၇၆။ စမ်းသပ်မှုများမှတစ်ဆင့် သန့်စင်ခြင်း

အမေရိကန်နိုင်ငံ၊ ကျိန်းရှင်း

အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင် ပြောသည်မှာ- “ဘုရားသခင်၌ သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းတွင် လူတို့ ရှာဖွေကြသည့်အရာမှာ အနာဂတ်အတွက် ကောင်းချီးမင်္ဂလာများကို ရရှိရန်ဖြစ်သည်၊ ဤသည်မှာ သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းထဲက သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်သည်။ လူအပေါင်း၌ ဤရည်ရွယ်ချက်နှင့် မျှော်လင့်ချက် ရှိကြသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့၏သဘာဝဗီဇအတွင်းမှ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးခြင်းကို စမ်းသပ်မှုများအားဖြင့် ဖြေရှင်းရမည်ဖြစ်သည်။ သင်တို့အနေဖြင့် သန့်စင်စေခြင်း မခံရသေးသော မည်သည့်ကဏ္ဍများတွင်မဆို ယင်းကဏ္ဍများ၌ စစ်ဆေးခြင်းကို သင်ခံရမည်၊ ဤသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် သင့်အတွက် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးသည်၊ သင်၏ဖောက်ပြန်ပျက်စီးခြင်းကို သင်သိနိုင်ရန် ထိုနေရာတွင် သင့်ကို မဖြစ်မနေ အစစ်ဆေးခံစေသည်။ အဆုံးတွင် သင်သည် သေလိုပြီး သင်၏အကြံအစည်များနှင့် အလိုဆန္ဒများကို စွန့်လွှတ်လိုသည့် အနေအထားအထိရောက်ကာ ဘုရားသခင်၏ အချုပ်အခြာအာဏာနှင့် အစီအစဉ်ကို ကျိုးနွံနာခံမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အကယ်၍ လူတို့သည် နှစ်အနည်းငယ် စစ်ဆေးခံရခြင်း မရှိပါက၊ အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဒုက္ခဆင်းရဲခြင်းကို မခံရပါက ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏အတွေးများနှင့် စိတ်နှလုံးများထဲမှ ဇာတိပကတိဖောက်ပြန်ပျက်စီးခြင်း၏ ချုပ်နှောင်မှုကို ဖယ်ရှားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သင်သည် စာတန်၏ ချုပ်နှောင်ခြင်းကို ခံနေရသေးသော မည်သည့်ကဏ္ဍများတွင်မဆို၊ သင်၏ ကိုယ်ပိုင် အလိုဆန္ဒများ၊ သင်၏လိုအင်များ ရှိနေသေးသော မည်သည့်ကဏ္ဍများတွင်မဆို သင်သည် ယင်းကဏ္ဍများတွင် ဒုက္ခဆင်းရဲခံသင့်သည်။ ဒုက္ခဆင်းရဲထဲ၌သာ သင်ခန်းစာများကို သင်ယူနိုင်ပြီး၊ ယင်းမှာ သမ္မာတရားကို ရနိုင်စွမ်းနှင့် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို နားလည်နိုင်စွမ်းရှိခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ အမှန်အားဖြင့် သမ္မာတရားများစွာကို နာကျင်သော စမ်းသပ်မှုများအား တွေ့ကြုံခြင်းဖြင့် နားလည်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သက်သောင့်သက်သာရှိပြီး လွယ်ကူသော ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခု၌ ရှိသောအခါ၊ သို့မဟုတ် အခြေအနေများ ကောင်းမွန်နေသောအခါ၌ မည်သူမျှ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို နားလည်နိုင်ခြင်း၊ ဘုရားသခင်၏ အနန္တတန်ခိုးနှင့် ဉာဏ်ပညာကို အသိအမှတ်ပြုနိုင်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်၏ ဖြောင့်မတ်သော စိတ်သဘောထားကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်း ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထိုအရာမှာ ဖြစ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။” (ခရစ်တော်၏ပြောဆိုချက် မှတ်တမ်းများ စာအုပ်ထဲရှိ “စမ်းသပ်မှုများအလယ်၌ ဘုရားသခင်ကို ကျေနပ်စေသင့်သည့် နည်းလမ်း”) ဒီအပိုဒ်ကို ဖတ်ရတော့ ကျွန်တော် တွေ့ကြုံခဲ့ဖူးတဲ့ ဖျားနာခြင်း စမ်းသပ်မှုကို သတိရမိတယ်။ အဲဒီအချိန်တုန်းက နာကျင်မှုတွေရှိပြီး မျက်ရည်တွေ အများကြီး ကျခဲ့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ သမ္မာတရားတချို့ကို နားလည်လာခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ယုံကြည်ခြင်းမှာ ကောင်းချီးတွေကို အရမ်းရှာတာကို ရပ်တန့်ခဲ့ပြီး စမ်းသပ်မှုတွေနဲ့ စစ်ဆေးမှုတွေက လူသားအပေါ် ဘုရားသခင်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ချစ်ခြင်းနဲ့ ကယ်တင်ခြင်းပဲလို့ ကျွန်တော် ခံစားခဲ့ရတယ်။

အနန္တတန်ခိုးရှင်ဘုရားသခင်ရဲ့ နောက်ဆုံးသောကာလ အမှုတော်ကို ၂၀၁၀ ခုနှစ်မှာ ကျွန်တော် လက်ခံခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီအချိန်တုန်းက ကျွန်တော်က အထက်တန်းကျောင်းမှာပဲ ရှိသေးတယ်။ လူကို ဘုရားက ဖန်ဆင်းတာဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ကိုးကွယ်တာက မှန်ကန်တဲ့ လမ်းကြောင်းဖြစ်တယ်၊ တန်ဖိုးအရှိဆုံး၊ အဓိပ္ပာယ်အရှိဆုံးဖြစ်တယ်ဆိုတာကို ဘုရားသခင်ရဲ့ နှုတ်ကပတ်တော်တွေက ကျွန်တော့်ကို ပြသခဲ့ပါတယ်။ အသင်းတော် အစည်းအဝေးတွေကို ကျွန်တော် စတက်ခဲ့တယ်။ ရာသီဥတုက ဘယ်လိုပဲနေနေ တစ်ခါမှ မပျက်ခဲ့ဖူးဘူး။ ကျွန်တော့်ရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ၊ ဆွေမျိုးတွေကို ဧဝံဂေလိတရား ဟောဖို့ကိုလည်း ကျွန်တော် အကောင်းဆုံးကြိုးစားခဲ့တယ်။ နေ့တိုင်းပဲ ကျွန်တော် ကျေနပ်မိပြီး တော်တော်ကို ငြိမ်သက်ခြင်း ရှိခဲ့ပါတယ်။

တစ်နှစ်ကြာပြီးတဲ့နောက် ကျွန်တော် ဆေးစစ်ဖို့အတွက် ဆေးရုံကိုသွားခဲ့ပြီး ကျွန်တော့်မှာ အသည်းရောင်အသားဝါ ဘီ ပိုးရှိနေတာကို သိလိုက်ရတယ်။ ကုသဖို့ ခက်ပြီးတော့ ပိုဆိုးလာခဲ့ရင် ကင်ဆာဖြစ်သွားနိုင်တယ်ဆိုပြီး ဆရာဝန်က ပြောတယ်။ ဒီ ရောဂါကို ရုတ်တရက် သိလိုက်ရတော့ ကျွန်တော် လုံးဝ ထုံထိုင်းသွားတယ်။ ကျွန်တော့်မျက်နှာက အေးစက်သွားပြီး လက်တွေက တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြစ်နေတယ်။ ရုတ်တရက်ကြီး ကျွန်တော့် အနာဂတ်က တော်တော်ကို မသေချာသလို ဖြစ်သွားတယ်။ အဲဒီနေ့ အိမ်အပြန်လမ်းမှာ ကျွန်တော် တကယ်ကို စိတ်ဓာတ်ကျနေခဲ့တာ။ ဆက်ဆက်ပြီး ငိုနေမိတယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မေးနေမိတယ်။ “ဒီ ရောဂါကို ငါ ဘယ်လိုရသွားတာလဲ။ တခြားလူတိုင်းလို ငါက ဘာလို့ မကျန်းမာရတာလဲ။” ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ရင် နာမကျန်းဖြစ်ခြင်းကနေ ဘုရားက ကျွန်တော့်ကို ကာကွယ်မယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ခဲ့ဖူးတယ်။ ဘုရားအိမ်တော်မှာ ကျွန်တော့်တာဝန်ကို ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်းနဲ့ ထမ်းဆောင်ရတာ အတော်ကောင်းမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခု ဘယ်တော့ကောင်းလာမလဲတောင် မသိဘဲ မကျန်းမာနေတော့ ပိုဆိုးလာရင် ကျွန်တော့် အသက်တောင် ဆုံးရှုံးနိုင်တယ်။ ဒီ အတွေးတွေကြောင့် ကျွန်တော် တကယ်ကို စိတ်ညစ်မိပြီး ဘုရားသခင်ရှေ့မှောက်ကို သွားပြီး အကြိမ်များစွာ ဆုတောင်းခဲ့ပါတယ်။ ယုံကြည်ခြင်းနဲ့ ခွန်အားကို ပေးဖို့ ဘုရားသခင်ဆီကို တောင်းလျှောက်တယ်။ ဒီ အခြေအနေကို ဘယ်လို ဖြတ်သန်းရမယ်ဆိုတာကို သိဖို့အတွက် ဘုရားသခင်ရဲ့ အလိုတော်ကို နားလည်ဖို့ ကျွန်တော့်ကို လမ်းပြပြီး ဉာဏ်အလင်းပြဖို့ ဆုတောင်းတယ်။

ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေက သိသွားတဲ့အခါမှာ ကျွန်တော့်ကို ကူညီအားပေးဖို့ ရောက်လာကြပြီး ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်တစ်ပိုဒ်ကို ဖတ်ပြပါတယ်။ “နာမကျန်းမှု ပေါ်ပေါက်သည့်အခါတွင်၊ ဤသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြစ်ပြီး၊ အတွင်းတွင် သူ၏ ကြင်နာသော ရည်ရွယ်ချက်များ မုချ ရှိပေ၏။ သင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဆင်းရဲဒုက္ခ အနည်းငယ် ခံစားရသော်လည်း၊ စာတန်ထံမှ မည်သည့်စိတ်ကူးမျှ လက်သင့်မခံနှင့်။ ဖျားနာခြင်းအလယ်တွင် ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းကာ၊ သင်၏ ချီးမွမ်းခြင်း အလယ်တွင် ဘုရားသခင်၌ မွေ့လျော်လော့။ နာမကျန်းဖြစ်ခြင်းကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် စိတ်ပျက်ခြင်း မရှိနှင့်၊ အဖန်ဖန် ကြိုးစားမြဲကြိုးစားကာ လက်မလျှော့နှင့်၊ ပြီးလျှင် ဘုရားသခင်သည် သင့်ကို သူ၏ အလင်းဖြင့် အလင်းပေးလိမ့်မည်။ ယောဘ၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် အဘယ်သို့ဖြစ်ခဲ့သနည်း။ အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင်သည် အရာခပ်သိမ်း တတ်စွမ်းနိုင်သော သမားတော်တစ်ဦး‌‌‌‌ ပေတကား။ နာမကျန်းမှု၌ တည်ခြင်းသည် မကျန်းမာဖို့ ဖြစ်သော်လည်း၊ စိတ်ဝိညာဉ်၌ တည်ခြင်းသည် ကျန်းမာဖို့ ဖြစ်၏။ သင်သည် ထွက်သက်ဝင်သက်တစ်ခု ရှိသေးသရွေ့၊ ဘုရားသခင်သည် သင့်အား သေစေလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။” (နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိ၌ ပေါ်လာ၏ စာအုပ်ထဲရှိ “အခန်း ၆” အစအဦး၌ ခရစ်တော်၏မိန့်မြွက်ချက်များ) ဒီ အပိုဒ်ကို ဖတ်တော့ ကျွန်တော် ပိုဆိုးလာမလား၊ မဆိုးဘူးလားဆိုတာ ဘုရားသခင်ရဲ့ လက်ထဲမှာရှိတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော့် စိတ်နှလုံးထဲကနေ သိခဲ့တယ်။ ဘုရားသခင်က အရာအားလုံးကို အုပ်စိုးပါတယ်။ ကျွန်တော် စိုးရိမ်ပူပန်နေတာတွေ၊ စိတ်သောကရောက်နေတာတွေအားလုံးက လုံးဝ မလိုအပ်ပါဘူး။ အခု ဒီ နာမကျန်းဖြစ်ခြင်း စမ်းသပ်မှုထဲမှာ ကျွန်တော် ရောက်နေတော့ ဘုရားသခင်ကို ကျွန်တော် အမှန်တကယ် အမှီပြုပြီး အားကိုးခဲ့ရတယ်။ ကျွန်တော် သက်သာသည်ဖြစ်စေ၊ မသက်သာသည်ဖြစ်စေ ဘုရားသခင်ကို အပြစ်တင်လို့မရပါဘူး။ သူ့ရဲ့ အုပ်စိုးမှုကို နာခံခဲ့ရပါတယ်။ အဲဒါနဲ့ အဲဒီအချိန်ကစပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ ရောဂါနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘုရားသခင်ကို ခဏခဏ ဆုတောင်းတယ်။ ကုသမှုလည်း ခံယူတယ်။ ခြောက်လကြာပြီးတဲ့နောက်မှာ နောက်ထပ် ဆေးစစ်ဖို့အတွက် ဆေးရုံကို သွားခဲ့တယ်။ ဆရာဝန်ကပြောတယ်။ ကျွန်တော့် အခြေအနေက ကောင်းလာပြီ၊ ထိန်းထားနိုင်ပြီ၊ ကုသမှု မလိုတော့ဘူး တဲ့။ ဒါကို ကြားရတော့ ကျွန်တော် အတော်ပျော်သွားပြီး “ကျေးဇူးတော်ပဲ။ ကျေးဇူးတော်ပဲ” ဆိုပြီး ဆက်တိုက်ပြောနေမိတယ်။ ဘုရားသခင်ကို ကျွန်တော် တကယ်ကို ဘာပြောရမှန်းမသိခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒါ သူ့ရဲ့ ကြင်နာခြင်းနဲ့ ကောင်းချီးဖြစ်တယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော် သိခဲ့ပါတယ်။

၂၀၁၂ ခုနှစ်မှာ ကျွန်တော် ကောလိပ်ကျောင်း တက်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျောင်းနယ်မြေထဲမှာ ဧဝံဂေလိ ဖြန့်ဝေလို့ဆိုပြီး ကျွန်တော့်ကို တိုင်ခံရတာကြောင့် ကျွန်တော် ကျောင်းထုတ်ခံခဲ့ရတယ်။ အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော့်အတွက် တော်တော် ခက်ခဲတဲ့အချိန်ပဲ။ တကယ်တမ်း ဒီနေရာကို ရောက်ဖို့အတွက် ၁၂ နှစ်လောက် စာကြိုးစားခဲ့ရတာလေ။ ဒါပေမဲ့ နောက်တော့ လူသားကို ကယ်တင်ဖို့အတွက် သမ္မာတရားကို ဖော်ပြနေပြီး အလုပ်လုပ်နေတဲ့ လူ့ဇာတိခံ ဘုရားသခင်ကို ကျွန်တော် စဉ်းစားမိတယ်။ ကျွန်တော်တို့က ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ပြီး သမ္မာတရားကို လိုက်လျှောက်မှသာ ကယ်တင်ခြင်း ခံရမှာလေ။ ကပ်ဘေးကြီးတွေက မကြာခင်မှာ ရောက်လာတော့မှာ။ အဲဒါကြောင့် ကျွန်တော့် တာဝန်ကို မထမ်းဆောင်ဘူး၊ ကောင်းမှုတွေ မလုပ်ဘူးဆိုရင် ကျွန်တော် ဖယ်ရှားခံရမှာကို ကြောက်ခဲ့တယ်။ ကျွန်တော် ကိုယ့်ဘာသာ စဉ်းစားလိုက်တယ်။ “ကောလိပ်ကို ထားလိုက်တော့။ သမ္မာတရားကို လိုက်လျှောက်ပြီး အသင်းတော်မှာ ကိုယ့်တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ဖို့အတွက်ပဲ ငါ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားတော့မယ်” ပေါ့။ သုံးလေးရက်လောက်ကြာတော့ ကျွန်တော် အိမ်ကနေထွက်ခဲ့ပြီး အသင်းတော်မှာ ကျွန်တော့်တာဝန်ကို စပြီး ထမ်းဆောင်ခဲ့တယ်။ ဘယ်တာဝန်ကိုပဲ ကျွန်တော့်ကို ချပေးထားသည်ဖြစ်စေ ကျွန်တော် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာနဲ့ စောဒကတက်ခြင်းမရှိဘဲ ခံယူတယ်။ စီစီပီရဲ့ တစ်ဖက်စွန်းကျတဲ့ ဖိနှိပ်မှု၊ ဖမ်းဆီးမှုတွေကို ရင်ဆိုင်ရပြီး ရဲတွေရဲ့ ဖမ်းဆီးတာကို ခံရလုနီးပါး နှစ်ကြိမ်ဖြစ်ခဲ့တာတောင် ကျွန်တော် မကြောက်ရွံ့ခဲ့ဘဲ ဧဝံဂေလိကို ဆက်ဖြန့်ဝေခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်အတွက် သက်သေခံခဲ့တယ်။ ကျွန်တော့်တာဝန်ကို ဆက်ပြီး ထမ်းဆောင်နေမှသာ ဘုရားသခင်က ကျွန်တော့်ကို ကာကွယ်မှာဖြစ်ပြီး ဒါကသာ ကောင်းမွန်တဲ့ ပန်းတိုင်ရှိဖို့ တစ်ခုတည်းသော လမ်းဖြစ်တယ်လို့ ကျွန်တော် ခံစားခဲ့ရတယ်။

၂၀၁၅ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလမှာ ကျွန်တော့် တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ဖို့အတွက် ကျွန်တော် မြို့ပြင်ကို ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ရတယ်။ တစ်ရက်ကျတော့ ခေါင်းဆောင်က ကျွန်တော့်ကို ဆေးစစ်ဖို့ ဆေးရုံကို သွားခိုင်းတယ်။ ကျွန်တော့်ဆီကနေ သူများတွေကို မကူးအောင် ကြိုတင်ကာကွယ်တဲ့သဘောနဲ့ပေါ့။ ဒါကို ကျွန်တော် ကြားရတော့ ကိုယ့်ဘာသာ စဉ်းစားလိုက်တယ်။ “ငါ နောက်ဆုံး ဆေးစစ်ပြီးကတည်းက အခုအချိန်အထိ ငါးနှစ်လောက်ရှိနေပြီ။ ငါ့ရောဂါက ဒီအချိန်အတွင်း ပိုဆိုးလာနိုင်တယ်။ ရောဂါက တော်တော်ကို ကူးစက်တတ်ရင် ဒါမှမဟုတ် ကင်ဆာအဖြစ် ပြောင်းသွားရင် ငါ့ တာဝန်ကို လုပ်နိုင်မှာမဟုတ်တော့ဘူး။” ဆိုပြီးတော့။ ဒီလို စဉ်းစားမိတော့ ကျွန်တော် တကယ်ကို စိတ်ညစ်သွားတယ်။ ကျွန်တော် ကြောက်လည်းကြောက်ပြီး ဒါကို လက်ခံနိုင်မှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သိခဲ့ပါတယ်။ နောက်တစ်နေ့မှာ ကျွန်တော် ဆေးရုံကို သွားခဲ့တယ်။ အဲဒီရောက်တော့ တော်တော် စိတ်လှုပ်ရှားနေတယ်။ စိတ်ထဲမှာလည်း “အခုအချိန်မှာ ကင်ဆာဖြစ်သွားရင် ဒါမှမဟုတ် တော်တော် ကူးစက်တတ်တယ်ဆိုရင် ဒီမှာ ငါ့ကို သူတို့ ကုပေးနိုင်ပါ့မလား။ ကုမပေးနိုင်ဘူးဆိုရင် ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ” ဆိုပြီး စဉ်းစားမိတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ဘုရားသခင်ကို ကျွန်တော် ဆုတောင်းခဲ့ပြီး ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော် နာခံမယ်လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီနောက်မှာ ဆရာဝန်ကပြောတယ်။ ကျွန်တော့်မှာ နှလုံးစည်းချက်မမှန်တဲ့ ရောဂါ ရှိတယ်တဲ့။ ကျွန်တော် ထပ်ပြီး စိတ်ပူသွားပြီးတော့ စဉ်းစားတယ်။ “ဒါ မကျန်းမာလာတဲ့ လက္ခဏာလား။ တခြားဘာကြောင့် ငါက နှလုံးစည်းချက်မမှန်တဲ့ ရောဂါ ရှိရမှာလဲ” ပေါ့။ ဆရာဝန်ရဲ့ စိတ်ပူတဲ့ မျက်နှာကို အနီးကပ်ကြည့်ရင်းနဲ့ ကျွန်တော့်အတွက် အခြေအနေသိပ်မကောင်းဘူးဆိုတာ သဘောပေါက်လိုက်တယ်။ ဆရာဝန်က အများကြီး ထပ်မပြောတော့ဘဲ သွေးနည်းနည်းယူထားပြီး အိမ်ပြန်ပြီး စောင့်နေဖို့ပြောတယ်။

ကျွန်တော် ရလဒ်ရမယ့် နေ့က နီးလာတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ စိတ်သောကရောက်မှုက ပြန်ပေါ်လာပြန်တယ်။ သတင်းဆိုးကြားရမှာကို ကြောက်နေပြီး ကျွန်တော် ရင်ဆိုင်နိုင်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး။ ကျွန်တော် ပြန်ပြီးတော့ပဲ ကောင်းသွားချင်တယ်။ တစ်ပတ်ကြာပြီးတော့ ကျွန်တော့် ရလဒ်အဖြေသိရဖို့ ဆေးရုံကို သွားတယ်။ ဆရာဝန်ကပြောတယ်။ ကျွန်တော့်သွေးက အသည်းရောင်အသားဝါ ဘီပိုးတွေနဲ့ ပြည့်နေပြီး အခြေအနေဆိုးတဲ့ အသည်းရောင်အသားဝါ ရောဂါဖြစ်နေပြီတဲ့။ အဲဒါက တော်တော်ကူးစက်တတ်ပြီး ကျွန်တော် အမြန်ဆုံး ကုသမှု ခံယူဖို့ လိုတယ်တဲ့။ ကျွန်တော် ကိုယ့်ဘာသာ တွေးလိုက်တယ်။ “သွားပြီပဲ။ အခု ငါ့တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်နိုင်ပါတော့မလား။ အစည်းအဝေးတွေတက်ပြီး အသင်းတော်အသက်တာကို ရှင်သန်နိုင်ပါ့မလား။” ပေါ့။ အိမ်အပြန်လမ်းမှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ မကျန်းမာမှုအကြောင်းကိုပဲ တွေးနေမိတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ စက်ဘီးကို စီးရတာလည်း ပင်ပန်းနေတယ်။ အိမ်ပြန်ရောက်တော့ အွန်လိုင်းမှာ ကုသမှုတွေ ရှာကြည့်တော့ အခြေအနေဆိုးနေတဲ့ အသည်းရောင်အသားဝါရောဂါက လူကို မေ့မြောသွားစေပြီး သုံးလေးရက်ကြာတဲ့အခါမှာ သေစေနိုင်တယ် တဲ့။ ကျွန်တော် ကြောက်လန့်သွားပြီး စဉ်းစားမိတယ်။ “ငါက အဲဒီလိုမျိုး ဖြစ်လာမှာလား။ တကယ်သာ ဒီလိုမျိုးသေသွားရင် င့ါ ယုံကြည်ခြင်းက အဆုံးသတ်သွားမှာမဟုတ်ဘူးလား။ တခြား ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေအားလုံးက အရမ်း ကျန်းမာကြတယ်။ ဘာလို့ မကျန်းမာတဲ့သူက ငါတစ်ယောက်တည်းဖြစ်နေတာလဲ။ ဘာလို့ တခြားလူတိုင်းနဲ့ ငါက ကွဲပြားနေရတာလဲ” ပေါ့။ သူများတွေကို ကျွန်တော် ပိုပိုပြီး မနာလိုဖြစ်လာတယ်။ သူတို့တွေက ရောဂါကြောင့် ဒုက္ခမရောက်ဘဲ သူတို့တာဝန်တွေကို အေးအေးချမ်းချမ်းနဲ့ ထမ်းဆောင်နိုင်တယ်။ ကောင်းမှုတွေကို ပြင်ဆင်နေကြပြီး ဘုရားသခင်ရဲ့ ကယ်တင်ခြင်းကို ခံရမှာပဲ။ အဲဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော်ကတော့ နာမကျန်းဖြစ်နေတယ်။ ကျွန်တော့်တာဝန်ကို ပြန်လုပ်နိုင်ပါတော့မလားဆိုတာ လုံး မသိရဘူး။ ပြန်မလုပ်နိုင်ရင် ကျွန်တော် စွန့်ပစ်ခြင်းခံရပြီး ကပ်ဘေးတွေထဲကို ထိုးကျသွားမှာလား ပေါ့။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ယုံကြည်ခြင်းကြောင့် ကောလိပ်ကျောင်းကနေ ထုတ်ခံရပြီး ကမ္ဘာမှာရှိတဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အနာဂတ်ကို စွန့်လွှတ်ခဲ့တယ်။ ရည်းစားလည်း တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဘဲ ကျွန်တော့်တာဝန်အတွက် အိမ်ကနေ ထွက်ခွာခဲ့တယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဘုရားသခင်က ကျွန်တော့်ကို စွန့်ပစ်ပြီး ဖယ်ရှားပစ်မယ်ဆိုရင် ဒီနှစ်တွေ တစ်လျှောက်လုံး ကျွန်တော့်ရဲ့ ယုံကြည်ခြင်းမှာ ပေးဆပ်ခဲ့တာတွေအားလုံးက အလကားပဲဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ဖြစ်မနေဘူးလား။ အခုအချိန်မှာ ကျွန်တော် အိမ်ပြန်သွားရင် စီစီပီက ကျွန်တော့်ကို ဖမ်းမယ်။ သေချာပေါက် အဖမ်းခံရပြီး ထောင်ကျမှာပဲ။ ဒါတွေအားလုံးကိုသာ ကျွန်တော် သိခဲ့ရင် ကျွန်တော့်တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ဖို့ ထွက်လာမှာမဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော့်မိဘတွေရဲ့ စောင့်ရှောက်တာကို ခံယူပြီး အိမ်မှာပဲ နေနေမှာ။ ဒီလိုအတွေးတွေကြောင့် ကျွန်တော် ပိုပိုစိတ်ညစ်လာပြီး စိတ်ပျက်အားလျော့လာခဲ့တယ်။ “ဘုရားသခင် ကျွန်တော့်ကို ဖော်ထုတ်ပြီး ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ ဒီ မကျန်းမာမှုကို အသုံးပြုနေတာလား” ဆိုပြီး တွေးတောမိခဲ့တယ်။ မျက်ရည်တွေကျလာတာကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ဘူး။ ကျွန်တော် တော်တော်ကို အားလျော့နေတယ်။ ကိုယ့်တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် ဘာကိုမှလုပ်ဖို့ စိတ်မပါနေဘူး။ ဘာမှတောင် ကျွန်တော် မစားချင်ခဲ့ဘူး။ လုံးဝကို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ နာကျင်မှုတွေနဲ့ ဘုရားရှေ့မှောက်ကိုသွားပြီး ဆုတောင်းခဲ့တယ်။ “အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင် ကျွန်တော် အရမ်းအားလျော့နေပြီး အရမ်းနာကျင်နေရပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အနာဂတ်ကို မတွေးဘဲ မနေနိုင်ပါဘူး။ ကျွန်တော့်မှာ ပန်းတိုင်မရှိတော့သလို ခံစားရပါတယ်။ အဖ ဘုရားသခင် ဒီ မကျန်းမာခြင်းကို ကိုယ်တော်က ကျွန်တော့်ကို ဖြစ်စေခဲ့တယ်ဆိုတာ သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လို ဖြတ်သန်းရမယ်ဆိုတာကို မသိပါဘူး။ ကိုယ်တော်ရဲ့အလိုတော်ကို နားလည်ဖို့ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို ဉာဏ်အလင်းပြပြီး လမ်းပြတော်မူပါ” ပေါ့။

အဲဒီအချိန်မှာ ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်တစ်ပိုဒ် ကျွန်တော့်စိတ်ထဲ ပေါ်လာတယ်။ “လူများအားလုံးအတွက်၊ စစ်ဆေးခြင်းသည် ဝေဒနာပြင်းထန်ပြီး၊ လက်ခံရန် အင်မတန် ခက်ခဲသည်- သို့သော်လည်း ဘုရားသခင်သည် လူသားထံ သူ၏ဖြောင့်မတ်သည့် စိတ်သဘောထားကို ပေါ်လွင်စေပြီး၊ လူသားအတွက် သူ၏သတ်မှတ်ချက်များကို လူသိရှင်ကြား ဖြစ်စေကာ၊ သာ၍ ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းကို ပေးပြီး၊ သာ၍ စစ်မှန်သော ပြုပြင်ခြင်းနှင့် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခြင်းတို့ကို ပေးသည်မှာ စစ်ဆေးခြင်း အတောအတွင်းတွင် ဖြစ်သည်။ အမှန်တရားများနှင့် သမ္မာတရားကြား နှိုင်းယှဉ်ခြင်းမှတစ်ဆင့်၊ သူသည် လူသားကို သူကိုယ်တိုင်နှင့်ဆိုင်သည့် သာ၍ ကြီးမားသော အသိပညာနှင့် သမ္မာတရားကို ပေးပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်နှင့်သက်ဆိုင်သော သာ၍ကြီးမားသည့် သိနားလည်ခြင်းကို လူသားအား ပေး၏၊ ထိုသို့ဖြင့် ဘုရားသခင်အပေါ် သာ၍စစ်မှန်ပြီး သာ၍ဖြူစင်သော ချစ်ခြင်းမေတ္တာရှိစေရန် လူသားကို အခွင့်ပေးလေသည်။ ယင်းမှာ စစ်ဆေးခြင်းကို ဆောင်ရွက်ရာတွင် ဘုရားသခင်၏ ရည်မှန်းချက်များ ဖြစ်သည်။ လူသား၌ ဘုရားသခင် လုပ်ဆောင်သည့် အမှုအားလုံးသည် ကိုယ်ပိုင်ရည်ရွယ်ချက်များနှင့် အရေးပါမှုတို့ရှိသည်။ ဘုရားသခင်သည် အဓိပ္ပာယ်မရှိသောအမှုကို မလုပ်ဆောင်သကဲ့သို့၊ လူသားအဖို့ အကျိုးမရှိသည့် အမှုကိုလည်း မလုပ်ဆောင်ပေ။ စစ်ဆေးခြင်းဟူသည်မှာ ဘုရားသခင် ရှေ့မှောက်မှ လူတို့အား ဖယ်ရှားခြင်းကို မဆိုလိုသကဲ့သို့၊ ၎င်းတို့ကို ငရဲတွင် ဖျက်ဆီးခြင်းကိုလည်း မဆိုလိုပေ။ ယင်းထက်၊ စစ်ဆေးခြင်း အတောအတွင်းတွင် လူသား၏ စိတ်သဘောထားကို ပြောင်းလဲခြင်း၊ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်များ၊ သူ၏ အမြင်ဟောင်းများကို ပြောင်းလဲခြင်း၊ ဘုရားသခင် အတွက် သူ၏ချစ်ခြင်းကို ပြောင်းလဲပေးခြင်းနှင့် သူ၏ဘဝတစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲပေးခြင်းတို့ကို ဆိုလိုသည်။” (နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိ၌ ပေါ်လာ၏ စာအုပ်ထဲရှိ “စစ်ဆေးခြင်းကိုကြုံတွေ့ခြင်းအားဖြင့်သာ လူသားသည် စစ်မှန်သော ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည်”) ဒီ နှုတ်ကပတ်တော်တွေကို ချင့်ချိန်စဉ်းစားရင်းနဲ့ ဒီ မကျန်းမာခြင်းက ကျွန်တော့်ကို ဘုရားသခင် စမ်းသပ် စစ်ဆေးနေတာပဲဆိုတာကို ကျွန်တော် နားလည်ခဲ့တယ်။ ဒီနောက်ကွယ်မှာ ဘုရားသခင်ရဲ့ ကောင်းမြတ်တဲ့ အလိုတော်ရှိပါတယ်။ ယောဘအပေါ်ကို ဒီ စမ်းသပ်မှုတွေကို ဘုရားသခင် ခွင့်ပြုခဲ့တဲ့အကြောင်းကို ကျွန်တော် စဉ်းစားမိတယ်။ သူက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နာကျင်မှုကို ခံစားရပေမဲ့ ဘုရားသခင်က သူ့အသက်ကို နုတ်ယူဖို့ ဒဏ်ပေးနေတာမဟုတ်ဘူး။ သူ့ရဲ့ ယုံကြည်ခြင်းကို စုံလင်စေဖို့၊ ဘုရားသခင်ကို ယောဘပိုပြီး သိစေဖို့ အခွင့်ကိုပေးနေတာပါ။ အခု ဘုရားသခင်က ကျွန်တော့်ကို ဖော်ထုတ်ပြီး ဖယ်ရှင်းဖို့အတွက် နာမကျန်းဖြစ်ခြင်းနဲ့ ကျွန်တော့်ကို စမ်းသပ်နေတာမဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ယုံကြည်ခြင်းမှာရှိတဲ့ အစွန်းအထင်းတွေကို သန့်စင်ဖို့၊ သူ့ကို အမှန်တကယ်ချစ်ပြီး နာခံစေဖို့ပါ။ ဘုရားသခင်ကို ကျွန်တော် အပြစ်မတင်နိုင်ဘဲ ကျွန်တော့်ယုံကြည်ခြင်းနောက်ကွယ်မှာ ရှိတဲ့ မှားယွင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ၊ ဘုရားသခင်ကို ကျွန်တော် ဘယ်လိုပုံစံနဲ့ မနာခံဘဲ၊ အာခံနေသလဲဆိုတာတွေကို ဆန်းစစ်ခဲ့ပါတယ်။ ဘုရားသခင်ရဲ့ အလိုတော်ကို နားလည်တဲ့အခါမှာ ကျွန်တော် တော်တော်ကို အပြုသဘောဆောင်လာတယ်။ ဘုရားသခင်ကို ကျွန်တော့် နောက်ထပ် ဆုတောင်းတယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ငြိမ်သက်စေခဲ့တယ်။ သင့်တော်တဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဆင်ခြင်သုံးသပ်မှုတွေ လုပ်ခဲ့တယ်။

ရှာဖွေရင်းနဲ့ ဒီ ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်တွေကို ကျွန်တော် ဖတ်ပါတယ်။ “၎င်းတို့ကို ငါ အနာငြိမ်းစေနိုင်၍သာ ငါ့ကို များစွာသောသူတို့က ယုံကြည်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များမှ မသန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်များကို နှင်ထုတ်ရန် ငါ၏တန်ခိုးများကို အသုံးပြုနိုင်၍သာ ငါ့ကို များစွာသောသူတို့က ယုံကြည်ကြပြီး၊ ငါ့ထံမှ ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းတို့ကို ၎င်းတို့ ရကောင်းရလိမ့်မည် ဖြစ်သောကြောင့်သာ ငါ့ကို များစွာသော သူတို့က ယုံကြည်ကြပေသည်။ သာ၍ကြီးမားသော ရုပ်ဝတ္ထုဆိုင်ရာ ကြွယ်ဝမှုကို ငါ့ထံမှ တောင်းခံရန်သာ များစွာသောသူတို့က ငါ့ကို ယုံကြည်ကြသည်။ ဤဘဝကို အေးအေးချမ်းချမ်း ကုန်ဆုံးပြီး၊ နောင်ဘဝတွင် ဘေးကင်းလုံခြုံမှုရှိဖို့ရန်သာ များစွာသောသူတို့က ငါ့ကို ယုံကြည်ကြသည်။ ငရဲ၏ဒုက္ခဆင်းရဲကို ရှောင်ရှားပြီး၊ ကောင်းကင်၏ကောင်းချီးမင်္ဂလာများ ရရှိရန် များစွာသောသူတို့က ငါ့ကို ယုံကြည်ကြသည်။ များစွာသောသူတို့က ယာယီ ကိုယ်စိတ်ချမ်းသာခြင်းအတွက်သာ ငါ့ကို ယုံကြည်သော်လည်း၊ နောင်ဘဝ၌ မည်သည့်အရာမျှ ရရှိရန် မကြိုးစားကြပေ။ လူသားအပေါ် ငါ၏ အမျက်ဒေါသကို ဆောင်ကြဉ်းခဲ့ပြီး တစ်ချိန်က သူ ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းတို့ကို ငါ သိမ်းပိုက်ခဲ့ချိန်တွင်၊ လူသားသည် သံသယရှိလာခဲ့၏။ ငါသည် လူသားကို ငရဲ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို ပေးပြီး ကောင်းကင်၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာတို့ကို ပြန်လည် သိမ်းယူသည့်အခါ၊ လူသား၏အရှက်သည် ဒေါသအဖြစ်သို့ ပြောင်းသွား၏။ သူ့ကို ရောဂါငြိမ်းစေရန် ငါ့အား သူတောင်းဆိုသည့်အခါ၊ ငါသည် သူ့ကို အလေးဂရုမပြုသကဲ့သို့ သူ့အပေါ် စက်ဆုပ်ရွံ့ရှာမှု ခံစားခဲ့ရသည်။ လူသားသည် အောက်လမ်းဆေးဝါးနှင့် မှော်အတတ်တို့၏ နည်းလမ်းကိုသာ ရှာရန် ငါ့ထံမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ ငါ့ထံမှ လူသားတောင်းဆိုခဲ့ပြီးသမျှအားလုံးကို ငါသိမ်းယူလိုက်ချိန်တွင်၊ အယောက်တိုင်းက အစအနရှာ၍မရအောင် ပျောက်သွားကြ၏။ ထို့ကြောင့် ငါသည် အလွန်များလှစွာသော ကျေးဇူးတော်ပေးပြီး ရရန် များလွန်းသောကြောင့်၊ လူသားသည် ငါ၌ ယုံကြည်ခြင်း ရှိသည်ဟု ငါဆို၏။” (နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိ၌ ပေါ်လာ၏ စာအုပ်ထဲရှိ “ယုံကြည်ခြင်းအကြောင်း သင် မည်သည့်အရာ သိရှိသနည်း”) “လူသား၏ ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်ဆံရေးမှာ ပကတိ မိမိ၏ကိုယ်ကျိုးစီးပွားတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။ ယင်းသည် ကောင်းချီးမင်္ဂလာများ လက်ခံရရှိသူနှင့် ပေးသူတို့အကြား ဆက်ဆံရေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ရှင်းရှင်းပြောပါက၊ အလုပ်သမားနှင့် အလုပ်ရှင်တို့အကြား ဆက်ဆံရေးနှင့် ဆင်ဆင်တူပေသည်။ အလုပ်သမားသည် အလုပ်ရှင် ချပေးသော ဆုလာဘ်များကို လက်ခံရရှိရန်သာ အလုပ်လုပ်သည်။ ထိုသို့သော ဆက်ဆံရေးတစ်ရပ်တွင် ချစ်ခင်ခြင်းမရှိပေ၊ အပေးအယူသာ ရှိသည်။ ချစ်ခြင်း သို့မဟုတ် အချစ်ခံရခြင်းမရှိ၊ ပေးကမ်းစွန့်ကြဲခြင်းနှင့် သနားကရုဏာသာ ရှိသည်။ နားလည်မှုမရှိ၊ မျိုသိပ်ထားသော နာကြည်းမှုနှင့် လှည့်ဖြားခြင်းသာ ရှိသည်။ ရင်းနှီးမှုမရှိ၊ ဖြတ်သန်းမရနိုင်သည့် ကွာဟချက်သာ ရှိသည်။” (နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိ၌ ပေါ်လာ၏ စာအုပ်ထဲရှိ “ဘုရားသခင်၏ စီမံခန့်ခွဲမှုအလယ်၌သာ လူသားသည် ကယ်တင်ခြင်း ခံရနိုင်သည်”) ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်တွေကို ဖတ်ရင်းနဲ့ ကျွန်တော့်ယုံကြည်ခြင်းမှာ ကျွန်တော်က ဘုရားသခင်ကို ဘုရားလို မဆက်ဆံနေတာကို သတိပြုမိခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်က ဘုရားသခင်ကို ကောင်းချီးတွေ ထုတ်ပေးနေတဲ့စက်တစ်ခုလို တွေးထင်နေခဲ့တာပါ။ ဒါကြောင့်မို့ ကျွန်တော် နာမကျန်းဖြစ်တုန်းက ပထမဆုံး စဉ်းစားတာက ကျွန်တော့်ရဲ့ အနာဂတ်အလားအလာတွေ၊ ကျွန်တော် သက်သာမလား၊ မသက်သာဘူးလားဆိုတာတွေဖြစ်ပြီး ရောဂါအကြောင်းနဲ့ ဘယ်လိုကုသရမယ်ဆိုတာကို အွန်လိုင်းပေါ်မှာ ရှာခဲ့တယ်။ ကိုယ့်တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရာမှာ စိတ်ပါဝင်စားမှု လုံးဝ မရှိခဲ့ဘူး။ ပိုဆိုးလာတဲ့အခါမှာ ကျွန်တော့်ကို မကာကွယ်တဲ့အတွက်၊ မကျန်းမာစေတဲ့အတွက်ဆိုပြီး ဘုရားသခင်ကို မမျှတဘူးလို့ အပြစ်တင်တယ်။ ကျွန်တော့်တာဝန်အတွက် ကျွန်တော် ပညာသင်တာတွေ၊ မိသားစုတွေနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ငယ်ရွယ်မှုကို စွန့်လွှတ်ခဲ့တာတွေအတွက် နောင်တတောင် ရခဲ့တယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဆင်ခြင်သုံးသပ်ရင်းနဲ့ “ဒီ ယုံကြည်လာတဲ့ နှစ်တစ်လျှောက်မှာ ငါ့တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ဖို့အတွက် အရာရာကို ငါ ဘယ်လိုများ စွန့်လွှတ်နိုင်ခဲ့တာလဲ” ဆိုပြီး တွေးမိတယ်။ အဲဒါက ကျွန်တော့်မှာ မှားယွင်းတဲ့ အမြင်ရှိနေတာကြောင့်ဆိုတာ သဘောပေါက်ခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်က ဘုရားသခင်အတွက် စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံပြီး ကိုယ့်တာဝန်ကို ကောင်းကောင်းထမ်းဆောင်နေသရွေ့ ဘုရားသခင်က ကျွန်တော့်ကို ကောင်းချီးပေးသင့်တယ်၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ မကျန်းမာမှုကို ပျောက်ကင်းစေသင့်တယ်၊ အန္တရာယ်တွေကနေ ကျွန်တော့်ကို လုံခြုံအောင်ထားသင့်တယ်ဆိုပြီး ထင်မြင်ခဲ့တယ်။ ဒါဆိုရင် ကပ်ဘေးတွေကို ကျွန်တော် လွတ်မြောက်ပြီး သေမှာမဟုတ်ဘူး၊ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ပြီး ကောင်းမွန်တဲ့ အဆုံးသတ်ပန်းတိုင်ရှိမယ် ပေါ့။ အဲဒါကသာ ကျွန်တော် ကိုယ့်တာဝန်မှာ ဒုက္ခခံပြီး အဖိုးအခပေးဆပ်လိုတဲ့ တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းပြချက်ပါ။ ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ပြီး ကိုယ့်တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်တဲ့ ကျွန်တော့် ရည်ရွယ်ချက်က ကောင်းချီးတွေရဖို့ပါ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အခြေအနေက ဆိုးလာတဲ့အခါမှာ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကောင်းချီးခံစားရဖို့ မျှော်လင့်ချက်က ပျက်စီးသွားတဲ့အခါမှာ သမ္မာတရားကို လိုက်လျှောက်ဖို့ ကျွန်တော့်ရဲ့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုနဲ့ ကိုယ့်တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ဖို့ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားတွေက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ စိတ်နှလုံးထဲမှာ ဘုရားသခင်နဲ့တောင် ငြင်းခုံခဲ့တယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ယုံကြည်ခြင်းမှာ ကောင်းချီးတွေကိုပဲ ကျွန်တော် ရှာဖွေခဲ့တယ်ဆိုတာကို သတိပြုမိခဲ့ပါတယ်။ နာမကျန်းဖြစ်တဲ့အချိန်မှာ ကျွန်တော်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အနာဂတ်အလားအလာတွေအကြောင်းပဲ တွေးပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အကျိုးစီပွားကိုပဲ စဉ်းစားတယ်။ ဘုရားအလိုတော်ကို လုံးဝ မရှာဖွေခဲ့ပါဘူး။ ဘုရားသခင်ကိုတောင် အပြစ်တင်ခဲ့တယ်။ အထင်လွဲခဲ့တယ်။ သစ္စာဖောက်ခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော် တော်တော်ကို တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ပြီး စက်ဆုပ်စရာကောင်းခဲ့တယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒီအတွေးတွေ အားလုံးက တကယ်ကို ဘုရားသခင်ကို နာကျင်စေပြီး စိတ်ပျက်စေခဲ့တယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ယုံကြည်ခြင်းက ဖန်ဆင်းခံတစ်ယောက်ရဲ့ တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်တာမဟုတ်ဘူး၊ သမ္မာတရားကို လိုက်စားတာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ အမှန်တရားက ပြသနေပါတယ်။ ငြိမ်သက်တဲ့ဘဝကို ရဖို့၊ ကောင်းမွန်တဲ့ အဆုံးသတ်ပန်းတိုင်ရှိဖို့သက်သက်ပါပဲ။ အနာဂတ် ဆုလာဘ်တွေနဲ့ ကောင်းချီးတွေကို ရဖို့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒုက္ခခံမှုကို ဘုရားသခင်နဲ့ အလဲအလှယ်လုပ်ချင်ခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်က ဘုရားသခင်ကို အသုံးပြုပြီး သူ့ကို လိမ်ညာဖို့ ကြိုးစားနေတာမဟုတ်ဘူးလား။ ပေါလုက နှစ်ပေါင်းများစွာ အလုပ်လုပ်ခဲ့ပြီး ဒုက္ခတွေအများကြီး ခံခဲ့တယ်။ အဆုံးမှာ ယုံကြည်ခြင်းကြောင့် သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက ဖန်ဆင်းခံတစ်ယောက်ရဲ့ တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ဖို့ အလုပ်လုပ်နေတာမဟုတ်ဘူး။ ဆုလာဘ်တွေရဖို့၊ သရဖူဆောင်းဖို့အတွက် လုပ်ခဲ့တာ။ ကျွန်တော်က ပေါလုရဲ့ လမ်းကြောင်းအတိုင်း လျှောက်နေတယ်ဆိုတာကို နောက်ဆုံးမှာ သဘောပေါက်ခဲ့တယ်။ ဘုရားသခင်က သန့်ရှင်းပြီး ဖြောင့်မတ်တယ်။ သူက ကျွန်တော့်လို အပေးအယူလုပ်ဖို့ တော်တော် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားတဲ့သူ၊ သူ့ကို လိမ်ညာဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားသူကို သူ့ရဲ့ နိုင်ငံတော်ထဲကို ဘယ်လိုလုပ် ဝင်ခွင့်ပေးမှာလဲ။ ဒါကို ချင့်ချိန်စဉ်းစားရင်းနဲ့ ကျွန်တော် အခု ဖြတ်သန်းနေရတဲ့ ဒီ မကျန်းမာခြင်း စမ်းသပ်မှုက ဘုရားသခင်က ကျွန်တော့်ကို ဖော်ထုတ်ပြီး ကယ်တင်နေတာပဲဆိုတာ နောက်ဆုံးမှာ နားလည်ခဲ့ပါတယ်။ ဒီ စမ်းသပ်မှုမရှိဘဲ ကျွန်တော့်ရဲ့ ယုံကြည်ခြင်းမှာရှိတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေနဲ့ အစွန်းအထင်းတွေအားလုံးကို ကျွန်တော် သတိထားမိဦးမှာမဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ ပေါလုရဲ့ လမ်းကြောင်းကို ကျွန်တော် လျှောက်နေတယ်ဆိုတာ၊ ဘုရားသခင် ရှုတ်ချတဲ့လမ်းကြောင်းကို လျှောက်နေတယ်ဆိုတာကို သတိထားမိမှာမဟုတ်ဘူး။ ဒီလိုတွေးမိပြီး ဒီရောဂါရှိတဲ့အပေါ်မှာ ကျွန်တော် သိပ် စိတ်မညစ်တော့ဘူး။ အဲဒီအစား ဒီနည်းလမ်းနဲ့ ကျွန်တော့်ကို ဖော်ထုတ်ပြီး ကယ်တင်တဲ့ ဘုရားသခင်ကို ကျေးဇူးတင်ခဲ့ပါတယ်။ အပြင်ပန်းမှာတော့ ဒါက ရောဂါတစ်ခု၊ မကောင်းတဲ့အရာတစ်ခုဖြစ်ပေမဲ့ ဒီအထဲမှာ ကျွန်တော့်အတွက် ဘုရားသခင်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ချစ်ခြင်းနဲ့ ကယ်တင်ခြင်းက ပါဝင်နေပါတယ်။ ဘုရားသခင်က ကျွန်တော့်ရဲ့ ယုံကြည်ခြင်းမှာရှိတဲ့ အစွန်းအထင်းတွေအားလုံးကို သန့်စင်ပေးဖို့အတွက် ယုံကြည်ခြင်းရဲ့ မှန်ကန်တဲ့လမ်းကြောင်းပေါ်ရောက်အောင် ကျွန်တော့်ကို လမ်းပြပေးနေတာပါ။

ဒါတွေအားလုံးကို ချင့်ချိန်စဉ်းစားရင်းနဲ့ “ဘုရားသခင်က လူသားကို သန့်စင်ပြီး ကယ်တင်ဖို့အတွက် လူ့ဇာတိခံယူခဲ့ပြီး သမ္မာတရားကို ဖော်ပြနေတယ်။ သူက ငါတို့ကို ကိုယ်ကျိုးမကြည့်ဘဲ အသက်ကို ပေးခဲ့ပြီး ဘာမှပြန်မတောင်းဆိုခဲ့ဘူး။” ဆိုပြီး စဉ်းစားမိတယ်။ ဘုရားသခင်ရဲ့ စိတ်နှလုံးက ဘယ်လောက် လှပပြီး ကောင်းမွန်သလဲဆိုတာကို ကျွန်တော် ခံစားရတယ်။ နောက်တော့ ကျွန်တော်က ဘုရားသခင်ရဲ့ ကျေးဇူးတော်နဲ့ ကောင်းချီးတွေကို ခံစားတယ်၊ ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်တွေရဲ့ ရေလောင်းခြင်း၊ ထောက်ပံ့ခြင်းကို အများကြီး ခံရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဘုရားသခင်ရဲ့ ချစ်ခြင်းကို ပြန်လည်ပေးဆပ်ဖို့ ဘာမှ မစဉ်းစားဘူး၊ ကိုယ့်တာဝန်မှာ ဘုရားသခင်နဲ့ အပေးအယူလုပ်ဖို့ ကြိုးစားတယ်၊ ပြီးတော့ နာမကျန်းဖြစ်တဲ့အချိန်မှာ ဘုရားသခင်ကို အပြစ်တင်ပြီး အထင်လွဲတယ်ဆိုတာတွေကို ကိုယ့်ဘာသာ တွေးမိတယ်။ ဒီလို တွေးမိပြီး တော်တော်ရှက်မိပြီး စိတ်ကသိကအောက်ဖြစ်မိတယ်။ တော်တော် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ပြီး စက်ဆုပ်စရာကောင်းတဲ့အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မုန်းတီးမိတယ်။ စာတန်က ကျွန်တော် ဘယ်လိုပြုမူနေထိုင်တယ်ဆိုတာကို စောင့်ကြည့်နေတဲ့အချိန်မှာ ဘုရားသခင်က ကျွန်တော့်ရဲ့ စိတ်အတွင်းကျဆုံးအပိုင်းက အတွေးတွေကို အဆက်မပြတ် စစ်ဆေးနေတယ်။ ကျွန်တော်က စာတန်ရဲ့ ဟားတိုက်ရီခံရတဲ့သူ ဖြစ်လို့ မဖြစ်ဘူး။ ဘုရားသခင်ဘက်မှာ ကျွန်တော် ရပ်တည်ခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ အစီအစဉ်တွေကို နာခံခဲ့တယ်။ သင်ခန်းစာတွေကို ကောင်းကောင်း သင်ယူခဲ့တယ်။ နောက်တော့ ဘုရားသခင်ဆီကို ဆုတောင်းခဲ့ပါတယ်။ “ဘုရားသခင် ကောင်းချီးတွေအတွက် ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆန္ဒကို စွန့်လွှတ်လိုပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ အနာဂတ်ကို မစဉ်းစားချင်တော့ပါဘူး။ ကျွန်တော် သက်သာသည်ဖြစ်စေ၊ မသက်သာသည်ဖြစ်စေ စာတန်ကို အရှက်ရစေဖို့အတွက် ကိုယ်တော့်ကို နာခံပြီး ကိုယ်တော့်အတွက် သက်သေရပ်တည်လိုပါတယ်။” ဆိုပြီး ပြောခဲ့တယ်။ ဆုတောင်းပြီးတဲ့နောက်မှာ ကျွန်တော် တော်တော်ကို စိတ်ငြိမ်သက်သွားပြီး ကိုယ့်အကြောင်းကိုယ် အရမ်းကြီး မစဉ်းစားတော့ဘူး။ အဲဒီနောက်မှာ ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်တစ်ပိုဒ်ကို ကျွန်တော် ဖတ်ပါတယ်။ “ဘုရားသခင်က ကျွန်ုပ်တို့ကို ရှင်သန် ခွင့်ပြုသောကြောင့်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် မိမိတို့၏ တာဝန်များကို ကောင်းစွာ ထမ်းဆောင်သင့်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့ ရှင်သန်သည့်နေ့ တစ်ရက်ချင်းစီသည် ကျွန်ုပ်တို့ ထမ်းဆောင်ရမည့် တစ်ရက်တာ တာဝန် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ တာဝန်ပေးစေခိုင်းချက်ကို ကျွန်ုပ်တို့၏ အရေးအကြီးဆုံး လုပ်ဆောင်ချက်တာဝန် အဖြစ် ကျွန်ုပ်တို့ သဘောထားသင့်ပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏ တာဝန်များကို ယင်းတို့သည် အသက်တာ၌ အကြီးမားဆုံး အရေးကိစ္စများဖြစ်သည့်အလား ဆောင်ရွက်သင့်သည်။ မိမိတို့၏တာဝန်များ ပြည့်ပြည့်စုံစုံ ပြီးဆုံးသွားသည်အထိ ကျွန်ုပ်တို့ အားထုတ်ကောင်း အားထုတ်နိုင်မည် မဟုတ်သော်လည်း၊ စာတန်ကို ကျွန်ုပ်တို့အား စွပ်စွဲချက်များ မပြုနိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေလျက်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ အသိစိတ်အတိုင်း ကျွန်ုပ်တို့ ပြုမူပြီး၊ အသိစိတ်၏ နောင်တမရှိဘဲ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်ကို စိတ်ကျေနပ်စေပြီး နောင်တလုံးဝ မရှိဘဲ ဖြစ်လာနိုင်သည်။ ဤသည်မှာ ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်သည့်သူတစ်ယောက်က မိမိ၏ တာဝန်နှင့်ပတ်သက်၍ ထားရှိသင့်သည့် သဘောထား ဖြစ်သည်။” (ခရစ်တော်၏ပြောဆိုချက် မှတ်တမ်းများ စာအုပ်ထဲရှိ “ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်သောလမ်းမှန်သို့ မဝင်ရောက်မီ လူတို့၌ရှိသော သတ်မှတ်ချက်ငါးချက်”) ကျွန်တော် သက်သာလာမလား၊ မသက်သာဘူးလားဆိုတာ မသိခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်လုပ်နိုင်တာက ဘုရားသခင် ကျွန်တော့်ကို ပေးတဲ့ တာဝန်ကို ထိန်းသိမ်းတာပါပဲ။ အဲဒီနောက်မှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ ရောဂါကြောင့် မတွန့်ဆုတ်နေတော့ဘဲ ကိုယ့်တာဝန်ကို စိတ်ပါလက်ပါနဲ့ ထမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။

နောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်တော့်ရောဂါကို ကြည့်ဖို့ ဆေးရုံကို ပြန်သွားခဲ့တယ်။ ဆရာဝန်ကပြောတယ်။ ကျွန်တော်က အခြေအနေသိပ်မဆိုးဘူး၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ အသည်းကလည်း ပုံမှန်ပဲ တဲ့။ ကျွန်တော့်သွေးထဲမှာတော့ ပိုးတွေအများကြီးရှိနေတယ်။ ဒါပေမဲ့ တခြားက အကုန်လုံး အဆင်ပြေတယ်။ ကျွန်တော့်ကို စိတ်မပူဖို့နဲ့ ကျွန်တော်က သာမန်ကုသမှုပဲလိုတယ်ဆိုတာကို သေချာမှာသွားတယ်။ ဆရာဝန်က ဒီလိုပြောတဲ့အချိန်မှာ ကျွန်တော် မနေနိုင်ဘဲ စိတ်နှလုံးထဲကနေ ဘုရားသခင်ကို ကျေးဇူးတင်မိတယ်။ ဘုရားသခင်က ကျွန်တော့်ကို သနားညှာတာနေတယ်ဆိုတာ ခံစားရတယ်။ ကျွန်တော်က တကယ်ကို တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ပြီး ဆိုးရွားတယ်။ အကျိုးအမြတ်ရဖို့ပဲ ကြည့်တယ်။ တာဝန်နည်းနည်းလုပ်ပြီး ဘုရားသခင်ဆီက တစ်ခုခုပြန်ရချင်တယ်။ ဘုရားသခင်ကို လိမ်ညာပြီး သူ့ကို ရွံရှာစေတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက ကျွန်တော့်ရဲ့ ပုန်ကန်မှုကို လျစ်လျူရှုခဲ့တယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ယုံကြည်ခြင်းမှာ မှားယွင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေနဲ့ အမြင်တွေကို ကျွန်တော် သိလာဖို့အတွက် သူ့ရဲ့ လုပ်ဆောင်မှုကို ကြုံတွေ့ဖို့အတွက် ကျွန်တော့်ကို ဉာဏ်အလင်းပြပြီး လမ်းပြဖို့ သူ့နှုတ်ကပတ်တော်တွေကို ဆက်တိုက် အသုံးပြုခဲ့တယ်။ ဘုရားသခင်ရဲ့ ချစ်ခြင်းက ဘယ်လောက် ကြီးမြတ်တယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် တကယ်ကို ခံစားခဲ့ရပါတယ်။ အဲဒီနောက်မှာ ကျွန်တော့်တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်တဲ့နေရာမှာ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့တယ်။ ဒီ စမ်းသပ်မှုနဲ့ စစ်ဆေးမှုကတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်မှု နည်းနည်းရပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝိညာဉ်ရင့်ကျက်မှုက နည်းနည်းတိုးလာတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ အဲဒါကြောင့် ဘုရားသခင်က ကျွန်တော့်အတွက် စမ်းသပ်မှုတစ်ခု စီစဉ်တဲ့အခါမှာ နောက်တစ်ခါ ထုတ်ဖော်ခံရတော့ ကျွန်တော် အံ့သြခဲ့ရပါတယ်။

နောက်တစ်လကြာတော့ ကျွန်တော် နောက်တစ်ခါ ဆေးစစ်ဖို့အတွက် ခေါင်းဆောင်က ကျွန်တော့်ကို ဆေးရုံကို သွားခိုင်းတယ်။ ကျွန်တော့်ရောဂါက တော်တော်ကူးစက်လွယ်ရင် သူများတွေနဲ့ အဝေးမှာ ကိုယ့်ဘာသာနေရမယ်လို့ သူကပြောတယ်။ သူ ဒီလိုပြောတာကို ကြားရတော့ တော်တော်ကို စိတ်ညစ်ဖို့ကောင်းတယ်။ ကျွန်တော့်ရင်ဘတ်ပေါ်ကို ကျောက်တုံးအကြီးကြီးနဲ့ ဖိထားသလိုပဲ။ ကျွန်တော့် စိတ်တွေက လှုပ်ရှားလာတယ်။ “ငါ့ကို လူတွေနဲ့ အဝေးမှာထားရင် အစည်းအဝေးတွေကို ငါ သွားနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး၊ အသင်းတော်အသက်တာကို ရှင်သန်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါဆိုရင် တစ်နေ့ကျရင် ငါက တော်တော်နာမကျန်းဖြစ်ပြီး ဘယ်သူကမှ ဒါကို မသိဘူးဆိုရင် ငါဘာလုပ်မလဲ။ ကပ်ဘေးကြီးတွေ ရောက်လာတဲ့အခါမှာ ညီအစ်ကိုမောင်နှမတွေအားလုံး စုဝေးပြီး မိတ်သဟာယဖွဲ့နိုင်တယ်။ အချင်းချင်း ကူညီထောက်ပံ့နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ လုံးဝ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပဲ အားကိုးရမှာ။ ငါ ခိုင်ခိုင်မာမာနဲ့ ရပ်တည်နိုင်ပါ့မလား။” ပေါ့။ စဉ်းစားလေလေ၊ စိတ်ဓာတ်ကျလေလေပဲ။ ခေါင်းဆောင်က ကျွန်တော့်ကို မိတ်သဟာယဖွဲ့ပေးပြီး ဘုရားသခင်ရဲ့ အုပ်စိုးမှုကို နာခံတတ်အောင် သင်ယူဖို့ ပြောခဲ့တယ်။ ဒီအခြေအနေမှာ ဘုရားသခင်ရဲ့ အလိုတော်ကို ပိုပြီး ရှာဖွေဖို့၊ ယောဘလိုပဲ ကောင်းချီးရသည်ဖြစ်စေ၊ ဘေးဒုက္ခရောက်သည်ဖြစ်စေ ဘုရားကို ချီးမွမ်းဖို့ ပြောတယ်။ ဒါကို ကြားရတော့ ကျွန်တော် စိတ်ထိခိုက်ခံစားခဲ့ရတယ်။ ပြီးတော့ အရင်တစ်ခေါက်က ကျွန်တော့်ရဲ့ အတွေ့အကြုံကို သတိရတယ်။ ဒါဟာ နောက်ထပ် စမ်းသပ်မှုနဲ့ စစ်ဆေးမှုပဲဆိုတာ ကျွန်တော် သဘောပေါက်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ စာတန်ရဲ့ ထောင်ချောက်ထဲကို ကျွန်တော် မသက်ဆင်းတော့ဘူး။ အဲဒီနောက်မှာ ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်ဖတ်ရွတ်တဲ့ ဗီဒီယိုတစ်ခုကို ကြည့်ခဲ့ပါတယ်။ အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင် ပြောသည်မှာ- “ယောဘသည် ဘုရားသခင်နှင့် အပေးအယူစကားများ မပြောခဲ့သကဲ့သို့၊ ဘုရားသခင်အပေါ် တောင်းခံချက်များနှင့် တောင်းဆိုချက်များ မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။ ဘုရားသခင်၏နာမကို သူ၏ချီးမွမ်းခြင်းသည် အရာခပ်သိမ်းကို အုပ်စိုးခြင်းထဲက ဘုရားသခင်၏ ကြီးမြတ်သော တန်ခိုးနှင့် ဩဇာအာဏာကြောင့် ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ယင်းသည် ကောင်းချီးမင်္ဂလာများကို သူရခဲ့ခြင်း ရှိမရှိ သို့မဟုတ် ဘေးဒုက္ခ ဆိုက်ရောက်သည်ကို ခံခဲ့ရခြင်း ရှိမရှိဆိုသည့်အပေါ် မမူတည်ခဲ့ပေ။ ဘုရားသခင်သည် လူတို့အား ကောင်းချီးပေးသည် ဖြစ်စေ၊ ၎င်းတို့အပေါ် ဘေးဒုက္ခ ကျရောက်စေသည်ဖြစ်စေ၊ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးနှင့် ဩဇာအာဏာသည် ပြောင်းလဲလိမ့်မည် မဟုတ်သကဲ့သို့ ထိုသို့ဖြင့်၊ လူတစ်ဦး၏ အခြေအနေများကို ပဓာနမထားဘဲ၊ ဘုရားသခင်၏ နာမကို ချီးမွမ်းသင့်သည်ဟု သူ ယုံကြည်ခဲ့သည်။ လူသားသည် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ခံစားရသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ အချုပ်အခြာအာဏာကြောင့် ဖြစ်ပြီး လူသားအပေါ် ဘေးဒုက္ခ ကျရောက်သည့်အခါတွင်လည်း ယင်းမှာ ဘုရားသခင်၏ အချုပ်အခြာ အာဏာကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးနှင့် ဩဇာအာဏာသည် လူသားနှင့်ပတ်သက်သည့် အရာရာတိုင်းအပေါ် အုပ်စိုးပြီး ပြင်ဆင်၏။ လူသား ကံကြမ္မာ၏ မတည်တံ့ခြင်းများမှာ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးနှင့် ဩဇာအာဏာတို့၏ သရုပ်သကန်များ ဖြစ်ကြပြီး၊ တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ အမြင်ကို ပဓာနမထားဘဲ၊ ဘုရားသခင်၏ နာမကို ချီးမွမ်းသင့်ပေသည်။ ဤသည်မှာ ယောဘသည် သူ၏ အသက်တာ နှစ်ကာလများအတွင်းတွင် တွေ့ကြုံခံစားခဲ့ပြီး သိရှိလာခဲ့သည့် အရာ ဖြစ်သည်။ ယောဘ၏ အတွေးများနှင့် လုပ်ရပ်အားလုံးသည် ဘုရားသခင်၏ နားသို့ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကာ ဘုရားသခင်က အရေးကြီးသည်ဟု မြင်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် ယောဘ၏ ဤအသိပညာကို မြတ်နိုးခဲ့ပြီး ထိုသို့သော စိတ်နှလုံး တစ်ခုရှိခြင်းအတွက် ယောဘကို တန်ဖိုးထားခဲ့သည်။ ဤစိတ်နှလုံးသည် ဘုရားသခင်၏ အမိန့်ကို အမြဲတစေ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ပြီး နေရာအားလုံးနှင့် မည်သည့်အချိန် သို့မဟုတ် မည်သည့်နေရာတွင်ဖြစ်စေ ယင်းသည် သူ့အပေါ် ကျရောက်သည့် အရာမှန်သမျှကို လက်ခံကြိုဆိုခဲ့သည်။ ယောဘသည် ဘုရားသခင်အပေါ် မည်သည့်တောင်းဆိုချက်မျှ မပြုခဲ့ပေ။ မိမိကိုယ်ကိုယ် သူတောင်းဆိုခဲ့သည်မှာ ဘုရားသခင်ထံမှလာသော အစီအစဉ်အားလုံးကို စောင့်ဆိုင်းရန်၊ လက်ခံရန်၊ ရင်ဆိုင်ရန်နှင့် နာခံရန်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏တာဝန်ဖြစ်သည်ဟု ယောဘယုံကြည်ခဲ့ပြီး ယင်းမှာ ဘုရားသခင် အလိုရှိခဲ့သောအရာ အတိအကျ ဖြစ်ခဲ့ပေသည်။” (နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိ၌ ပေါ်လာ၏ စာအုပ်ထဲရှိ “ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်၊ ဘုရားသခင်၏ စိတ်သဘောထားနှင့် ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်တိုင် (၂)”) ကျွန်တော် ဒါကို ကြည့်ရင်းနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တော်တော်ရှက်မိတယ်။ ယောဘက ဘုရားသခင်ကို ချီးကျူးထောမနာပြုနေတာက အနှစ်မပါတဲ့ စကားတွေသက်သက်မဟုတ်ဘူး။ သူ့ရဲ့ ချီးမွမ်းမှုက သူ့စိတ်နှလုံးအတွင်းထဲကနေ လာတာပါ။ ဘုရားသခင်ရဲ့ သြဇာအာဏာ၊ သူ့ရဲ့ အနန္တတန်ခိုးရှိခြင်းနဲ့ အချုပ်အခြာအာဏာကို ယောဘက သိတယ်။ ဒါကြောင့် ဘုရားသခင်ကို သူ့ စိတ်နှလုံးထဲကနေ ကြောက်ရွံ့ပြီး ဘုရားသခင်ကို ဘုရားအဖြစ် ဆက်ဆံနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် ဘုရားသခင်က ဘာကိုပဲ စီစဉ်ညွှန်ကြားပါစေ၊ စီစဉ်ပါစေ စောဒကတက်တာ၊ တောင်းဆိုတာတွေ တစ်ခုမှ မလုပ်ခဲ့ဘူး။ ယောဘက ဘုရားသခင်နဲ့ အပေးအယူလုပ်ဖို့ မကြိုးစားခဲ့ဘူး။ သူက ကောင်းချီးတွေနဲ့ ကြုံရသည်ဖြစ်စေ၊ ဘေးဒုက္ခတွေနဲ့ ကြုံရသည်ဖြစ်စေ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ နာခံခဲ့တယ်။ ဘုရားသခင်ကို နာခံတာဟာ သူ့ရဲ့အသက်ထက် ပိုအရေးကြီးတယ်လို့ ခံယူခဲ့တယ်။ ကျွန်တော် ကိုယ့်အကြောင်းကိုယ် တွေးမိတယ်။ ငါက ဘုရားသခင်နဲ့ ဘာလို့ ခဏခဏ အပေးအယူလုပ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာလဲ။ ကောင်းချီးတွေနောက်ကို ဘာလို့ ခေါင်းမာမာနဲ့ လိုက်ခဲ့တာလဲ ပေါ့။ ကျွန်တော့် နှလုံးသားထဲမှာ ဘုရားသခင်အတွက် နေရာမရှိလို့၊ ကျွန်တော့် စိတ်နှလုံးထဲမှာ ဘုရားကို မကြောက်ရွံ့ခဲ့လို့ပါ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အနာဂတ်နဲ့ ကောင်းချီးရဖို့အတွက်ကို အရမ်းအလေးထားခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် မကျန်းမာနေတုန်းမှာ ဘုရားသခင်ကို မနာခံခဲ့တာပါ။ ဘုရားသခင်ရဲ့ ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် ကောင်းချီးတချို့ကို ကျွန်တော် ခံစားနိုင်ခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ဒီ စမ်းသပ်မှုကို ကျွန်တော့်အပေါ် ကျရောက်စေတာဟာ ဘုရားသခင်ရဲ့ အုပ်စိုးမှုပါ။ ကျွန်တော့်မှာရှိတဲ့ အရာရာတိုင်းကို ဘုရားသခင်က ပေးခဲ့တယ်လို့ ပြောလို့ ရပါတယ်။ ဒါကြောင့် သူက ပြန်ယူသွားရင် အဲဒါကလည်း ဘုရားသခင်ရဲ့ ဖြောင့်မတ်ခြင်းပါပဲ။ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ထက် နိမ့်ကျတဲ့ ကျွန်တော်က ဘာကြောင့် ဘုရားနဲ့ ငြင်းခုံဖို့ အရည်အချင်း ပြည့်မီရမှာလဲ။ အဲဒါကြောင့် ဘုရားသခင်ရဲ့ စီစဉ်ညွှန်ကြားမှုနဲ့ အစီအစဉ်တွေကို နာခံဖို့ ဆန္ဒရှိပါမယ်ဆိုပြီး ဘုရားသခင်ဆီကို ဆုံးဖြတ်ချက်ချပေးခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ကို လူတွေနဲ့ ခွဲထားရမယ်ဆိုလည်း ရပါတယ်။ ဘုရားသခင် ကျွန်တော့်ကို ဘယ်နေရာမှာပဲ ထားထား၊ ဘေးဒုက္ခတွေ ကျရောက်ရင်တောင် ကျွန်တော် စောဒကမတက်ပါဘူး။ ကျွန်တော် ဘယ်နေရာမှာပဲ ရောက်နေနေ ဘုရားသခင်ရဲ့ ချစ်ခြင်းကို ပြန်လည်ပေးဆပ်ဖို့ ကိုယ့်တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ပါမယ်။ အဲဒီကိုသွားတဲ့လမ်းမှာ ကျွန်တော် နည်းနည်း စိတ်လှုပ်ရှားနေတယ်။ ကျွန်တော့် စိတ်နှလုံးထဲမှာ ဘုရားသခင်ဆီကိုပဲ ဆက်တိုက်ဆုတောင်းနေပြီး သူ့ရဲ့နှုတ်ကပတ်တော်တွေကို ဆင်ခြင်နေခဲ့တယ်။ ဆေးရုံကို နင်းသွားတဲ့ စက်ဘီးက နင်းရတာ အရမ်းလွယ်နေသလိုပဲ။ ကျွန်တော် အဲဒီကိုရောက်တော့ ဆရာဝန်ကပြောတယ်။ “ဂုဏ်ယူပါတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့လတုန်းက ခင်ဗျားရဲ့ သွေးထဲမှာ တစ်မီလီမီတာကို ပိုးပေါင်း သန်း ၁၇၀၀ ရှိတယ်။ အခုတော့ ၅ သိန်း ၆ သောင်းပဲရှိပြီး ခင်ဗျားဆီက သိပ်ပြီး ပိုးမကူးစက်နိုင်တော့ဘူး။” တဲ့။ တစ်လတည်းနဲ့ ဒီလောက်ထိကျသွားတာကို မြင်ရတာ တော်တော်ကောင်းတယ်လို့လည်း သူကပြောတယ်။ ဒါကို ကြားရတော့ ဘုရားသခင်အပေါ် အရမ်း ကျေးဇူးတင်နေမိတယ်။ သူက ကျွန်တော့်ဘေးမှာ ရှိနေပြီး အရာအားလုံးကို အုပ်စိုး စီမံနေတာပါ။ ပြီးတော့ ဘုရားသခင်က ကျွန်တော်တို့တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းကို စီမံပေးတဲ့ အခြေအနေတွေက ဘယ်လောက် အံ့သြဖွယ်ကောင်းပြီး လက်တွေ့ကျသလဲဆိုတာကိုလည်း အသိအမှတ်ပြုခဲ့တယ်။

ဒီစမ်းသပ်မှုနဲ့ စစ်ဆေးခြင်းကို ဖြတ်သန်းရခြင်းက ကောင်းချီးလိုချင်တဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆန္ဒနဲ့ စက်ဆုပ်စရာကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေကို လုံးဝ ရှင်းလင်းသွားစေပါတယ်။ ကျွန်တော့်မှာရှိခဲ့တဲ့ အားထုတ်လိုက်စားခြင်းနဲ့ပတ်သက်ပြီး မှားယွင်းတဲ့အမြင်တွေနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးတဲ့ စိတ်သဘောထားတွေကို နည်းနည်း နားလည်လာခဲ့ပါတယ်။ ဘုရားသခင်ရဲ့ အချုပ်အခြာအာဏာကိုလည်း လက်တွေ့ကျကျ အသိအမှတ်ပြုလာခဲ့တယ်။ ဒါတွေအားလုံးက ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်ရဲ့ တရားစီရင်ခြင်း၊ ပြစ်တင်ဆုံးမခြင်း၊ စမ်းသပ်ခြင်းနဲ့ စစ်ဆေးခြင်းတွေကနေ ရလာခဲ့တာပါ။ ဘုရားသခင်က လူတွေကို ဖော်ထုတ်ပြီး ဖယ်ရှားဖို့အတွက် စမ်းသပ် စစ်ဆေးတာမဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ကျွန်တော် တကယ် ခံစားခဲ့ရတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆိုးယုတ်တဲ့ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးတဲ့ စိတ်သဘောထားတွေကို သန့်စင်ပြီး ပြောင်းလဲဖို့အတွက် ကျွန်တော့်အပေါ် လုပ်ဆောင်ခဲ့တာပါ။ ဘယ်အချိန်မှာ ကျွန်တော် အသည်းရောင်အသားဝါရောဂါ လုံးဝ ပျောက်သွားမယ်ဆိုတာကို အခု ကျွန်တော် မတွေးတော့ဘူး။ ဘုရားသခင်ရဲ့ အစီအစဉ်တွေကိုပဲ ကျွန်တော် နာခံချင်တယ်။ နောင်လာမယ့် စမ်းသပ်မှုတွေ၊ စစ်ဆေးမှုတွေတိုင်းမှာ ကျွန်တော့်တာဝန်အပေါ် စစ်မှန်စွာ လုပ်ဆောင်ချင်တယ်။ သမ္မာတရားကို အလေးအနက် လိုက်စားပြီး ဖောက်ပြန်ပျက်စီးမှုတွေ အားလုံး သန့်စင်ချင်ပါတယ်။ ကျေးဇူးတော်ပါပဲ။

အရှေ့သို့- ၇၅။ ကျွန်မ ကြုံခဲ့ရသော စမ်းသပ်မှု

နောက်တစ်ခုသို့- ၇၇။ စမ်းသပ်ခြင်းတစ်ခုမှ ရိတ်သိမ်းရရှိခဲ့သော သီးနှံ

ဘုရားသခင်၌ မည်သည့်ယုံကြည်မှုမျိုးသည် သူ၏ ချီးမွမ်းခြင်းကို ခံရနိုင်သည်ကို သင်သိပါသလား။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်၌ စစ်မှန်သော ယုံကြည်ခြင်းကို မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သနည်း။ အဖြေများကို ရရှိဖို့ ကျွန်ုပ်တို့ကို ဆက်သွယ်ရန် အားမနာပါနှင့်။
Messenger မှတဆင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဆက်သွယ်လိုက်ပါ။
Viber မှတဆင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဆက်သွယ်လိုက်ပါ။

သက်ဆိုင်သည့် အကြောင်းအရာ

၁၁။ အသက်တာတွင် ဘုရားသခင်၏ အချုပ်အခြာအာဏာကို သိခြင်း

အမေရိကန်နိုင်ငံ၊ ရှင့်ရှင်းအနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင် ပြောသည်မှာ- “ဘုရားသခင်၏ သြဇာအာဏာ၊ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုး၊ ဘုရားသခင်၏ ပင်ကိုလက္ခဏာနှင့်...

၇၅။ ကျွန်မ ကြုံခဲ့ရသော စမ်းသပ်မှု

တရုတ်နိုင်ငံ ကျိလင် စီရင်စု၊ ကျုံးရှင်းအနန္တတန်ခိုးရှိသော ဘုရားသခင် ပြောသည်မှာ- “ငါ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များသည် ကမ်းခြေများရှိ သဲလုံးများထက်...

၃၆။ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုနှင့် အောင်မြင်ကျော်ကြားမှုတို့မှလွတ်မြောက်ခြင်း

တရုတ်နိုင်ငံ ရှန်းတုန်း စီရင်စု၊ ရှောင်မင်ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၌ ပြောထားသည်- “လူတို့သည် ကျော်ကြားမှုနှင့် အမြတ်အစွန်းအတွက်သာ...

၆၇။ လူသား၏ ပုံစံအတိုင်း အနည်းငယ် အသက်ရှင်နေထိုင်ခြင်းသည် ဧကန်အမှန် အလွန်ကောင်း၏

ကနေဒါနိုင်ငံ၊ ထားရှီအနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင် ပြောသည်မှာ- “သူ၏ အနှစ်ခြောက်ထောင် စီမံခန့်ခွဲမှု အစီအစဉ် အဆုံးမသတ်မီ- လူ အတန်းအစား အသီးသီး၏...

နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိ၌ ပေါ်လာ၏ တရားစီရင်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ အိမ်တော်မှ စတင်သည် နောက်ဆုံးသောကာလခရစ်တော်၊ အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင်ထံမှ စံနမူနာ နှုတ်ကပတ်တော်များ ဘုရားသခင်၏ နေ့စဉ် နှုတ်ကပတ်တော်များ အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော် လက်ရွေးစင်များ သိုးသငယ်နောက်လိုက်ပြီး သီချင်းအသစ်များကိုသီဆိုပါ နောက်ဆုံးသော ကာလ ခရစ်တော်၏ ပေါ်ထွန်းခြင်းနှင့် အမှုတော် သမ္မာတရားကို လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ခြင်း၏ အခြေခံမူ ၁၇၀ ဘုရားသခင်၏သိုးတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အသံတော်ကို ကြားကြ၏ ယုံကြည်သူအသစ်အတွက် အခြေခံလိုအပ်ချက်များ ဘုရားသခင်၏ အသံကို နားထောင်လော့ ဘုရားသခင်၏ ပေါ်လာခြင်းကို ရှုမြင်ကြလော့ နိုင်ငံတော် ဧဝံဂေလိတရားတော် ဖြန့်ဝေခြင်းအတွက် လမ်းညွှန်ချက်များ နိုင်ငံတော်၏ ဧဝံဂေလိတရားအကြောင်း စံနမူနာ အမေးအဖြေများ လက်ရွေးစင်များ ခရစ်တော်၏ တရားစီရင်ခြင်း ပလ္လင်တော်ရှေ့ အတွေ့အကြုံများအကြောင်း သက်သေခံချက်များ အောင်မြင်သောသူများ၏ သက်သေခံချက်များ အနန္တတန်ခိုးရှင်ဘုရားသခင်ထံ ကျွန်ုပ်ပြန်လှည့်ခဲ့ပုံ

ဆက်တင်

  • စာတို
  • နောက်ခံအပြင်အဆင်များ

တပြေးညီ အရောင်များ

နောက်ခံအပြင်အဆင်များ

စာလုံးပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

စာကြောင်း အကွာအဝေး

စာကြောင်း အကွာအဝေး

စာမျက်နှာအနံ

မာတိကာ

ရှာဖွေမည်

  • ဤစာကို ရှာမည်
  • ဤစာအုပ်ကို ရှာမည်