင်တဲ့ ကျွန်မရဲ့ဆန္ဒက ဟိုအရင်ကလောက် မပြင်းထန်တော့သလို၊ မာနထောင်လွှားတာတွေလည်း ကျွန်မမှာ ပိုပိုပြီး နည်းလာပါပြီ။ ဘုရားသခင် ကျေးဇူးတော်ပါပဲ။ တခြားသူတွေနဲ့ အဆင်ပြေပြေ လက်တွဲလုပ်နိုင်တဲ့အပြင်၊ ကိုယ့်တာဝန်ကိုလည်း မှန်မှန်ကန်ကန် လုပ်နိုင်လာတယ်။ အခုဆို ကျွန်မက လူသားပုံသဏ္ဌာန်နည်းနည်းလောက်နဲ့ အသက်ရှင်နေထိုင်ပါတယ်။ အဲဒီလို မဆိုသလောက် အပြောင်းအလဲကို လွယ်လွယ်နဲ့ မရခဲ့မှန်းလည်း လေးလေးနက်နက် ခံစားမိပါတယ်။ ဒါတွေအားလုံးက ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်တွေရဲ့ တရားစီရင်မှုနဲ့ ပြစ်တင်ဆုံးမမှုကြောင့် ရရှိခဲ့တာတွေပါ။ ကျွန်မကို ကယ်တင်တဲ့အတွက် အနန္တတန်ခိုးရှင်ဘုရားသခင်ကို ကျေးဇူးတင်မိပါတယ်။

အရှေ့သို့- ၄၈။ လမ်းမှန်သို့ ပြန်ရောက်ခြင်း

နောက်တစ်ခုသို့- ၄၇။ လူသား၏ ပုံစံအတိုင်း အနည်းငယ် အသက်ရှင်နေထိုင်ခြင်းသည် ဧကန်အမှန် အလွန်ကောင်း၏

ဘုရားသခင်၌ မည်သည့်ယုံကြည်မှုမျိုးသည် သူ၏ ချီးမွမ်းခြင်းကို ခံရနိုင်သည်ကို သင်သိပါသလား။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်၌ စစ်မှန်သော ယုံကြည်ခြင်းကို မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သနည်း။ အဖြေများကို ရရှိဖို့ ကျွန်ုပ်တို့ကို ဆက်သွယ်ရန် အားမနာပါနှင့်။
Messenger မှတဆင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဆက်သွယ်လိုက်ပါ။
Viber မှတဆင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဆက်သွယ်လိုက်ပါ။

သက်ဆိုင်သည့် အကြောင်းအရာ

လူတွေကို ဘယ်လို မှန်ကန်စွာ ဆက်ဆံရမယ်ဆိုတာ ကျွန်မ သိခဲ့ရပြီ

လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်နှစ်လောက်တုန်းက ကျွန်မ အသင်းတော်မှာ ခေါင်းဆောင်လုပ်နေတာ။ အဲဒီအသင်းတော်မှာ အစွမ်းအစကောင်းတဲ့ ချန်မျိုးရိုး...

ကျွန်မ၏ ညံ့ဖျင်းသော အရည်အချင်းကို ဆင်ခြေတစ်ခုအဖြစ် ကျွန်မ မသုံးတော့ပါ

လင်းရန်၊ ဟေနန်စီရင်စု ယခင်က ကျွန်မ၏ တာဝန်ကို ဆောင်ရွက်သည့်အချိန်တွင် အခက်အခဲအချို့ကို ကျွန်မ ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါတိုင်း သို့မဟုတ် ကျွန်မ၏...

ကျရှုံးနေသည့် ယောက်ျားတစ်ယောက်၏ အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း

တုံရှင်း၊ ဖူချန်စီရင်စု ကျွန်တော့်ကို ကျေးလက်ဒေသမှာ မွေးဖွားခဲ့ပါသည်။ နိမ့်ကျသည့် လယ်သမားမျိုးရိုး မှနေလာပြီး ထို့ထက်ဆိုးသည်မှာ...

ကျွန်မ ကြုံခဲ့ရသော စမ်းသပ်မှု

အနန္တတန်ခိုးရှိသော ဘုရားသခင် ပြောသည်မှာ- “ငါ၏လုပ်ဆောင်ချက်များသည် ကမ်းခြေများရှိ သဲလုံးများထက် အရေအတွက်သာ၍ များပြားပြီး ငါ၏ဉာဏ်ပညာ သည်လည်း...

နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိ၌ ပေါ်လာ၏ တရားစီရင်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ အိမ်တော်မှ စတင်သည် နောက်ဆုံးသောကာလခရစ်တော်၊ အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင်ထံမှ စံနမူနာ နှုတ်ကပတ်တော်များ ဘုရားသခင်၏ နေ့စဉ် နှုတ်ကပတ်တော်များ အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော် လက်ရွေးစင်များ သိုးသငယ်နောက်လိုက်ပြီး သီချင်းအသစ်များကိုသီဆိုပါ နောက်ဆုံးသောကာလ၏ ခရစ်တော်အတွက် သက်သေများ ဘုရားသခင်၏သိုးတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အသံတော်ကို ကြားကြ၏ ယုံကြည်သူအသစ်အတွက် အခြေခံလိုအပ်ချက်များ ဘုရားသခင်၏ အသံကို နားထောင်လော့ ဘုရားသခင်၏ ပေါ်လာခြင်းကို ရှုမြင်ကြလော့ နိုင်ငံတော် ဧဝံဂေလိတရားတော် ဖြန့်ဝေခြင်းအတွက် လမ်းညွှန်ချက်များ နိုင်ငံတော်၏ ဧဝံဂေလိတရားအကြောင်း စံနမူနာ အမေးအဖြေများ လက်ရွေးစင်များ ခရစ်တော်၏ တရားစီရင်ခြင်း ပလ္လင်တော်ရှေ့ အတွေ့အကြုံများအကြောင်း သက်သေခံချက်များ အောင်မြင်သောသူများ၏ သက်သေခံချက်များ အနန္တတန်ခိုးရှင်ဘုရားသခင်ထံ ကျွန်ုပ်ပြန်လှည့်ခဲ့ပုံ

ဆက်တင်

  • စာတို
  • နောက်ခံအပြင်အဆင်များ

တပြေးညီ အရောင်များ

နောက်ခံအပြင်အဆင်များ

စာလုံးပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

စာကြောင်း အကွာအဝေး

စာကြောင်း အကွာအဝေး

စာမျက်နှာအနံ

မာတိကာ

ရှာဖွေမည်

  • ဤစာကို ရှာမည်
  • ဤစာအုပ်ကို ရှာမည်